RAW-ART ... RAUWE KUNST

ROQUE TENEGUÍA - HEILIGDOM VAN DE GUANCHEN
__________________________________________________________
Een groot gedeelte van de plekken met rotsinscripties liggen op hoge rotsen of uitzichtpunten van waar men een groot gebied kan overzien. Als men de rots Teneguía beklimt heeft men een 'einde ver zicht' over gans de westkust van het eiland.
Waarschijnlijk heeft deze plaats te maken gehad met offerkringen of de "Tagoror" (plaats van samenkomst) . Alleen al de omgeving en naar de rots toelopen heeft iets sacraal. De rots straalt nog steeds permanent magnetische warmte stalen uit. De Teneguía rots is ook landschappelijk en botanisch interessant en doet dienst als oriëntatiepunt voor vissers en zeilers.
In het gebied om de rots heen hebben verschillende vulkanische uitbarstingen plaatsgevonden. De vele (meer dan honderd) rotsinscripties zijn spijtig genoeg in een zeer erbarmelijke staat.
De spiralen zijn in de loop der jaren overdekt met een natuurlijke 'rotsvernis', een natuurlijke laag die bestaat uit minerale en organische stoffen van verschillende kleuren.

STRANDJUTTEN TIJDENS HET BLAUWE UUR EN DE BUIT
_______________________________________________________

Vrijwel dagelijks als het kan, ben ik tijdens "het blauwe uur" aan de kust. De zon is nog niet verschenen over de kim en op het strand kun je het zeeglas, de gebroken stukjes keramiek, drifthout en zeeijzer goed onderscheiden. Als de zon schijnt, schittert alles en kan men alleen maar jutten in zijn schaduw. De belangstelling voor de stukjes keramiek uitgestrooid door de hand van een onverschillige zeegod en het verzamelen ervan stimuleert de verbeeldingskracht die de inspiratie aanwakkert. Ongetwijfeld geeft het mij een stimulans om een ontwerpidee uit te werken en zo een mozaïek vorm te geven.
Momenteel nog allemaal in het "koppie, koppie" ... 
Misschien begin ik er nog wel eens aan ...
In ieder geval; De ochtendwandeling is goed voor de knoken, om nog maar te zwijgen over het bukken om de minuut.
Laatste foto; de buit van een uur strandjutten.

Maquette voor een monument in de haven van Tazacorte dat een gevleugelde lokroep voorstelt van de Sirenen.
_____________________________________________________________________________
De "Sirenen" zijn halfgodinnen uit de Griekse mythologie met het lichaam van een vogel en het hoofd van een vrouw. Ovidius beschreef ze als gevleugelde nimfen. Ze waren erg knap en zongen zulke mooie liederen, dat de reizigers die hun eiland passeerden de verlokking niet konden weerstaan.
Vervolgens liep hun schip dan te pletter tegen de rotsen en werden zij gedood, doordat de Sirenen alle levenskracht uit hun slachtoffers wegzogen. (bron : Wikipedia)
_____________________________________________________________________________
Beeldje van aaneen gelast ijzer op houten sokkel.
Hoogte 68 cm, breedte 33cm.

De "Graja" is familie van de kraai en leeft alleen op La  Palma.
Ze leven in de bergen en hebben hun nesten in grotten en onder rotsen.
Af en toe komen ze in grote lawaaierige groepen aangevlogen en strijken neer in de tuin. Ze krijsen dan door elkaar " iaaa iaaa ".  Echt Hitchcock!
Vermits deze vogel alleen hier op het eiland voorkomt zou hij niet misstaan als "nationaal" symbool voor La Palma.
PS : De foto's van de mozaïek zijn genomen in een parkje niet ver hier vandaan en is niet van mijn hand.

De sensatie om steenmannen te maken in al hun elegantie en schoonheid verveelt mij nooit.
Het is een verrukking met vele gezichten zoals een ideale geestestoestand en de 'soepele' vormen die doen denken aan vervlogen tempelkunst of huisaltaren.
De sfeer tijdens het bouwen is plechtig en eerbiedig, één verkeerde beweging en hij ligt tegen de vlakte.
Steenmannen maken, is iets maken met wat de natuur je geeft maar ook terugneemt, de wind, de golven van de branding en soms het bewegen van de aarde maken een eind aan hun bestaan.
Wandelend langs de branding kun je de keien uitzoeken die eindeloos gepolijst zijn door de zee.
Je kunt een vorm uitkiezen die bij voorbaat juist die steen geschikt maakt om de volgende te zijn in de stapeling.
Zo kunnen koude stenen je hart verwarmen ... ;-)

Tijdens mijn drie-en-een-half jarige pensioenloopbaan heb ik reeds duizenden foto's gemaakt. Geen een van deze foto's is geplaatst in een tijdschrift of boek, daarom hecht ik zoveel waarde aan een blog. Het geeft de voldoening je hobby dagelijks digitaal te publiceren.
Ook mijn dagindeling wordt er door bepaald, mijn ochtendwandelingen worden langer en intenser beleefd. Ik ga nooit de deur uit zonder in gedachten te hebben die foto te maken die het toeval me in de schoot werpt.

