NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Zoeken in blog

BBrutal
OOrderly
JJoyful
AAccurate
KKeen
OOld

Name / Username:

Name Acronym Generator
From Go-Quiz.com
Laatste commentaren
  • Male Enlargements (Surgical and Non-Surgical Male Enlargement)
        op foto trouw
  • Male Enhancement (Bathmate)
        op foto trouw
  • extenze (Best male enhancement pills)
        op foto trouw
  • he he (Lieve)
        op Olà
  • altijd leuk (Thea)
        op Olà
  • even terug ? (ani)
        op Olà
  • Goedemiddag (Dirk)
        op Olà
  • 5QShDGKPEe (3JbCKahvYd)
        op foto trouw
  • YlKU5OJqPq4E (Ybq7EG66pRZ)
        op FOTO LOGO ANTWERPEN
  • HTAyCDQA (XYwLsi9VV8)
        op Het loopt niet altijd zoals gepland ....
  • hello hello hello - nice to see you, please visit again!
    hallo, olà, doei, bonjour, bedankt voor je bezoekje!
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    NABORAM
  • Hier vind je informatie over borstkanker : website Antwerpen
  • een moeder aan de computer
  • dear son...
  • The good old days.

    Foto
    New Page 1

     

    this picture shows a line of little girls holding hands facing the immensity of ocean waves.
    Alone they might be washed away, but together they stand strong.
    Thank you each for holding my hand somewhere along the way when I was facing a wave of my own.
    I hope you will reach for my hand when your own wave threatens.

     All of us girls,

    Old and young,
    Near and far,
    Hold special memories of good times we've shared.
    We've had our share of hard times when our friends were there to make us feel better.
    We've shared...
    our hearts,
    our time,
    our secrets ,
    our fears,
    our hopes

    and our dreams.
    Let us never break the chain of friends!


    Mrs.Bo and Mr. Silver

    19-10-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.een tussendoortje ....

    Dit moet je echt proberen !!!! is heel raar !!!!!

    Test je grijze cellen. Blijf even kijken en na een heel korte tijd kan je de tekst vlot lezen.

    D323 M3D3D3L1NG L44T J3 213N T0T W3LK3 GR0T3 PR35T4T135 0N23 H3R53N5N 1N 5T44T 21JN. 1N H3T 83G1N W45 H3T 23K3R N0G M031L1JK D323 T3K5T T3 L323N, M44R NU K4N J3 H3T W44R5CH1JNL1JK 4L W4T 5N3LL3R L323N 20ND3R J3 3CHT 1N T3 5P4NN3N. D4T K0MT D00R H3T 3N0RM3 L33RV3RM0G3N V4N 0N23 H3R53N5. KN4P H3? D323 M3D3D3L1NG M4G J3 K0P13R3N 3N V3RD3R V3R5PR31D3N

    19-10-2011 om 20:29 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    » Reageer (7)
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.geen tijd om te schrijven...

    Kleinzoon 3 ofte Seppe ofte beter gezegd ons Quasimodooke heeft een wreed stijve nek en wij 'mogen' nu twee dagen knutselen met hem.   't is toch een schatje nietwaar? en voor de bezorgde omaatjes ... jaja... 't is maar een stijve nek.   Op spoed werd meningitis uitgesloten wegens : geen koorts en veel te levendig

    Snel naar beneden, want de plicht roept ...

    CU later Alligator .... dum dum dum dum ....

    19-10-2011 om 09:39 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (3)
    16-10-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.een lach en een traan ...

    Donderdag was de begrafenis van Mieke.  Geen droog oog in de kerk toen men eerst het “Ave Maria” zong, gevolgd door een lied dag ze zelf had opgedragen aan haar lieve man : “Merci cherie” van Udo Jurgens (* tekst hieronder)

     

    Wat later op het kerkhof kwam een stralende zon piepen en het leek me alsof ik Mieke op haar gewone lachende, opgewekte manier hoorde zeggen : “Komaan hé mannekes, is’t gedaan hier met al dat gebleit, de zon schijnt, geniet van het leven, dat zou ik ook doen !”  Zo was ons Mieke, de eeuwige vechter en optimist!

     

    Diezelfde dag werd zus Engeland geopereerd.   Een niersteen had zich vastgenesteld in haar urineleider en moest onder narcose weggehaald worden en er werd vervolgens een stent geplaatst.  Hoewel de dokters haar diezelfde dag nog naar huis wilden sturen (ze hadden blijkbaar de bedden nodig ?!) heeft ze deze keer voet bij stuk gehouden en is ze in het ziekenhuis gebleven, want de hevige pijn die ze heeft is nog steeds onveranderd en men vindt de oorzaak niet.    Meestal verdwijnt de pijn na het verwijderen van de steen.   Ik verwacht vandaag nog meer nieuws.  Ik hoop dat men minstens haar pijn wat kan verlichten.

     

    Vrijdagavond zijn we met broer en schoonzus Ardennen naar de jaarlijkse gastronomische diner geweest die ons plaatselijk Chinees restaurant organiseert. 

    Njammie Njammie, ’t was buitengewoon lekker. 

    De kok bereidt dan heel speciale Chinese gerechten die normaal niet op de kaart staan.

     

    Gisteren, zaterdag, waren we dan weer uitgenodigd voor een tapas diner bij zoon 1 en zijn vrouwtje,  samen met onze goede vrienden.  

    Kleinzonen 1 en 2 hadden flink meegewerkt bij het bereiden van de tapa’s en verdienen beiden een grote pluim voor de bijzonder lekkere hapjes en de vlotte bediening.  

    Elke leeftijd heeft zo toch zijn bijzondere charme nietwaar?

     

    Strakjes ga ik met hen en hun mama naar een kinder musical dat wordt opgevoerd door ons plaatselijke amateur theater – het Dion theater, waar Mr. Silver als hobby meewerkt in de technische ploeg en waar vriendin Paz meespeelt bij het volwassen toneel.   

     

    Zoals ge ziet vervelen we ons niet.   Hoe ik ooit moet afvallen is wel de vraag van zes miljoen…. ;-)

     


     

     

    * Merci Cherie gezongen door Udo Jurgens

     

    Merci
    Merci
    Merci für die Stunden Cherie

    Cherie
    Cherie uns're Liebe war schön
    so schön

    Merci Cherie
    sei nicht traurig muß ich auch von dir geh'n.

    Adieu
    Adieu
    Adieu
    deine Tränen tun weh
    so weh
    so weh

    unser Traum fliegt dahin
    dahin
    Merci Cherie

    weine nicht
    auch das hat so seinen Sinn.

    Schau' nach vorn
    nicht zurück

    zwingen kann man kein Glück

    denn kein Meer ist so wild wie die Liebe

    die Liebe allein

    nur die kann so sein
    so sein
    so sein.

    Merci
    Merci
    Merci für die Stunden Cherie

    Cherie
    Cherie uns're Liebe war schön
    so schön

    Merci Cherie
    so schön
    so schön
    Merci Cherie

    so schön
    so schön
    Merci Cherie - Merci!

