ZONDAG

De Plaza de España is een plaats middenin de stad Los Llanos waar het sociale, economische en
politieke gebeuren plaatsvindt. In de schaduw van de imposante Indische laurierbomen rond de
kiosk worden er 'zaakjes' afgehandeld. De laurierbomen zijn uitgegroeid tot enorme
exemplaren met kollosale wijduitstaande kronen van dikke takken met eveneens vlezige blaadjes.
De bomen zijn een geschenk van emigranten uit Cuba aan hun stad Los Llanos (1863).
Ze zijn dus bijna 150 jaar oud. Menig bezoeker van de stad wordt automatisch aangetrokken
naar de "Plaza" om op een van de terrassen een koffietje te drinken. Je hebt er het "Terras la
Pergola", onder de klokkentoren waar je het beste koffie drinkt met oordopjes ;-). De centraal
gelegen Kiosko waar het lijkt alsof iedereen alle tijd van de wereld heeft of bij Alex van
"Café Edén". Een plek waar je veel Duits hoort praten en waar Alex je met een glimlach in
zijn twee woorden Duits bedient. Ik ken Alex nu reeds meer dan 20 jaar (hij blijft er jong uitzien
net als Cliff Richard) en telkens moet ik er hem op attent maken,: "Ik géén Duitser  ;-)))"
Waarop hij antwoord,: "Ach ja, je bent Flamenco!". Voor Palmeros is iedereen die er als een
noordeling uitziet, een Duitser.

Opweg langsheen het pad naar "Playa de La Veta" staat een stenen kuif.

***

Een kuif is haar dat recht op de hoofdhuid staat. Een kuif kan op natuurlijke wijze ontstaan
doordat zich op het hoofd twee kruinen bevinden. De kuif ontstaat op de plaats waar de
natuurlijke richting van het haar van de ene kruin, "botst" met de richting van het haar van de
andere kruin. Een kuif kan ook kunstmatig worden gemaakt met behulp van diverse
haarsmeersels.

Telkens ik op deze vlakte met de naam "Cerro del Cerradero" gelegen in de meest noordelijke
punt van het eiland kom, moet ik denken aan "The rain in Spain stays mainly in the plains".
Het is de titel van een lied uit de musical My Fair Lady. La Palma is wel echt een minicontinent
met een enorme verscheidenheid aan landschappen op zo'n klein oppervlak. Nader bekeken is
het evident dat menselijke en pastorale aanwezigheid het landschap heeft veranderd, dit als
gevolg van beweiding en graanvelden in vroeger tijden. Wat er nog van overblijft is een weidse
vlakte met wilde haver.

W-kend huisje op Playa Nueva Fuencaliente.

***

Er bestaat verwarring over de benaming Playa Nueva en Playa Echentive(a), maar op de laatste
nieuwe kaart van Freytag&Berndt 1:30.000 ligt de Playa Nueva iets ten noorden van Echentive
in de gemeente Fuencaliente op de zuidpunt van La Palma. Het gitzwarte strand ligt aan de voet
van de vulkaan Teneguia en is nog niet zo lang geleden ontstaan door de laatste uitbarsting in
1971. Men loopt hier middenin vers vulkanisch 'vuur'land en het geeft wel een mysterieus
sfeertje. Slechts één weekenhuisje staat er, al dan niet illegaal gebouwd. Men heeft het
gedeeltelijk zwart geschilderd omdat het niet te veel zou opvallen in het landschap.
Interessant voor een fotoshoot





De lijn op de voorgrond is de lifeline (drinkbaar water).











De vulkaan Teneguia.











Tonnen drinkbaar water, eentje met warm en eentje met koel water.
In de zwarte buis wordt het water eerst opgewarmd door de zon.

Deze half albino palmboom staat bekend als de "La Palma Blanca de El Morro (Mirca)".
Hij is een mutatie en de enige in zijn soort bekend op het eiland. Volgens de eigenaar; Wanneer
de zaden ontkiemen worden de zaailingen 25 cm. groot en sterven af. Veel mensen hebben zaden
meegenomen en geprobeerd om zo'n uitzonderlijke boom in hun tuin te hebben, maar niemand
is er tot hiertoe in gelukt.

Puerto Naos - Fiesta de Nuestra Señora del Carmen.