PACIFIC OCEAN PLASTIC FREE - (You Tube, 55 sec. de moeite waard)
____________________________________________________________________________
Vervolg op "PLASTIC SOEP IS PLASTIC TROEP"
____________________________________________________________________________
Deze assemblage ging tijdens het ontwerpen kreupel staan, alsof ze vaststelt wat er scheelt aan de oceanen en een behandeling voorschrijft die tot beterschap leidt.
De mens heeft wel een diagnosetechniek maar een oplossing vinden voor de problemen die hij heeft veroorzaakt in de oceanen is nog ver weg al dan niet onmogelijk.
En zo zal de geschiedenis van de mens eindigen.
De geschiedenis begon met de goddelijke mens en dan in de loop der eeuwen de mythische, heroïsche, vorstelijke en tragische mens om tenslotte te belanden bij de vernederde banale mens, de triviale mens die zichzelf niet meer kan redden.
____________________________________________________________________________
Dit is mijn laatste beeld met oceaanplastic want bij het smelten (en zeker bij het verbranden) van PVC  (Poly Vinyl Chloride) kan er dioxine vrijkomen en dat is slecht voor de gezondheid en het milieu.
____________________________________________________________________________
Manneke : Aaneen gelast zeeijzer en strandplastic.
Hoogte 67 cm, breedte 22 cm.

ASSEMBLAGE VAN DIVERSE SAMENGEVOEGDE MATERIALEN
____________________________________________________________________________
Bij het artistieke assembleren speelt ontwerp, compositie maar ook het materiaal een belangrijke rol.
Als men jut, vindt men op het strand een bijeenraapsel van allerlei voorwerpen.
Zolang de onderdelen van de assemblage nog van eenzelfde soort materiaal zijn bestaat er automatisch een zekere verwantschap.  In deze assemblage heb ik dingen verwerkt die van huis uit  helemaal niet bij elkaar passen.
Door toeval zag ik een plastic fles smelten en verschrompelen op het hete 'zeeijzer' dat ik aan't lassen was.  Met suc6 kon ik deze nieuwe "kunstgreep" in mijn sculptuur toepassen. Een manier om totaal verschillende gevonden materialen tot een eenheid te maken.
Ik was beland bij een bepaald soort werken dat daardoor een bijzondere betekenis kreeg, namelijk de vervuiling van onze oceanen en de plastic soep die daar in ronddrijft.
Als de assemblage lelijk, schokkend of ontstellend is en bij sommigen walging of woede opwekt dan is dat mooi meegenomen, sterker nog; een reactie die niet geduld kan worden is de "verveling".
In ieder geval ontbreekt het in deze sculptuur niet aan tegenstellingen of eentonigheid omdat de relatieve aandachtswaarden van de bijeen gebrachte materialen zo ongelijk zijn.
____________________________________________________________________________
Beeldje van aaneen gelast zeeijzer en strandplastic.
Hoogte 61 cm, breedte 32 cm.

Als je over La Palma vliegt kijk je neer over het golfterrein van de goden en titanen.
Een groen eiland met zoveel vulkaankraters (holes) dat ze niet te tellen zijn.
een van de mooiste "holes" is de krater van de vulkaan 'San Antonio' op de tweede foto.
De vulkaantoppen zijn een geliefd oord voor wandelaars. Op een wat minder aards niveau zijn de kraters de middelpunten van mystieke ideeën. Mijn buren die twee vulkaanuitbarstingen hebben meegemaakt, hebben nog steeds een heilig ontzag voor de bijna 2000 meter hooggelegen vulkanen van de Cumbre. Maar dat er geesten in de vulkanen wonen, daar geloven ze niet in.
Alhoewel. "Vulkanen zijn de tronen der goden, zij zijn de grootste krachten van de natuur" aldus de vader van mijn buurvrouw.

