Archief

Tijdens een "Calima" op La Palma (Een hete wind uit de Sahara die stof en woestijnzand met
zich meevoert) komen er ook vescheiden soorten sprinkhanen mee. Meestal betreft het hier de
Europese treksprinkhaan of de bloemkoolsprinkhaan met een lengte van 6 a 7 cm.
Dit exemplaar is volgens mij Europese bidsprinkhaan (een zwanger vrouwtje) van bijna 12 cm.
Uitzonderlijk groot.


http://nl.wikipedia.org/wiki/Europese_bidsprinkhaan

Dubbellog (1)
Huislook is een vetplant die veel in de natuur voor komt op La Palma.

Dubbellog  (2)
Huislook in alle maten en kleuren komt veel voor op het eiland La Palma, een genot voor
wandelaars die er oog voor hebben.

De Canarische pijnboom is een buitengewone den omdat hij een levend fossiel is. Rond de
Middellandse Zee Van Spanje tot Turkije heeft men meer dan 5 miljoen jaar oude fossielen
gevonden. Op de Canarische Eilanden is de Pinus Canariencis of Phoenix Canariencis dankzij
een verbod op houtkap de meest voorkomende boom. Zelfs om een boom in je eigen tuin te 
kappen heeft men een goede reden en een schriftelijke toelating van de gemeente nodig.

Tea-hout
Het tea-hout, dat roodachtig is, komt van het midden van de stam is bijna onvergangkelijk
en kan eeuwen meegaan. Het werd vroeger gebruikt in de bouw, voor daken, voor meubelen,
koffers, water kanalen, schepen enz... De deuren en daken van oude schuren zijn zeer begeerd
en worden nog steeds herbruikt. Tea is heel zwaar hout, het soortelijk gewicht benaderd dat van
steen en menigeen verschiet bij het tillen van een blokje tea-hout.

Foto's: Een vracht tea op weg, doorheen de indrukwekkende "Barranco de Las Angustias"
naar de zagerij.

                                   
                                 Ik geloof wel dat er iemand is die over ons allen waakt.
                                                     Maar dat is helaas de regering.
                                                                                                            Woody Allen.

De invloed die een strand uitoefent op mensen is voor velen spiritueel. Mensen met vakantie
doen dingen op stranden die zij niet zouden doen op de stoep voor hun huis waar zij wonen.
Waar komt dat gevoel van hemel, water en aarde vandaan? Waarschijnlijk komt het uit de
periode in de evolutie waarin 'wij' de stap gemaakt hebben om vanuit zee naar land te emigreren.
Ikzelf wandel 's morgens over het strand (om mijn gewrichten los te maken) op jacht naar zee-
glas. Zoals de eerste landdieren 3,6 à 3,8 miljoen jaren geleden moesten foerageren. Het
samenspel van zon, maan, eb en vloed, zal wel grotere gevolgen hebben gehad dan de
hoeveelheid en de samenstelling van het te vinden voedsel.

                                   Het is opvallend hoe een geloof dat in de vroege
                                   levensjaren voortdurend werd ingeprent, als het
                                   brein nog ontvankelijk is, welhaast de status van
                                   instinct verwerft en de essentie van een instinct is
                                   dat het gevolgd wordt. Zelfs tegen ratio in.
                                                                                                            Charles Darwin 1871.

_____________________________________________________________________________

Laatste foto :
'Vrijdag' die zijn buit liet vallen bij het zien van Robinson Crusoë    

 Een van de vele mooie zonsondergangen op La Palma.

Als men op het strand wandelt langsheen de lijn van puin, achtergelaten door de laatste vloed,
is het mogelijk dat je rare dingen tegenkomt. Zoals deze plastic fles, er zat geen brief in maar
wel een knoop in haar middel. Euh ... "Hoe hebben ze dat voor mekaar gekregen" dacht ik zo ...
Ik heb ze mee naar huis genomen voor verder onderzoek en eventueel foto's van te maken.
Maar het blijft voor mij een mysterie.

Ik heb er knikkers in gedaan, het geeft meer dimentie op de foto. De "Zeeknikkers" zijn ook
gevonden naast de vloedlijn. Men kan het goed zien aan de gele knikker hij is heel mooi
"frosted" ;-)

Op het strand van Tazacorte worden met "Speciale technieken" grote vissen gevangen.
Een droom voor elke kantvisser. Er worden veel verschillende soorten roggen gevangen, zoals
pijlstaartroggen, koeneusroggen, adelaarsroggen en vele anderen. Op de derde en vierde foto
ziet ge een soort pijlstaartrog (er zijn vele soorten) waarvan de staart waarschijnlijk is afgebeten
door een haai. Hamerhaaien jagen namelijk op roggen en die zijn een van hun lievelings-
gerechten. Een haai vangen vanaf het strand is wel een speciale en uitzonderlijke gelegenheid.
Dit gebeurt niet alle dagen. Na de foto, worden de vissen netjes terug in zee gezet, terug naar
de vrijheid. Als ik dat zo bekijk hoe de vis terug in't water gaat, heb ik steeds zin om luid te
roepen "Vive la Liberté!" "Vive la Republique!" ...
Euh ... Wat wil je van een oude soixant-huitard ;-)

                                       De banken door het graaien naar de haaien.

Ondanks meerdere bail outs ter waarde van 270 miljard euro, ondanks een Europees noodfonds
ter waarde van 750 miljard euro en ondanks obligatie aankopen van meerdere miljarden euro's
per week door de ECB, gaat de euro naar de haaien ...
Je wordt er moedeloos van...
_____________________________________________________________________________

De haai op de foto is een hamerhaai.
Meer weten :
http://nl.wikipedia.org/wiki/Hamerhaaien


_____________________________________________________________________________

Morgen meer over de haai op het strand van Tazacorte ...

De wijngaarden op de flanken van de vulkaan San Antonio gelegen naast het gehucht
'Los Quemados' (Spaans voor 'De Verbranden') hebben zich goed hersteld sinds de brand
van augustus 2009. Het is een van de grootste oppervlakten van Malvasia druiven van het
eiland en maakt deel uit van het beschermd gebied Tamanca.

De wijnboeren hebben hier de wijnranken enkele meters diep ingegraven, in de hoop
plantaardige grond te vinden. Vulkaan uitbarstingen (San Antonio 1677) hebben deze
grond met een dikke laag vukanisch materiaal bedekt. Door deze techniek kunnen de
wijnranken lange periodes van droogte doorstaan. Het gebied op de foto's is een van de
laatste bolwerken van de malvasía wijn. De wijn die met de volgende woorden door
Shakespear werd geroemd.
" Maar ... Wat een wijnen! Niemand die deze grote droge wijnen de muskadel en de
malvasía van dit land geproefd heeft, kan ze vergeten. Ik herhaal, het zijn de beste die
in de hele wereld geoogst worden".