     

     

     

    16-10-2011 om 12:28 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (7)
    11-10-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de tijd vliegt snel ... gebruik hem wel ...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

     

     

     

     

     

     

     

     

     

      

     

     

     

    Mieke vroeger ....

    Toen Mr. Silver vanmorgen naar zijn wekelijkse vriendenbabbel vertrok zei ik nog : « ge zult buiten op terras kunnen zitten, want de zon schijnt ».  Nu ik naar buiten kijk vrees ik dat er van buiten zitten niet veel in huis zal komen, maar ach … dat zal hem niet weerhouden van Duveltjes te drinken.  ’t Is bijlange nog niet koud genoeg voor Gluhwein en dat lust hij bovendien toch niet.

     

    Vorige week woensdag mocht ik bij Fons van blog ‘Keukenweetjes’ een Engels kookboek komen halen, enfin ’t werd een doos vol kookboeken.  Bedankt hoor Fons.

    Na de middag kwam kleinzoon 2 op bezoek en zoon 2 kwam tussen de middag een boterhammetje mee eten.

     

    Vrijdag heb ik mijn blogmaatjes nog eens ontmoet en dat doet altijd weer deugd.   Daarna waren we uitgenodigd bij vrienden voor een etentje en daar hebben we ook heel erg van genoten,  ondanks het feit dat mijn spijsverteringsstelsen nog altijd naar de vaantjes is.

     

    De huisarts is er nu bijna van overtuigd dat mijn pijnen en smarten een gevolg zijn van mijn Pancreas operatie vorig jaar… jaja…’t is al een jaar geleden, ongelooflijk hé.   Ik heb nu andere pillen gekregen en die lijken wat beter te helpen.

     

    Zondag heeft Mr. Silver me weer eens meegesleurd naar een zoveelste rommelmarkt en de wandelingen met Molly slorpen nu ook een groot deel van onze tijd op.

     

    Toen kregen we het vreselijk nieuws van Mieke en toen ik op zoek ging naar foto’s van Mieke en onze vriendengroep van 45 jaar geleden werd ik echt nostalgisch.   Wat waren we toen allemaal jong, gezond  en mooi.  Hierboven zet ik er een foto van Mieke van toen.

     

    We zijn vriendinnen geworden op ons eerste werk na school.  Achttien waren we zo ongeveer allemaal.   We kwamen trouwens allemaal uit dezelfde school.   Een non die daar les gaf was familie van onze toenmalige baas.

    God wat hebben we daar plezier gemaakt.   Zes jonge vrouwen waarbij het ongelooflijk klikte.   Toen kwamen onze respectievelijke vrijers en die werden door de groep goedgekeurd en die werden nadien ook vrienden.  Je zal maar geluk hebben.

    Het zal nooit meer hetzelfde zijn zonder Mieke,  net zoals het nooit meer hetzelfde was toen Rosette overleed. 

    En ik maar zagen over mijn spijsvertering.  Ik zou me moeten schamen.

     

    Ik moet nu echt beter mijn best doen om mijn blogdagboek bij te houden, voor je het weet sta je een week achter, maar ja, ik ben weer volop aan het lezen … schoondochter had me de Millenium trilogie van Stieg Larsson geleend en eens je daar in vertrokken bent, ben je een tijdje zoet.

    t Zijn goede, spannende boeken, maar naar mijn bescheiden mening staat er op z’n minst 25% teveel tekst in.  

     

     

     

     

    11-10-2011 om 14:41 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    » Reageer (11)
    09-10-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.afscheid van een bijzonder lieve vriendin ....

    Met heel veel pijn in ons hart nemen we afscheid van onze lieve vriendin Mieke,  die zes jaar lang een verbeten strijd heeft gestreden tegen de grote K.

    We zullen ze altijd blijven missen en ons hart gaat uit naar haar lieve man en onze dierbare vriend Nap, die we heel veel sterkte toewensen.

     

     

    al meer dan 45 jaar lang zijn we vriendinnen...

    vlnr ...Mieke, Judith, Hedwige en ikzelf


    lievelingssport van Mieke de doorzetster, dit zelfs tijdens haar vebeten strijd ...

    ze heeft niet mogen winnen.

     

    09-10-2011 om 13:11 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    » Reageer (9)
    06-10-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Merci Steve ....
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

     

     

     

     

    veel te vroeg van ons heengegaan ...

    06-10-2011 om 20:30 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    » Reageer (4)
    30-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.We shopped till we dropped …
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

     

     

     

     

     

      

     

    op een zonnig terrasje in Canterbury

     

    En toch heeft mijne zilveren me weer kunnen verrassen.

    Goed,  ik wist dat we naar de Joekee gingen, ik wist dat we gingen shoppen, maar hij had de bestemming geheim gehouden tot we er bijna waren.

     

    Molly hadden we de avond voor ons vertrek (met pijn in ons koekenhartje) afgezet in het dierenpension en klokslag 7.30u  de volgende ochtend zijn we vertrokken naar Calais.  Zonder enige fileprobleem,  wat in België tegenwoordig een uitzondering mag genoemd worden.

     

    Met de auto in Calais ‘Le Shuttle’ op en een half uurke later reden we tussen de zonnige weiden en velden van mijn thuisland richting Canterbury.

    Daar had Mr. Silver in het ABode hotel een kamer geboekt, pal  in het centrum van Canterbury,  zodat we onmiddellijk bij alle winkels waren.  ’s Avonds had hij een tafeltje gereserveerd in het Michael Caines restaurant in hetzelfde hotel.   Mnjam Mnjam … bijzonder lekker getafeld en we konden naar hartelust genieten van de wijn en de pousse café, want we moesten enkel de trap op naar onze kamer.

     

    Vrij laat de volgende ochtend,  na een uitgebreid Engels ontbijt,  vertrokken we richting Ashford naar een enorm outlet center om daar nog wat verder te shoppen, voornamelijk eten,  omdat dat fris moest blijven tot thuis. 

     

    Ashford ligt op de weg naar Folkestone waar we weer zonder probleem onmiddellijk op de Shuttle konden richting Casa Costaplenti (ons huisje).

     

    De terugweg verliep echter niet zonder slag of stoot.  Op de radio hoorden we van files van Jabbeke tot Oostkamp en we besloten om de oude weg naar huis te nemen over Diksmuide, Tielt en Deinze en in Aalter weer de snelweg op. 

    Een lange omweg, maar je staat tenminste geen uren in een file.   

    Even later hoorden we dat de Kennedy tunnel ging afgesloten worden en alle verkeer door één koker moest, maar we waren net iets te dom of te moe om de snelweg te verlaten en via Temse naar huis te gaan, dus we hebben er véél langer over gedaan om door de korte Kennedy tunnel te geraken dan door de Kanaaltunnel naar Engeland.

    Is er nog één plaats in België waar er geen wegenwerken zijn?   Pffft….

