STORM-ART

                                                    GUANCHE TEGENOVER DE ZON
Met de regelmaat van een klok wordt er een verzoek ingediend bij de gemeenteraad van Los Llanos (mijn stad), om dit beeld te verplaatsen naar een plaats waar het meer tot uiting komt.
De monumentale afmetingen nemen het zicht op de kerk weg en geven het gevoel dat hij
(de Guanche), ergens tussen geklemd zit.
Hij zou veel beter uitkomen op een heuvel buiten de stad waar hij naar de ondergaande zon kan kijken. (ik persoonlijk vind dat hij meer weg heeft van een aap met de manen van een leeuw dan van een oorspronkelijke bewoner van de Canarische Eilanden)
                                                                 CIBER GUAGUA
(guagua = Zuid-amerikaans voor autobus)
Met een "ciber autobus", opgesteld op strategische plaatsen in de steden van de eilanden wordt de Canarische bevolking (jong en oud) ertoe  aangezet gebruik te maken van het internet.

Extra toemaatje voor vandaag...

Tijdens een storm op de oceaan zal de wind die over het oppervlak waait,
de aanwezige rimpels verder versterken tot wat wij golven noemen.
De ontstane golven verlaten het stormgebied en rangschikken zich in paketten van golven.
Dergelijke golven noemt men deining.
Als deze deining het ondiepe gedeelte van de kust tegemoet komt,
zal de golf naarmate het ondieper wordt, steiler worden en uiteindelijk breken in de brandingzone.
Bron : WikipediA

Toen ik dit beeld aan het opbouwen was, nu toch alweer zo'n kleine tien jaar geleden,
stonden er nog geen palmbomen in de tuin.
Het kleed of de rok en de armen zijn opgebouwd uit gevonden en verzamelde lavastenen.
Het hoofd opgebouwd uit, door de golven gerolde stukjes marmer, gevonden aan de kust,
stond in mijn atelier.
Op een morgen had ik de kop op het lijf gezet en hoorde ik achter mij mijn buurman roepen:
"Hey Bim! Una Gitana!!" (W, kunnen Spanjaarden moeilijk uitspreken)
Sindsdien is het "La Gitana" gebleven ;-)
____________________________________________________________________________
Assemblage uit stenen, cement en betonijzer,
hoogte 2,18 m. breedte 1,41 m.
 

Hommage aan Jeanne-Claude de Guillebon met een Christo gerelateerd (kunst)werk.
_______________________________________________________________________
Bij het begin van de zomer '09 begonnen de werken voor de uitbreiding van de haven van Tazacorte.
Om de toeristen op afstand te houden had men een knal rood oranje omheining geplaatst.
De omheining deed mij denken aan het landschapswerk van de Bulgaarse-Amerikaanse
kunstenaar Christo en zijn vrouw Jeanne-Claude.
Door winterstormen ver weg op de oceaan ontwikkelen zich hier bij ons ontzaglijke grote golven.
(mar de fondo)
Het resultaat was dat het "kunstwerk" in no time door de branding werd kapot geslagen.
Om in de geest van Christo te blijven (de grote inpakker) heb ik een rotsblok ingepakt
met het rode goedje dat her en der verspreid lag over het strand en op de foto gezet.

Op 18 november 2009 overleed Jeanne-Claude in een New-Yorks ziekenhuis aan complicaties bij een hersenaneurisma.
____________________________________________________________________________
Meer weten over Christo en Jeanne-Claude zie WikipediA.

Telkens ik naar een zonsondergang kijk word ik bewuster van de wereld om mij heen en wat wij met de toekomst van onze nakomelingen aan 't doen zijn.
Kijken naar de zonsondergang is als een medicijn voor het bezweren van de crisis van de geest.
Tegen een gevoel van onbehagen, te leven in een cultuur van onmiddellijke behoeftebevrediging en het complete ingeblikte geluk ... en het verkopen van alles wat er ook maar te verkopen valt, zelfs de ongerepte natuur.
Het beleven van een zonsondergang is een "innerlijke reis",
hier krijgt mijn brein voedsel en het besef dat "het uiteindelijke ik",
niets meer is dan een druppel in de oceaan.
Terwijl ik kijk hoe de zon versmelt met de zee, denk ik ;
Hoe kunnen mensen zo'n paradijs vernielen en het vol asfalt leggen.
Alleen het ruige noorden van La Palma herbergt nog een laatste restje van een hemel op aarde,
maar voor sommigen verbergt het een pot vol goud.
Te koop : zonsondergang !

Na het Franco regime had de gemeente van Tazacorte als eerste op de Canarische Eilanden een communistisch bestuur dat nadien overging in een socialistische gemeente.
Met als voorbeeld de Oostblok landen, bouwde de gemeente woonblokken in "Barrio Puerto".
Het zijn geen grijze troosteloze gebouwen geworden. Met een kleurtje en een geanimeerde folklorerijke  bevolking van vissers en bananenarbeiders zijn de blokken nog steeds leuk om wonen;
Dit op loopafstand van een door de gemeente mooi aangelegd zwart lavastrand.

