Ik heb wat zitten dromen aan mijn bureau, omwille van een droef gebeuren bij de buren. Een passend gezegde vond ik daarvoor: bij het afscheid worden herinneringen geboren. Er zijn ook blijde gebeurtenissen vandaag zoals de verjaardag van Mathilde, 53 jaar jong. Extra in the picture gezet door 3 nieuwe prachtige foto's van haar. Waar een uitstap naar Chili, met veel oponthoud weliswaar, al niet goed voor kan zijn. Maar wat er ook van zij, ze is een prachtige vrouw en een first class koningin. En er is nog een jarige vandaag: Hans Bonte. De minister ad interim in de Vlaamse regering om de zwangere Melissa Depraetere, die in tegenstelling tot wat haar naam zou doen vermoeden nooit veel sprak, te depaneren. Nochtans was haar takenpakket, dat nu naar Hans wordt doorgeschoven  toch wel indrukwekkend te noemen: vice minister president, minister van wonen, energie, klimaat, jeugd en toerisme. Het moeten al geniën zijn die al die materies kunnen beheersen en weten wat er goed of kwaad of voor verbetering vatbaar is. Enfin, Bonte krijgt nu na meer dan veertig jaar politicus te zijn, de kans van zijn leven om te bewijzen dat hij na zovele jaren het klappen van de zweep kent en meer dan een vervanger te zijn. Hij kan het laatste jaar eens gekeken hebben naar Trump en denken 'zo moet het absoluut niet'. Want ook vandaag staan de kranten en nieuwsuitzendingen weer bol van "één jaar Trump" met als ondertitel: en de wereld is bijna om zeep evenals de wereldvrede. Het is zo een beetje zoals een kleuter die zijn goesting niet krijgt, "ik heb geen 'Nobelprijs voor de Vrede' gekregen awel, dan moet er geen vrede zijn!'. Hopelijk wordt er in de VS ook eens met de ogen en de oren open naar de man gekeken en geluisterd, die ze verkozen hebben en geen enkele toegevoegde waarde betekent voor het beleid in zijn land, het eerder richting afgrond stuurt. Met pruilenmondje en vingertje vooruit, verschijnt hij op tv met niet enkel dan de slogan "I make Amerika great again" en wat zever daarrond om zolang mogelijk in de schijnwerpers te blijven staan om de Amerikanen te kunnen beduvelen. Weet wel; hoezeer de wereld die man ook haat, hij is wel op democratische wijze verkozen door de burgers van de 50 staten. Ik zie gelijkenissen met de man die ook de wereld in de afgrond stortte en die ook verkozen was op een legale manier. Laat me hopen dat er toch iemand is die hem stopt zijn grootheidswaanbeelden om te zetten in actie. Natuurlijk beheerste er nog een ander politiek item het nieuws, nl de liberalen. Hoe anders zal 'Anders' zijn? Niet veel anders dan anders, als Anders maar geen brilleninkel wordt, past het niet dan maar weer wat anders. Ik sluit af met een song waarvan de titel zegt hoe we goed kunnen zien, gezongen door de betreurde Meat Loaf alias Marvin Lee Aday(1949-2022) "Paradise by the Dashboard Light". Tot morgen