AUTOBANDEN PROJECT - III

Ik ben super enthousiast dat ik deze manier van fotograferen heb ontdekt! Het was ook moeilijk
om dit leuke project met de Indiaantjes voor mijn "Wanenonlie" geheim te houden.
De Indiaantjes zijn gesneden door mijn "Wanenonlie", zij is namelijk een meesteres in het
houtsnijden. Ze zijn vervaardigd uit vijgenhout, dikke takken die we gevonden hadden hoog op
de berg in Valencia, een van de vele mooie streken op ons geliefd eiland.

Scrapbooking is een methode voor het behoud van dierbare persoonlijke en familiale
voorgeschiedenissen in de vorm van een plakboek. Typische souvenirs zijn onder andere
foto's, gedrukte media en al wat plat is en geplakt kan worden in een boek. Maar wat doe je
met driedimensionale memorabilia. Wel, door de souvenirs en de gevonden voorwerpen,
de aandenken en persoonlijke relikwieën op een kunstzinnige wijze te rangschikken en er
dan foto's van te maken.
Misschien wordt het wel een rage

Zondag.
Zonsopgang rondomrond.
De dageraad of ochtendgloren is de periode van schemering direct voorafgaand aan zonsopkomst
maar de zon is reeds een tijdje oppgekomen in het oosten. Ik bevind mij aan de westkant van het
eiland en tussen mij en de zon ligt de Cumbre, het ruggengraatgebergte van La Palma. Het is al
wel licht maar het duurt nog even alvorens Lola over de kim komt kijken

De vulkaan Birigoyo is een zandtaart die de vallei van Aridane domineert. Het is mogelijk de
top te beklimmen, je moet wel in goede conditie verkeren, het pad stijgt fel en gaat over rollend
gesteente. Boven op de top kon je vroeger vertrekken met een parapente, je moest dan wel het
20 kilo zware vrachtje van de parapente op je rug naar boven torsen. De Birigoyo is nu gesloten
als startplaats, de berg bevindt zich in een natuurreservaat. Om deze reden zijn er geen starts
meer toegelaten. Maar voor piloten met enige vliegervaring is La Palma het hele jaar door
hét Mekka. Het eiland is een berg die uit de oceaan oprijst, paragliding is er mooi en uitdagend.

Op de vele mails die ik voorbije week heb gekregen met de vraag; Waar op La Palma kan men
leren schermvliegen, moet ik spijtig genoeg negatief antwoorden. Op het eiland is er tot hiertoe
geen paraglidingschool (misschien een gat in de markt). Als ik ooit het parapenten onder de knie
wil krijgen moet ik van mijn geliefd eiland af ...
 
Paragliding leer je het best op een licht hellend vlak.
Bij Boom, niet ver van Antwerpen in België is er zo'n leshelling. Daar kun je in drie a vier dagen
van telkens 4 uur leren hoe je de controle over je scherm houdt. Door de flauwe hellingshoek
van het terrein maak je hopjes zoals op de maan, langzamerhand worden je passen langer en
kom je helemaal los van de grond zodat je minivluchtjes maakt. Ook leer je hoe veilig te landen.

Daarna wordt er uitgeweken naar Frankrijk,
waar vervolmakingscursussen worden gegeven waarbij je leert sturen in de vlucht, hoog en
helemaal alleen. Onder radiobegeleiding van een instructeur oefen je bochten en vlieg je naar
de landingsplaats.

http://www.coolvision.be/ 

Paragliding doop (5)

Wij waren met z'n drieën in de lucht, Luk met mijzelf als tandem en Guy solo. Het was mooi
om zien hoe Guy rondom, boven en onder ons evolueerde. Het voegde een dimensie toe aan
mijn eerste vlucht samen met tandempiloot Luk van Sand  http://www.coolvision.be/ 
Tijdens zo'n tandemvlucht beleef je het vrije gevoel van een spannende sport en het is leuk
het parapenten op een veilige manier te ervaren. Wij zweefden als adelaars door de lucht.
Ik raad het iedereen aan die een paar passen kan lopen om het ook eens te proberen.

