Archief

Wij hadden 17 Washingtonia palmen in de tuin, nu hebben we er eentje minder. Deze palm die
ik daar zelf heb geplant vóór dat het huis er stond, nu zo'n kleine 20 jaar geleden stond op een
zéér gevaarlijke plaats, veel te dicht bij het huis. Nu het winter wordt en de vrij reële mogelijkheid
bestaat dat er een verloren gelopen orkaan van over de Atlantische oceaan onze kant opkomt,
was het veiliger de palm te verwijderen. Een Washingtonia kan 18 m. worden en ons exemplaar
was toch al ruim 15 meter hoog.
De mannen van de gemeente hadden de klus in een uurtje geklaard en nu kunnen we terug vredig
slapen, zelfs met orkaankracht zoveel ...

http://nl.wikipedia.org/wiki/Schaal_van_Saffir-Simpson

http://nl.wikipedia.org/wiki/Washingtonia_filifera

Men noemt het zeeglas of strandglas, soms ook zeemeermintranen. Wat ook de naam is van de
gebroken stukjes glas, glad gepolijst door de golven, zand en keitjes, het lijken half edelstenen.

Praktische tips om succesvol op zeeglas te "jagen".

Begin met het wandelen langs de lijn van puin (afval), achtergelaten door de laatste vloed, soms
ook wel aangeduid met de avontuurlijke benaming "wraklijn". Onderzoek nauw de plaatsen
waar vele kleine keitjes liggen, want daar liggen ze tussen, de kleine robijnen en smaragden.
Loop de wraklijn nogmaals in de tegenovergestelde richting want afhankelijk van de lichtinval
door de zonnestand heb je er misschien enkele gemist.

Loop nu het strand af langs de waterlijn. Wandel traag en laat je ogen een paar meter voor je
voeten van links naar rechts gaan. Op rotsachtige stranden kunnen de "schatten" verborgen
liggen achter grote keien. Soms zie je "jagers" die met hun hoofd naar beneden zigzaggend
over het strand wandelen, dat zijn er die een groter gebied in een keer willen afwerken ;-)

Nadat je de waterlijn hebt gelopen, draai terug op je schreden maar dan enkele meters verder
landinwaarts, verwijderd van de waterkant en laat weer je ogen voor je voeten de grond vegen.
Herhaal dit tot je gans het strand hebt onderzocht  ;-)

El Hierro is het kleinste eiland van de Canarisch Archipel. Lange tijd was het, het meest
westelijke eiland aan het einde van de wereld. Vandaar dat daar de nulmeridiaan werd
vastgelegd. In 1884 werd zij verlegd naar Greenwich.

In de zomer met scherp zicht kan ik het eiland(je) zien liggen vanaf ons dakterras. Nu wordt
er op korte termijn rekening gehouden met een vulkaanuitbarsting. Bij een eventuele uitbraak
van de vulkaan, ga ik er zeker heen. "This is ones in a lifetime", euh ... wat zeg ik ?
In tien mensenlevens

Meer lezen :

http://www.puuropreis.nl/home/algemeen-nieuws/1-latest-news/1310-angst-en-beven-op-el-hierro.html

_____________________________________________________________________________

Foto's :
De lavastroom van Las Manchas, isla La Palma.

Op La Palma zijn er geen gevaarlijke wilde dieren. Er is slechts één giftig dier, een duizendpoot
die onder stenen en tussen rotsen leeft. Hij kan steken net als een schorpioen. Men komt ze
gelukkig niet vaak tegen, maar wegens waarschuwingen van mijn buurman ben ik toch heel
voorzichtig. Ze kunnen een handlengte ( +/- 20 cm. ) worden en een beet schijnt pijnlijk te zijn.
De indianenverhalen over deze giftige duizendpoot verschillen nogal. Volgens sommigen moet
ge met spoed naar het ziekenhuis om een tegengif en volgens anderen is de beet weliswaar
pijnlijk voor lange tijd maar ongevaarlijk ...

Op het strand van Tazacorte.