     

    De volgende ochtend zijn we Molly gaan halen uit het pension en ze leek er gelukkig niet onder geleden te hebben.   Thuis was ze weer gewoon zichzelf. 

    Volgens mijn goeroe Cesar Millan leeft een hond in het NU… wel ik moet het geloven.

    NU is ze gelukkig en dat is wat belangrijk is en wij ook natuurlijk.

     

    Voilà, ’t is nog altijd veel te mooi weer om lang aan de PC te zitten, dus ik ga dit snel even op mijn blogje zetten en na de middag hoop ik een mooie wandeling te kunnen doen met Molly.

    Wie weet kom ik ons Myette daar weer tegen? J

     

    30-09-2011 om 12:27 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    » Reageer (14)
    26-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.the white cliffs of Dover ...

    Op 28 september as. zijn Mr. Silver en ik 43 jaar gehuwd en dit moet natuurlijk gevierd worden.

    't is 'zogezegd' een surpriseke voor mij, maar natuurlijk ook eentje voor hem.   We gaan een paar dagen shoppen aan de overkant van het Kanaal.  

    'Shoppen': de lievelingsbezigheid van mijnen trouwe en 'een reisje', ook een lievelingsbezigheid van diezelfde trouwe zilveren, maar toch is het een geschenkje voor mij ....    't is maar hoe ge het aan boord weet te leggen nietwaar?    Tijdens onze maand aan zee in juni wou hij er naartoe, maar dat ging niet wegens Molly, toen nog een heel jong puppy'ke.

    Nu gaat onze zeven maand oude Molly twee dagen op pension, nèt nu ze zo braaf is en goed begint te luisteren.  Hopelijk komt ze niet totaal getraumatiseerd terug thuis en moet ik haar terug van vorenafaan beginnen opvoeden. 

    Mr. Silver heeft mijn weekend valiesje open klaargelegd op het logeerbed...een hint om al te beginnen inpakken misschien ???? - morgenvroeg om 7.30u moeten we vertrekken.

    Inpakken????   Ik ga shoppen nondedomme, dan moet ik toch niets inpakken!?

    Waar we gaan slapen .... dat blijft een verrassing... dat mag ik nog niet weten.

    ....there'll be blue birds over .... the white Cliffs of Dover ..... dumdum dumdum dumdum dum .....

     

    26-09-2011 om 11:07 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    » Reageer (16)
    24-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.een tussendoortje ...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

     

     

     

    Lieve ex-vrouw, 

    Ik schrijf u deze brief om u te laten weten dat ik u verlaat.  Ik ben de voorbije 7 jaren een goede echtgenoot geweest, maar kan er niets voor laten zien.  Deze laatste twee weken zijn een echte hel geweest. 

    Vandaag belde uw baas me om te zeggen dat je vandaag je ontslag hebt ingediend, dat was de druppel die de emmer deed overlopen.
    Vorige week kwam je thuis en je zag niet eens dat ik een nieuwe haarsnit had, dat ik je lievelingsmaaltijd had bereid en dat ik een spiksplinternieuwe zijden boxershort droeg.

    De maaltijd schrokte je naar binnen in twee minuten en je ging onmiddellijk naar bed nadat je al je soaps op TV had bekeken.

    Je zegt me nooit meer dat je me graag ziet, je wil geen sex meer.   Ofwel heb je een minnaar ofwel hou je niet meer van me.  

    Wat het ook zij, ik ben weg, ik verlaat je.

    Je ex-man

    PS : probeer me niet terug te vinden.  Je ZUSTER en ik vertrekken samen naar Spanje. 


    antwoord :

     

    Lieve Ex-man,

    Je brief heeft mijn dag zo mogelijk nog beter gemaakt.

    Het is waar dat we zeven jaar getrouwd zijn geweest, hoewel ik je niet bepaald een goede echtgenoot mocht noemen.  Ik kijk naar mijn soaps op TV om je voortdurend gezaag niet te moeten aanhoren. 

    Ik had vorige week wel je nieuwe haarsnit opgemerkt, maar het eerste waar ik aan dacht was dat je op een meisje leek.    Mijn moeder heeft me altijd geleerd om niets te zeggen indien het niet iets positief is, daarom gaf ik geen commentaar.

    Toen je mijn lievelingseten voorschotelde moet je aan MIJN ZUSTER gedacht hebben, want ik eet al zeven jaar geen vlees.   Wat de nieuwe zijden boxershort betreft:  Ik kon er niet meer naar kijken toen ik de prijs zag, het etiket van 49,99 € hing er nog aan en ik hoopte dat het toeval was omdat mijn zuster die ochtend 50,00 € van me geleend had.   Maar toch, ik zag je toen nog altijd graag en dacht dat we aan ons huwelijk konden werken. 

    Toen ik vanmorgen in de krant las dat ik 10 millioen euro gewonnen had met de Euro millions heb ik op staande voet ontslag genomen en voor ons twee een reis geboekt naar Hawaï, maar toen ik thuiskwam was je al vertrokken en vond ik je brief.

    Al wat gebeurt, gebeurt om een reden denk ik.

    Ik hoop dat je heel gelukkig zal worden met mijn zus.

    Mijn advokaat heeft me gezegd dat je omwille van je afscheidsbrief op geen eurocent van me mag rekenen. 

    Liefs van je ex-vrouw, schatrijk en zo vrij als een vogel.

    PS: ik weet niet of ik je dit ooit verteld heb, mijn zus Carla werd geboren als Carl.  Ik hoop dat dit geen probleem voor jou is.

     

    24-09-2011 om 11:27 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (2)
    22-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.writer's block ....
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

     

     

     

     

    valt niet zo gauw voor, maar ik zit er mee ... misschien lukt het morgen!

    22-09-2011 om 10:22 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    » Reageer (4)
    16-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.ietsiepietsie beter ...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

     

     

     

     

    De bloeduitslagen waren allen positief, of negatief ... 't is maar hoe ge het bekijkt.  't komt erop neer dat Pancreas, lever etc. allemaal gezond en wel lijken volgens de testen.  Niets wijst op een infectie of een bacterie, dus ik voel me ziek zonder echt ziek te zijn. 

    Jakkes!   Ik zou gelukkig moeten zijn, maar ergens hoopte ik op een doodgewone, doordeweekse bacterie die met KILL BILL antibiotica in drie dagen kon vernietigd worden.

    De huisdokter zei dat ik nu braaf mijn pillekes en zakjes verder moet uitnemen en indien het dan niet beter is terugkomen. 

    Okidoki, so be it. 

    Hoewel ... bij nazicht op 't Internet bleek een doosje pillen 'Sulpiride'  (wit product) bestemd te zijn voor psychosen, depressie en dementie.  HUH ????  Bij navraag bij de apotheek werd me gemeld dat ik niet ongerust moest zijn, 't was geen vergissing, deze pillen worden ook gegeven voor maag en darm.  

    Gisteren had ik voor de eerste keer in lange tijd een goede dag. 

