Gisteren namiddag was het weer een dag die ik gelukkig maar een keer op een jaar moet meemaken: vaccinatie van de hond. Een onderzoek door de dierenarts is bijna onmogelijk, en iedereen is al blij dat het spuitje gegeven is. Lichaamlijk onderzoek van gebit, hart en longen zal gebeuren als hij nog wat ouder en kalmer zal zijn. Als beloning heb ik dan maar een toertje met de auto gedaan, niet alleen vind hij dat plezant maar het is bovendien goed voor mijn auto. Ik doe zo weinig kilometers met de wagen (vorig jaar 1500) dat ik af en toe eens de gelegenheid moet aangrijpen om een uitstap te doen. Gisteren heb ik al de boerenbaantjes van mijn gemeente gedaan. Dat zijn er heel wat. De wegen zijn wel geasfalteerd maar zo smal, dat ik hoopte geen tegenligger tegen te komen. Op mijn gemakske en tuf tuf heb ik zo een uurtje rondgesjoefd, met een tevreden hond op de achterbank en een tevreden chauffeur aan het stuur. Gisterenavond was het dan weer een zapavond. Ik vond niks om mijn avonduren gezellig te slijten en bleef plots hangen aan een 'dartswedstrijd'. Blijkbaar worden er heeldere avonduren besteed aan de uitzendingen van de vogelenpiekwedstrijden. Is dat nu een sport geworden of blijft dat een veredelde cafésport? In ieder geval zijn de spelers bekijkens waard. Het zijn geen mooie atletische, gespierde, sportief gebouwde lichamen die ik zie bij deze mannen, nee, ze torsen meestal een zwangerschap van 9 maanden. Verder hebben ze kleurrijke hanenkammen, tatoeages zover als ze toelaten hun lichaam te bloot te stellen aan de kijklustigen, en hebben ze een zilverwinkel aan: piercings, oorbellen, ringen. En dan het spelleke. Ik denk dat bij iedereen thuis wel zo'n bord hing en wat pijltjes voorhanden waren om eens een spelleke te spelen als kinderen onder elkaar of met vrienden. Ook hing er wel in iedere café zo'n bord om de bezoekers aan te zetten wat beweging te hebben en daarna nog wat pinten te drinken. Maar of dat nu 'sport' is, zoals ze het nu noemen? Men weet het natuurlijk nooit want 'biljar' is ook een populaire uitzending op tv geworden, nu het Engelse snooker de plaats van de 'driebanden' van Raymond Ceulemans en de commentaar van Karel Mommens heeft ingenomen. Aangezien darts iets meer geworden is dan een verzetje in de kroeg, ben ik eens gaan opzoeken waaraan een officieel spelletje moet voldoen en ook de attributen. Het belangrijkste is natuurlijk het 'bord'met een officiële diameter van 451 mm. In alle prijsklasses te vinden. Dan de 'pijltjes' die nu 'darts' genoemd worden: in alle prijzen en uitvoeringen te kopen en telkens per drie. Dan de wedstrijd plaats: het middelpunt van het bord hangt precies op 1,73m boven de grond. De afstand tot de 'orch' waar de speler zijn voet moet zetten, tot de muur waar het bord hangt, is precies 2,37m. (waarschijnlijk omzetting van Engelse maten).
De spreuk van de dag: regen met Sint Denijs, natte winter enn weinig ijs. Tot morgen
Roger. Zolang we aan iemand blijven denken, heeft die het eeuwige leven. Dat doe ik al 45 jaar, want ik vergeet mijn papa niet. Toen Raziel hier kwam wonen, wilde ik mijn puppy Roger noemen (de namen van honden moesten dat jaar met een 'r' beginnen). Mijn broer was daar faliekant tegen. Hij vond dat ons vaders naam niet aan een hond mocht gegeven worden. Ik heb daar wel een beetje spijt van want ik had graag iedere dag op mijn vader geroepen. Maar ja, zelfs voor een hondennaam moeten broer en zus overeenkomen. Ik klik toch iedere dag op zijn naam bij blog-seniorennet en op die van mijn moeder. Er is ook een Heilge Roger (1060-1129) van Cannae, Italië. Hij werd beschermd door een adelaar die zijn vleugels weids over hem spreidde en beschermde. Zelfs was hij de steun en toeverlaat van de Pausen Gregorius VII, Gelasius II en Paschalis II (een geluk dat er bij wikipedia een lijst van alle pausen beschikbaar is). Hij was gekend voor zijn bescherming van de minderbedeelden. Ik moet zeggen, dat mijn ouders ook gul waren als er iemand iets nodig had. Tot daar de loftrompet voor vader en moeder, het moeten niet altijd de heiligen zijn die op het 'heiligennet' staan ingeschreven. Natuurlijk is 'roger' nu het bekendste geworden door het gebruik in het radioverkeer vnl door vliegtuigen en hulpdiensten. Ingevoerd tijdens de WO II, door de 'morsecode' die de RAF gebruikte. Elke letter werd verbonden aan een naam en zo werd 'roger' gebruikt voor 'received and understood'.
