Vrijdag 26 september 2008
DE LAATSTE RUSPLAATS VAN TANAUSU
Je moet geen berg fantasie hebben om een gezicht te ontdekken in de berg.
Vanaf vele plaatsen in het Aridane dal is het gelaat zichtbaar.
De legende verhaalt en vele mensen zien in het gezicht met zijn blik naar de hemel gericht,
de laatste Guanchen koning Tanausú die daar zijn laatste rustplaats koos,
niet ver vanwaar hij na verraad in een hinderlaag liep en na een verbitterd gevecht
met de Spanjaarden overwonnen werd.
Op het schip, waarop hij als slaaf werd weggevoerd en nog in het zicht van zijn geliefd eiland,
riep hij "Vagaguaré" wat betekent "Ik wil sterven".
De legende vertelt dat de geest van Tanausú in die berg zijn laatste rustplaats koos.



Vanaf vele plaatsen in het Aridane dal is het gelaat zichtbaar.
De legende verhaalt en vele mensen zien in het gezicht met zijn blik naar de hemel gericht,
de laatste Guanchen koning Tanausú die daar zijn laatste rustplaats koos,
niet ver vanwaar hij na verraad in een hinderlaag liep en na een verbitterd gevecht
met de Spanjaarden overwonnen werd.
Op het schip, waarop hij als slaaf werd weggevoerd en nog in het zicht van zijn geliefd eiland,
riep hij "Vagaguaré" wat betekent "Ik wil sterven".
De legende vertelt dat de geest van Tanausú in die berg zijn laatste rustplaats koos.
































13 reacties op dit bericht
natuur
Daar hou ik van.
een en al rust
de reeks ervoor geeft meer spanning.
blij voor jou dat je de beelden niet meer moet afstoffen.
ze waren toch goed.
groetjes
ludo
rust
beeld
heel bijzonder.
het 'beeld' ligt er vredig bij en de nevel maakt alles 'af'!
op die berg zou ik ook wel willen sterven?
maar nu nog niet ..
heerlijk weekend, wim!
Tu vis dans un beau pays qui t'apporte de belles inspirations landartesques !
A bienôt
Geco
merkwaardig
De eerste blik.
Ja Wim met de eerste blik op de foto's is het duidelijk te zien dat het gezicht naar de hemel aan het staren is,wat zal dat gezicht al vaak besproken zijn denk ik.
Groeten van Henny en Jan.
Steen versus berg
Degene die een berg wil verplaatsen, begint met het wegdragen van kleine stenen...
Hij ligt er nog, de steen: een jaar geleden
heb 'k zelf hem daar gelegd; en ik herken
heel goed de plek, vlak naast die scheve den,
waar 't zandpad, wit, loopt naar de hei beneden.
'k Dacht: "Wat 'k doe, lijkt op wat farao's deden;
eenzelfde ontzetting vroeg in mij en hen:
alles vergaat: ben ik niet, die ik ben,
en was en blijven zal in eeuwigheden?
Ik was gaan liggen, 't hoofd dicht bij de steen;
en die, in 't langzaam dieper donker, scheen
een monument, egyptisch oud en groot.
Een kleine ster erboven. 'k Dacht: "Zijn licht
vertrok, toen 't graf van Ramses werd gesticht."
En 'k voelde duidelijk: 'k was zijn tijdgenoot
© J.A. dèr Mouw (1863-1919)
publicité
je n'y comprend rien mais il parle de toi.
bravo
ja
gezicht
Wat een prachtige foto's!!
Fijn weekend.
Fijn weekend!
Daar zou ik uren kunnen blijven zitten en genieten van het uitzicht. Fijn weekend Wim!