ZON OP ZONDAG - ISLA LA PALMA

Als we dit dorp bezoeken, voelen we aan hoe het is om geïsoleerd te wonen ver weg van de bewoonde wereld. Te bedenken hoe moeilijk breikbaar het gebied was in het nog niet zo verre verleden. Alles werd aangevoerd over smalle paden of via de zee en de ankerplaats Santo Domingo.
Het dorp eert ook haar beroemde burgers van weleer, Baltasar Martin die met een groep patriotten de zeerovers verwijderde die de stad Santa Cruz hadden ingenomen en geplunderd.
Anselmo Pérez de Brito die in 1773 het volk aanvoerde tegen de voor het leven benoemde regenten. Het lukte hem door algemene verkiezingen, de stad Santa Cruz een gemeenteraad te bezorgen.
Als men voor de beelden van de beroemde Garafianos staat weet men niet wie, wie is. Waarschijnlijk weet niemand hoe ze er hebben uitgezien, in die tijd was er nog geen fotografie en portretschilders waren er ook niet op het eiland, die zouden trouwens hun brood niet hebben kunnen verdienen.
Oorspronkelijk werd het dorpje gesticht door Portugese kolonisten. Het kerkje (Nuestra Señora de la Luz) datteerd uit 1552.

Aan de rand van de blue lagoon met Joost in de blauwe oceaan :

http://www.casadebuceo.nl

In veel delen van de wereld worden handgebaren gemaakt.
De gebaren kunnen vriendelijk, aanstoodgevend, vijandig of obsceen zijn.
Ze kunnen een positieve of negatieve betekenissen hebben.
Sommigen zijn verwarrend omdat ze in verschillende landen meerdere betekenissen kunnen hebben.
Dus afhankelijk van waar je woont kun je er mee lachen of kan het gramschap oproepen.
____________________________________________________________________________

dagboek :
Tijdens het maken van deze foto's zag ik vanuit mijn ooghoek dat er iets meezwabberde aan de onderkant van mijn bovenarm. Dit heeft in alle landen dezelfde betekenis. Je wordt een dagje ouder of je bent vermagerd
De mannen en vrouwen tussen pakweg vijfentwintig en vijftig hebben daar geen boodschap aan,
die zijn nog diepgaand bezig het leven de moeite waard te maken. Die zitten nog "strak"
Ben dit jaar zeventig geworden.Wat ik zo knap vind aan de "vooruitgang" is dat de zeventigjarige van nu leeft als de vijftigjarige van toen. Ik wil er niet aan denken dat ik nu pas met pensioen zou kunnen gaan.

Vrij vertaald : Modernisering van de toestand en vormgeving der wandelpaden en verbetering van de toegankelijkheid tot de natuur.
Geraamde kostprijs: 230.000,00 euro
____________________________________________________________________________
Thematiek van de milieubelasting.
Mijn Eco-Art affiche kost natuurlijk geen cent ;-)
conceptueel geeft zij aan welke mooie woorden men gebruikt om de natuur te beschadigen met onnodige absurde projecten.
De ongerepte natuur wordt nog steeds in de eerste plaats gezien als leverancier.
Weliswaar geen leverancier meer van handelsproducten zoals hout maar voor het opzetten van ingrepen in het ecosysteem en hun relatie tot financiële en symbolische waarden.

Deze mossen zijn zeer opvallend door hun vorm en kleur.
Af en toe aangetroffen in grote getallen op bomen die zij soms volledig bedekken.
De mossen lijken op de bekende "Barbas de Capuchino" (= Kapusijner baarden).

                                                            SPELEN MET DE BLOKKEN
                                                         ____________________________
                                                         
Wat doe je daar zo gans de dag in het bos?
In de plaats van steenmannen, houtmannen maken ;-)

Oh, island in the sun ...................

Telkens ik op de "Roque de los Muchachos" kom vind ik het er anders.
Het oergevoel heb ik steeds indrukwekkend gevonden, maar de pogingen, het uitzicht naar eigen hand te zetten met uitkijkplatforms en geplaveide paden vind ik minder.
Ik heb mensen gekend die ontroerd raakten door zoveel "vooruitgang", maar de ontroering zat hem in de centen.
Mijn oog dwaalt over de kunstmatigheid en ik realiseer me dat de omgeving nu beter bestand is tegen "het toerisme".

Gisteren in alle vroegte zijn de voorbereidingen begonnen om de eerste ponton te laten afzinken.
De nieuwe dijk van de haven van Tazacorte zal een totale lengte krijgen van 1.087 meter.
Venezuela komt dus een beetje dichterbij
Voor de gelegenheid heb ik een steenman gemaakt.

MONTAÑA DE LAS VARAS

Heel vroeg in de ochtend kwam ik daar voorbij ........

