SCHETSEN EN ZEEGLAS - LANSHEEN DE KUST VAN ISLA LA PALMA

Hoe een blad van een schijfcactus (opuntia) ook wel vijgencactus genoemd verwelkt.
Wat er uiteindelijk overschiet van het cactusblad (laatste foto) is een gedroogd houterig skelet
dat zeer begeerd is bij geitenkaas makers. Deze bladeren worden gebruikt als brandstof om de
"Queso Palmero" te roken.

De land- en tuinbouw op La Palma is door zijn kleinschalige opzet voornamelijk voor het eiland
zelf. Vroeger hadden vrijwel alle mensen op het eiland een groententuin annex boomgaard met
wijngaard, maar die tijd is reeds lang voorbij.
Door de monoteelt van de banaan en het toenemende toerisme is de levenstandaard veranderd en
leeft de jongere bevolking van geïmporteerd voedsel.

Ik ben een gelukkig mens omdat ik de laatste 20 en + jaar op La Palma heb kunnen leven.
De laatste keer dat ik een weekje in A'pen (mijn geboortestad) ben geweest was rond deze tijd in
2003, nu 8jaar geleden. Wat ik me vooral nog herinner is dat ik daar een week in het donker heb
doorgebracht. De zon kwam nog wel op maar ik merkte er niet veel van. - Eergisteren wandelde
ik op de kerstmarkt in Los Llanos (mijn stad) in de volle zon en in T-shirt met 20º C. +

Wat hier wel veranderd is de laatste 20 jaar, zijn de kerstversieringen. In 1990 zag men geen
kerstbomen, noch -mannen. Alleen in hotel Sol (Los Cancajos was nog niet aan de orde) en
enkele restaurants deed men, ten behoeve van de toeristen een beetje aan eindejaarsversiering.

De meeste foto's zijn genomen door mijn "Wanenonlie" met haar smartphone.
Op de voorlaatse foto kun je ze zien staan , weerkaatst in de vitrine ;-)

Zon - dag.

Wandelaars die de Caldera in willen, vanaf La Cancelita via de Barranco de Las Angustias
zijn verwittigd. Zeker in de winter na regenval kan het zeer gevaarlijk zijn.

Een van de exponenten van de ontwikkelingsdrang op het eiland La Palma is de haven van
Tazacorte. De twee opeenvolgende uitbreidingen hebben volgens velen geen enkel verband met
de ligging en de herinneringen van de lokale bevolking. De oude historische havendijk wordt
voor de tweede maal vervangen door een megalomane haven dijk van meer dan 1 km., met als
gevolg dat er een tweede haven (voor het ontvangen van schepen uit niet Schengenlanden)  bij
komt op dit kleine eilandje aan de rand van het Europees grondgebied.
Voor vele lokale bewoners wordt het een omgeving zonder ziel en vervreemdend, voor anderen
is het de 'vooruitgang' en werkgelegenheid.

Op mijn blog:  https://blog.seniorennet.be/puerto_de_tazacorte/ heb ik getracht een verhaal neer
te zetten van rondlopen en dolen op deze plaats. Een verhaal van herinneringen neer zetten.

         
                                                      LandArt - Bootvluchtelingen

Bootvluchtelingen is de benaming voor mensen die om politieke en/of economische redenen hun
land ontvluchten over zee; de term kwam na 1975 in zwang toen grote aantallen Vietnamezen hun
land verlieten, veelal in niet-zeewaardige bootjes.
Bekende voorbeelden van bootvluchtelingen:
Verder lezen: http://nl.wikipedia.org/wiki/Bootvluchteling


                                                                      ***

Canarische Eilanden, bootvluchtelingen en de economische crisis.

Als je op de kaart kijkt, dan is meteen duidelijk waarom de Canarische Eilanden voor Afrikaanse
vluchtelingen de toegangspoort zijn tot Europa. Het hoogtepunt – of eigenlijk het dieptepunt –
van de de bootvluchtelingen waren 2006 en 2007. Duizenden, vooral mannen en jongens,
arriveerden in gammele bootjes op een van de Canarische Eilanden. De opvanghuizen zaten vol
en er moesten in allerijl nieuwe 'ontvangstcentra' worden opgezet. Maar dat de economische crisis
ook op Canarische Eilanden heeft toegeslagen, met zevenentwintig procent werkloosheid, is ook
aangekomen bij de vluchtelingen: De bootvluchtelingen lijken de Canarische Eilanden links te
laten liggen.
Verder lezen:
http://zinineuropa.groenlinks.nl/Canarische+Eilanden+bootvluchtelingen+en+de+economische+crisis

                                                      The Sea Glass Diaries

Het is niet ongebruikelijk voor zeeglasjagers of verzamelaars hun buit te fotograferen. Vandaag
de dag, als gevolg van de World Wide Web, zijn er sociale websites waar zeeglassers van over
gans de wereld hun verzameling aan mekaar tonen aan de hand van foto's. Sommigen van hen
zijn dan ook enthousiaste en uitstekende fotografen.
Voor meer over dit onderwerp, Google naar seaglasslovers.