    't is voorbij -dacht ik nèt iets te prematuur-, want deze ochtend zou ik weer gezworen hebben dat ik leed aan zwangerschapsmisselijkheid...wie weet...de wonderen zijn de wereld nog niet uit!

    Enfin, 't is maar dat ge weet dat ik nog leef nietwaar.   Onkruid vergaat niet!

     

     

    16-09-2011 om 13:51 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (15)
    14-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.doemme doemme toch ...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

     

     

     

    nog altijd hetzelfde...zo ziek als een kriek,... mag vanmiddag bellen voor uitslag bloedonderzoek...hoop echt dat het een bacterie is dat ik kan wegkrijgen met antibiotica... hou jullie op de hoogte.

    14-09-2011 om 11:22 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    » Reageer (9)
    12-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.straf beestje ...
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

     

     

     

    Nog altijd ziekskes (maag/darm)

    Morgen bloedafname om te kijken wat er precies aan de hand is.

    zij die op een speldenkussen begint te lijken groet u.

     

    12-09-2011 om 20:37 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    » Reageer (7)
    09-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.even afwezig wegens ziekte ....
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

     

     

     

     

    maar precies lichtjes aan de beterhand ...

    09-09-2011 om 18:14 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    » Reageer (7)
    05-09-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.o wat is het leven mooi als de zon schijnt ....

    Hoe is het weer vandaag in Antwerpen?  Piep ...ge ziet ze, ge ziet ze niet …. Laura oftewel de zon.   Zo’n weer is’t vandaag.

     

    Waar was dat feestje?    Hier was dat feestje!

     

    Vrijdag namiddag was het prachtig weer om buiten een terrasje te doen met mijn lieve blogvrienden, Paz’ke hebben we wel gemist, maar het arm schaap had teveel andere dingen rond haar hoofd.

     

    Deze keer moest ik wel vroeger dan normaal vertrekken, want vervolgens gingen we het zeventigste verjaardagsfeest vieren van de goede vriend van Mr. Silver en wel in een ongelooflijk kader:  de crypte van de kerk waar hij al sinds zijn vijfde (zo werd ons gezegd) niet meer buiten te krijgen is.  - de kerk, niet de crypte natuurlijk!

    Het feest werd opgeluisterd door een prachtig zingende bariton,  die een voorliefde had voor liedjes van Cole Porter.  Het was een prachtig feest.

     

    Zus en schoonbroer Engeland waren inmiddels aangekomen voor een vakantie bij broer Ardennen,  maar ze verbleven tijdelijk bij onze neef die vlakbij ons woont en waar zaterdag dan de verjaardag gevierd werd van hun zoontje.  

    Weer een feest en als extra toemaatje “prachtig” weer.   De kinderen, en het waren er heel veel, konden naar hartelust spelen in de grote tuin.

    Er was een breker in het spel gekomen voor zus Engeland, maw een spelbreker - een steen:  op weg naar België was één van haar nierstenen op wandel gegaan en zij leed ongelooflijke pijn.   

    Gelukkig was er op het feestje nog één BOB die nog niets gedronken had en zij voerde zus naar de dichtstbijzijnde spoedafdeling.    Zus kreeg daar een infuus met pijnstilling en mocht daarna naar huis.   Ziek worden in een weekend is geen aanrader.   Ziek worden op een feest nog minder.  Normaal gezien zouden ze na het feest vertrekken naar de Ardennen, maar zus voelde zich daartoe nog echt niet in staat.  

    Broer 1 en schoonzus bleven dan bij ons slapen en zus nog een nachtje extra bij neef en zijn vrouwtje.

    De volgende dag, dankzij de straffe medicatie die ze meegekregen had in het ziekenhuis,  was ze in staat om de volgende dag te vertrekken en donderdag komt ze terug naar Antwerpen om een scan te laten nemen. 

    Slechte start voor een vakantie, het kan enkel maar beteren.  Aan de telefoon vanmorgen zei ze echter dat het daar 'ouw wijven' regende.

     

    ‘k heb daarnet even naar mijn agenda gekeken en ik denk dat we nu eventjes uitgefeest zijn.  

    Mijn maag en lever zullen blij zijn dat het voor hen ook even vakantie wordt! J

     

     

    05-09-2011 om 15:09 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (14)
    31-08-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.de waarheid uit een kindermond ...

    Ik kom net van het blog van Loewiesa,  wiens schrijfsels mij altijd doen grinniken.

    Onmiddellijk dacht ik aan mijn kleinzoontje nr 4,  een paar weken geleden.

     

    Deze nana zette haar tweejarige kleinzoontje in bad.   Hij kan nog niet zo goed spreken, maar nana zag een bekende ‘persneiging’ op zijn gezichtje komen en deze nana heeft al véél kindjes in bad gezet. 
    Floeps, snel de kleine uit het bad, in een badhanddoek gewikkeld  en hem op het potje gezet en kleinzoon maar drukken en drukken.  Noppes, nada, niks in dat potje.
    Terug in het bad en ja hoor ... twee nanoseconden later… daar dreven ze ...eerst enkele vaste bruine onderzeeërs en vervolgens kwam de smurrie, maar nana was supersnel en wist die smurrie net te vermijden, kleinzoon werd nog net op tijd 'proper' uit het bad gevist!
    Ervaring baart kunst.

    Mr. Silver mocht de bruine visjes vangen en doen met de smurrie wat men met smurrie doet…

     

    Vorige week :

     

    Nana : “kom kindjes, we gaan een lange wandeling maken met Molly naar het park en dan kunnen jullie daar lekker spelen in de speeltuin”.

    Kleinzoon 3 (vijf jaar oud) met schitteroogjes : “neeje nana,  laat ons naar de winkelstraat gaan, dan kan ik nog iets afluizen!.”

     

    Uit de mond van kinderen …. 

    31-08-2011 om 13:11 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (2 Stemmen)
    » Reageer (11)
    30-08-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.een weekje later...

    De zomer is volgens de krant van vandaag officieel te nat, te koud en te donker geweest.  Huh…alsof wij dat niet wisten.  Ik ga seffens bij de apotheek nog wat extra vitamine D kopen om de herfst te kunnen overleven.

    Donderdag hebben Seppe en kleindochter bijzonder moedig hun vrees voor de nog steeds groter wordende Molly weer wat overwonnen. Een echte prestatie, want de vorige keer stonden ze allebei nog boven op de tafel te gillen.

     

    Vrijdag hebben we een heerlijke namiddag doorgebracht met onze vrienden ‘ondanks’ het vreselijk pokkenweer.   We konden niet in de tuin zitten en binnen was het nog vochtig, klammig,  warm, maar zelfs het weer kon de stemming niet kapot krijgen.

    Ik heb meteen ook ge- (mis)bruik gemaakt van het aanwezig  intellect van vriend T.  om me te helpen met mijn nieuwe Notebook.   Niet bepaald gastvrij van mij, maar nu de gelegenheid zich voordeed heb ik er toch maar van geprofiteerd.   Zelf had ik het nooit klaargespeeld, maar hij heeft de contacten van mijn mailbox op mijn grote PC overgezet naar mijn gerestaureerde Notebook (nieuw toetsenbord) met een nu goed werkende letter ‘i’. 