***

Alle jaren in de maand juli is er een volksfeest in het badplaatsje Puerto Naos, dat duurt van 16
tot 22 juli. Er zijn dan allerlei activiteiten voorzien die te maken hebben met de zee, het vissen,
de Maagd, water, zeelieden, eten en drinken, enz ... zie:

 http://www.larevistadelapalma.com/fiestas-de-nuestra-sra-del-carmen-2012-puerto-naos/

De zaterdag morgend laatsleden organiseerde de buurtvereniging "Jaraco" een sardientjesbak op
het strand met papas arrugadas (kleine aardappeltjes met heel veel zout in de schil gekookt),
mojo verde (Een typische Canarische pikante saus), gofio bommen (ballen gerold van
verschillende gemalen en geroosterde granen met bouillon als kleefmiddel) en natuurlijk
 overspoeld met Palmese witte en rode wijn.




























































Niet vergeten sardientjes vreten (grapje)

 
Zonsopkomst.

De Mirador de Los Cañones is gelegen op een rots naast het sanctuarium Las Nieves. Tegenover
het kerkje, tussen het Casa Rectoral en Casa de Romeros loopt een smal klinkerpad omhoog.
Eens men boven op de rots staat is het zicht naar berg, dal en zee overweldigend. Naar de bergen
toe heeft men zicht op de vele canyons (kloven = in het Spaans cañones) maar cañones wil ook
zegen kanonnen. Dus kies maar hoe deze plek mag heten, de antieke kanonnen liggen er voor je
voeten. Ze liggen daar gericht op de bergen, dus niet om Santa Cruz de La Palma te verdedigen
tegen de zeerovers, alhoewel ik denk dat ze daar in de 16 en 17de eeuw wel toe gediend hebben. 

















De twee lange stukken artillerie komen uit het "Castillo de Santa Catalina". Zij dienden dus
werkelijk ter verdediging van het eiland tegen de piraten. De twee kortere kanonnen zijn
afkomstig uit een Engels schip. De kanonnen worden elke 5 jaar gebruikt voor salvo's aan
de Maagd tijdens de "Bajada de La Virgen". Om de kanonnen terug te krijgen (eventueel voor
het eilandmuseum) is er een strijd onstaan tussen de stad Santa Cruz en de kerk in Las Nieves.
Omdat de kanonnen historisch erfgoed zijn, mogen ze niet worden verplaatst.
Bron: Fernado Rodriguez.


 

Las Nieves (3)

Canarische worstelaars

Het was heerlijk weer die dag en op een bank tegen de gevel van het kerkje van Las Nieves
waren een groepje Canarische worstelaars een feestje aan't brouwen. (Lucha Canaria is een
nationale sport met een eeuwenoude traditie op La Palma). Een mooie en originele locatie om
te feesten, dacht ik. Toen ik dichterbij kwam en ze merkten dat ik foto's nam, riep er een:
"¡Foto, foto! ¿Prensa? Queremos foto". Riepen ze in koor. Ik vroeg hen om te gaan staan aan
de overkant voor het "Casa de Romeros" (Het huis van de Pelgrims). De fel door de zon
beschenen witte achtergrond van het kerkje vond ik niet geschikt. Zo gezegd, zo gedaan. Er was
er zelfs eentje bij die uit de kleren ging, zo te zien een echte worstelkampioen.

Las Nieves (2)

Vanaf het kerkje in Las Nieves kun je een gemarkeerde wandeling van 11 kilometer lopen
doorheen de Barranco de La Madera. Het is een stappen voor getrainde die hards. Je bent
minstens vijf uur onderweg. Moeilijkheidsgraad op de schaal van 1 tot 10 is een dikke 7 met
+/700 m. en -/700 m. stijgen en dalen. Adembenemend mooi, dat wel!
Mijn oude knoken kunnen zo'n tocht niet meer aan, dus slenter ik wat rond het kerkje en een
beetje hogerop op zoek naar : "Mooie plaatjes schieten". Omheen het kerkje staan eucalytus-
bomen die zo oud zijn als Methusalem. Op het pleintje prijkt een fontein met al dan niet
geneeskrachtig water. Aan de overkant in het Casa Rectoral kan men schapulieren en religieuze
souvenirs kopen. Hier en daar waakt de Maagd op de voordeuren van antieke huizen.
Een beetje hogerop in een zijstraatje bevinden zich de openbare toiletten van weleer ( zonder
deuren ). Ik veronderstel dat ze geen dienst meer doen maar behouden blijven als "monument".
;-)