                                          READY MADE - OBJECT TROUVÉ - FOUND ART
                                        ____________________________________________
Alles op het strand verteld een verhaal.
Het verhaal tekent zich af in een verweerd stuk ijzer.
De interpretatie van dit verhaal is zelfs nog spannender dan de ontdekking zelve.
Normaal zou men dit stuk verroest ijzer klasseren onder lelijk afval.
De pedalen van een fiets vervormd door de golfslag,
verheffen tot een incidenteel object van schoonheid.
Ik zag er een vreemd dier in .... een dromedaris,
een lama, half giraffe, half okapi, enz ...

een hoogpotige miereneter ;-)))

In het dorp Tazacorte staat een spookhuis. Een verlaten vrijstaand herenhuis en het lijkt alsof er geesten, spoken of andere paranormale verschijnselen in voorkomen. Een mooi decor voor een film van Hichcock.
Een inwoner van het dorp vertelden me dat het huis toebehoord aan de zoon van "El Capitán", een officier uit het leger (dat moet dan wel ten tijde van Franco zijn geweest).
Men bemerkt dat het huis is opgetrokken met accenten, gebaseerd op het verheerlijken van het franquisme zoals grote afmetingen en monumentaliteit. Een zeldzaamheid voor die tijd hier op La Palma dat toendertijd een achtergesteld gebied was van de Canarische eilanden.
Misschien, op een dag... wordt het spookhuis gerestaureerd door een nieuwe eilandbewoner.
PS : USEN EL TIMBRE ..........................GEBRUIK DE BEL
       CUIDADO CON..............................VOORZICHTIG MET
       LOS PERROS...................................(VOOR) DE HONDEN

Als "doel op zich ronddwalen" op het strand wordt overschreden,
door het verzamelen van rommel en er geen oog voor hebt, zie je alleen maar ouwe troep.
Maar voor mij zijn het schrijnen voor profaan gebruik, totemfiguren,
paalvormige constructies bestaande uit zeeijzer en drijfhout,
op de rand van een archaïsche beschaving.
Het conceptuele van een betekenis of het teken.

Tijdens het fotograferen zag ik onze poes naar me kijken en las in haar blik :
"Al die drukte om oud ijzer!"
_____________________________________________________________________________
Assemblage; zeeijzer, tea hout, hoogte 1,40 m.  breedte 0,64 m.

Smalle kleurrijke straatjes in "Barrio Puerto"

Met de uitbarsting van de San Juan, Duraznero, Hoyo Negro in 1949 verplaatste de vloeibare lava zich in de vorm van een stroom naar beneden en bereikte de oceaan. Niettegenstaande de vernietigende werking van de lavastroom was hij ook creatief. Er ontstond nieuw land.
De stroperige lava vormde bij het eerste contact met het zeewater een korst waarin barsten ontstaan. Uit deze barsten sijpelde meer lava waaruit kussens ontstonden.
Atlantische stormen en de geweldige branding wierpen stukken lavakussens terug op het land en sommigen van die lavastenen hebben prachtige geëmailleerde kleuren. Ze lijken geglazuurd.

Deze morgen rond 8 uur beloofde het een mooie dag te worden,
hier en daar wat uiteen gerafelde cirrocumulus (schapenwolkjes).
Tijdens het fotograferen zag ik aan de horizon een front opdoemen en dat leek op nattigheid.
De goed ontwikkelde cumulus wolken kwamen denderend dichterbij.
Zo 'n front brengt bijna altijd regen.
Zoals steeds scheerden de wolken met de zuiderwind over het Aridane dal,
richting Los Llanos en El Paso.
De cumuli bereikten het buien stadium niet en om 9 uur was de lucht terug staalblauw.
Het was wel de voorbode van nieuwe wolken.
De passaat winden hebben de cumuluswolken opgelijnd in straten,
zodat het vandaag afwisselend zon en bewolkt zal zijn.

PS : Het is nu 15.08 uur, er is geen wolkje aan de hemel en de lucht is staalblauw

La Palma is een voorbeeld van de nog ongerepte natuur, waar je met zonsopgang wilt zijn om de magie te proeven. Een wolkenhemel met schitterende kleurschakeringen.
Lijkt wel een reclame uit een toeristisch magazine.

In heel het proces van het opbouwen zitten stappen van kiezen, beslissen, ordenen, modelleren,perspectieven, alternatieven, schematiseren, afwisselend convergent en divergent denken.
De laatste denkstap is "stoppen".
Elke dag vind ik wel "nieuwe" interessante stukken aangespoeld ijzer,
beroeps- en sportduikers geven me soms een speciaal stuk dat ze gevonden hebben tijdens het duiken, maar dat is voor een volgend project.
Genoeg is genoeg!
"Als ge nu niet stopt kunt ge hem niet meer verplaatsen " zei mijn "Wanenonlie".
Met de hulp van de buren hebben we Neptunus naar zijn plaats gebracht.