VAN SCHROOT TOT KUNST
___________________________________
Schrootkunstenaars passen verschillende benaderingen toe bij het creëren van kunst uit schroot.
Wat mij aanspreekt is dat het "vorige zeeleven" van het ijzer een rechtstreekse ondersteuning is die in het werk tot uitdrukking komt.
Het nadeel is dat vergevorderde roest moeilijk te lassen is en de elektrode nog maar bij het aantikken reeds gaten in het ijzer maakt. De kleuren, structuren en karakteristieke vormen van het zeeijzer beïnvloeden en inspireren mij zodanig dat ik dit euvel er maar bij neem. Zo waardeer ik objectief de grondstof "zeeijzer", dat niet steeds beschikbaar is. Om nieuw strandijzer te jutten moet ik wachten op de volgende winterstorm.
Intussen heb ik toch genoeg "oudzeeroest" verzameld om 10 à 20 sculpturen te maken...
En zo blijven we aan de gang...
____________________________________________________________________________
Beeldje van aaneen gelast oudzeeroest, hoogte 80 cm, breedte 43 cm.

                                                          DAKTUIN en BOOTTUIN
                                                       ________________________

Er zijn mensen die speciale plekken rondom hun huizen kiezen en tuintjes creëren om spiritueel in het reine te komen en orde uit chaos scheppen, soms ook andersom en is de groene buitenruimte niet gericht op innerlijke rust.
Het zijn wel juweeltjes en een inspiratiebron voor ontwerpideeën en beplantingswijze die de fantasie prikkelen.

READY MADE, OBJECT TROUVÉ, KANT EN KLAARKUNST - NA MISLUKTE POGING
___________________________________________________________________
Een strandvondst verheven tot de 'waardigheid' van een kunstwerk door de keuze van de kunstenaar.

" De wandeltocht zelf beschouw ik als kunstwerk en het landschap als achtergrond om het kunstwerk  in een nieuw perspectief te plaatsen" -
Woorden van Richard Long (Engels land-Art kunstenaar).

                                      CHIPICHIPI - MEXICAANS VOOR MOTREGEN
                                   ____________________________________________

De benaming "chipichipi" wordt door de Palmeros gebruikt om het fenomeen van de horizontale regen te duiden.
La Palma is een berg die uit zee oprijst. De Passaatwinden houden de hete luchtmassa's van boven de Sahara tegen. De wolken die over de oceaan komen aanzetten, gedragen door de Passaatwind, zijn verzadigd met water en blijven hangen rond de bergtoppen. Daar worden ze 'gemolken' door de bomen. Voor dit doel heeft de Canarische den zeer lange naalden ontwikkeld.
Het water druipt van de naalden, vormt een fijne nevelregen en komt terecht in ondergrondse reservoirs. Dit fenomeen staat bekend als "chipichipi" en is het geheim van "het  groene eiland".

Het blauwe uur, vroeg in de ochtend.
____________________________________
Meestal ben ik s' morgens aan de kust te vinden en loop ik langs het strand.
Het is moeilijk over te brengen, wat er nu zo romantisch en avontuurlijk is om "het blauwe uur" door te brengen op de grens tussen land en water.
De aangespoelde objecten die ik dan tegenkom hebben hun charme en een eigen verhaal. Men staat versteld van de verrassende materialen die men tegenkomt. Het strandgoed heeft ook een gans andere uitstraling dan industrieel afval. Dikwijls neem ik objecten mee naar huis om er expressieve assemblage sculpturen van te maken, meestal zonder titel.
Zo krijg ik natuurlijk in mijn atelier een berg aanspoelsels bijeen. Sommigen kunnen tientallen jaren oud zijn. of enkele dagen, ze kunnen van achter de branding van ver weg aan de horizon komen of van dichtbij.
PS : Al gehoord over de "plastic soep in de oceaan" ? Een ongeoorloofd in-triestig verhaal.
Meer weten en lezen over dit onderwerp Google dan naar "plastic soep in de oceaan".

NATUURGEWELD - PLAYA EL CHARCÓN
_______________________________________

In de winter en het voorjaar tot en met de maand mei kunnen de golven nog behoorlijk inbeuken op de Palmese kusten. In de zomer is het op dezelfde plek vrij rustig. tijdens week-ends wordt er door de lokale jeugd (illegaal) gekampeerd. Zolang er geen drugs aan te pas komen wordt het door de guardia civil (gendarmen) gedoogd.