Las Nieves (1)

Las Nieves is het bekenste bedevaartsoord van La Palma. Elk stadje op het eiland is gebouwd
rondom een kerk maar in het bedevaartskerkje van Las Nieves huist de beroemde heilige maagd
van de sneeuw (Nuestra Señora de Las Nieves), patrones van het eiland. Ook bekend vanwege
de optocht die hier om de vijf jaar plaatsvindt, La Bajada de la Virgen. De volgende is in 2015.
Deze traditie wordt al sedert 1680 in stand gehouden. In eerste instantie wordt de processie
gehouden om regen af te smeken alsook voor tal van verschillende individuele wensen van de
bevolking. Zoals bijvoorbeeld : Stoppen met roken ;-). Ik herinner me zo'n 10 a 15 jaar geleden
hing er een brandende-kaarsen geur in het kerkje. Tegenwoordig kan men geen kaarsje meer
aansteken maar wel een lampje branden. Bijna niemand heeft tegenwoordig nog lucifers bij zich
of een cricket. Wie rookt er nog? ;-) 









































De Madona van de Sneeuw is een 57 centimeters hoog aardenwerk beeld gemaakt uit Portugese
klei, dus waarschijnlijk niet vervaardigd in een Vlaams atelier zoals zovelen denken. Het is
versierd en rijkelijk bezet met goud en edelstenen. Om het geheel nog mysterieuzer te maken
staan er letters op de sierrand van haar mantel die niemand kan ontcijferen. Bovendien werd ze
gevonden in een dikke muur ná de verovering door de Spanjaarden. De kroon geheel gemaakt
uit goud, emaille en parels werd in het begin van de 17de eeuw geschonken door een
geëmigreerde Palmero vanuit Granada in de Indieën (Indieën, zo werd Zuid-Amerika genoemd
in die tijd). Het altaar is geheel opgebouwd door Palmese zilversmeden uit zilver waarvan de
conquistadores heelder scheepsladingen wegsleepten uit Zuid-Amerika.





De madona staat tegenwoordig achter (al dan niet kogelvrij) glas. Men merkt het bijna niet, wel
als men een foto neemt met de flits.

De bosbrand is gestabiliseerd, vannacht een beetje beter slapen

Een van de twee gele blushelikopters met op de achtergrond mijn lievelingsberg "de Birigoyo".

Alhoewel, "de Bejenado" vind ik ook niet mis.

Update.

Deze morgen even moeten zoeken waar ik enkele foto's kon nemen van de bosbrand.
Alle toegangswegen naar de vuurhaarden waren afgesloten door de guardia, behalve dat
ene wandelpad... Toen ik terug naar de auto wandelde kwam ik een TV ploeg tegen, zij
hadden het pad ook ontdekt.

Niet veel geslapen deze nacht ...









Vanochtend bij het krieken van de dag

Update 3

Nu het donker is zie je maar eerst wat een enorm groot gebied er in de vlammen op gaat.
Volgens ik kan inschatten is het vuur reeds in Fronton, Casas de Tacanda op weg naar San Nicolas.

Update 2

Een helicopter is een uurtje komen blussen...
Het zal voor velen een lange en bange nacht worden.

Update:




Zo begon het deze morgen ...
Foto: Roger Ligter  http://www.balans-lapalma.com/




Foto: Roger Ligter  http://www.balans-lapalma.com/




Foto's: Wim del Arte



















Vanaf mijn dak.
Het laatste nieuws kan men eventueel volgen op : http://lapalma.startpagina.nl/prikbord/









Het lijkt erop alsof het dichterbij komt.

Toemaatje (2)











Om het verhaal compleet te maken,: " Bijtjes en asfaltcentrales gaan niet samen".

¡¡ Stop de bijensterfte !!
¡¡ Stop de asfaltcentrales in de vallei van Aridane !!
 Waar nota bene heel veel bijenkorven staan.

Ik weet natuurlijk ook dat het een met het ander (n)iets met mekaar te maken heeft.
Daarom, alle baten helpen: "Er was eens een bij en zij plaste in zee"