Bij vele toeristen die het noorden van het eiland bezoeken slaat de fantasie op hol. Ze willen
ineens trager gaan leven. Sommigen denken er dan serieus over na. De serene natuur, het
ongerepte landschap, de stilte ver weg van de ratrace nodigen mensen ertoe uit de drastische
stap te zetten naar een gans ander bestaan. Het is vakantie, je bent goed uitgeslapen, al deze
aspecten geven je het gevoel van "Zo wil ik het vaker hebben". Ik heb meerdere geëmigreerde
echtparen gekend, uit Zwitserland, Frankrijk, België en Nederland die uiteindelijk zijn terug
gegaan naar hun Heimat, al dan niet gescheiden. Emigreren zet de relatie op scherp.

Er zijn enkele misvattingen of illusies die algauw doorprikt worden;

Men denkt dat het sociale leven wel zal meevallen. Vriendschappen moeten groeien en hebben 
tijd nodig. Je bent een vreemdeling en dat blijf je.

Men denkt te kunnen leven van de kunst, souvenirs maken, landbouw, winkeltje, bed en breackfast.
Een grote misvatting.

Leven zo vrij als een vogel. La Palma is Spanje, behoort tot Europa en heeft dezelfde regels als
op het vaste land met een uitgebreid web van die regeltjes en sociale lasten.

En ten vierden, men wil hier wonen om rust te vinden. De werkelijkheid: Je werkt hier nog
harder om vanaf de grond een nieuw bestaan op te bouwen, inbegrepen het restaureren van je
nieuwe huis.

Er zijn natuurlijk ook enkele succes stories.
   

Daal af in de krater van de Caldera de Taburiente, steek (met een gewone auto) behoedzaam de
rivierbedding over en rij terug omhoog tot het uitzichtpunt "Los Brecitos". De weg is smal, 
bochtig en geasfalteerd ( je hebt geen 4x4 nodig). Het is een prachtige rit met adembenemende
uitzichten. Eenmaal boven is er een kleine parking waar je auto niet mag overnachten, maar je
mag wel uitstappen voor een kleine wandeling, om daarna de rit terug uit de Caldera te maken.

"Daar dienen geen twee hanen op één mesthoop" (er kan er maar één de baas zijn).

"Als de haan een ei legt, kraaien alle kippen".

De kippen en hanen van Rosa onze buurvrouw, zij lopen in het wild rond.

Dubbellog (1)

Voor het strand van Tazacorte ligt het wrak van de "Santa Úrsula" op een diepte van 14 a 17 m.
Dit is het enige bekende scheepswrak in de wateren voor de zuid-west kust van het eiland. De
Santa Úrsula was een stoomvrachtschip (frutero), een bananenboot die de trossen van Tazacorte
naar de haven van Santa Cruz bracht, om vandaar met het schip "Ciudad de Sevilla" verder
vervoerd te worden naar Barcelona. Op de avond van 27 januari 1932 verwoeste een uitslaande
brand het stoomschip, in die mate dat het zonk op 31 januari, juist voor de Barranco Tenisca aan
het strand van Tazacorte.
Jaren gingen voorbij ....
Tot in maart 1943 de eigenaar van de Santa Úrsula toelating vroeg om het schip te bergen. Hij
had interesse in bruikbare onderdelen of uitrustingsstukken van het wrak. Toen de duikers
uiteindelijk in 1945 naar het wrak doken, ondekten zij dat het grootste gedeelte van de
romp onder het zand begraven lag. 
Tijdens het jutten op het strand van Tazacorte vind ik regelmatig stukjes ijzer, koper enz...
tot zelfs kogelhulzen en muntstukken, afkomstig van de Santa Úrsula ...denk ik dan graag ;-)


http://www.youtube.com/watch?v=fysC7b3KBIQ&feature=mh_lolz&list=HL1316996210

Dubbellog (2)
Assemblage, hoogte 87 cm. lengte 82 cm.
Bestaande uit :
Drijfhout (tea), zeeijzer, zeekoper, zeeglas, zeealuminium, schelpen, lavasteen,
ontstekingskaarsen enz ... Gans het zootje is gevonden tijdens het strandjutten
op het strand van Tazacorte.
_____________________________________________________________________________

YouTube filmpje :
http://www.youtube.com/watch?v=fysC7b3KBIQ&feature=mh_lolz&list=HL1316351188