Ik heb een heel verkwikkende nachtrust gehad. En deze morgen heb ik geconstateerd dat de wereld is blijven draaien zoals vanouds. De problemen die er eergisteren waren zijn gebleven en hebben geen oplossing gevonden. In feite heb ik die 24u, dat de wereld me geen barst kon schelen, niks gemist. Behalve natuurlijk in mijn eigen gemeente waar Jean Marie voor de nodige ophef zorgde door geen 'njet' te aanvaarden van een mede-bestuurder. Een klein dictatortje is ons burgervadertje, die een Trump op zijn gemeente wil zijn: ik heb gezegd en iedereen zal doen zoals ik het gezegd heb. Geen inspraak, niets. Wat heeft hij beloofd aan al zijn makelaars-en bouwondernemingsvrienden? Natuurlijk blijft zijn uitspraak nog nazinderen dat het niet kan, dat er een studio met zeezicht op de grote baan, voor het gewone volk  te koop is voor 45-60.000€. Nee, zeezicht moet exclusief blijven voor de kapitaalkrachtigen en daarom moet het toegestaan zijn een woontoren van 126m vóór die studios en kleine appartementen te zetten. Hij wil dus aan één van zijn dissidente schepen, die daarmee niet kan instemmen, een C4 geven. Iemand die niet akkoord is met dat soort en dus zijn beleid, hoort niet thuis in zijn bestuursploeg. 

Het weer is hier fris te noemen maar van echt winterweer met ijskoude temperaturen en sneeuwval, zoals in Amerika, is er hier de komende dagen geen sprake. Maar dikwijls komen de verschijnselen van over de oceaan naar ons geschoven. Ik heb ooit eens horen zeggen dat dàt binnen de 4 tot 6 weken kan zijn. Zoveel tijd hebben die stormwolken nodig om van over de Atlantische Oceaan naar West Europa door te schuiven. Ik heb mijn voorspelling in mij boek genoteerd om na te gaan of ik een betere voorspeller ben dan Bram, Sabine of Jacotte. Zo'n zware sneeuwstorm is nu echt niet iets om naar uit te kijken want dat brengt levensgevaarlijke toestanden mee en ik ben nog veel te graag 'oud'.

De familie Sercu, heeft afscheid moeten nemen van hun 27 jarige zoon, die gedurende enkele jaren tussen hoop en wanhoop geleefd heeft. Een vreemde en ongeneeslijke kanker, die met ups and down het leven van de zoon en zijn familie beheerste, heeft uiteindelijk zijn leven gekost. Niettegenstaande het overlijden niet als een verrassing kwam, blijft het pijn doen een kind te moeten missen. Ik wens hen veel sterkte toe.

Meer heb ik vandaag niet te vertellen, maar ik ga mijn cursus 'blind'typen wel terug vanonder het stof halen en me er verder in bekwamen. Tot morgen