PS: De zeeglasgodinnen of vruchtbaarheidsbeeldjes heb ik gesneden uit dik groen plastic,
gevonden op het strand. Het lijkt wel groen agaat of jade ;-)

Don Pedro, een van de "groene" dorpjes in het noorden van het eiland.

Op het eiland La palma hoef je nog niet te vrezen om je te voegen bij de andere sardientjes op
het strand. La Palma samen met El Hierro zijn de enigste eilanden van de Canarische archipel
die "tot hiertoe" geen massatoerisme kennen.

De hemel kondigde aan dat het een wondermooie zonsondergang ging worden. Elke minuut
werd de hemel verschillend van kleur. Iemand die hier nooit is geweest zal het absoluut niet
begrijpen dat de zonsondergangen zo extreem mooi kunnen zijn "zonder" photoshop

Heel vroeg in de ochtend gaan de vissers sardines vangen. Sardientjes zijn goed aas voor het
grotere werk. Direct na het binnenhalen van de netten kiezen de schuiten het ruimere sop op
zoek naar bonito's (Een kleine soort tonijn). Als er niets wordt gevangen die dag ziet men de
sardines in de koeltoog van de viswinkel liggen in gezelschap van murenen,
http://nl.wikipedia.org/wiki/Murenen  een aal die bijna altijd te verkrijgen is maar die ik
persoonlijk niet lekker vind. Sardientjes gefrituurd met enkele druppels citroen zijn daarentegen
wel lekker, ze worden gegeten met graat en al, net chipjes
 

Het verzamelen van "lapas" (ook wel hoedjesslakken genoemd) is sinds een tijd gebonden aan
regels. Het vangen is toegestaan in de maanden mei, juni, oktober en november. De maat moet
45 millimeter zijn. Ook is er een vangstquotum per dag en per week voor beroepsvissers en
sportvissers. Er is verwarring over de verschillende beschermde gebieden en ook over de
beschermde "lapa majorera" die op uitsterven staat en bijgevolg helemaal niet gevangen mag
worden. Bovendien is het aan te raden deze delicatesse niet alle dagen te verorberen doordat
de slak het zeewater filtert en het kwik opslaat.

" Hey Wim! Kom eens kijken, een pasgeboren gekko, juist uit het ei. Hou jij hem op je hand dan
dan zal ik er foto's van nemen voor op je blog".

Zo gezegd, zo gedaan en zie hier het resultaat

http://nl.wikipedia.org/wiki/Gekko's

Een toerist die er genoegen aan beleeft de branding van dichtbij en op groot scherm te bekijken.

                     
                           Steengroeve El Pozito - Hotel complex Balcones de Mazo

De steengroeve El Pozito (zie foto's) gespecialiseerd in vulkanisch sintel en zand voor de bouw
zal moeten wijken voor een 4 sterren hotel complex, Balcones de Mazo, met 500 bedden en
bijbehorende jachthaven.



















Voor insiders en eventueel geïnteresseerden.
Er zijn 5 steengroeven op La Palma;
- El Pozito (Mazo) foto's.
- El Riachuelo (El Paso).
- Los Graneles (Fuencaliente).
- La Caldereta (Fuencaliente).
en Cantera Montes de Luna, niet in gebruik (Mazo).
Sinds de late tachtiger jaren van verleden eeuw is deze groeve niet meer operatief.
Momenteel wordt er goedkeuring gevraagd aan de lokale bevolking om de heropening van de
oude steengroeve voor een tijdsduur van 20 jaar.
Het hangt allemaal zowat aaneen, den ene zijn dood is de andere zijn brood.

Beachcombers dog - stranjutters hond.

Het begint bij wandelen langs de branding en genieten van het strand en de zee.
De "schatten" worden verzameld gedurende meer dan één trip naar de kust. De vreemste zaken
zijn te vinden na een storm bij laag water. Dan heeft men meer kans op het vinden van afgedankt
spul dat in de oceaan is terechtgekomen door zeeschepen. Soms is de waardeloze rommel
decoratief en kan voor mij van nut zijn voor het maken van sculpturen.
_____________________________________________________________________________

http://www.youtube.com/user/wimdelarte?feature=mhee
_____________________________________________________________________________

Assemblage; Hoogte : 55cm. Lengte : 74 cm. Breedte : 26 cm.

Zon-dag.

Een spaarbekken voor het bevloeien van de lager gelegen bananenplantages.
In deze opvangbekkens wordt het water dat vroeger elke winter rechtstreeks in zee stroomde
opgeslagen. Vanwege het steeds duurder worden van het water is de verbouw van bananen
alleen lonend voor boeren met waterrechten. Het water dat de mede eigenaars van het water
(aandeelhouders) zelf niet gebruiken wordt met winst aan andere boeren verkocht.