ZEEGLAS JUTTEN

El Hierro is het kleinste eiland van de Canarisch Archipel. Lange tijd was het, het meest
westelijke eiland aan het einde van de wereld. Vandaar dat daar de nulmeridiaan werd
vastgelegd. In 1884 werd zij verlegd naar Greenwich.

In de zomer met scherp zicht kan ik het eiland(je) zien liggen vanaf ons dakterras. Nu wordt
er op korte termijn rekening gehouden met een vulkaanuitbarsting. Bij een eventuele uitbraak
van de vulkaan, ga ik er zeker heen. "This is ones in a lifetime", euh ... wat zeg ik ?
In tien mensenlevens

Meer lezen :

http://www.puuropreis.nl/home/algemeen-nieuws/1-latest-news/1310-angst-en-beven-op-el-hierro.html

_____________________________________________________________________________

Foto's :
De lavastroom van Las Manchas, isla La Palma.

Op La Palma zijn er geen gevaarlijke wilde dieren. Er is slechts één giftig dier, een duizendpoot
die onder stenen en tussen rotsen leeft. Hij kan steken net als een schorpioen. Men komt ze
gelukkig niet vaak tegen, maar wegens waarschuwingen van mijn buurman ben ik toch heel
voorzichtig. Ze kunnen een handlengte ( +/- 20 cm. ) worden en een beet schijnt pijnlijk te zijn.
De indianenverhalen over deze giftige duizendpoot verschillen nogal. Volgens sommigen moet
ge met spoed naar het ziekenhuis om een tegengif en volgens anderen is de beet weliswaar
pijnlijk voor lange tijd maar ongevaarlijk ...

Op het strand van Tazacorte.

Bij vele toeristen die het noorden van het eiland bezoeken slaat de fantasie op hol. Ze willen
ineens trager gaan leven. Sommigen denken er dan serieus over na. De serene natuur, het
ongerepte landschap, de stilte ver weg van de ratrace nodigen mensen ertoe uit de drastische
stap te zetten naar een gans ander bestaan. Het is vakantie, je bent goed uitgeslapen, al deze
aspecten geven je het gevoel van "Zo wil ik het vaker hebben". Ik heb meerdere geëmigreerde
echtparen gekend, uit Zwitserland, Frankrijk, België en Nederland die uiteindelijk zijn terug
gegaan naar hun Heimat, al dan niet gescheiden. Emigreren zet de relatie op scherp.

Er zijn enkele misvattingen of illusies die algauw doorprikt worden;

Men denkt dat het sociale leven wel zal meevallen. Vriendschappen moeten groeien en hebben 
tijd nodig. Je bent een vreemdeling en dat blijf je.

Men denkt te kunnen leven van de kunst, souvenirs maken, landbouw, winkeltje, bed en breackfast.
Een grote misvatting.

Leven zo vrij als een vogel. La Palma is Spanje, behoort tot Europa en heeft dezelfde regels als
op het vaste land met een uitgebreid web van die regeltjes en sociale lasten.

En ten vierden, men wil hier wonen om rust te vinden. De werkelijkheid: Je werkt hier nog
harder om vanaf de grond een nieuw bestaan op te bouwen, inbegrepen het restaureren van je
nieuwe huis.

Er zijn natuurlijk ook enkele succes stories.
   

Daal af in de krater van de Caldera de Taburiente, steek (met een gewone auto) behoedzaam de
rivierbedding over en rij terug omhoog tot het uitzichtpunt "Los Brecitos". De weg is smal, 
bochtig en geasfalteerd ( je hebt geen 4x4 nodig). Het is een prachtige rit met adembenemende
uitzichten. Eenmaal boven is er een kleine parking waar je auto niet mag overnachten, maar je
mag wel uitstappen voor een kleine wandeling, om daarna de rit terug uit de Caldera te maken.

"Daar dienen geen twee hanen op één mesthoop" (er kan er maar één de baas zijn).

"Als de haan een ei legt, kraaien alle kippen".

De kippen en hanen van Rosa onze buurvrouw, zij lopen in het wild rond.

Dubbellog (1)

Voor het strand van Tazacorte ligt het wrak van de "Santa Úrsula" op een diepte van 14 a 17 m.
Dit is het enige bekende scheepswrak in de wateren voor de zuid-west kust van het eiland. De
Santa Úrsula was een stoomvrachtschip (frutero), een bananenboot die de trossen van Tazacorte
naar de haven van Santa Cruz bracht, om vandaar met het schip "Ciudad de Sevilla" verder
vervoerd te worden naar Barcelona. Op de avond van 27 januari 1932 verwoeste een uitslaande
brand het stoomschip, in die mate dat het zonk op 31 januari, juist voor de Barranco Tenisca aan
het strand van Tazacorte.
Jaren gingen voorbij ....
Tot in maart 1943 de eigenaar van de Santa Úrsula toelating vroeg om het schip te bergen. Hij
had interesse in bruikbare onderdelen of uitrustingsstukken van het wrak. Toen de duikers
uiteindelijk in 1945 naar het wrak doken, ondekten zij dat het grootste gedeelte van de
romp onder het zand begraven lag. 
Tijdens het jutten op het strand van Tazacorte vind ik regelmatig stukjes ijzer, koper enz...
tot zelfs kogelhulzen en muntstukken, afkomstig van de Santa Úrsula ...denk ik dan graag ;-)


http://www.youtube.com/watch?v=fysC7b3KBIQ&feature=mh_lolz&list=HL1316996210

Dubbellog (2)
Assemblage, hoogte 87 cm. lengte 82 cm.
Bestaande uit :
Drijfhout (tea), zeeijzer, zeekoper, zeeglas, zeealuminium, schelpen, lavasteen,
ontstekingskaarsen enz ... Gans het zootje is gevonden tijdens het strandjutten
op het strand van Tazacorte.
_____________________________________________________________________________

YouTube filmpje :
http://www.youtube.com/watch?v=fysC7b3KBIQ&feature=mh_lolz&list=HL1316351188

Die dag ging de maan onder voordat de zon opkwam.

