EEN DEKSELSE VIS

Tijdens mijn ochtenwandelingen kom ik op magische plaatsen. Op deze scène met deze
achtergrond kan ik een kortstondige creatie maken. Dit is een plaats waar mijn fantasie
en de realiteit kunnen samenkomen. Ik zou bv. ook over voetbal of klarinetspelen
kunnen nadenken, of de www afsurfen; Voordat je je eigen gedachten denkt, worden ze
al door iemand anders meegedeeld, zo snel gaat het daar ;-) .
Zo, nu heb ik een verhaal verteld zonder het einde te verklappen.

Morgen maak ik hier een dekselse vis.

Een weekend of vissershuisje aan de kust gebouwd met gerecycleerde balken.
Het hout is uitgebeten door het zout van de zee en gebleekt door de zon.

Altijd zon op zondag
De laatste zonnestralen beschijnen "Los Campanarios" op de westelijke zijflank van het
ruggengraatgebergte van het eiland. Deze bergstreek boven Las Manchas en Jedey hebben
we in het begin van de voorbije week met de 4x4 doorkruist. De berghellingen zijn begroeit
met de Canarische pijnboom. Een landschapszone om ook te voet te exploreren, met veel
zweet op het voorhoofd, opzwellende aderen en een bonkend hart, een echte uitdaging voor
de diehards.

Een goede nederlandstalige wandelgids voor het eiland is :
                           
                                                         * REISGIDS LA PALMA *
                                                                         ______

                                              Ontdek de verborgen schatten van La Palma
                                              Een uitgave van http://www.oceaanzicht.nl 
                                              of http://www.oceaanzicht.nl/index.php/rondreis.html 
                                           
                                              Geschreven door Siepko Wenning.
                                             
 Een goede wandelkaart is :  Hiking-and Leisure map
                                               WK E2 - LA PALMA
                                                1 . 30 000
                                                Freytag & Berndt

Twee onmisbare zaken in de rugzak van de wandelaar op La Palma, buiten water natuurlijk.
 

Heel vaak ga ik 's morgens een wandeling maken hier beneden over de kliffen langsheen
de rotskust. Vanaf mijn huis is het met de auto slechts 10 minuten. De omgeving van de
vuurtoren is een van mijn favoriete plekken om over de lavakust te struinen en tevens ook
de plaats waar ik af en toe "kortstondige creaties" maak.
Nederland telt langsheen de kustlijn 21 vuurtorens, België heeft er tien, waarvan er 4 zijn
afgebroken, 2 gedoofd en nog 4 actief zijn. La Palma telt er vijf. Veel mensen hebben een
passie met vuurtorens, dit heeft waarschijnlijk te maken met de tegenstrijdigheid van water
en vuur.
De laatste tijd heb ik de faro (vuurtoren) langs alle kanten en op meerdere tijdstippen
gefotografeerd.

Nee nee, niet het 'La palma' in de Amerikaanse staat Californië maar het op twee na kleinste
en van massatoerisme verschoonde eiland van de Canarische Archipel

Hoyo de la Sima,
hoyo (= kuil, rond gat)
Sima (= afgrond, kolk, diepte)
"Kuil in de Diepte"

Hoyo de la Sima is gelegen in het gebied 'Los Campanarios' aan de westzijde van de
'Cumbre Vieja' op een hoogte van +/- 1200 meter. Men kan er alleen maar geraken met
een 4x4, mountainbike of te voet. Zoals ik gisteren zei, : "......... de meeste mensen die
La Palma bezoeken, huren een huisje en maken van daaruit spectaculaire tochten ......." 
Zoals ik eergisteren samen met mijn vriend uit Heidelberg. Ons doel was Hoyo de la Sima
en dan terug over de Llano de las Brujas (Heksenvlakte), via Casas de Tacande terug
naar huis. Vertrokken alvorens de zon over de kim kwam piepen, hadden we een 
spectaculair zicht op de Vallei van Aridane om dan verder door te klimmen naar
"De Kuil der Diepte". Het gat is zo diep dat men meerdere lange seconden moet
wachten alvorens men een steentje de bodem hoort raken. Mijn buurman vertelde
me eens, dat tijdens de burgeroorlog in het begin van het Franco regime, tegenstanders
bij wijze van executie in de diepte werden geworpen.

Poris of Proís de Tigalate ( Aanlegplaats van Tigalate) is een van meerdere gehuchtjes
aan de zuid-oost kust van La Palma. Een ruig en toeristisch nog onontgonnen gebied.
De wegen in deze streek zijn meestal niet geasfalteerd, stijl en bochtig, bijgevolg geen
bars, cafeetjes of restaurantjes. Als men daar rondtoert en wandelt is het raadzaam
water en eten bij zich te hebben. Het gebied is duidelijk niet het "Ibiza" van het eiland,
het is dus geen plek voor mensen die resorts gewoon zijn, trouwens er is maar één
groots opgezet resort op het eiland waarvan meer dan de helft is gesloten bij gebrek
aan dit soort toerisme. De meeste mensen die naar La Palma komen huren een huisje
om van daaruit het eiland te verkennen, deels met de auto en deels te voet, genietend
van spectaculaire wandeltochten.
   

