LA PALMA -¡ PRÓXIMA CONSTRUCTION !

Even een wedstrijdje houden?
Door de ronde van Frankrijk wordt de competitiegeest aangewakkerd.
"Om ter eerst" In de haven! 

Zicht op de CALDERA DE TABURIENTE vanaf  HOYO NEGRO, een van de mooiste wandelingen op La Palma.
De kern van het nationale park wordt gevormd door de erosiekrater 'Caldera de Taburiente' met toppen van 2400 meter hoog. De berghellingen rondom de krater vangen de meeste neerslag en houden de wolkenbanken tegen.

Uitbreidingswerken ; Haven van Tazacorte.
Even checken of de werken wel volgens plan verlopen ;-)
De nieuwe havenmuur waarvan de bekisting van het eerste segment bijna klaar is moet zeker tegen het begin van de winter voltooid zijn. De branding v/d oceaan is dan sterk en metershoog en kan mogelijk veel schade veroorzaken.
Wordt vervolgt ...

Santa Cruz, hoofdstad van het eiland gezien vanaf la Conceptión.

Risco de la Conceptión is een oude vulkaan structuur, landschappelijk verbonden met de stad.
De foto's zijn genomen vanaf de kraterrand met een schitterend uitzicht op Santa Cruz de La Palma.

In de Stille Oceaan liggen duizenden eilanden. Ze liggen daar verspreid zoals gevallen parels van een gebroken halssnoer. Hier bij ons heeft de Atlantische Oceaan veel minder eilanden, men kan ze zelfs tellen.
De kleur van het stuk plastiek dat ik vond op het strand deed me denken aan de jade waar de Polynesiërs mysterieuze beelden uit snijden. De vorm en de kleur inspireerde mij om uit dit stuk plastiek een getatoeëerde Maori Tiki (voorvader) te snijden.
Zo zie je maar, inspiratie kent geen grenzen.
_____________________________________________________________________________

                                               MAORI TIKI or ancestor figure
The Maoris sometimes commemorated their ancestors by figure- or by bas-relief carving on panels.
The face of the carving is tattooed.
I made this mask from a piece of plastic I found on the beach nearby. The color of jade and the shape inspired me.

De beroepsvissers vangen met hun netten levend aas onder de kust heel dicht tegen het strand.
Dieper in zee worden de kleine visjes als lokaas gebruikt om de 'bonito' dicht bij de boot te houden. Zo kunnen de bonito's (kleine soort tonijnen) met bamboelijnen een voor een binnengehaald worden.
Vissen met levend aas aan de haak is in heel de Canarische Eilanden verboden.

                                                     WATERSPUWERS
                                                 ____________________
Waterspuwers voeren het regenwater van het dak van het gebouw en hebben daartoe gewoonlijk een goot aan de bovenzijde en een afvoergat dat eindigt in de bek of mond van de waterspuwer.

Tijdens een wandeling op het strand loop ik meestal met mijn kop naar beneden en m'n ogen gericht op de 'schatten'  tussen zand, keien en water. Tijdens de wandeling in Santa Cruz, de hoofdstad van het eiland, was mijn neus in de lucht en ogen gericht op de dakranden op zoek naar waterspuwers, je hebt ze in alle geuren en kleuren, maten en gewichten. De waterspuwers zijn typisch voor de koloniale bouwstijl. Je ziet er nog veel in Santa Cruz. Als eenmaal je aandacht erop gevestigd is, ontdek je aan de bovenrand van vele huizen die korte waterpijpen, net kanonlopen soms met drakenkoppen die in de plaats van vuur water spuwen.
Om ze in werking te zien moet ik eens terugkomen als het pijpenstelen giet ;-)))
Een honderdtal had ik er gefotografeerd, een dozijn heb ik er overgehouden.

Theriantropen zijn onwaarschijnlijke fantasmagorische combinaties van mens en dier, die in de kunst van 30.000 tot 35.000 jaar geleden ontstond.
Voorstellingen van deze wezens zijn in grotten over gans de wereld gevonden. De mens had toen al ideeën over zijn wereld, abstracties van een wijdverspreid geloofsysteem dat oeroud is.
Gedurende gans het tijdperk van de grotschilderkunst in Europa hebben er onmiskenbaar denkbeelden bestaan over mens-dier formaties.
Een dankbaar onderwerp om deze getransformeerde wezens uit te beelden met allerlei strandvondsten.
____________________________________________________________________________
Assemblage, hoogte 60 cm, breedte 36 cm.