                                                                             ***

Neptunus is een figuur uit de Romeinse mythologie.
Hij was oorspronkelijk de god van de golven en alle stromend water.
Later werd hij meer bepaald de god van de zee.
Neptunus wordt meestal afgebeeld als een bebaarde man met een drietand.
Hij zou niet misstaan als symbool voor een duikersclub met de naam Neptunus.
Elk stukje vezel aan hem komt trouwens uit de zee.

De brutale schoonheid van het roodbruin geroest "zeeijzer" zette mij dus eerst aan het verzamelen,
om daarna te assembleren.
TRASH-ART ( rotzooi van het strand )
Een specifiek sub-genre van Found-Art (gevonden kunst) bekent als Trash-kunst.
Deze werken zijn hoofdzakelijk samengesteld uit componenten die zijn weggegooid.
Om "Neptunus" als kunstwerk te beschrijven, zie ik al bij voorbaat een gewelddadig element.
Het roest forceert zich een toegang en slaat een bres in het werk,
net zoals de golven op het strand beuken.
De zee verandert het ijzer en zet het naar haar hand.
De zee maakt en breekt het ijzer en geeft er dat archeologisch, kwetsbare tintje aan.

Wordt vervolgd ... morgen.

                                          THE MAKING OF NEPTUNUS  (in drie delen)
                                        _______________________________________

Dat vele zaken uit de zee op het strand belanden, hoeft niemand te verbazen.
"Zeeijzer" afkomstig van maritieme trafiek, zowel van ladingverlies als van wrakken.
Na een storm of  "mar de fondo" valt er altijd wel iets te jutten,
hoe heftiger het er aan toe gaat tijdens de storm, hoe meer "archeologisch" ijzer er op de kust ligt.
's Morgens wandel ik gewoonlijk een uurtje langs de vloedlijn, een schatkamer van materialen.
De vloedlijn is het gebied waar het water de hoogste stand bereikt,
en langs die lijn is de kans het grootst dat er iets te vinden is.
Als het eb wordt, zijn juist daar de meeste aanspoelsels uit de oceaan te vinden.
Strandjutten is het zoeken op het strand naar aangespoelde spullen.
Jutten is ontstaan uit pure armoede, maar tegenwoordig is het een hobby.
Strandjutten is ook een vorm van verzamelen, voor mij in dit geval,
verroest ijzer, aluminium en koper.
Zo heb ik eigenlijk gedurende maanden de metalen rommel van het strand opgeruimd.
Ik noem het "strandactief".
een strandwandeling maken met het doel "schatten verzamelen",
en het leuke is dat je nooit weet wat je tegenkomt.

wordt vervolgd ... morgen.

Dr, Jekyll & Mr Hyde wonen op La Palma
_________________________________
Afval op La Palma is een op hol geslagen paard dat niemand lijkt te willen beteugelen. Het ophopen van  de onbehandelde bergen afval zonder beperkingen op zo'n klein eilandje is een groot probleem, dat hoofdbrekers bezorgd aan de beleidsmakers. Of misschien helemaal niet?
De nalatigheden die zich hebben gemanifesteerd door de jaren heen, dragen niet bij tot een stabiele en duurzame oplossing van dit ernstig probleem.
Nu het uur van de waarheid is aangebroken steken "diegenen van daarboven" geen poot uit.

                                                                              ***

Ik wil met deze blog de vele kanten van het leven op La Palma laten zien. Niet alleen de schoonheid van de natuur, waarvoor dit eiland zo bekend is, daar heb je de commerciële sites en de postkaarten voor.
Mijn kijk op La Palma is er een van bewondering en fascinatie ook al schuw ik de waarheid die soms hemeltergend is niet. Het hedendaagse La Palma roept bewondering en afschuw, vreugde en verdriet, vertedering en twijfel op.  Mijn stijl van fotograferen komt voort uit mijn werk als kunstenaar.
Dit blog is communicatie. Als de boodschap niet overkomt dan werken de foto's niet.
Daarnaast vind ik dat dit blog méér moet zijn dan alleen maar de visie van een verkoper.

Instinct-Art is een werkwoord.

In de kunst heeft men ontelbare "ismen". Onlangs kwam ik het woord "Instinct-Art" tegen,
dit intrigeerde mij en ik ging op zoek :

INTUÏTIE EN INSTINCT
Instinct - natuurdrift, aandrift tot onbewust doeltreffend handelen,
een aangeboren gedragsdispositie, inwendig gevoel dat tot handelen aanspoort,
aangeboren geestesgave. (grote van Dale)
Intuïtie - door onmiddellijke innerlijke aanschouwing verkregen voorstelling. (grote van Dale)

Tijdens het strandjutten vindt men rommel op het strand en instinctief heeft men in gedachten een voorstelling van wat het kan worden.
Bij "Instinct-Art" gaat het dus om intuïtie, het lijkt een beetje magie en alchemie maar het is het niet.
Na het instinctieve voorstellen van wat het gaat worden begint het handelen of maken.
"Art is a verb" kunst wordt dan een werkwoord.
____________________________________________________________________________
Beeldje ; hout, ijzer, glas, hoogte 40 cm, breedte 31 cm.