WAAR OF NIET WAAR !
Brokstuk van de afgedankte satelliet UARS, die deze morgen in de oceaan terechtkwam.
UARS werd gelanceerd in de ruimte in 1991, en was sinds 2005 buiten gebruik.

Onze tuin is één groot openlucht terrarium, beter nog, de dieren worden niet in gevangenschap
gehouden, ze leven in alle vrijheid in de 'natuur'. Vanaf het terras kunnen we ze intensief
observeren en als we ze een beetje verkruimelde kattenbrokken geven worden het je beste
vrienden

De banaan op La Palma is voor de eiland economie nog steeds belangrijk. De "platano" (banaan)
is hier reeds meer dan 100 jaar het belangrijkste cultuurgewas en handelsproduct. Maar doordat
er na de bananenoorlog meer en veel internationale concurentie is bijgekomen en het water hier
enkel te verkrijgen is via irrigatie, kunnen de kosten heel hoog oplopen, niet te vergeten de
chemische mest, de insecticiden alsook de dure arbeid in vergelijking met de Zuid Amerikaanse
landen. Daarbij willen de jongeren hun geld liever verdienen in de toeristensector.
Indien men in de toekomst geen hogere prijs wil betalen voor de lekkere zoete banaantjes zal de
"Gran Enano" (de grote dwerg) op La Palma helemaal verdwijnen.

bij de ingang van de Caldera de Taburiente via de kloof "Barranco de Las Angustias" valt er
vanalles te beleven. Het ganse jaar door stroomt er een riviertje dat hier en daar kleine poeltjes
achterlaat. Door het veranderlijke debiet van het stroomtje zijn het ideale broedplaatsen voor
kikkers.
Na zware regenval (en dat gebeurt in de winter) verandert dit beekje in een kolkende massa
water dat alles met zich meesleurt richting oceaan.

Geen school, geen jonge gezinnen, geen toekomst voor deze pittoreske leefgemeenschap.
Ondanks de goede verbindingen met asfaltwegen telt het dorpje meer leegstaande dan bewoonde
huizen. Qua leefbaarheid is tegenwoordig het dorp een triestige bedoening. De oude school, een
mooi gebouw met vijf deuren op het gelijkvloers en een balkonnetje op de eerste verdieping
staat te verkommeren en wacht op een "weldoener" die het gebouw wil restaureren om er een
pension van te maken. Landelijk toerisme is het nieuwe sleutelwoord. Maar wie wil zijn
vakantie doorbrengen in een pittoresk gehucht met vervallen traditionele architectuur.
Een asfaltweg brengt je na een uurtje rijden terug naar de bewoonde wereld, weg van de diepe
ravijnen, de wilde oceaan, de steile kliffen, de smaak van vroegere tijden en de tradities van
de voorvaderen .........

Het gehucht "El Tablado"  ligt op een kleine hoogvlakte op de rand van de steile rotskust in het
noorden van het eiland. Het dorpje was in het begin van vorige eeuw redelijk welvarend en
zelfbedruipend met ongeveer een 300tal inwoners. Er was zelfs een school.
Door het Amerikaanse avontuur, volgens sommigen 'het drama van de emigratie' werd het dorp
ontvolkt. Gedurende de Spaanse burgeroorlog en de daarop volgende jaren was emigratie
verboden, toch vertrokken er rond 1950 nog 1.272 niet geregistreerde jongen mannen clandestien
naar Venezuela.
Morgen meer ....

Een van mijn geheime hobby's (nu geen geheim meer) is "Sea glass hunting". In het Engels
klinkt het avontuurlijker dan in het Nederlands. Het is gewoon de kusten afwandelen op zoek
naar stukjes glas die door de branding en de golfslag, zout, zand en keitjes zijn aangetast.
Ze zijn afgerond en mat. "Frosted" weer een Engelse term die mooi weergeeft hoe zij er dienen
uit te zien. Bij al dat jutten is er natuurlijk een bijvangst en dat zijn ontstekingskaarsen.
Deze bougies worden door kantvissers gebruikt om vislijnen te verzwaren. Afgedankte bougies
zijn natuurlijk veel goedkoper dan lood. De ontstekingskaarsen komen dikwijls vast te zitten
tussen stenen en rotsen en worden dan later door de branding terug op het strand geworpen.

FUMAR PUEDE MATAR is Spaans voor ROKEN KAN DODELIJK ZIJN.

Op een vroege ochtend riep mijn "Wanenonlie":
"Kom eens kijken Wim, een geknipte wolk, snel, snel, anders is het te laat". Ik nam mijn camera
en ging buiten kijken, maar ik was te laat, zegde ze. "Je had dat moeten zien, alsof de wolk recht
af met een schaar geknipt was".
Ik vond het verschijnsel toch nog imposant genoeg om er enkele foto's van te maken, en dit jaar
dragen de yucca's uitzonderlijk veel bloemen.

Alle jaren worden de palmen gesnoeid en dat gebeurt zo ...

Fotogeniek skelet van een vijgenboom in het lavaveld van Las Manchas.
Laatste foto, een duif.