STEENMAN OP STEUNBALK
__________________________________
Er ontstaan contacten met de wereld van de architectuur, de filosofie, de archeologie, didactiek en literatuur. Al wandelend op dit 'horizonwijd' en verlaten strand, doemen zij op. Fascinerend en dreigend, totem, dolmen , obelisk, of wat dan ook.
Als de aardkorst op deze plek nu wijkt door tektonische krachten dan ... valt hij om ;-)

Tussen de "zwerfkeien" van Playa Nueva met op de voorgrond rechtsonder een 'steenman'.
Voor mijnheer van Dale bestaat 'steenman' gewoonweg niet, en het woord "zwerfkei" is onvertaalbaar in het Duits.

Werken in de haven van Tazacorte (2).

Stukken schors van dennenbomen (mooi afgerond door het rollen in de golven van de branding)
die ik tijdens de wandeling aantref op het strand heb ik verzameld en in een nieuw perspectief gerangschikt op het zwarte lava zand.

Op de westelijke helling van La Palma groeit het pijnbos tussen de 8oo en de 2000 meter vermengt met enkele soorten struikgewas.
Boven de 1300 m. blijven alleen de pijnbomen over tezamen met de agressiefste struikgewassen,
Boven de 2000 m. zijn de bomen niet meer levensvatbaar, zoals te zien is op de foto.

In het leven zien we ons steeds geconfronteerd met de oude werkelijkheid die bezig is te veranderen ...
en het gaat snel ...
De werkelijkheid die zich nu aandient is volslagen nieuw voor de kust van Tazacorte. Een paar decennia geleden toen wij hier aankwamen was er nog een verbondenheid tussen mens en natuur.  Nog een tiental jaren en het woord 'natuur' is hier in Tazacorte een waanidee.

Een steenman voor eventjes.
De wereld van de mens verliest snel aan stabiliteit en is niet langer duurzaam. Niets blijft zoals het is.
Flexibiliteit is het sleutelwoord.
Door de klimaatsverandering weten wij dat alles met alles verbonden is. Deze kennis is een voorwaarde voor het voortbestaan van de beschaving en de menselijke soort.

De foto's waar ikzelf opsta zijn genomen door mijn  "Wanenonli".

Maquette voor een monumentaal beeld in de haven van Tazacorte.
Deze maquette is een driedimensionaal gelast model op schaal.
Ik heb het gemaakt om een betere indruk te krijgen van 'het monumentale' dan bv. via een ingekleurde tekening.

De uitbreidigswerken van de haven van Tazacorte zijn begonnen. Wat er juist gaat gebeuren met de kustlijn is nog moeilijk te voorspellen, mogelijk maakt de natuur een nieuw strand of anders indien de zeespiegel stijgt ten gevolge van de klimaatverandering neemt de zee de havenuitbreiding weer in, en dat zou mij niet verbazen.
De foto's waar ikzelf op sta zijn genomen door mijn "Wanenonli". Bibi bij de carterpillar is natuurlijk een grapje ;-)))
 

Zeevissen vanaf het strand wordt gedaan met lange hengels en is in grote lijnen hetzelfde als vissen vanaf een dijk, dam, staketsel of rotsen. Maar sommige mensen vinden vissen vanaf het strand het leukste wat er is. Het zand, de zoute lucht in je neusgaten, de laagvliegende meeuwen en de ruimte om je heen spelen daarbij een belangrijke rol.
Een rood oranje zon die langzaam wegzakt aan de horizon van de oceaan voegt er een speciale dimensie aan toe.
De vis kan vanaf het strand ver weg zitten waardoor je dus met je hengel een aardig eindje moet kunnen werpen. er is hier zelfs een visser die met zijn aas aan de haak in een kano een eind de zee opvaart om zo grotere roofvissen te vangen. De grotere vissen zitten niet dicht bij het strand, meestal zo'n 100 a 200 meter van het strand af. Terug op het strand maar hopen dat ze bijten. Dit is natuurlijk niet de meest eenvoudige manier om te vissen.

Dit strand is een van de mooiste en weinige stranden van de westkust van La Palma. Maar helaas wordt dit strand opgeofferd aan de 'vooruitgang'.
Morgen laat ik zien hoe dit mooie strand gebruikt wordt voor de uitbreiding van de haven.

Wat groeit er in mijnen hof ? ...
Ajuin ...
Wat nog ? Peterselie ...
Al wie omziet, krijgt hem niet,
krijgt hem niet.
Al wie omziet -
krijgt - hem - niet.

Elke 'steenman' bouwen is toch weer een uitdaging.
Het 'strandijzer' dat de basis vormt en de strandstenen is wat anders en de uitdaging is helemaal nieuw.
De keien op het strand. Het lijken er oneindig veel. Elke steen is uniek, er zijn geen twee hetzelfde.
In al hun verscheidenheid vormen de strandkeien een prachtig landschap dat door invloed van het komen en gaan van de watermassa's er iedere dag weer anders uitziet.