Paragliding doop (4)

                                                                 De landing

                                                                       ***

We zetten langzaam de daling in en vliegen in glijvlucht naar de "Attero" (jargon voor landings-
plaats). Dichter bij de kust vliegen we over bananen, (kapotte) tenten en een zonnepanelenparkje.
Hier en daar wat (illegale) vuilstortplaatsen en we vliegen laag over villa's met zwemdokken
(die hebben ook geen privacy ;-). We passeren links van ons Charco Verde, voor ons El Faro en
Bombilla, zakken naast de klif van Puerto Naos in glijvlucht rustig naar de landingsplaats. De
benen en voeten wat bewegen om de eventuele stijfheid of tinteling weg te werken en dan "touch
down". De gebruikelijke doop foto, genomen door Guy.
Weet je over van wat ik ga dromen deze nacht? Vliegen ...

Paragliding doop (3)

Schermvliegen
Parapente
Gleitscherm fliegen 

                                                 Zo vrij als een vogel in de lucht
                               
                                                                        ***

Een parapente of glijscherm is een soepele, uit doek gemaakte vleugel waarmee men kan
zweven. Het woord stamt af van de parachute, waar het deel 'chute' vervangen werd door 'pente'.
Waar de 'chute' stond voor 'val', staat 'pente' voor 'helling', omdat de glijschermpiloten van
berghellingen vertrekken en eromheen vliegen.
In tegenstelling tot de 'ronde bol' parachute, die niet bestuurbaar is (enkel een minimum
controleerbaar), is een glijscherm (net als een 'square' parachute) goed bestuurbaar.
De parapente bestaat uit twee stofdelen, boven- en onderzijde, verbonden door bruggen, hierdoor
wordt de vleugelvorm verkregen. Het materiaal is gemaakt van speciaal geweven doek. Het
bekendste is nylondoek.
Door het glijscherm te vullen met lucht (aan de voorkant is hij open) zal deze de vorm van de
vleugel aannemen. De snelheid zal een opwaartse lift genereren die de zwaartekracht
tegenbalanceert en het glijscherm zal doen zweven. Zonder verdere bekrachtiging (paramotor) is
de verticale verplaatsing nog altijd neerwaarts. Men zal bijgevolg enkel opwaarts kunnen gaan
als er thermische (warmte) of dynamische (hellings-) winden zijn. Zonder thermiek of
dynamische winden heeft een moderne parapente een glijgetal (de tangens van de glijhoek) van
7.5-11, hetgeen betekent dat hij per 1.000 m neerwaarts zonder wind 7.500 m tot 11.000 m
vooruit gaat.
De besturing wordt mogelijk gemaakt door de twee stuurlijnen. Hiermee worden de rechter- en
linkerkant van de vleugel geremd, waardoor de parapente in richting van het geremde kant vliegt.
Verder kan met deze twee stuur- of eigenlijk remlijnen ook de snelheid van het scherm verlaagd
worden. Ongeremd vliegt een glijscherm ca. 35-40 km/h en maximaal geremd (kort voor een
stall) ca. 20-23 km/h.
Bron : Wikipedia.

Leren parapenten of glijschermvliegen, zie :  http://www.coolvision.be/

Paragliding doop (2)
                                                                 Los van de grond                 

                                                                            ***

We zijn los van de grond en vliegen als een vogel. In de verte zie ik een valk, hij vliegt onder
ons door. Wat een belevenis! Op mijn camera zie ik dat de horizon scheef staat, zo is het ook.
We vliegen en maken bochten hangende aan onze rood-gele vleugel. Kun je dat voorstellen?
Alleen in m'n dromen kon ik dat, ik knijp in m'n wangen, ik droom niet, ik vlieg, ik vlieg!!
Wat een gevoel van vrijheid! Het heeft iets weg van de oeroude wens van de mens om met
eigen vleugels te vliegen. In de verte zie ik waar ik woon en Los Llanos (mijn stad), ginder
El Paso en nog veel andere herkenbare dingen ... ik zie dat mijn oude vertrouwde stappers
versleten zijn en ik er dringend aan nieuwe toe ben. Niet aan denken nu. Genieten van elke
minuut, elke seconde dat we vliegen. We vliegen over het beschermd landschap van Tamanca
en kijken langsheen de zuid-westkust van La Palma en zien bijna tot het uiterste puntje van
het eiland. En dit zonder het geluid van een motor of het gekraak van een zwever. Heerlijke stilte.
Soms hoog, soms laag zien we Guy (ook een Belg) over of onder ons doorvliegen ...
Morgen vliegen we verder ...
met Luk, zie : http://www.coolvision.be/

_____________________________________________________________________________

Zie filmke van de tandem vlucht, gemaakt door Luk met zijn mini helmcamera :
http://www.youtube.com/watch?v=SzAnrZ3ePxA

Paragliding doop (1)
                                                              Voorbereiding

