Ik ben een beetje zenuwachtig en daarom zal mijn blog in schuifjes geschreven worden. Een eerste deeltje dat ik nu al schrijf en een tweede deeltje deze namiddag. Het is lang geleden dat ik mijn tweede baby gezien heb, nu een boom van een vent , +1m85 en navenant de kilo's. Ik zit nu op het puntje van mijn stoel te wachten terwijl ondertusen mijn soep staat te pruttelen om klaar te zijn als hij toekomt. Het is een frisse en winderige dag dan doet een warm soepeke met ballekes altijd deugd bij aankomst. Alhoewel ik geen Valentijn heb, beschouw ik dit bezoek dus als dusdanig en zal er vreugde en blijdschap zijn als hij toekomt. In ieder geval bij mij, minder bij de hond die zijn jaloerse kant een beetje zal tonen door altijd maar mijn aandacht te trekken. Zo mensen tot later op de dag. Tot strakskes