STRANDLOPER - BEACHWALKER
______________________________________

OUTSIDER ART - ART BRUT - NON TRADITIONAL ART - FOUND ART - RECYCLED METAL SCULPTURES - TRASH SCULPTURES - JUNK ART - WASTE ART - RAW VISION ART - ART SINGULIER - VISIONARY ART - INTUITIVE ART - NAIVE ART - enz...
____________________________________________________________________________
Begrippen die een stroming dekken van allerlei producties met een spontaan en inventief karakter, die zo weinig mogelijk afhankelijk zijn van de gewone kunst of van culturele voorschriften en die voortkomen van duistere personen die vreemd zijn aan professionele artistieke milieus.
(bron: Wikipedia)
De Franse kunstschilder Jean Dubuffet lanceerde het begrip "Art Brut" samen met de geestelijke vader van het surrealisme, André Breton.
Outsider Art of Art Brut (Raw Art) heeft iets archaïsch, het doet denken aan het werk van primitieve volkeren, tekeningen van kinderen en uitbeeldingen van emotioneel gestoorden. Art Brut betekend meer bezig zijn met emotie en mentaliteit dan met vorm of technische virtuositeit.
Het verlangen van de Outsider Artiest is iets tot uitdrukking brengen dat je meer aanvoelt dan dat je het ziet, voor een ander deel is "kinderlijke verrukking" om waarden te ontdekken in de "afvalhopen der mensheid" een belangrijk gegeven.
Bij elke artistieke activiteit speelt ontwerpen een belangrijke rol, maar met dit werk was ik beland in het domein van de 'Art Brut', een bepaald soort werken met gevonden materialen waarvan het voor de maker een bijzondere betekenis krijgt.
In dit werk wordt de plaats op de aandachtsschaal bepaalt door de kracht waarmee het de blik van de beschouwer vangt. Met andere woorden, het interesseerde mij niet of het ene materiaal het esthetisch van het andere wint, maar wel in hoeverre een werk kreupel gaat in de geest van een gestoorde. Om het op een andere manier te zeggen, dit werk is zeker niet eentonig omdat de relatieve aandachtswaarden van alle onderdelen zo ongelijk zijn.
"Art Brut artiesten " zijn nooit op hun hoede voor deze valkuil omdat hun geest chaotisch werkt.
____________________________________________________________________________
Beeld van 'zeealuminium' en aaneen gelast strandijzer.
Hoogte 90 cm.
Breedte 77 cm.
________________________________________

Spitfires, Hawker Hurricanes en Messerschmitt.
________________________________________
Het unieke aan bezig zijn met 'Found Art', Art trouvé of vindingrijkheid met vondsten is niet alleen scheppend maar ook verzamelend bezig zijn.
Het plezier dat ik beleef aan het vinden van "schatten" op het strand ligt in het terugvinden van de herinnering van het aluminium. Ik denk dan weleens :
" Zou het afkomstig zijn van afgeschoten jachtvliegtuigen uit de tweede wereld oorlog? " ;-)

Foto 1
Een kleine twintig jaar geleden gebeurde het. Een enorme muur van steen en zand brak los van de hoge bergrug en kwam met bulderend geweld neer op de zojuist verbrede nieuwe weg die het noorden van La Palma moest ontsluiten. Op de foto kan men nog net zien hoe de weg door het steengruis bedolven werd, men merkt nog steeds het litteken dat de lawine veroorzaakt door de rotsverschuiving heeft achtergelaten. - Achteraf heeft men er voor gekozen om een tunnel doorheen  de berg te boren.
Foto 2 en 3
Gaten worden in de rotsen geboord, daar worden dynamietstaven in gestoken en tot ontploffing gebracht om zo in de berghelling de weg te verbreden.
Foto 4
De weg wordt terug opgebouwd na een landverschuiving.

Aan het einde van de vijftiende eeuw hebben Spaanse troepen de eiland bevolking onderworpen.
Met het opdringen van het Christendom werd een 2000 jaar oude cultuur vernietigd.
Mede daardoor is de informatie die wij de dag van vandaag bezitten schaars.

Na de commotie die ontstond door het "herontdekken" van petrogliefen (1982) in de buurt, wezen lokale herders erop dat er een beetje verderop in een baranco nog een grot was met rotstekeningen.

Het enige wat we zeker weten is dat deze inscripties een echte uiting zijn van symbolisch denken, maar waarom? Daar tasten de archeologen nog volledig in het duister, alhoewel er verschillende theorieën zijn ontwikkeld.

De eerste foto toont hoe men, om de grot te bereiken langsheen een steil pad naar beneden moet.