Vrijdag 10 oktober 2008
HOYO NEGRO - LA PALMA
Historiek van de vulkaan SAN JUAN of NAMBROQUE, EL DURAZNERO
en de HOYO NEGRO die allemaal in verbinding staan.
_____________________________________________________________________________
Het eiland La Palma is een van de jongste eilanden van de Canarische archipel (+- 2 miljoen jaar).
Volgens experts is dit een van de meest actiefste gebieden ter wereld.
De noordelijke vulkaan route is een van de mooiste wandelingen op La Palma.
De route voert je naar een keten van vulkanen die nog in 1949 to uitbarsting kwamen.
Het lijkt alsof onder gesis nog hier en daar kleine rookpluimpjes uit de zwarte wanden opstijgen.
Er bestaat nog ruimschoots verbale informatie over deze uitbarstingen van 1949.
Mijn buurvrouw vertelt :
De aarde begon te beven en dat duurde een ganse week.
Toen spoot de vulkaan enorme hoeveelheden gruis de lucht in.
Een gigantische zwarte wolk kwam over ons heen en het was dagenlang donker.
Hierna werd het kalm om dan plotseling terug intens te spuiten.
14 dagen later opende zich een nieuwe vulkaan 500 meter lager
en drie km. verwijderd van de hoofdkrater.
Vloeibare lava begon te stromen richting zee.
Weer 14 dagen later rond middernacht hield de eruptie op.
_____________________________________________________________________________
Foto's van de schitterende vulkaankrater van de HOYO NEGRO.









en de HOYO NEGRO die allemaal in verbinding staan.
_____________________________________________________________________________
Het eiland La Palma is een van de jongste eilanden van de Canarische archipel (+- 2 miljoen jaar).
Volgens experts is dit een van de meest actiefste gebieden ter wereld.
De noordelijke vulkaan route is een van de mooiste wandelingen op La Palma.
De route voert je naar een keten van vulkanen die nog in 1949 to uitbarsting kwamen.
Het lijkt alsof onder gesis nog hier en daar kleine rookpluimpjes uit de zwarte wanden opstijgen.
Er bestaat nog ruimschoots verbale informatie over deze uitbarstingen van 1949.
Mijn buurvrouw vertelt :
De aarde begon te beven en dat duurde een ganse week.
Toen spoot de vulkaan enorme hoeveelheden gruis de lucht in.
Een gigantische zwarte wolk kwam over ons heen en het was dagenlang donker.
Hierna werd het kalm om dan plotseling terug intens te spuiten.
14 dagen later opende zich een nieuwe vulkaan 500 meter lager
en drie km. verwijderd van de hoofdkrater.
Vloeibare lava begon te stromen richting zee.
Weer 14 dagen later rond middernacht hield de eruptie op.
_____________________________________________________________________________
Foto's van de schitterende vulkaankrater van de HOYO NEGRO.






























13 reacties op dit bericht
.
gevaar ?
Pur
paradijs!
hoe boeiend dit klein stukje wereld, zoveel variätie heeft.
Je leeft werkelijk in een paradijs ! ! !
Gr.
P-TER
Oertijd
Pure oertijd.
....
Stomme code's, verkeerd getijpt
apart
dat moet een heel aparte belevenis zijn, zo'n vulkaanuitbarsting?
ik zou het niet willen meemaken?
mja, wie wel ..
zomers weekend, wim, met your one and only!
Overweldigende natuur*
Bijzonder mooie opnames!
Ik voel wel voor een kraterwandeling Wim;-))
niets mooiers
Prettig weekend
in de rotswand te zien, kan me voorstellen dat je je enorm nietig voelt als je daar op het randje staat.
landschap
ps: ja ik heb zelf nog gevlogen met een zwever en ook nog intensief aan modelbouw en helivliegen.
Nu kan ik enkel nog buiten vliegen ;-)
Stenen en muziek
Weer genoten van al dat fraais waar jij door omringd bent Wim-de-gelukzak!
En even OT, ik vond het zo bij jou en je passie passen (sorry, wat lang):
MUZIEK EN STENEN
Wezensvreemd
zijn muziek en stenen.
Miljoenen jaren verwijderd
van elkaar.
Muziek is beweging,
golving, rilling,
vluchtig als de wind
die haar klanken verder draagt.
De steen,
bewegingloos in zichzelf verzonken,
dempt alle trilling,
absorbeert in haar wezen alle geluid.
Muziek beroert ons hart:
wekt lach en tranen,
hemelse klanken...
Maar onbewogen is het hart van steen.
Stenen
zijn gestolde klanken
uit een ver verleden
toen de aarde werd gevormd.
Massief en zwijgend
doorstaan ze de eeuwen,
trotseren onaangedaan
de golven der tijd.
Muziek
is de storm
die langs de rotswand fluit.
Muziek
is de wind
die door de bomen ruist.
Het kolkende water
dat in de bergbeek bruist.
Het rollen van keien,
tot grind vergruisd.
De branding op het strand
die steen vermaalt tot zand.
Stormen van geluid
zijn aan de steen voorbij gegaan
voor hij uiteenvalt
in steeds kleinere brokken.
Gewenteld, gebroken,
geslepen, geschuurd,
tot zon, wind en water
hun werk hebben gedaan
De rots verpulverd
tot gruis, zand en klei.
Vruchtbare bodem,
waar zaden kiemen,
bomen verrijzen,
dieren grazen,
vogels zingen,
mensen leven,
instrumenten bouwen,
muziek doen klinken
op de wind.
Ja, wezensvreemd
zijn muziek en stenen.
Tegenpolen
van energie.
Hoe groter steen,
hoe minder trilling.
Hoe kleiner steen,
hoe meer muziek.
© Marianne van Albada
mooi....
Maar heel mooi.
prachtig!
Knappe beelden!