Wie wil er nu niet eens slapen op een verlaten strandje om wakker te worden met het ruisen van de branding op de achtergrond.
Slapen in slaapzakken op het warme, zachte, zwarte lavazand, zonder tent want met tent valt het onder wild kamperen en dat is verboden.
La Palma telt vele van die kleine verlaten strandjes waar je een kampvuur van drijfhout kunt maken tot diep in de nacht. De strandjes zijn meestal wel moeilijk bereikbaar, de guardia civil vindt het dus ook niet leuk om daar te patrouilleren.
Je moet het eens gedaan hebben, zonder tent op een of ander beschut strandje met een paar vrienden. Een erg leuke ervaring.
Dat moeten die jongelui ook hebben gedacht ...

Daar staan ze de Muchachos !
Op het hoogste punt van het eiland staan de "Roques de los Muchachos" op 2426 meter boven zeeniveau.
Een mytische plaats en heiligdom van de Benahoarites (oorspronkelijke aboriginals). 
Op deze plaats staan er een serie kleine rotsen van ongeveer 3 meter bij mekaar.
Ze lijken op een stel kerels ( = muchachos).

Dit is de derde sculptuur die ik maak onder de noemer "De roep der Sirenen".
De sculptuur of kenobject is zo gemaakt dat het resultaat geen herkenbare voorstelling meer is van de Sirenen. Alleen de 'lokroep' is op een non-figuratieve wijze tot uitdrukking gebracht.

Met behulp van acetyleen zuurstofapparatuur is het staal gesneden, gebogen en vervormd.
De stukken gerecycleerd metaal zijn vervolgens aan elkaar gelast zodat de lasnaden zelf deel worden van de constructie.
Vervolgens is het geheel opgelicht met een koper borstel en werd er een vernislaag aangebracht.
____________________________________________________________________________

In de Griekse mythologie waren "Sirenen" grote vogels met vrouwenhoofden, die op een eiland voor de kust van Sicilië woonden. Door hun meeslepend gezang lokten zij de kapiteins van voorbijvarende schepen, die dan met hun boten en bemanning schipbreuk leden op de klippen.
____________________________________________________________________________

Constructie van gerecycleerd metaal, hoogte 46 cm, breedte 35 cm.
gewicht : 7,5 kilo.

Rustig kunnen gaan zitten en nadenken over de zon die ondergaat,
dat zou één van de rechten van de mens moeten zijn.

Van bovenaf gezien wordt het stadje Los Llanos stilletjes aan een volwassen stad.

Het stadje Los Llanos heeft een groentehal. Het aanbod is daar nog steeds (een beetje) verbonden met de Palmese gebruiken en tradities van weleer. De laatste jaren is de smaak en het dieet van de Palmeros langzaam veranderd door invloeden van buitenaf.

In de groente hal is er (nog steeds) een standje uit grootmoeders tijd. De man verkoopt allerlei rare dingen die volgens mij in een museum thuishoren, maar het brengt wel animatie voor de toeristen ;-)

In grootmoeders tijd waren er nog geen koelruimtes en werd de vis in grote hoeveelheden ingezouten. Zo kan de vis bewaard worden voor tijden van minder vis.

DE CANARISCHE DEN
Stille getuigen van een overlevingsstrategie.

Deze bomen vertonen een fascinerend en bizar gedrag in hun oerdrang een bosbrand te overleven.
Daar waar het metershoge struikgewas de vlammentongen laten oplaaien tegen de boomstammen, splijten de stammen tegen de grond open (foto's), zodat de vloeibare, hete, brandbare hars kan wegvloeien. Zo worden de bomen geen fakkels en redden ze zich van de totale vernietiging.
Een jaar later komen de groene dennennaalden terug tevoorschijn.

Op het schildpaddenstrandje kwamen we deze 'gezworen kameraden' tegen

Rondlopen boven op de Roque de los Muchachos en dwars door de muren heen wandelen die je de geologische geschiedenis van het eiland vertellen.

Deze plaats is uniek. Gewoon kijken, rondzien en je verbazen. Je waant je in een rijk dat toebehoord aan vreemde wezens. De muren veranderen van kleur met het verstrijken van de dag.
Soms hebben ze een roodachtige gloed en verheffen ze zich als vlammen die opstijgen uit de aarde.

Dit oord is tot hiertoe gespaard gebleven van het massatoerisme anno 2010. Er zijn wel bezoekers en af en toe een buslading vol, maar men staat nog niet in de rij te wachten, om een blik te werpen in de krater van de vulkaan El Teide zoals op het eiland Tenerife.
Het laatste wat ik gehoord heb is dat het stuk van de kabelbaan tot aan de krater (dat men moet lopen) gesloten is voor de toeristen. Een alles of niets maatregel.