Archief

Kleine landingsbaan - grote terminal.
De luchthaven van Santa Cruz de La Palma SPC heeft één landingsbaan die 2200 meter lang is en ligt 33 meter boven zeeniveau.
Voor de kleinere moderne verkeersvliegtuigen is een baan nodig van 1829 meter (6ooo voet) en voor grotere toestellen zoals Boeing 747, -757, -767 en  Airbus A310 tot -38o is een lengte gewenst van minimaal 2468 meter (8000 voet) op zeeniveau.
Op zeeniveau is een baan van zo'n 3000 meter (10.000 voet) geschikt om elk type vliegtuig te ontvangen.

Titel ; Eerst dacht ik aan "Mannen hebben iets met auto's", maar "Waar konijnen samenkomen" vond ik ook leuk 
De Palmese fauna is niet overvloedig en er bestaan weinig inheemse soorten zoogdieren op het eiland met uitzondering van het konijn dat door zijn grote aantallen in vele streken schade aanricht aan de landbouw.
Het konijn markeert zijn territoria door hopen keutels. Konijnenkeutels vindt men vaak op vaste plaatsen. Niet omdat het konijn zo netjes en zinnelijk is, maar omdat de keutels een rol spelen in het markeren van hun territorium.
En ik maar denken dat ze 's nachts samenkwamen voor de gezelligheid ;-)

Tussen de luchthaven en Playa La Salamera (aan de zuid-oost kant van het eiland) zijn vele kleine rotsachtige baaitjes, soms met een strandje, waar Palmeros in W-ends gaan vissen of snorkelen en jagen op inkvissen. Toeristen ziet men er heel zelden, deels omdat het ver buiten de bewoond gebied ligt en men een auto nodig heeft die hoog op poten staat.

De foto's zijn genomen op een dag zonder branding en de oceaan een spiegel was.

Yggdrasil is de naam van de 'Wereldboom' in de Noorse kosmogonie ...
Verder lezen ?
http://nl.wikipedia.org/wiki/Yggdrasil 

____________________________________________________________________________
Assemblage van gelast schroot ijzer.
Hoogte 63 cm. Breedte 35 cm. Gewicht 9,5 kilo.

Zonsondergang en vissers op zondag.
Zondagsvissers ;-)

Pas na de laatste boom is omgehakt.
Pas nadat de laatste rivier is vergiftigd.
Pas na de laatste vis is gevangen.
Dan pas weet ge dat je geld niet kunt eten.
                                      
                                     Indische wijsheid.

Toen wij voor de eerste maal op La Palma kwamen ervaarde ik dat leven in een nauwelijks bewoond gebied belangrijk was om te beseffen dat de bevolkingsdruk op onze planeet niet groter mocht worden en dat zaken als vervuiling en exploitatie dienen opgelost te worden.
Sindsdien is er veel veranderd op het eiland en zakken we steeds verder af naar een wereldje van gecultiveerd eigenbelang met een giga luchthaven, vijf toeristen resorts, een tweede zeehaven voor oceaanschepen, een asfalt fabriek en bijbehorende snelwegen.
Er is toch nog genoeg natuur over, zeggen ze dan.

De noordoostelijke luchtstroom over La Palma is de passaatwind die "het groene eiland" voor een groot deel bepaalt. Door zijn tocht over de oceaan bevat de passaat veel waterdamp.
De bergketens op La Palma dwingen hem tot opstijgen en door het contact met de koudere zeestroom condenceert hij. De extra lange naalden van de Canarische den fungeren als wolkenkrabbers  en de wolken vallen als nevelneerslag uiteen.
De dennenaalden worden door veeboeren verzameld en gebruikt als vloerbedekking in hun stallen, net als stro. Achteraf wordt het gebruikt als mest en mulch in de bananenplantages.

Op de laatste foto is geen passaatwolk te zien maar wel een walm van onverbrande diesel.

De kustlijn van de gemeente Mazo ( zuid-oost kant van het eiland ) is weliswaar onherbergzaam maar heeft de bezoeker iets heel waardevols te bieden : Sfeer uit vervlogen jaren.
El Pozo is een van de vele pittoreske gehuchtjes met kleine schamele weekeind verblijfjes.  De Palmeros lijken geen behoefte te hebben aan luxe. Een BBQ en een terrasje met uitzicht op zee zal menigeen uitnodigend toelonken. Hier echter geen witte stranden, alleen maar zwart vulkanisch gesteente. Het is juist datgene wat deze streek zo eigen maakt. Enkele charmante oude gehuchtjes en verder niets. Geen mondain publiek. Hopelijk blijft dit zo, zou je denken?!
Maar niets is minder waar. Een kilometer meer noordelijk zijn de plannen goedgekeurd voor een luxe 5 sterren resort inclusief jachthaven.
Dit volkse W-kend dorpje is plotseling levensgevaarlijk geworden en zal door carterpillars met de grond gelijk worden gemaakt. De buurtbewoners vechten nu een vete uit met de grote plannenmakers, in de hoop nog een tijdje te kunnen genieten van "de tijd van weleer".

Die morgen was ik bij het krieken van de dag op stap naar "Playa Nueva" (Nieuw Strand).
Vroeg in de ochtend is daar geen kat en heb je de baai voor jou alleen en kun je rustig al het aangespoeld plastic afval verzamelen om er iets van te maken. Tegelijkertijd is de baai een beetje opgeruimd. Een tijdje geleden heb ik daar al eens een "plastic man" gemaakt en ik zie nu dat er meer plastic bijkomt; Heeft te maken met de stromingen van de oceaan, denk ik.

"Cradle to cradle" is een biologische manier van produceren waarbij "afval" kan worden herbruikt.
De soort schade die de "plastic soep" (= enorme concentraties plastic afval in de oceanen) veroorzaakt lijkt momenteel onherstelbaar. Zo kunnen we onze planeet ecologisch verwoesten.
Als de mens deze problemen wil oplossen moeten we wel duidelijk kiezen voor "cradle to cradle".
Om dit doel te bereiken moeten we meer verantwoordelijkheidsbesef tonen. We moeten ons beter realiseren welke consequenties onze wegwerp gewoontes hebben voor de levende oceanen.
Dat houd in dat we een beetje minder egocentrisch moeten weggooien in de zeeën, om onze planeet op een gezonde wijze te kunnen doorgeven aan de volgende generatie.

Dit fitness-park ligt naast de drukste rotonde (rond punt - roundabout) van de hoofdstad.
Bepaalt geen ideale locatie om fitness oefeningen te doen en tegelijkertijd de uitlaatgassen van de auto's in te ademen.