KERKHOF - EL PASO - ISLA LA PALMA - II

                                                      DRIJFHOUT - DRIFTWOOD

                                                                           ***

Drijfhout is hout dat is gewassen op de stranden van de zeeën of op de oevers van de grote
rivieren. Door de werking van de getijden en de golfslag in de branding onstaan er decoratieve
en soms grillige vormen. Het meeste drijfhout hier op het eiland La Palma is afkomstig uit de
Caldera. Geheel of gedeeltelijke bomen en wortels die door overstroming als gevolg van de
regenval via de Barranco de Las Angustias in de oceaan terechtkomen. Dit gebeurt gewoonlijk
eenmaal per jaar op het strand van Tazacorte gedurende de winterperiode. Ook overblijfselen
van door de mens gemaakte houten voorwerpen afkomstig van geitenstallen komen dan in de
oceaan terecht. Stuwhout en paletten of verloren lading van schepen is zeldzaam omdat hier
voor de westkust geen vaarroute is.

Door het verbranden van drijfhout kan polychloordibenzodioxinen (PCDD's), ook bekend in de
volksmond onder de korte benaming "dioxines" vrijkomen en dat is kankerverwekkend.
Daarom is het maken van vreugdevuren met drijfhout op het strand af te raden. De vorming van
dioxine wordt veroorzaakt door het verbranden van organische verbindingen in combinatie met
chloor, dat aanwezig is in het drijfhout als gevolg van het weken in het zeewater.

Hier op het eiland is "ten tijde van veel drijfhout" strandjutten populair om het verzamelen van
brandstof voor de open haard en ook om te dienen als decoratief element in tuinen, materiaal
voor houtsnijwerk en zoals op de laatste foto als rekwisiet voor kunstzinnige zeeglas foto's. 

Update:
De sneeuw is bijna weg op de Roque de Los Muchachos.

                           Birdwatching - Kleine strandloper op het strand van Tazacorte.

                                                                           ***

Je ziet hem niet dikwijls maar ik had geluk en mijn camera bij me. De familie telt 93 soorten.
Dit exemplaar is er eentje met een relatief korte snavel, waarschijnlijk nog een jong beestje.

Update:
Vandaag voor de eerste maal dit seizoen sneeuw op de toppen van de "Caldera de Taburiente".

Gisteren werd de liefde bezongen in geuren en kleuren ....

                                                              
                                                                Happy Valentine's day.
                                                  Valentijns kaarten met strandvondsten.

                                                                              ***

De foto's zijn copyleft http://en.wikipedia.org/wiki/Copyleft Voel je vrij om ze te downloaden en te gebruiken als digitale ansichtkaart voor uw dierbaren.
De laatste foto heeft geen hartje maar behoort wel tot dezelfde serie 


http://nl.wikipedia.org/wiki/Valentijnsdag

Morgen is het Valentijn's dag. Na een fikse wandeling in de 'Caldera de Taburiente' met "grafitti
on the rocks" en een duik in de oceaan op het keienstrand van "Playa Nueva" is het misschien tijd
voor een Belgische praline ;-) . Vergis je niet want op de zoetigheid zul je wel je tanden stukbijten
want de pralines zijn van zeeglas, gevonden op het strand van Tazacorte

Zondag ...

Bijna elke Palmero die ik ken, hebben zelf of in de familie een stukje grond, een huerta
(boomgaard) noemen ze het, met enkele avocadobomen en exotisch fruit waaronder papaya's.
Bijna elke bananenplantage heeft er ook enkele staan, ze groeien er bovenuit en nemen weinig
plaats in. Zelfs in de voortuinen van de dorpen groeien papaya's.

De eilandbewoners en de bezoekers genieten van de papaya als ontbijtfruit. Het is een lekkere
vrucht en een bron van calcium en vitamines. Aangezien de pitjes bitter smaken, kunt u de
papaja het best eten door de vrucht in tweeën te snijden, de pitjes eruit te lepelen en dan het
zachte, sappige vruchtvlees in stukjes te snijden. De frisse, milde smaak past goed bij pikante
gerechten.

Het exporteren van papaya's is moeilijk en beperkt door de problemen bij het opslaan en de
gevoeligheid voor plekken. Om zoet te smaken worden ze geoogst als ze bijna rijp zijn. Groen
geoogste papaya's worden niet meer zoet en rijp en smaken als rapen. Voor de export moeten
ze dan ook individueel verpakt worden en dan nog zijn ze zeer kwetsbaar.