    Ik heb mijn meest intelligente gezicht opgezet en gedaan alsof ik het snapte, maar indien het nog eens zou moeten gebeuren heb ik geen flauw idee hoe het moet. ’t Ja …een mens kan niet alles kunnen, ieder zijn specialiteit hé?  Maar toch hartelijk dank lieve T.   Ook dank voor de reuze pompoen en courgette, daar kan serieus wat soep van gemaakt worden.   De pompoen in de Hof van Mr. Silver is nog maar zo groot als een mandarijntje, dus hij moet ook dringend in de leer bij T.

     

     

    Zaterdag was het bak dag.   Twee biscuits gebakken (met begeleiding van onze twee oudste kleinzonen) en die afgewerkt klaargezet voor het verjaardagsfeestje van Tibo de volgende dag.

     

     

    Zondag was het feest.  Tibo is twee jaar geworden en dat moest natuurlijk gevierd worden. Wij vieren trouwens alles, daarom kan ik niet vermageren.   Gelukkig waren er die dag enkele opklaringen zodat de bende kleine kinderen zich af en toe konden afreageren in de tuin en uiteindelijk hebben we zelfs buiten kunnen eten, zij het wel met een jasje aan, want het werd frisjes rond de knoesels.

     

     

     

    Maandag ochtend nuchter ?!   vertrokken naar de maag-darm specialiste,  omdat ik sinds mijn Pancreas operatie misselijk blijf.   Een gastroscopie bleek noodzakelijk (ik voelde het al aankomen).   Ik zei haar dat ik zelfs kokhals wanneer ik een te groot stuk eten in mijn mond heb, maar ze zei dat ze me een spuitje zou geven.  Ik zou van niets weten …. Nogmaals HUH ….

    Eerst spoot ze een vreselijk smakend goedje achter in mijn keel dat aanvoelde alsof mijn keel opzwol en ik ging stikken en ze zei me troostend dat ik heel moedig was.    Ik zei – voor zover dat nog duidelijk was met een gezwollen keel – dat mijn moedig uiterlijk maar schone schijn was, binnen in mij schuilde een ongelooflijk bange wezel.  “ De spuit aub en snel wat als het kan”, vroeg ik smekend.

    Op de tafel gaf de verpleegster me de spuit, maar ofwel heeft ze naast de ader gespoten ofwel was het een placebo om bange wezels kalm te krijgen, ik voelde me helemaal niet kalmer worden.  “Jawel” zei de dokter, “ik zie dat uw pupillen al verwijd zijn”… heel donkerbruine ogen en dan zien dat de pupillen verwijd zijn, ge moet het maar kunnen … nog meer faith healing.

    Ondertussen had de verpleegster een soortement tutter in mijn mond gestoken en ze begonnen een darm met de omvang van een tuinslang door mijn strot  te duwen.   Opgevoed om een flink meisje te zijn verbeet ik moedig mijn angst, geholpen door de verpleegster die me stevig op de tafel neergedrukt hield (bodybuilder in haar vrije tijd) en op één of ander manier kregen ze het ding toch in mijn maag om te kijken en om een biopsie te doen.  De spuit werkte nog steeds niet, ik was nog nooit zo helder geweest.  Misschien hebben ze zich vergist van flesje en me iets gegeven om de patiënt terug op zijn positieven te krijgen.

    Enfin, ik heb het overleefd, maar net zoals een bevalling is het iets dat ge niet alle maanden wilt meemaken.    De dokter had gezien dat ik een gastritis had en al mijn problemen zijn waarschijnlijk een gevolg van mijn Pancreas operatie.   Of er iets aan te doen is, is een andere vraag, maar er is wel medicatie genoeg om met maag-darm problemen te kunnen leven.   Het zij zo.   Zolang ze me niet terug moeten opensnijden ben ik gelukkig.

    Na de middag vielen mijn kleppen toe (zou de medicatie dan eindelijk toch beginnen werken?) en ik ging een dutje doen terwijl Mr. Silver een lange wandeling maakte met onze zeer actieve Molly.

    Mijn Goeroe Cesar Millan (Hondenfluisteraar) zegt dat een hond eerst en vooral beweging nodig heeft, en wij proberen zo goed we kunnen de raad van Cesar op te volgen.   Molly is half Bouvier en in haar genen zit een werkhond.  Vroeger werd dit ras gebruikt om karren te trekken.   Misschien moet ik achter haar een kar spannen en kan zij mij vooruit trekken op de wandelingen, dan zijn we allebei tevreden, maar ik denk niet dat Gaija ermee akkoord zou gaan.   Spijtig, want volgens Cesar doen deze honden dat super graag.  Ik zou er haar een dienst mee bewijzen.  Zou ik Gaija kunnen overtuigen denkt ge?   Ik vrees van niet.

    En zo zijn we dan bij vandaag beland.   ’t Regent alweer,  maar straks gaan we toch buiten, weer of geen weer.   Van al dat binnen zitten wordt een mens nog depressiever.

    Toedeloekes!  













    30-08-2011 om 13:23 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    » Reageer (3)
    23-08-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.een rustige week ....

    Wow, er is een hele week voorbij en ik had er nog geen erg in.  Nochtans hebben we naar mijn gevoel niet al te veel gedaan vorige week. 

    Geprofiteerd van de 'enkele' mooie zomer momenten die er waren natuurlijk. 

    Met de hond gewandeld en terrasjes gedaan.  Terrasjes horen nu eenmaal bij hond uitlaten.

    Mr. Silver moest drie lange dagen zijn wonde droog en proper houden en hoe hou je een actieve man stil?   Je gaat er mee buiten, net zoals met een hond en je shopt en je doet nog een extra terrasje.

    Shoppen doet Mr. Silver doodgraag, dat weten jullie inmiddels, en nu die verfoeilijke, gemene droogkast in zijn hand gebeten had was hij niet meer zo happig op reparatie.  Bovendien hadden we de factuur gevonden waaruit bleek dat de droogkast al tien jaar oud was.   Tijd om naar de eeuwige jachtvelden van droogkasten te vertrekken.

    Na eindeloos gezoek op het internet moest en zou ik mee met hem om een nieuwe droogkast te kopen, hoewel HDMGW (hij die moet gehoorzaamd worden) al lang beslist had welke droogkast het zou worden.

    In de winkel werd om mijn opinie gevraagd.   Ik zuchtte diep, bekeek de uitverkoren droogkast en zei: “Man toch, je hebt al lang beslist welke droogkast we gaan kopen, waarom heb je mij dan nog nodig.   Ik ga verder in de winkel rondkijken.  Vraag desnoods meer uitleg aan een verkoper.”  Ik voelde de ietwat boze, gekwetste blik een gat in mijn rug boren.

    HDMGW gelooft nog steeds dat een droogkast een geschenk is voor een vrouw.  ZDNWG (zij die niet wil gehoorzamen) vindt een droogkast gewoon een nutsvoorwerp en geen sieraad.

