LA PALMA - GEVAARLIJK SPEL

Een "pajero" is een stenen schuurtje, meestal zonder ramen dat gebruikt wordt om druiven te persen of dieren in onder te brengen.
Vroeger kochten Europeanen dikwijls een lap grond met zo'n 'pajero' erop en dan kon men zonder veel papieren rompslomp verbouwen en aanbouwen, maar die tijd is voorbij.
Op de laatste foto kan men zien wat men van zo'n 'pajero' eventueel kan maken.

                                TORENVALK, SLECHTVALK OF BARBARIJSE VALK ?
                            ___________________________________________________
La Palma heeft een rijke vogelpopulatie. Er komen 85 migrerende soorten voor (zoals de hop) die  tijdelijk verblijven op het eiland. Op de foto (was een vogel voor de kat) een hop, er waren er toen een achttal in de tuin.
Permanent leven er op La Palma 43 soorten waaronder enkel roofvogels zoals de sperwer en de valk. In onze tuin woont er een koppel valken. Het zijn onze 'huisvalken'.
In de literatuur is er een grote verscheidenheid aan valken, er zijn wel tig soorten en subsoorten.
Vermits de Canarische Eilanden dicht bij Marokko liggen is het mogelijk dat onze huisvalken Barbarijse valken zijn. De Barbarijse Kust ligt aan de voet van het Marokkaanse Rifgebergte.
De Barbarijse valk is een kleinere versie van de slechtvalk en soms moeilijk met zekerheid van deze te onderscheiden.

Tijarafe is het eerste dorp in het noord-westen van La Palma als men er via "De Kloof der Angsten" heen rijdt. De gemeente heeft een droog en zonnig klimaat.
( De antieke foto hangt in het gemeentehuis van Tijarafe )
In de laatste decennia van de XIXe eeuw was dit het armste ambtsgebied van het eiland met een inwoner aantal van 2.744. Vandaag de dag zijn het er minder, namelijk 2.687 (2003).
Dit bewijst dat het niet een van de favoriete plaatsen is om te wonen op het eiland.
                                                                    oooOooo

Door irrigatielandbouw met water afkomstig uit putten en watermijnen werd Tijarafe een welvarend dorp. Zo welvarend dat men de bouwwoede te pakken kreeg.
Een jaar geleden, naast de "Jardin de Verseadores" (De Tuin der Verzenmakers) heb ik twee foto's gemaakt van een enorme bouwput. Men was toen duchtig beton aan't storten.
Een foto van nu, een jaar later ..... de werken liggen stil .... even een beetje minder welvaart.
                                                         
                                                    

De wolken landschappen vóór de schemering en de zonsondergang van vanavond.
Minder spectaculair dan gisteravond maar toch nog heel mooi.

Langs het strand wandelen en ... nadenken over de betekenis van veren ...
Bij de Noord Amerikaanse Indianen duidde elke veer in een tooi van een krijger op een heldendaad.  Een ingewikkeld systeem van inkepingen en kleuren gaven aan wat voor daad hij had verricht.
Zo werden de veren een symbool.
                                                                      ooOoo

Een symbool is een teken waarbij geen natuurlijke relatie bestaat tussen de representatie van het teken en de betekenis die ermee wordt uitgedrukt (WikipediA).

En zo zag de hemel eruit om 19.20 uur lokale tijd en daarna nog eens om 20.05 uur. maar nog steeds geen regen, misschien deze nacht?
P.S : Nu moet ik er wel bij zeggen, dit is wel een uitzonderlijk mooie wolkenhemel, het is niet alle dagen zo'n festijn ;-)

Dacht ik toch even dat het zou gaan regenen vandaag, maar tot hiertoe nog geen druppel.

                                   DE VISWINKEL IN DE HAVEN VAN TAZACORTE
                                ______________________________________________
Tazacorte is een haven waar men leeft van de kustvisserij. De haven ademt nog steeds de sfeer van een heroïsch vissersverleden. Momenteel zijn het de plezierjachten die de haven meer en meer inpalmen maar de visserij vecht voor haar bestaan.
Midden in de haven op loopafstand van de kade waar de vissers 's morgens vroeg aanmeren is er een viswinkel gevestigd. Als visliefhebber kun je daar de verste vis kopen die je je maar kunt indenken.