Een mistig klimaat hebben wij hier niet, mijn steenmannetjes hebben niet de functie
om reizigers in onherbergzaam gebied hun weg te laten vinden. Het is gewoon een
uitdaging om tijdens de ochtendwandeling te zien hoeveel stenen ik op mekaar kan
stapelen voordat hij omvalt. Waar ik ook op let is dat hij een opvallende positie
inneemt in het landschap, dit voor de foto.
En dan kan mijn dag niet meer stuk

Op La Palma is "vuurtje stook" een nationale sport.
Sluikbranden is niet enkel verboden zonder toelating,
het is ook bijzonder hinderlijk voor de omwonenden.
Mits toelating van de gemeente waar men woont mag
het nog wel. Maar ik heb zo het vermoeden dat er veel
door de vingers wordt gezien.

LA BRISA
Zoals de Mistral (een wind in de Provence aan de Middellandse zee) hebben wij hier
"La Brisa" (een mini Mistral). Deze wind is een lokaal klimatologisch fenomeen, het
heeft te maken met de Passaat winden, de hoogte (2500 m.) van het eiland en de
uitgestrekte vallei van Aridane. De bergketen fungeert als een soort vleugel en door
onderdruk versnelt de wind zodat het plaatselijk hard gaat waaien. Enkele kilometers
verderop kan het windstil zijn.
Bij zonsopgang merken we het reeds.

De natuurlijke vorm van een rots als fallussymbool komt veel voor op La Palma, vooral
in de 'Caldera de Taburiente'. Sommigen lijken op een opstaande duim anderen dan toch
meer op een fallussymbool. Deze stenen zuilen waren ongetwijfeld sacrale plaatsen voor
de oorspronkelijke bevolking van het eiland. De rechtopstaande opvallende rotspieken
gelden wegens hun duurzaamheid als symbolen van onwrikbare goddelijke macht.
Zij werden geëerd met allerlei rituele offergaven zodat ze niet zouden omvallen.
 

Een en twintig jaar geleden had ik nog veel haar (eerste foto)
en nu op dezelfde plaats ... (tweede foto).

Op de steile wanden van de "Caldera de Taburiente" juist onder de boomgrens wonen mensen.
Over geïsoleerd wonen gesproken.

Efemerische creaties, zij zijn voorbijgaand, vluchtig en vergankelijk. 
Door het kunstwerk als "product" te miskennen onstaan er 
kortstondige creaties op tijdelijke plaatsen.

Hoe ontstaat een abstract schilderij?
Abstract mijmeren tijdens een wandeling over het beton van de havenmuur.

                                                          ***
Door het ongewoon bekijken van het cement leek het geen herkenbare voorstelling
meer van de zeedijk. De beelden zijn door de omkadering veranderd in een abstract
patroon. Veel moderne kunstenaars hebben zich tot het abstracte gewend. Ze zijn
afgestapt van de traditionele afbeelding van de werkelijkheid en zoeken hun motieven
in de werkelijkheid zoals zij die onder bepaalde omstandigheden zien of zoals zij die
willen gebruiken als aanleiding om hun eigen gevoelens tot uitdrukking te brengen.
Abstracte kunst is niet makkelijker te maken dan traditionele realistische kunst.
Goede abstracte werken zijn meestal zeer zorgvuldig overwogen en gecomponeerd
en vele abstracte kunstenaars hebben jarenlang naar de natuur gewerkt alvorens ze
zich aan abstracties waagden.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Abstracte_kunst

Op het stuk kust voor de promenade litoral tussen Playa Nueva en El Charcón is er steeds
wat te beleven voor de wandelaar. Enerzijds is er bij tijden het brute geweld van de golfslag
op de rotsen waar men gefascineerd naar kan kijken en anderzijds (bij rustige branding)
kan men klauteren tussen de rotsen en poeltjes en springen over de plassen. Er is geen pad
en het is er vrij onbegaanbaar, alleen kantvissers en (piraten ;-) vinden hun weg daar.
Tussen de rotsen door kom ik mezelf tegen, ik moet denken aan Narcissus, terwijl ik naar
 mezelf kijk in de met zeewater gevulde kommen.

 

Rayleigh-verstrooiing.
Naarmate de schemering vordert wordt het daar aan de horizon roder en roder.
Alleen mensen die reeds in de winter op La Palma zijn geweest weten dat ik dit niet photoshop.

Zin in een banaantje?

De bananenboom is geen boom maar een plant. De 'stam' bestaat uit allemaal bladeren
die tegen elkaar aangedrukt zitten. Tussen de bladeren door wringt een bloemstengel
zich naar buiten. Aan het uiteinde van de stengel groeit een grote paarse bloem. Omdat
de bloem groot en zwaar is hangt zij algauw naar beneden. Onder de bladeren van de
grote bloemknop zitten de kleine witte bloempjes en die komen tevoorschijn als de
banaantjes beginnen te groeien.

                     De natuur in categories plaatsen

Catalogen en categories zijn systemen van ordening door de mens ontwikkeld
(de smalle bij de smallen, de lange bij de langen, enz ... )
Deze kortstondige creaties zijn geen objectieve benadering van de natuur maar
culturele constructies. Subjectieve ordening van zeldzame of rare keien, qua vorm,
maken van de natuur een rariteitenkabinet.