Het is al 12°C buiten, weliswaar nog wat bewolkt, maar de zon begint met de dag sterker te worden en zal deze namiddag wel tevoorschijn komen. Deze namiddag is het ook het afsluiten van het winterseizoen. Samen met de buurvrouw doen we dat zoals het hoort en op onze gewone goede manier. Beginnen doen we met ons alcoholvrije aperitiefje, crodino, aangelengt met een mini-blikje schweppes. Bij dit drankje is er de algemene info uitwisseling over ons eigen welzijn en van onze dierbaren en hoe goed we deze winter weeral doorgekomen zijn. Klaar voor de lente en zomer. Daarna hebben we wat energie nodig door een aanvulling van de suikerspiegel in ons bloed, niet door suikerklontjes maar door koekjes van allerlei slag. De drank erbij zijn de onvermijdelijke sjattekes kaffe. Dan doorlopen we de laatste nieuwtjes van ons dorp en de straat. Er gebeurt altijd wel wat, zoals de sluiting van de bistro 'Marie Joseph' waar we onze garnalenkroketten gingen eten. Maar de bazin gaat op een andere plaats in onze gemeente de brasserie 'Het Pleintje', openen met verkoop en klaarmaken van dezelfde lekkernijen. Dat ligt op 10 stappen van de dijk, strand en zee. Er zal ook eens gesproken worden over het document 'zorgvolmacht'. Het is tijd dat ik me er ook eens voor ga inspannen en in ga verdiepen, wat ik wil als ik wilsonbekwaam word of uit mijn huis moet gaan door ziekte of invaliditeit. Dat hoort ook bij het ouder worden, wensen uitspreken voor als je er niet echt meer bekwaam voor bent om ze uit te spreken. Ik heb absoluut geen zin om naar een serviceflat te gaan. Een sortering en verwijdering van mijn bezit zie ik echt niet meer zitten, dan wil ik liever in het minimalistische van een rusthuiskamer leven. Want uit alle hebbedingskes die mijn huis vullen, zal het moeilijkste zijn een selectie te maken. Dan duw ik liever alles weg van onder mijn ogen dan te zeggen 'dat wel, dat niet'. Het moeilijkste is natuurlijk afscheid nemen van mijn trouwe metgezel. Daarom hoop ik zolang te leven met Raziel in mijn huis en net zoals voor mezelf, een fijne oude dag te hebben en te bezorgen. Ik denk er nu aan omdat er voor 'mijn ogen' een en ander op het programma staat, omdat er ingrepen nodig zijn voor macula en cataract. Dat zullen deze namiddag de voornaamste gespreksonderwerpen zijn. Het moeten niet altijd moppen zijn en plezante voorvallen zijn die we vertellen, ernstige onderwerpen moeten ook aan bod kunnen komen.
De zon peuzelt stilletjes aan de grijze wolken op. Ik zal maar hopen dat er vandaag een aangename dag met blauwe luchten en zachte temperaturen op komst is. De tuin komt stilaan tot leven en het is zoals de Engelse dichter John Keats (1795-1821) het ooit schreef: "A thing of beauty is a joy for ever" en dat mag wel gezegd worden van al die mooie gele bloemekes die nu tevoorschijn komen.
De Olympische Winterspelen zijn voer voor de buitenlandse geschiedenisboeken geworden, niet voor in de annalen van de Belgische sportencyclopedie te verschijnen. Eén triestige bronzen medaille, gewonnen door veel pech van de tegenstand en dus niet door eigen overgewicht in de discipline estafette shorttrack. De beste omschrijving van de redenen die de atleten opgaven voor het collectief falen vind ik in de titel van de sportjournalist van Het Nieuwsblad, Maarten Delvaux, "de sneeuw was té nat, het ijs was té glad en zo was het altijd wat". Tot over 4 jaar met betere sporters, betere sneeuw en beter ijs.
Voor de rest is er veel gepalaver en verwijten over en weer tussen de kopstukken van Vooruit en de Amerikaanse afgezant van de president van Amerika in ons land. Natuurlijk moet dat botsen, democratie is tegenwoordig een uitgeholt begrip in de USA en al de vertegenwoordigers van de Blonde President met de bles, moeten dezelfde woorden en daden behartigen zoals hun baas: democratie en vrije uiting van gedachten, woorden en daden is uit den boze geworden. Trumps woorden zijn de enige ware en al de rest is dissidententaal en moet bestrafd worden, zoals bv met een inreisverbod invoeren. Deze bijna 80 jarige president is een egoïstische oude pee, met oogkleppen, die geen voeling meer heeft met de wereld en zijn bevolking en zijn woorden en ideeën als de enige ware ziet om een land en een wereld te leiden, omdat zijn hersenen verstard zijn en geen souplesse meer hebben om een omslag te maken naar de realiteit van iedere dag. Dat is een man die in een gouden kooi leeft en alleen de problemen van de rijken der aarde te horen krijgt. Het is geen president voor jan-met-de pet die hij spiegels voorhoudt die kant nog wal raken maar het volk paait met oneliners. Nog 2 jaar, moet de wereld deze man met de eeuwig blauwe pardessus dulden, samen met zijn rode klakske op zijn blonde manen met naast hem the high heels van Louboutin gaande Lady Melania. Waaraan heeft de wereld dit koppel verdiend?
Bon, ik heb mijn gal eens gespuwd en ben weer wat kalmer geworden en hoop voor 'the best' in onze wereld. Tot morgen