"Devenir archéologue du fer" klinkt veel mooier dan 'schrootkunstenaar'.
Archeologisch ijzer reageert zeer sterk op de omgeving. Zowel op het strand als in het zeewater.
De grootste boosdoeners zijn het zeezouten de chloorzouten in de structuur van de gevonden voorwerpen, niet dat ik daar van wakker lig ;-)))
____________________________________________________________________________
Assemblage van oud strandijzer gecombineerd met een strandkei, hoogte 72 cm, breedte 20 cm.

Zij wilden allemaal een "graantje" meepikken maar hadden buiten de waard gerekend.

De burgemeesters van de noordelijke gemeentes van La Palma, samen met de vertegenwoordigers van de bananen coöperatieven hadden woensdag laatstleden een vergadering. De conclusie van de vergadering was dat er zo vlug mogelijk een vergadering moet belegd worden en ten rade gegaan bij de landbouw-adviseur van de Canarische Eilanden. Met als doel een onmiddellijke actie met maatregelen ter compensatie voor de precaire situatie waarin een 3000 bananenboeren zich bevinden.
Dit omdat de productie van bananen deze zomer negatief beïnvloed werd door de klimatologische condities van dit jaar met tot gevolg een afname van de vraag vanwege de hoge temperaturen, waardoor de prijzen gedurende de zomermaanden gekelderd werden.
Geen woord over Europese subsidies ...

Leer más noticias acerca de La Palma
www.lapalmaenlinea.com

                                                      WATERPLASSEN VOL LEVEN
                                                   ______________________________
La Palma heeft prachtige stukken lava die uitlopen in zee. De uitstulpingen van de gestolde lava in zee vormen vijvertjes. Door de getijden en nadat de oceaan zich heeft teruggetrokken blijven hier en daar poelen achter, plassen met visjes en krabben. Voor de kinderen is het dus een enorm avontuur, te klimmen en te klauteren op de roodbruine en zwarte lavarotsen op zoek naar visjes.

Hoe het vroeger was en hoe het er nu half geautomatiseerd aan toegaat. In de pakkerij hangen de bananentrossen te wachten op behandeling. De 'handen' worden van de tros afgesneden en in stromend water gespoeld alvorens ze in kartonnen dozen worden verpakt voor vervoer naar het vasteland van Spanje. Voor de rest van Europa zijn ze niet competitief in prijs met de grotere Amerikaanse banaan.

In het hartje van Antwerpen, aan "De Wilde Zee" was er een delicatessen groente- en fruitzaak waar men de kleine smakelijke en sappige Canarische banaantjes kon kopen. Of dit nu nog zo is, weet ik niet...

Op 29 september, feestdag van Aartsengel Michael,  vliegen twee straaljagers laag over de oceaan en het Aridane dal, ter ere van de Aartsengel Michael, patroonheilige van het eiland La Palma en in het bijzonder van Tazacorte.
Dus mijn buren en ik beklommen onze "huisvulkaan". Daarboven staan we ongeveer op 1500 voet boven zeeniveau en kunnen we de straaljagers onder ons zien voorbijvliegen. Andere jaren deden ze een gesimuleerd dogfight, enkele rolls en een paar loopings. Maar dit jaar was er maar één F-18 die tweemaal hoog kwam overvliegen ... en dat was het dan ... Bezuinigen denk ik.
Een beetje teleurgesteld reden we terug de vulkaan af. We zien wel volgend jaar ...

Gisteren rond 21 uur in het dorp Tazacorte had de rondgang van de "Fufos" paarden plaats.

Geschiedenis:
Op het Caribische eiland Cuba hadden Julián "el de Eustaquio" (Eustaquio is een Spaans Amerikaanse jongensnaam) en Antonio Manuel Piquito het idee opgevat om een soort inkruippaard te maken van rietstengels, bruin- en zijdepapier. "El Caballo Fufo".
In 1911 kwamen de twee vrienden terug naar hun geliefde Tazacorte en voerde hun plan uit. Achttien paarden dansen onder de begeleiding van een giraf. Vroeger dansten ze een pasodoble, een march, polka enz... maar sinds 1937 is de voornaamste dans een Mexicaanse ballade "Vuela, vuela, Palomita".

De eerste foto dateert uit februari 1997.
Van de pier bleven door het geweld van de Atlantische stormen nog maar enkele bogen over.

De tweede foto is van september 2009.
De pier is een aantal jaren geleden verlengd en er heeft zich een zwart lava strandje gevormd. Het is vroeg in de ochtend, en er zijn nog geen toeristen, heerlijk om te joggen.