    Wat later voelde ik een klopje op mijn schouder : “Shoeke kom eens kijken, de verkoper vindt dat we best een andere kopen.”  

    De verkoper kende zijn vak.   Hij had binnen vijf minuten Mr. Silver overtuigd om tweehonderd euro meer uit te geven dan hij van plan was. 

    Ik stond er toch maar bij voor spek en bonen, maar mijn goedkeuring was blijkbaar nodig en die goedkeuring kregen ze onmiddellijk, want ik winkel niet zo graag en mijn voeten en mijn rug deden pijn.  

    Bovendien is een droogkast kopen hetzelfde als een auto of eender welk machine kopen : ge moet geluk hebben.   Oftewel heb je er eentje dat van de band is gerold op een goede dag en gaat het ding tien jaar zonder problemen mee, ofwel heb je tegenslag en werkt het vrij snel niet naar behoren met alle gevolgen vandien.   Het lot bepaalt dit.  Ik ben fatalistisch.

    Idem dito met mijn nieuwe laptop – aangekocht in maart.  

    De letter ‘i’ haperde.   Nu zal je denken, pffft … so what, maar als je veel en snel typt is er niets zo hinderlijk als een letter dat er niet staat wanneer je je tekst herleest.   Neem 75% van de  ‘i’s’ weg uit deze tekst en je zal begrijpen wat ik bedoel.

    Gelukkig begreep de jonge man op ‘de dienst na verkoop’ wat ik bedoelde en nu, één maand later heb ik mijn laptop terug met een nieuw toetsenbord en de letter ‘i’ staat er wanneer ik het wil.   Joepie, en nu maar hopen dat het verder goed gaat en er geen andere verborgen gebreken hun kopje omhoog steken.  Zie je wat ik daarnet bedoelde?  Het Lot bepaalde dat nèt mijn nieuwe laptop een haperende letter 'i' zou hebben.   De doos eronder had waarschijnlijk en laptop dat foutloos tien jaar zou werken.  

    En op deze wijze kabbelde onze week rustig verder….

    Na drie dagen was Mr. Silver echter niet meer in te tomen en trok hij naar zijn Hof om te ploegen en te zwoegen zoals Boer Wortel van Felix Timmermans.  Ik had wel geïnsisteerd dat hij eerst een Tetanus spuit ging halen bij de dokter, want hij is nog te jong en te knap om te sterven vind ik.

    Thuis kreeg ik daarna als beloning een massa groenten die hij voor mij geoogst had en natuurlijk moeten die massa’s snijbonen, princessebonen, rode bieten, pastinaak, sla, tomaten, soepgroenten, rabarber, perziken zo snel mogelijk verwerkt worden, anders zijn ze niet meer vers.

    Dus … de hobby van meneer werd flink wat extra werk voor madam.  

    Toch heb ik nog even de tijd eraf gepitst om met twee goede vriendinnen nog maar een terrasje te doen en een lange babbel….  

    Alle problemen,  miserie en vreugdemomenten van de voorbije maand werden er besproken en wij zijn elkaars therapeut,  op die manier besparen wij al sinds 1975 wat we anders aan psychologen zouden betaald hebben.    Er gaat niets boven de steun en het begrip dat je krijgt van goede vriendinnen.

    Lezen weerhield me ook van het schrijven.   Ik lees bijlange zoveel niet meer als vroeger, maar eens ik mijn tanden in een goed boek heb kan ik het amper neerleggen.

    De rest van de week gaan we ons ook niet vervelen. 

    Vrijdag komen er vrienden op bezoek en hopelijk zitten we dan niet met het vreselijk pokkeweer dat er nu boven Antwerpen hangt.  Frankske voorspelt anders niet veel goeds….

    Heel de nacht lang was het klank en lichtspel boven ons huis en bakken regen zijn uit de hemel gevallen.

    Zaterdag is het bakdag.  Twee verjaardagstaarten bakken voor het feestje van Tibo die twee is geworden en zondag wordt dat gevierd.

    Met weemoed zie ik deze waterzomer heel snel voorbijschrijden.   ’t Is zo mogelijk nog erger dan vorig jaar, want dan hadden we in juli tenminste één hele maand mooi weer.

    Maar ach … ik wil niet pessimistisch zijn,   september kan nog mooi worden.  

    Hoop doet leven

     

    23-08-2011 om 12:27 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (4 Stemmen)
    » Reageer (12)
    16-08-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Moederdag/Vaderdag…

     

    Omdat onze kinderen het niet vanzelfsprekend vinden dat hun ouders hen dikwijls uit de nood helpen,  tonen ze regelmatig hun dank, wat echt niet hoeft, maar wat we toch altijd fijn vinden.

    Van de ene krijgen we regelmatig een bloemetje en een dikke kus en knuffel en de andere nodigt ons uit op de Antwerpse moederdag (15 augustus) om bij hen te komen eten.

    En zo geschiedde gisteren.

     

    Maar…het zou niet bij Mrs.Bojako zijn indien alles vlotjes verliep.

     

    Mr. Silver had die ochtend  gezorgd dat wasmachine en droogkast vlotjes hun werk deden in de machinekamer: (de kamer naast de keuken waar alle lawaaierige apparatuur staat).  

    Ik kwam naar beneden,  rook iets verbrand en snuffelde tot ik bij de oorzaak kwam : de droogkast. 

    Onmiddellijk werd die afgezet en Mr. Silver zijn reukorgaan bevestigde even later dat het naar verbrande rubber ruikt.  Nog een hint dat het ding kapot was : de trommel draaide niet rond.   Ge moest geen Einstein zijn om te weten dat het ding finaal de geest had gegeven.

     

    “Hoelang hebben we deze droogkast al?” vroeg Mr. Silver alsof ik een wandelende geheugenbank ben.  

    “Geen flauw idee” : was dan ook mijn antwoord.  

    Aangezien we ons geen van beiden de aanschaf konden herinneren zal het wel lang geleden zijn.

    Maar mijne Handige Harry kon het weer niet laten.   De droogkast werd verschoven en opengemaakt en even later stond hij trots met een kapotte rubber riem voor mijn neus.  

    “Zieddet …de riem is kapot” zegt hij fier.  

     “Wow!” antwoord ik flegmatiek. (je bent Brits of je bent het niet).

    Terwijl ik aan het stofzuigen ben zie ik uit een ooghoek dat hij op het internet ‘droogkast riemen’ aan’t opzoeken is.

    Even later merk ik dat hij de droogkast nog verder heeft opengemaakt en erin zit te prutsen.   Hij is toch van plan om het ding te herstellen.

     

    “Shoeke, geef de stofzuiger even aan mij, ik zal het vanbinnen eens kuisen”.

    Ik vraag me na zoveel jaar huwelijk zelfs niet meer af waarom het nodig is om een kapotte droogkast langs de binnenkant te stofzuigen en geef braaf de stofzuiger.