                                                                       ***

In Puerto Naos (het Mekka van de paragliders) zie ik ze regelmatig vliegen ;-). "Het moet een
geweldige ervaring zijn" dacht ik. Zweven als een valk hoog in de lucht. Iets in me zei : "Daar
ben je te oud voor" tot ik Luc tegenkwam, zie : http://www.coolvision.be/ 
Ik had al een paar keer overwogen een duovlucht te maken maar vliegen in het Duits of Spaans
vond ik niet zo mijn ding. Je zit dan met communicatie problemen omdat je niet de technische
woorden in die taal beheerst. En heb je een Spanjaard al eens Engels horen praten :) Niet dat dit
voor mij nu direct zo'n probleem is, maar dat Luc een Belg is, was voor mij een uitnodiging en
het zetje dat ik nodig had. Vliegen met een nederlandstalig instructeur leek me in ieder geval
het meest veilig.

Vanaf de kleine parkeerplaats hoog op de flank van de Cumbre is het nog een kleine honderd
meter stijgen langsheen een pad in het bos. De "deco" oftewel glijschermvliegers-startplaats
(om het in correct Nederlands te zeggen) is niet ver van de rotsen "Los Campanarios". Terwijl
Luk alles klaarmaakt voor de start schiet ik nog wat foto's. We waren er vroeg en moesten nog
wachten op de zon die de aarde verwarmt zodat we thermiek kunnen vinden. We willen geen
"ploef", dit is jargon voor, vanaf de helling vertrekkend direct naar de landingsplaats glijden,
zonder gebruik te maken van stijgwind.

Ik hang vast aan Luk, leun voorover terwijl hij de chute in de lucht trekt, hij kijkt naar boven en
checkt of alles in orde is en dan lopen, lopen, lopen, tien misschien vijftien meter... lift off ...
We vliegen !! Ik kon van dit gebeuren natuurlijk geen foto's maken maar ik ga nog wel terug
om er te schieten van een vriend die opstijgt.

Morgen : Zo vrij als een vogel ...

Zonsondergang op zondag.

                                                    
                                                            Lava corral - lava kraal.

                                                                           ***

Eerste menselijke activiteiten in het lavaveld van Las Manchas.

Midden in het lavaveld ontdekte ik een kraal omzoomd door vijgenbomen, (voor geiten of
jachthonden?). Bij nader onderzoek zag ik dat er geen mest lag, hij was netjes verwijderd voor
een wijngaard een beetje verderop :)
Zoals de foto's van gisteren zijn deze ook genomen verleden jaar na de regens.

                                                       
                                                           Las Manchas lava flow

                                                                          ***

Het prille leven in het lavaveld van Las Manchas.

De biologische interacties in de vulkaanstroom van Las Manchas gelijken op alle andere
ecosystemen. Microben en schimmels zijn de voedingstoffen om de eerste aangewaaide zaadjes
te laten schieten. Door deze microben en schimmels in de bodemevolutie (pedogenosis) van
het lavaveld zullen de plantjes groeien en zich reproduceren waardoor ze langzaam grotere
stukken lavaveld zullen bedekken. Eens dat het plantenleven zich heeft gevestigd komen de
dieren zoals duiven, konijnen en ratten die de planten gebruiken als voedsel en onderdak.
Konijnenkeutels zorgen dan weer voor mest om de volgende generatie plantjes te laten groeien.
Alle plantjes en dieren die leven in de Las Manchas lavastroom staan onder grote druk van het
lokale milieu, de droge wind, de hitte van de zon en de absorberende zwarte lava hebben de
neiging om het onmisbare water snel te laten verdampen, water dat nodig is voor alle levende
dingen.

De foto's zijn genomen verleden jaar na de regens. Momenteel is er weinig leven te bespeuren
in het lavaveld door gebrek aan regen.

Tijdens de fotoshoot in de "Cueva de Las Palomas", voorheen Tubo Volvanico de Todoque
(De bewoners van Las Manchas proberen de naam terug te krijgen) waren er meerdere mislukte
foto's, maar ik vond ze interessant genoeg om er een log aan te besteden. 

De vulkanische buis (en het gebied er rond) bereidt zich voor om het grote publiek toe te laten
in haar schoot. Het vulkanische complex wordt een toeristische attractie. Ik heb zo mijn
bedenkingen; De toekomst van de "Cueva de Las Palomas" wordt kleurrijker om de toeristen
spektakel en waar voor hun geld te bieden en daarom komen hier de mislukte foto's van pas.
Alvast een voorproefje voor meer kleur in de grot.