Derde en vierde foto : Plaza de Castilla.
De marmeren plaat is het enige dat er op wijst dat dit de plek is waar de verovering van La Palma begon. Op deze plaats, landde Fernández de Lugo op 29 september 1492 met zijn troepen om de eilandbevolking te onderwerpen en hiermee een cultuur die zich 2000 jaar had ontwikkeld op het eiland te vernietigen.

In gedachten probeer ik de klok terug te draaien en bevind ik mij op het galjoen van Fernández de Lugo, en probeer me in te beelden wat hij zag. Je kunt het je nauwelijks voorstellen maar 500 jaar geleden was hier geen beton. Hier bevond zich een ideaal leefgebied voor de oorspronkelijke 'Wilden van Benahoare'. Waarschijnlijk met een overvloed aan bomen vanaf de kuststreek tot aan op de bergtoppen.
Als import-Palmero ben ik nieuwsgierig naar de ontwikkeling van het eiland. Het landschap van La Palma ondergaat zoveel veranderingen dat je, je soms afvraagt hoe het hier nog maar enkele jaren geleden uitzag.

De honden van de Guanchen (oorspronkelijke bewoners van de Canarische Eilanden) waren vervaarlijke bloedhonden, wild als tijgers en groot als olifanten. Zo werden de honden beschreven door Plinius de oudere in het begin van onze jaartelling. Hij voegde een nieuwe naam toe aan de bestaande naam Gelukzalige Eilanden (Insulae Fortunata), namelijk Insulae Canum, hetgeen betekent Honden eilanden. Deze naam werd door de Spaanse Conquistadores verbasterd tot Islas Canarias, zoals ze nu nog heten.

Op het eiland La Palma zijn heel wat honden die veel weg hebben van Deense doggen, Zij worden gefokt als waakhonden en kunnen 's nachts geweldig te keer gaan en komen dan vals uit de hoek. Het zijn stevig gebouwde dieren met brede borstkassen.
In de negentiende eeuw hebben Engelse kolonisten hun Mastiffs en Bulldogs meegebracht en laten kruisen met de inlandse honden en zo is de "Canary Dog" ontstaan. De hond werd verder geselecteerd en gefokt om op te treden in hondengevechten en om het vee en land van boeren te bewaken. De georganiseerde hondengevechten zijn bij wet in 1940 verboden. In de jaren zeventig van verleden eeuw kwamen de Duitsers en de Engelsen gingen. De Duitsers brachten  hun Duitse herders mee waardoor de inlandse honden bijna verdwenen.
Zoals je kunt zien op de foto's heeft de Canarische dog de laatste decenia's een revival meegemaakt.

De foto's heb ik genomen zaterdag laatstleden in het dorp Tazacorte tijdens de XIIste prijskamp voor Canarische doggen.

De Catalaanse kunstenaar architect Antonio Gaudï (1852 - 1926) was vanwege zijn experimentele stijl en materiaalkeuze een toonaangevend vernieuwer.
De stratenmakers van La Palma zijn nog steeds onder de invloed van deze Catalaan die grote oppervlakten versierde met goedkope materialen.
Zo hebben onze stratenmakers een ware mozaïekkunst ontwikkeld om de stoepen te versieren met eenvoudige strandkeien.

................. " Op de Gelukzalige Eilanden (Canarische Eilanden) regent het weinig. Het is gans het jaar door lente. Zachte zefiers brengen er koelte van de oceaan. De vruchtbare grond schenkt de mensen  de meest uiteenlopende soorten smakelijk fruit om zich mee te voeden. Ze leven er, om te genieten van de natuur, verschoond als ze zijn van de dagelijkse arbeid en andere onaangenaamheden die het leven de mens elders oplegt " .............................

Neen ! Dit is geen alinea uit een reclamefolder, maar een mededeling van een Grieks wijsgeer uit het begin van onze jaartelling. Alleen mijn "Wanenonli" zou met recht kunnen protesteren tegen de laatste zin. Het is dank zij haar hard werken in de tuin dat we zo'n mooie oogst hebben.

Van gans de archipel kan men alleen La Palma beschouwen als een groen paradijs, het eiland dat de mythologische tuin van de Hesperiden het dichtst benadert.

Volgens onze buurvrouw waren in vroeger tijden gedroogde vijgen een perfecte aanvulling op het menu. De vruchten werden in grote hoeveelheden geplukt en te drogen gelegd in de zon. De vijg was toen van groot belang maar door het in onbruik raken van de middelhoge boomgaarden  en de smaakverandering van de chips-en-cola generatie is deze vrucht als zoete lekkernij grotendeels verdwenen.