LA PALMA - MELKDISTEL

Gistermorgen was ik redelijk vroeg op pad in Los Llanos (mijn stad) en kwam voorbij de eerste en enige Nederlandse duikschool op La Palma.
Dus vanaf nu kan men op ons eiland Nederlandstalig duiken (Vlaams natuurlijk ook ). Zelfs de lucht in de flessen is Nederlands en dat is een ware vooruitgang. Als je bekend bent met de vergunnigs-papier-winkel op La Palma dan weet je dat dit zweet, tranen, water en bloed heeft gekost.
Proficiat Joost en Nanneke !!
Voor de liefhebbers een tip www.casadebuceo.nl

                               STRANDGLAS - ZEEGLAS - ZEEMEERMINTRANEN JUTTEN
                         _________________________________________________________
Bijna iedereen die ooit langsheen de kust op een strand heeft gelopen, waardeert de schoonheid van de onophoudelijke krachten van het water, de wind en de golven.
Op een zacht strand of bezaaid met keien en rotsen, daar zijn de "schatten" te vinden aan de rand van het water. Zowel kinderen als volwassenen zijn gefascineerd door allerlei gekleurde steentjes, schelpen, glas, drijfhout, zeewier en al wat de zee onophoudelijk wast door de getijden.
De krachten van de natuur die het glas vele jaren laten rollen in zand, zout en golven van de branding geven het flessenglas een gans andere dimensie, het worden "tranen van de zeemeermin".
Een mooie metafoor die tot de verbeelding spreekt, maar waar het om gaat is dat zij een tastbaar gegeven vormen voor een verstreken tijd , die te lang is om te verbeelden ...

                                        BESCHERMD LANDSCHAP EL TABLADO
                                   _________________________________________

Voor wandelaars met berggeitpoten is dit ongetwijfeld een interessant gebied.
El Tablado is een dorpje waar meer huizen leegstaan dan bewoond en de landbouw duidelijk afneemt.
Ondanks alles heeft dit pittoreske dorpje nog een functie voor de wandelende toerist; Het laat onomstotelijk zien onder welke extreme condities van isolement de bewoners van dit oord leven.
Op een bergpunt die bekend staat als "Lomo de las Jaras" aan een steile rotskust, omgeven door enorme ravijnen. Men heeft wel een spectaculair uitzicht over de ruige kusten van het noorden en men kan er misschien wel een boek gaan schrijven, maar dat is het dan...
Er staan enkele grote drakebomen, ze staan er een beetje verwaarloosd bij ...
In het dorp ontmoet ik een paar Tablado-Outlaws, mannen van in de 50 of 60, bebaard met steelse uitdrukking en haveloze roze T-shirts. Moderne kluizenaars die graag afgelegen wonen, maar op de foto; Oh neen! Dat niet!

Laten we even een berg beklimmen en een frisse neus halen, ons hoofd tijdelijk verheffen boven het rumoer van de mensenwereld.

Het is alsof je in een surrealistische wereld binnenstapt, waar de tijd stilstaat. zo moet de wereld er 10 jaar na een kernaanval uitzien. Niets is minder waar, het is (was) gewoon de huisvuilverbranding dat met nieuwe 'moderne' technologische middelen op zijn beurt weer een ander milieuprobleem genereert.

De verbrandingsoven was een nieuw modern technologisch middel om het huisvuil probleem op te lossen. De hond bijt zich in zijn eigen staart.
 

Beelden van gelast ijzer - google
Het is altijd leuk je sculpturen tegen te komen bij zoekmachine google .

YING EN YANG
Ying wordt in verband gebracht met de donkere maan (die afgekeerd is van de zon) en staat voor de vrouwelijke natuur.
Yang wordt in verband gebracht met de heldere zon en komt overeen met de mannelijke natuur.

De vrijheid om tussen verschillende mogelijke levensstijlen te kiezen is een evenwichtsoefening.