Het vervolg van de photoshoot van gisteren ...
Zoals ik al zei gisteren, er stond een felle wind, zie het boompje links op de tweede foto. 
laatste foto : Op de berghelling van de Cumbre, de uitstekende rotsen van "Los Campanarios"
met aan de horizon het eiland El Hierro.

De foto's waar ikzelf op sta zijn "courtesy of" Luc Van Sand http://www.flickr.com/photos/lukvansand/   

Er zijn van die dagen dat ik graag de bergen intrek ...
Samen met Luk ben ik de bergen ingetrokken om de start en landingsplaatsen voor paragliding
te checken, zie :   http://www.coolvision.be/ ook om de uitleg over waar er eventueel thermiek
is enz ... Het was koud op 1500 meter + en heel veel wind. Ik ben benieuwd of ik het zal
durven om komende week samen met Luk een duo vlucht te maken .
De Cumbre, het ruggengraat gebergte van La Palma, is doorspekt met een web van koningswegen
Dit zijn niet verharde wegen, soms karresporen waar men alleen met een 'jeep' kan op rijden.
Vierwielaandrijving is niet zo meteen nodig indien de wagen maar hoog genoeg op z'n wielen
staat.

Het is maar zelden dat men zo'n mooie schedel vindt, volledig intact met de horens er nog aan.
Een echte trofee !

Luk is ook een begenadigd fotograaf met een kritisch oog, zie :
http://www.flickr.com/photos/lukvansand/
_____________________________________________________________________________
 
Morgen, meer over onze photoshoot in de bergen van La Palma.

                   
                         Duo-parapente (tandemvliegen) onder deskundige begeleiding

                                                                        ***

Op La Palma worden tal van adreline intensieve activiteiten aangeboden zoals speleologie in
onderaardse vulkanische grotten en ook tandemvliegen heel hoog boven de vulkanen.
De combinatie van de te bewonderen landschappen bestaat nergens anders op de wereld.
Je vliegt over de zwarte lavavelden, vervolgens over de groene bananenplantages om
uiteindelijk een zachte landing te maken op het zwarte lavastrand.

De Vlaamse monitor Luk van Sand is momenteel van november tot april 2011/2012 op La Palma.
Je kan bij hem een cursus volgen in het Nederlands op het strand van Puerto Naos. Ook het
maken van een tandemvlucht boven lava, strand en zee behoort tot de mogelijkheden.

Neem alvast kontakt op voor informatie met Luk en bezoek zijn website :
http://www.coolvision.be/

Luk Van Sand is een gediplomeerd instructeur en erkend door de Belgische Vrije Vlucht federatie.

                   
                                         Het verwerken van verdriet in een rouwproces
                                                             of vragen staat vrij.

                                                                        ***

Die dag ... Het was nog vroeg, de zon verscheen nog maar net over de kim van de Cumbre toen
ik begon aan mijn ochtendwandeling op zoek naar zeeglas. De branding had enkele rozen op het
strand geworpen. Het gebeurt wel vaker dat ik bloemen op het strand vind ... " Gisteravond bij
zonsondergang de as van een geliefde vanaf een bootje uitgestrooid voor de kust met een bosje
bloemen erbij" ... Dacht ik zo. Een beetje verder zag ik een champanjekurk liggen. Nog enkele
tientallen meters verder, de fles, rechtopstaand in een gegraven kuiltje. Dit was een dodenaltaar
geplaatst op het strand, een soort rituele offergave bestaande uit, : Een ontkurkte voor driekwart
volle fles schuimwijn. Op een bed van gekleurde steentjes lag gespreid een toiletzak, spiegeltje,
kam, blauwe nagellak, parfum, armband met oorbellen, vijf uitgebrande theelichtjes en  een
windjammer, zinnebeeld voor een reis in het hiernamaals om al jammerend de aardse met de
kosmische energie te verbinden.
 
Emigranten die verleden eeuw terugkeerden vanuit Cuba en Venezuela hebben ook de Zuid-
Amerikaanse ziel meegebracht. Van de Indianen en de negerslaven hadden ze de betovering
van de dood als bron van het leven geleerd. Daarnaast hebben de Palmeros de zin voor de
macabere grap overgenomen. Voor mij als buitenstaander is Voodoo een exotisch mengsel van
tovermiddelen en magische rituelen zonder rationele verklaring. Daar waar de dood in de
Westerse maatschappij een beladen onderwerp is met de nodige taboes is hier op het strand
feest gevierd met de nodige atributen.