    Ik trok naar boven om me op te tutten voor het moederdag feestje bij de kinderen.

    Bijna klaar kwam ik terug beneden, ik keek even op mijn horloge omdat Schwiegermutti om 2.30 u moest gehaald worden.

     

    Plots klonk er een hééééél zacht : “Shoeke…”, maar wel uitgesproken op een manier die onmiddellijk mijn zesde zintuig in gang zette.

     

    Ik keek op en daar stond Mr. Silver met zijn hand over een pols waar bloed uit spoot. Letterlijk!  Overal rond hem grote bloedspetters….en Molly maar likken...

     

    Ik aarzelde niet, nam een pas gedroogde badhanddoek, rolde die op en draaide die stevig rond de pols van Mr. Silver.

     

    “Heel goed op de wonde blijven drukken….waar is je Sis kaart en je identiteitskaart?  Kom, we gaan naar de auto en  ik rijd je onmiddellijk naar spoed, volgens mij heb je een slagader geraakt.” zei ik doodkalm.  

    Ik panikeer enkel op kalme momenten. J

    Bloedend als een rund zat Mr. Silver naast me in de auto,  wat witjes rond zijn neus.

     

    Op spoed merkten ze dat er dringend moest ingegrepen worden en het duurde niet lang of er kwam een dokter om de boel mooi te hechten.

    “Hoe is’t gebeurd?” vroeg ze,  terwijl ze hem eerst de verdovende prikken en vervolgens de naaldprikken toediende,  terwijl hij manmoedig zijn pijnen en smarten verbeet.

    “Euh..ik was de droogkast vanbinnen aan het stofzuigen  en ge kunt niet geloven hoe scherp de randen daar binnen zijn  antwoordde Mr. Silver stilletjes. 

     

    Ondertussen belde ik Schwiegermutti op met een smoesje,  dat we haar wat later kwamen halen, want indien ik haar de waarheid vertelde viel zij ook van hare sus en moest ik haar ook naar spoed halen en  brengen. 

    Zoon werd ook verwittigd dat we iets later gingen zijn.

     

    Gelukkig was er die dag geen ramp gebeurd in Antwerpen en gelukkig waren er geen spieren of pezen doorgesneden, dus een half uurtje  later stonden we allebei terug buiten, Mr. Silver met vijf draadjes in zijn pols en een mooi verband en we konden vertrekken naar mijn moederdag feestje.

     

    Enfin...weer een Moederdag om nooit te vergeten! J

     

     

     

    16-08-2011 om 13:47 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    » Reageer (12)
    12-08-2011
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Nooit een vervelend moment …

     

    Deze week is 't kinderweek. 

    Twee dagen komt achternichtje/petekind naar ons en daarna drie dagen Tibo.  

    De eerste is dertien jaar, de tweede wordt deze maand twee jaar en dan moeten we nog rekening houden met de nog steeds groter wordende Molly die midden in haar puberteit zit.

     

    Een meisje van dertien!  

    Wat doet een meisje van dertien graag?  Ik zou het begot niet weten. 

    Zelf hebben we zonen gehad, vier kleinzonen en onze enige kleindochter is nog bijlange geen dertien, en mijn dagboek ben ik maar beginnen bijhouden op m’n veertiende.

     

    Dan maar naar vriendin Paz gebeld die een kleindochter heeft van dertien. 

    Zij brengt me up to date en dan is het afwachten of mijn dertienjarige graag diezelfde dingen doet als haar dertienjarige. 

    ’t Is alvast een stageperiode voor de tijd wanneer onze eigen kleindochter die leeftijd bereikt.

     

    Al bij al valt het mee.  Ook het weer.  

    We gaan haar thuis afhalen in de verre kempen, want mama werkt.

    Het begint al goed:  ze is niet thuis.  

    Haar iets oudere zus verwijst ons door naar een straatje wat verder in het dorp,  waar ze bij een vriendin is blijven slapen.  

    We bellen daar aan : noppes.   Na vééééél bellen doet er eindelijk iemand aan de voorkant van de straat de deur open, daar waar ik achteraan sta te bellen omdat er aan de voorkant geen bel was.  Ik besef dat we nu op den boerenbuiten zijn!

    Zelfs de waakhond blaft niet, hoewel er een grote sticker voor het raam hangt : PAS OP VOOR DE HOND.  

    Net wanneer we besluiten om dan maar zonder nichtje terug huiswaarts te keren doet een dame de voordeur open op een kiertje.  

    Hoewel het al 11.30 u is blijken de twee tieners nog te slapen.  Petekind staat wel binnen de vijf minuten aangekleed en gepakt beneden.  In de auto vertelt ze ons dat zij en haar vriendin de hele nacht niet geslapen hebben, maar voorgelezen uit de Twilight boeken en ze zijn dan om half zeven ’s morgens buiten gaan kijken naar de rijzende zon ???!!! vervolgens zijn ze terug in bed gekropen en daarom sliepen ze nog … voilà.  Het leven van een dertienjarige J

     

    We rijden met haar naar onze koekenstad.  

    Via de Grote Markt naar de Groenplaats,  waar we iets drinken en een hapje eten, want petekind heeft nog niet ontbeten. 

    De zon blijft wonder boven wonder schijnen en we trekken naar de Meir.  Mr. Silver heeft Molly aan de leiband en zelfs Molly gedraagt zich uitzonderlijk braaf tussen al die drukte. 

    Her en der duiken we een winkel binnen omdat petekind iets ‘kei-cool’ heeft opgemerkt.   Mijn moderne woordenschat gaat er zienderogend op vooruit. 

    De Vlaaikensgang vindt ze ook ‘kei-cool’ en ze wist niet dat er zoveel mooie plaatsen in Antwerpen waren.   Ik zeg haar dat een rondleiding door Antwerpen op de lijst komt voor een volgend bezoekje.

    Ik leer ook bij dat op dertien jaar je je huid heel goed moet verzorgen en ik krijg les in de producten die ik daarvoor nodig heb.  Voor een droge huid is een vochtinbrengende crême een absolute must.  

    Gelukkig heb ik al heel mijn leven een vette huid, dat heeft me al een fortuin uitgespaard aan vochtinbrengende crêmes.   

    Wat verder in de prachtige shopping center in de voormalige Stadsfeestzaal weet een zeventienjarige juffrouw ons te overtuigen dat we onze vingernagels op een wonderbaarlijke manier kunnen laten blinken.  Voor een demonstratie verwijs ik graag door naar de nageltjes van petekind en inderdaad, op één, twee en drie heeft petekind één schitterend blinkend nageltje.  

    Het strafste is dat het hele zakje met alle toebehoren normaal vijftig euro kost, maar vandaag is het te verkrijgen voor de luttele som van vijfendertig euro.  De oogjes van petekind glinsteren en ik zie haar niet dikwijls, dus ik haal mijn plastic geld boven en ze krijgt een geschenkje.  Haar ogen stralen.  

    Boven in de boekhandel koop ik haar een boek van Twilight,  hoewel ik dus enkel vaagjes weet dat het over vampieren en weerwolven gaat.  