Escultura de bronze, obra del escultor Pedro David Hernández Luis, que representa a una mujer Canaria silbando, mirando al horizonte.
Se trata de una pieza de 2,40 metros de alto por 1,50 de ancho, sobre una base de piedra natural de un metro y medio.
El monumento viene a ser un reconocimiento al esfuerzo hecho por un importante número de Gomeros que emigraron a La Palma especialmente en los años '50 y '60, y que contribuyeron al desarrollo del campo Palmero.
                                   __________________________________
                                                                                                                                                                          Dit bronzen beeld van beeldhouwer Pedro David Hernández Luis stelt een fluitende Canarische vrouw voor, kijkend naar de horizon in de richting van het eiland La Gomera dat zich aan de horizon aftekent.
Het monument is een herdenking en erkenning van de inspanning gemaakt door een belangrijk aantal Gomeros die naar La Palma emigreerden, vooral in de jaren '50 en '60 van verleden eeuw. Zij droegen bij tot de ontwikkeling van het Palmese platteland. (bergland)

Als men La Palma doortrekt komt men in rotswanden de mooiste abstracte schilderkunst tegen.
Met krachtige kleuren, dynamische en complex opgebouwde lagen geven de rotswanden de sfeer en atmosfeer weer van het abstraheren.
Voor kunstschilders de ideale plek om inspiratie op de doen en onderliggende principes zichtbaar te maken met vormen en kleuren ritmes en contrasten.
De natuur geeft je de mooiste voorbeelden van disharmonie, decompositie en willekeurige wanorde.

Er is geen recept dat succes garandeert bij het maken van een assemblage.
Assembleren wordt eigenlijk niet voorzien door een schoolopleiding (tenminste niet in mijn tijd) ofschoon ongetwijfeld een academische vakopleiding er toe bijdraagt de elementaire beginselen van het ontwerpen te ontwikkelen.
Een belangrijke vereiste is het waarnemen van dingen, aandacht en liefde voor elk afzonderlijk gevonden stukje voorwerp, van het strandjutten aan de zeeën tot het onderzoeken van de afvalhopen der mensheid.
Een tweede vereiste is emotioneel en fysiek te reageren op wat onze zintuigen waarnemen om zo binnen in ons het scheppend vermogen in gang te zetten.
Een nieuw verhaal schrijven met oude woorden.

La Palma een uitgelezen plek, biedt uitzicht op het dagelijkse feest van de zonsondergangen, desolaat, spectaculair, majestueus, een adembenemend natuurspektakel.
De schemer is steeds een spel van vuur en water ...
met de oceaan als decor voor dit schouwspel.

Steenmannen maken en ze fotograferen heeft mij meer bewust gemaakt van het voorbij gaan van de tijd. soms is hun leven heel kort, ik draai me om en oeps, hij buigt en ligt al tegen de vlakte.
Ik denk dat steenmannen maken mag worden beschouwd als een van de oudste vormen van kunstmaken maar er is niets van overgebleven, er komt altijd een moment, vroeg of laat, vallen ze om.

                              DE CANARISCHE PIJNBOOM - PHOENIX CANARIENSIS
                          ______________________________________________________

Deze bomen zijn echte levende fossielen. Versteende resten van hun voorouders zijn teruggevonden rond het middelandse zeebekken, waar deze bomen 5 miljoen jaar geleden zijn uitgestorven.
De 'Pino Canario' is de meest verspreide boom op de Canarische Archipel, hij neemt 60% in van het bosgedeelte van de eilanden. De pijnboom heeft een buitengewoon wortel systeem dat zich vasthecht in bijna elke bodem, van rotsen tot en met 'vulkanische malpaises'.
Hij groeit dan ook in gebieden waar geen enkele soort in staat is te overleven. Het is dus een agressieve boom die niet veeleisend is, instaat om op zeer arme en steile grond te groeien en zich snel uitbreid waar men het hem toelaat.
De zaadjes van de pijnappel zijn zeer geschikt om mee te vliegen op de wind. Dit bevorderd de voortplanting op de meest onverwachte plaatsen, men komt ze tegen op steile rotswanden waar ze de zwaartekracht tarten en uitgroeien tot grote exemplaren in uitgedoofde vulkanen.
De 'pino' kan een hoogte bereiken van 60 meter en een diameter van 2,5 meter, zijn bast kan 18 cm. dik worden en hij kan honderden jaren oud worden.

EEN BLOEMEKE VOOR LINDA !
______________________________________________________________________________
Foto: Bloemenmarkje in Santa Cruz de La Palma.

DOOR DE ZEE GEROEST
____________________________________________________________________________

De kleur van roest kan niet alleen de aandacht binnen het kader van de assemblage vasthouden maar kan ook zeer levendig de stemming ervan beïnvloeden.
De bewering dat warme kleuren (roest) meer naar voren komen dan de koele kleuren (blauwe lucht) komt op de tweede foto goed tot uiting.
Een belangrijke eigenschap van kleur is dat de beschouwer er intellectueel  zowel als emotioneel op reageert, maar de reacties zijn uiterst persoonlijk.
____________________________________________________________________________
Assemblage van gevonden "zeeijzer", hoogte 72 cm, breedte 62 cm.