Er stak een briefje tussen de zeilen van de windjammer en nieuwsgierig zoals ik ben wou ik
weten wat er op stond,:
                                       " Ik smeek je met heel mijn hart
                                          en vraag voor mijn leven te veranderen
                                          en me beter werk te schenken ".
                                          En dan nog iets onleesbaar over "bananen"
                                          (hoe kan het ook anders op ons bananeneiland ;-)

                                                                       Pelikaan
                                                                            of
                                 een van die "Magnificent Men in their Flying Machines"

                                                                           ***

Na de "Olifantvogel" van een tijdje geleden heb ik nu een pelikaan in vlucht gemaakt. Ook van
verzameld geroest 'zeeijzer', gevonden op het strand.

Tijdens het lassen kwam mijn 'Wanenonlie' voorbij : "Hey Wim! Dit lijkt op een piloot met
vliegbril in een van die vliegende machines".
http://nl.wikipedia.org/wiki/Those_Magnificent_Men_in_their_Flying_Machines

En ik had maar steeds een vliegende pelikaan in gedachten
Met groen zeeglas in zijn bril gestopt lijkt hij meer op een pelikaan, dacht ik zo ...

Zonsondergang met harp.

Een van de vele miradors op La Palma is de Cancelita. Vanaf dit uitzichtpunt heeft men een
spectaculair zicht in de Barranco de Las Angustias. Bij een wolkeloze hemel en scherp zicht kan
men ook genieten van het circus van de Caldera de Taburiente, maar dit zicht kan niet wedijveren
met dat van de Cumbrecita of Los Brecitos.
Wat opvalt zijn de finca's (boerderijen) in de Barranco met druiven, apelsienen, avocado's,
mango's, bijenkorven, groenten, zwarte Iberische varkens, geiten, kippen enz ... enz ...
Volledig zelfbedruipende landerijen, net zoals in de tijd van de conquistadores.

                                
                                                         Scherven brengen geluk.

                                                                         ***

......."Ik zie je daar 's morgens, hoofd naar beneden zigzag over het strand lopen, ik vroeg me af.
Wat zoekt die man? Goud!" .......

Die vraag wordt me al eens gesteld door een andere strandwandelaar. Als ik dan een handvol
zeeglas laat zien is de vragensteller verbaasd. In de Verenigde Staten waar zeeglas bijna op elk
strand (ook van de Great Lakes) te vinden is, struinen de mensen de stranden af op zoek naar
stukjes gekleurd glas. Toeristen koesteren deze als souvenirs, gebruiken ze als decoratie in
bloembakken, aquaria, schalen, glazen potten en flessen. Er zijn zelfs clubs en ruilbeurzen en
er is een levendige handel in zeldzaam zeeglas.

Een bijvangst tijdens het zeeglas jagen zijn de scherven. Sommige verzamelaars sparen blauwe
scherven, anderen afgeronde gebroken tegels, om er later een mozaïek van te maken, bv. in
een bijzet tafeltje.

Zo brengen scherven geluk voor de jager verzamelaar  

                                                           De paradijsvogel en het ei

                                                                             ***

De ochtend is een mooie tijd om rustig langs het strand te struinen op zoek naar "schatten"
Ik ben dus niet op zoek langs de vloedlijn om iets eetbaars te vinden zoals de meeuwen, duiven
en strandlopers, maar ik 'jaag' op zeeglas en andere rommel om er achteraf iets van te maken.

Met een beetje fantasie zag ik in een aanspoelsel een paradijsvogel en om dat ei recht te zetten
had ik wel eventjes wat tijd nodig.

Aan het eind van een lange weg door overdekte bananenplantages ligt El Remo, het is een klein
gehucht ten zuiden van Puerto Naos. Het dorpje bestaat uit een favel-achtige mengeling van
huisjes opgetrokken in grijze cementblokken. Op de eerste rij aan zee staan enkele mooiere
chalets. Sommige mensen leven er het hele jaar door maar de meeste onderkomens worden
gebruikt als weekend verblijven, enkele worden ook verhuurd aan toeristen. Er zijn ook drie
restaurantjes waar men bij het nuttigen van enkele tapas de zon kan zien onder gaan.