Wat voor nieuws is er vandaag? Het verdriet van vele mensen in het Midden-Oosten, die rouwen om hun geliefden, omgekomen tijdens al die bombardementen, raids en aanvallen. Voor wie en wat? Niet alleen om de verovering van grondgebied te beslechten, maar ook een religie doen overheersen in bepaalde gebieden. De Kruistochten van de Middeleeuwen zijn naar de moderne tijden overgewaaid. Godsdienstoorlogen zijn van alle tijden, al krijgen ze meestal andere namen. Toch liggen ze veelal aan de grondslag van conflicten om land en regio's. Wat is er verder voor nieuws? De verkiezingskoorts begint te stijgen!. Natuurlijk is het nu een groot vraagteken wat de uitslag zal zijn, zoals trouwens altijd want die exit polls zijn zelden juist. Bijkomend is er nu geen 'stemplicht' voor de 'keus' en de opkomst is natuurlijk een grote onbekende. Hier en daar gaan er toch weer stemmen op om terug de 'verplichte democratische stemming', ook voor de gemeenteraadsverkiezingen, terug in te voeren.
Voilà, dat was mijnen klap voor vandaag. Nu staat er me een moeilijke taak te wachten. Met de hond naar de vétérinair gaan voor zijn jaarlijkse inenting tegen katten- honden- rattenziektes en nog wat meer. Een prikje in zijn bips krijgen is niet iets waar hij tuk op is. Hem verleiden met een hondensnoepje lukt niet, er is maar één remedie: een muilband aandoen. Gelukkig maar voor een minuutje. Bij thuiskomst krijgt hij dan een heerlijke bod. Tot morgen
"De duizendmijlenreis begon ooit met één stap", een wijsheid van Lao Zi (6e E.vC) een Chinese filosoof en een van de grondleggers van het Taoïsme. En waarempel, dat bewees Sander van Poeck, toen hij op 13 april dit jaar begon aan de oversteek van de Alpen van Oost naar West. Vertokken in Slovenië, ging hij over de alpenruggen van Oostenrijk, Italië, Zwitserland, Frankrijk naar het mondaine Monaco, waar zijn reis eindigde op 6 oktober, na 2.576 km. Hoeveel hoogtemeters hij heeft gedaan? Iets meer dan 166.612 positieve hoogtemeters. Een hele eenzame prestatie. Proficiat, zeg ik dan, het zal waarschijnlijk wondermooie landschappen 'spotten' opgeleverd hebben.
In de krant waren er ook weeral een tweetal pagina's voorzien voor de deelnemers aan de kwis "De slimste mens ter wereld". Een 34-tal BV wagen hun kans om eeuwig van het predicaat 'slimste Vlaming' te worden voorzien. Niet alleen dat is belangrijk, maar dit jaar is er ook een heuse kwis, "Kamp Jeroom" georganisseerd om te kunnen fungeren als jurylid. De krant 'De Standaard' omschrijft dit als volgt: de spinoff van de kwis De Slimste..., is als een samenraapsel van flauwe kul en jolig doen, wat het enige is wat teltin de tijd van Jeroom op tv'. Ik ga daar volledig mee akkoord. Ik ben wel afgehaakt om naar de hoofdkwis te kijken, al enkele jaren geleden, omdat al die flauwe moppen van het internet geplukt worden. En ja, voor vragen en antwoorden en de beste quotes moet ik ook niet kijken, de dag erna staat dat uitgebreid in de krant beschreven samen met de winnaar en verliezer. Ik moet zeggen dat ik met de jaren echt kieskeurig ben geworden om mijn avond aan de tv te spenderen. Ik kijk wel, maar zap ontzettend veel. 's Avonds wil ik wat kleur en beeld hebben, maar niet met onnozelheden geamuseerd worden.
En dan moet ik het nog even hebben over de journalisten in oorlogsgebieden. In hoeverre geven deze mensen objectieve verslaggeving van de strijdende partijen? Dat is de vraag die ik me stel, omdat er journalisten zijn die jarenlang het sjaaltje van Yasser Arafat (1929-2004) rond hun nek hebben geknoopt. Dat was de Palestijnse leider van PLO en de voornaamste fractie daarvan 'El Fatah'. Samen met met Rabin (1922-1995) en Peres (1923-2016), kreeg hij de Nobelprijs voor de Vrede kreeg in 1994. Dertig jaar geleden was er bijna een akkoord tussen de nu oorlogvoerende en strijdende partijen. Waar is het deze keer weer fout gelopen? Het zal een moeilijk op te lossen vraagstuk zijn, waar partij kiezen een onmogelijke taak is.
De muziek die ik nog eens ga beluisteren is de "Bolero" van Maurice Ravel (1875-1937). En wel omdat Jayne Torvill vandaag jarig is. Samen met haar partner Christoffer Dean, dansten ze het mooiste ballet op het ijs met deze muziek.
Ik heb het antwoord gevonden 'waarom ik zo graag sterren kijk en er nooit op uitgekeken raak'. Dat stond in de oudste Columbiaanse krant 'El Espectador', "Eindelijke weet ik hoeveel sterren er zijn: Veel!". Tot morgen