In een uitgespaard gedeelte van het nationaalpark " Taburiente , aan de voet van de Pico Bejenado (1844 m.) bevindt zich een krater. Men denkt onmiddellijk aan een asteroïde inslag. Niets is minder waar, Deze krater is ontstaan door zandwinning voor bananen plantages. De zeer fijne aarde in mijn tuin is afkomstig uit deze put.
Het uitgebreide net van kloven op de helling van de berg 'Bejenado' fungeert als drainage systeem en met voldoende water neemt de natuur terug bezit van het landschap en wordt de flora en fauna (vooral konijnen) rijker dan voorheen.
De sporen die de mens achterlaat zijn niets vergeleken bij die van vulkaanuitbarstingen.

Strandjutten.
Stokoud hout ligt er op het strand, sommige stukken drijfhout lijken wel versteend, maar hout is vergankelijk zoals alle materialen die ontstaan uit de groei van levende cellen.
Wat werken met juthout betreft is een vrij eenvoudige zaak, want dit uitgangsmateriaal is reeds voorbewerkt. De oppervlakte van aangespoeld hout kan met geen enkel proces worden nagebootst.
Zand en zout kunnen door weken in zoet water en met een staalborstel worden verwijderd.
Hout dat men langs de stranden vindt is soms geschroeid door kampvuurtjes. Het materiaal varieert in kleur van fluweel-donkerbruin tot geelbruin en zilvergrijs.
Ik persoonlijk vind het een gebrek aan respect ;-) te knoeien aan de natuurlijke staat waarin ik het juthout aantref.    
____________________________________________________________________________
Beeldje gemaakt van drijfhout, hoogte 43 cm, breedte 17cm.

De laatste doet het licht uit.
_______________________________
Zeeschepen hebben in principe de vuurtorens niet meer nodig. Ze vinden hun weg via satellietgestuurde navigatie systemen (GPS). Alle grote, nieuwe zeeschepen varen trouwens met (AIS) Automatic Identification System. Met dit systeem worden positie, koers, snelheid en bestemming automatisch opgeslagen.

La Palma heeft momenteel nog 5 vuurtorens waarvan één door het groeiend cultuurhistorisch besef volledig is gerestaureerd en een nieuwe functie heeft gekregen, namelijk een klein maritiem museum.
Waarschijnlijk zullen alle vuurtorens een beschermd status krijgen en als monument blijven bestaan.
Ook als de laatste het licht heeft uitgedraaid en de GPS-systemen de taken hebben overgenomen.

Foto's:
De oude en de nieuwe vuurtoren bewaken samen de uiterst zuidelijke punt van het eiland in de gemeente Fuencaliente. In het museum ( Centro de Interpretatión de la Reserva marina de La Palma) was het verboden foto's te nemen, men daalt af in een namaakgrot onder water om rondom de zeefauna en flora te bekijken.

Drijfhout is hout dat is aangespoeld op het strand of een rivieroever door toedoen van wind, golven en het tij. Het is een vorm van zeeafval. In sommige gebieden komt drijfhout in grote mate voor. Hier op La Palma enkel na een storm en dan nog op bepaalde goed gelegen stranden die de afval kunnen ontvangen. Drijfhout wordt als het nog in het water drijft door veel vissen en andere zeedieren gebruikt als schuilplaats en voedselbron. Paalwormen en bacteriën breken het hout af en zetten het om in voedingstoffen die zo terugkeren in de voedselketen. Aangespoeld drijfhout kan door onder andere vogels en planten worden gebruikt als schuilplaats. Ook kan drijfhout de fundatie vormen voor ophopingen van zand en duinen worden.

Struisvogel gemaakt van drijfhout, hoogte 55 cm breedte 35 cm.

Op de Canarische Eilanden speelde de drakenbloedboom een belangrijke rol in het religieuze leven van de oorspronkelijke bewoners, de Guanches. Daarnaast gebruikten zij het sap van de boom als helend smeersel om hun doden te balsemen. In de middeleeuwen bracht men het sap in verband met hekserij omdat het, aan de lucht blootgesteld, oranjerood kleurt. Vandaar de naam drakenbloed.
Drakenbloed werd nog recentelijk gebruikt voor medicinale en cosmetische doeleinden, en verder als kleur- en of verfstof. Italiaanse vioolbouwers, bijvoorbeeld, voegden het toe aan de lak van door hen gebouwde instrumenten.