Archief

Zonsopkomst over het strand van Tazacorte.

De open kooien voor de kust van Tazacorte zijn verankerd aan de bodem van de oceaan maar ze
staan niet op een plaats die beschut is tegen storm of hoge golven.Vanwege de grote densiteit in
de kooien hebben de kweekvissen last van stress en zijn daardoor vatbaar voor infecties
schimmels en ziektes. Infecties verspreiden zich snel, niet alleen naar de vissen in de kooien.
Parasieten en ziekten kunnen eenvoudig overspringen naar wilde vissen en omgekeerd. Dit leidt
tot overmatig preventief gebruik van bestrijdings- en geneesmiddelen, met het risico van
verspreiding van deze middelen in het natuurlijk ecosysteem. Resten van deze medicijnen
kunnen in de vis achterblijven en worden dus geconsumeerd. De overtollige geneesmiddelen
komen in het zeewater terecht. Dat geldt ook voor het teveel aan voedsel en de uitwerpselen van
de kweekvissen. Dit valt door de netten/kooien heen naar beneden en zorgt voor overbemesting
van de zeebodem. Het afbraakproces onttrekt zuurstof aan het water en veroorzaakt overmatige
algengroei die het leefmilieu aantast. Af en toe ontsnappen de  kweekvissen omdat de netten
gemakkelijk beschadigen tijdens Atlantische stormen. Ontsnapte kweekvissen, die een beperkte
genetische variëteit bezitten, doorkruisen de genetische samenstelling van wilde vissen en
beïnvloeden daardoor de variëteit en het overlevingsvermogen van deze wilde vis. Ze dringen de
plekken van wilde soortgenoten binnen en concurreren om ruimte en voedsel. Nog erger wordt
het als de ontsnapte kweekvis genetisch gemanipuleerd is. Genetisch gemanipuleerde forellen
groeien acht keer sneller dan hun natuurlijke soortgenoten en zalm wordt tot zes keer zijn normale
omvang. Genetische gemanipuleerde snelgroeiende (heil)bot en tilapia zijn in de maak. Bij mijn
weten is de zeebaars (lubina) en  goudbrasem (dorada), de twee soorten die voor de kust van
Tazacorte worden gekweekt nog niet genetisch gemanipuleerd.  

In het midden bevindt zich de zogenaamde "Muellito", een grote rots op het strand die gebruikt
wordt om te vissen. Het gebied is erg in trek bij kantvissers vanwege de goede vangst. Vroeger
mochten de kinderen van de rots springen en duiken, dit is onlangs verboden, het verbodsteken
is nog nieuw.
La Palma heeft geen witte stranden, ze hebben zwart lavazand en/of keien. Het zwarte zand is
zeer heet aan de voeten, daarom zijn er houten boardwalks. Het is aanbevolen voor kinderen
om slippers te dragen in het hete zand en plastic sandalen voor de rotsen in het water.
Volwassenen kunnen die natuurlijk zelf kopen ;-)
Charco Verde is een geweldige plek om een 'zon'dag door te brengen.

Het strandje Charco Verde is gelegen in een kleine gezellige baai met een lengte van ongeveer
250 meter en een gemiddelde breedte van 75 meter. Het ligt midden in de bananenplantages.
Een geliefd strandje bij Palmeros, residenten en toeristen die het hebben ontdekt. Meestal is de
oceaan rustig en is er bijna geen golfslag. Om het te bereiken rijd men iets verder door naar het
zuiden voorbij Puerto Naos. Met de weekends is het iets drukker en in de zomermaanden juli en
augustus druk! Voor de rest van het jaar is het er 'aangenaam-niet-te-druk' zeker 's morgens.
Palmeros gaan naar het strand in de laten namiddag. Hoewel de infrastructuur van het strand
zeer compleet is ziet de omgeving er wild en ruw uit. Er is een snackbar met terrasje en er zijn
uitstekende toegangswegen, ook voorgehandicapten. Er is een bushalte van de lijn Los Llanos-
El Remo.
Morgen wandelen we verder op het strandje van Charco Verde...

Ik heb een tijd wieldoppen gefotografeerd. Afgedankte of verloren plastic wieldoppen aan de
kant van de weg in de berm is een gekend fenomeen net als lege blikjes afkomstig van bier of
frisdrank, een dagtaak om die te fotograferen, daarentegen kom je wieldoppen maar af en toe
tegen op het eiland.

In principe kun je werkelijk met alles creatief zijn. Een Engels kunstenaar zoekt en verzamelt
plastic wieldoppen langs de kant van de weg. Eenmaal in zijn atelier maakt hij er alle mogelijke
dieren van.
Zie : http://www.hubcapcreatures.com/

             
                                                           NUNCA ME OLVIDE2

                                                                            ***

Ik kom hier bijna elke dag voorbij, zonder er op te letten. Op een dag viel het mij op. Er stond
iets geschreven op die bananenmuur daar in de verte. "Nunca me olvides2" staat er (vergeet me
nooit). De s van olvides staat omgedraaid en lijkt op een 2.
Ik google dus naar "een s of een 2" en in 0,25 seconden krijg ik meer dan 25 miljard resultaten
waar ik niet wijzer van word. In de Spaanse Google (un s o un 2) krijg ik dezelfde miljarden
resultaten maar het duurde iets langer namelijk 0,27 seconden ...

Een kardinaal (afkomstig van het Latijnse cardo = deurhengsel, zodoende "scharnierfiguur") is
een "rang" (eigenlijk meer: een waardigheid) in de hiërarchie van de rooms-katholieke Kerk.

Bron : Wikipedia.





Assemblage gelast ijzer, hoogte 47 cm.

Zondag op aarde

Argual is de naam van het antieke gedeelte van het stadje Los Llanos en ligt daar iets buiten.
Op het grote plein "Plaza de Sotomayor" wordt iedere zondag een vlooienmarkt gehouden.
Op deze plek is de economische geschiedenis van de Aridane Vallei begonnen. Een tijd van
pracht en praal dankzij het water uit de Caldera om de suikerriet plantages te irrigeren. Nu is
het plein omringd door bananen. Rondom het plein staan vier oude herenhuizen uit de 17de
en de 18de eeuw. Het casa (huis) Massieu Van Dalle. Het huis Ontanilla Vélez. Het Poggio
Maldonado huis en het casa Sotomayor.

Een twintigtal jaren geleden toen er Europees geld ter beschikking was, kwam het plein steeds
in aanmerking voor renovatie (beton), maar zoals zo dikwijls op La Palma is een groot gedeelte
van het plein nog immer privé bezit. De eigenaars laten de zondagse rommelmarkt oogluikend
toe en het plein heeft nog altijd zijn charme...  

 
                                                      "Why do we love the sea?
                                                        It is because it has some potent power
                                                        to make us think things
                                                        we like to think."
                                                                                             Robert Henri
_____________________________________________________________________________


Zoals ik gisteren al zei: "het is niet ongewoon voor zeeglas verzamelaars om hun stranden te
fotograferen". Het strand van Tazacorte is mijn plek waar ik op zeeglas jaag. Telkens ik daar
s' morgens kom om de wandeling te lopen is het net even anders. Het leven verloopt er ook
niet van dag op dag of van uur tot uur maar van sfeer naar stemming. Elke dag geeft het strand
een veschillende belevenis (dus nikske saai het alledaagse leven op een eiland, ver weg van waar
het te "doen" is). Mijn favoriet plek op aarde is het rustgevende strand met blik op oneindig ...
daar waar water en hemel zich samen voegen.