    Bovendien zijn de jongens (vampieren/weerwolven) ook kei-cool.   Ze verzekert me ook dat het geen horror verhalen zijn maar roomans, liefdesverhalen dus. J

    Buiten wacht de geduldige Mr. Silver met Molly en we gaan hem uit zijn lijden verlossen.

    In de auto krijgt petekind een SMS bericht dat haar zus en de vriendin van haar zus door de glazen achterdeur van hun huis zijn gevallen en nu allebei op spoed worden verzorgd.

    Ik schrik me rot, maar petekind verzekert me dat het wel niet waar zal zijn en dat het maar een plagerij van haar zus en die vriendin is.

    Ik zeg haar dat ik zo’n bericht alles behalve een plezante plagerij vind en ik vraag haar om toch terug te informeren, want met zulke zaken valt niet te lachen.

    Uiteindelijk krijgen we bericht van de werkende mama dat het inderdaad zo is en dat ze momenteel met haar oudere dochter en vriendin op spoed zit.

    Wat een jonge moeder lijden kan!  

    Gelukkig hebben wij de andere dochter bij ons, anders zat zij misschien ook in het ziekenhuis.

    Eens bekomen van de schok rijden we als afsluiter naar een eetcafé in onze buurt.   Ik heb geen flauw idee wat petekind lust of niet lust en daar kan ze kiezen.

    Vervolgens gaan we naar huis, want het is woensdag en dat is Mr. Silver z’n theater hobby avond.

    Kleinzoon 1 belt of hij even op bezoek mag komen en even later staat hij aan de deur.  Goed voor mij, nu heeft petekind wat gezelschap.   Iets later gaat de voordeur bel en daar staat kleinzoon 2 met zijn mama.  Blij dat ik hen ook nog eens kan knuffelen.

    Beiden (de kleinzonen natuurlijk) spelen ze met het object van de aantrekkingskracht (de IPAD van grootvader) – jullie dachten toch niet dat ik het was zeker? J

    Opeens zie ik kleinzoon 2 verwoed in zijn haar krabben en ik zeg lachend : “ge hebt toch geen luizen zeker?”  Wanneer ze dit hoort schrikt schoondochter 1,  want ze heeft vanop kamp een bericht gekregen dat het er vergeven was van de luizen.

    Met z’n allen beginnen we in de haren van de twee jongens te rommelen.   Ik zou geen luis of een neet kennen moest ik er een tegenkomen, maar ik krijg les van petekind, want onlangs hebben haar jongste zus en broertje ook luizen gehad.   Ik zie helemaal niets, maar schoondochter 1 besluit wijs dat ze toch best naar huis gaat om eens goed met de luizenkam op zoek te gaan naar eventuele beestjes vooraleer het een epidemie wordt.

    Brrr… ik krijg al jeuk als ik het woord luis schrijf.   Ik zal mezelf ook zo’n kammetje moeten aanschaffen indien er zoveel luizen in omloop zijn. 

     

    Daarna kijk ik samen met petekind nog  wat TV, enfin zij kijkt, ik zit wat met de IPAD van Mr. Silver te spelen (ik moet toch ook het leren, zie dat ik ook ooit zo’n prachtig ding krijg).  

    Ik schrik wel wanneer ik opkijk en zie dat er net een sex-programma op Vijf TV is begonnen.   

    Oeps  … Sex op dertien, dat moet petekind thuis maar zien indien dat mag. 

    De TV gaat onmiddellijk uit.   Bovendien is het na tien uur en ze heeft de vorige nacht bijna niet geslapen dus tijd voor bed.

     

    Na een herschikking van alles en nog wat in de kamer nestelt ze zich tussen de kussens en ze besluit nog wat te lezen in haar nieuwe vampieren boek.

    Al bij al denk ik dat het een geslaagde dag was, alvast voor ons en hopelijk ook voor haar.

     

    Gisteren heeft ze, zoals alle tieners waarschijnlijk, geslapen tot hoognoen en daarna vroeg ze toelating om wat op de laptop naar youtube filmpjes te kijken en we vertrokken veel te vroeg naar haar zin terug naar huis, "ze was liever nog wat langer gebleven", zei ze met een verdrietig gezichtje.

    Ik beloofde haar dat ze zeker en vast nog eens op bezoek mag komen.  

     

    Nu ga ik me omschakelen op de ‘tweejarige’ mode, want seffens komt the one and only kleinzoon 4 - Tibo, de strafste van de vijf kleinkinderen.    Ik zal mijn gewrichten maar al wat invetten.

    Een wijze raad van mijn zus,  die eergisteren voor de eerste keer grootmoeder is geworden van een kleinzoon : Max  : 

    ‘speel nooit met de kindjes op de grond indien je er niet zeker van bent dat je terug recht kan geraken. J

     

    12-08-2011 om 11:37 geschreven door BOJAKO  

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (3 Stemmen)
    » Reageer (10)


    Inhoud blog
  • Olà
  • een kat op een hete tinnen dak ...
  • lalalalala....die mooie zomer ....
  • to blog or not to blog ...
  • warm en koud en besparingen ...
  • het moet niet altijd serieus zijn .... :-D
  • een stadje doen ...
  • nooit gedacht dat ik zo iets zou posten ...
  • Op verzoek van veel vrienden hervat ik mijn blog …
  • eventje terug ...

    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek
  • A Plus Forum 2019
  • A Plus Forum
  • download tasker app free
  • dramas
  • nice

    Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek


    100%
    150%
    200%
    LOEP


    Foto

    kleinzoon 1


    Foto

    kleinzoon 2
    Foto

    kleindochter
    Foto

    kleinzoon 3


    Foto

    kleinzoon 4


    Willekeurig SeniorenNet Blogs
    yannickhaha
    blog.seniorennet.be/yannick
    Startpagina !

    Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • HUISMUSJE 1

  • Zoeken met Google




    Archief per maand
  • 01-2017
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007
  • 07-2007
  • 06-2007
  • 05-2007
  • 04-2007
  • 03-2007
  • 02-2007
  • 01-2007
  • 12-2006
  • 11-2006
  • 10-2006
  • 09-2006
  • 08-2006
  • 07-2006
  • 06-2006
  • 05-2006
  • 04-2006
  • 03-2006
  • 02-2006
  • 12-2005
  • 11--0001

    ik zou niet nee zeggen indien ze het moesten vragen...
    maar ze vragen het niet......

    I wouldn't say no if they asked me....
    but they don't ask me.....


    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • voor info over dyslexie moet je bij sprankel zijn!

  • Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • of voor nederland bij Balans


  • Mijn favorieten
  • SeniorenNet.be
  • kING OF THE CASTLE

  • Je zet bij 'King of the castle ' wel best eerst mijn blogmuziekje af en wacht even tot het bestand gedownload is...de tekst is bangelijk.
    Before you open this link, turn off my blog music at the top right!
    Wait until it opens...listen to what he sings - it's worth it!


    Zoeken in blog



    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!