Om van de vulkanische pijp en omgeving een geologisch openlucht museum te maken moeten
er eerst gedwongen onteigeningen (+/- 50 hectare) plaatsvinden. De grond onder de lavastroom
was voor de uitbarsting van de vulkaan San Juan in 1949, eigendom van vele boeren.
De uitvoering van het project vraagt een investering van zeven miljoen euro, volgens een andere
bron vier miljoen (genoeg speelruimte dus). In ieder geval worden de totale kosten voor 90%
gefinancierd met Europees geld.

Een bron voor de toekomst met groot potentieel.
Er zijn plannen voor een bezoekerscentrum met een rationele controle en bewaking van de
duizenden mensen die per jaar toegang betalen tot deze natuurlijke omgeving van grote
aantrekkingskracht.

Positief :
Er worden effectieve maatregelen getroffen om de verdere verslechtering van de lavastroom
te voorkomen.

Film over het uit te voeren project, zie: http://www.youtube.com/watch?v=hmPJCZsQ2TI

Fotoshoot samen met Luk Van Sand, zie: http://www.coolvision.be/ 

Dubbellog (1)

                                                  De  Lavatunnel van Todoque

                                                                     ***

Een lavatunnel is een natuurlijke tunnel waardoor lava stroomt onder de oppervlakte van een
lavastroom. Een lavatunnel kan (bij een vulkaanuitbarsting) actief zijn en lava bevatten of inactief
als de aanvoer van lava opgehouden is en het gesteente gestold. In dat geval kan een lange
ondergrondse holte achterblijven.

Lavatunnels worden gevormd als bovenop een actieve niet-viskeuze lavastroom een
ononderbroken harde korst ontstaat, die steeds dikker wordt en een dak vormt waaronder het
gesmolten gedeelte van de lava verder kan stromen. Lava verlaat de plek van een uitbarsting
meestal in langgerekte stromen. Deze lavastromen blijven heet van binnen terwijl de buitenkant
afkoelt. Hierdoor ontstaat er geleidelijk een cocon van afgekoeld materiaal aan de zijkanten
terwijl de lava verder stroomt. Deze cocon isoleert de lava die erdoor stroomt zodat deze niet
stolt.

Dubbellog (2)

Brede lavastromen bevatten vaak één hoofd-lavatunnel en vele vertakkingen of kleine tunnels
die samen de lava naar het front van de stroom en zijn vertakkingen brengen. Als de lavatoevoer
stopt omdat de uitbarsting over is of hogerop de stroomrichting verlegd wordt trekt de lava naar
beneden toe uit de tunnels weg om een holle ruimte achter te laten.
In de lege tunnels kunnen vaak sporen van de stroming op verschillende hoogtes worden
teruggevonden, dit representeert fasen waarbij de lava tot verschillende hoogtes kwam. Meestal
hebben lavatunnels vlakke onder- en bovenzijdes, maar het kan ook zijn dat kleine stalactieten
gevormd zijn vanaf het plafond van de tunnel, door het druppelen van lava. Soms zijn aan de
binnenzijde ook sporen van lavaspatters te vinden.

De "Tubo Volcanico de Todoque" is ongeveer drie meter breed en op sommige plaatsen veel
breder met een lengte van +/- 560 meter. Oorspronkelijk was de pijp 154 meter langer maar is niet
meer verbonden met de rest van de tunnel. Dit is het gevolg van grondwerken tijdens de aanleg
van een verkeersweg in 1987 dwars door het lavaveld van Las Manchas. Aan de andere kant van
de weg is de vulkanische pijp een zeer smal kanaal, waardoor er slechts een persoon kan vooruit
komen met speleologie technieken.

Aan het einde van onze exploratie wordt de tunnel smaller en vond Luk, zie: 
http://www.coolvision.be/
en:
http://www.flickr.com/photos/lukvansand/
overblijfselen van menselijke activiteiten. Hoe kan het ook anders; Plastic !!

                                   Op zoek naar de ingang van de lavatunnel van Todoque. 

                                                                            ***

Zonder GPS is het even zoeken waar de ingang van de vulkanische buis zich bevindt, maar het
lukt wel weer. Het is ongeveer een jaar geleden dat ik er nog ben in geweest. Aan de hand van
enkele herkenbare lavastructuren vind ik de locatie makkelijk terug. De lava pijp is gevormd als
gevolg van een vulkanische uitbarsting van de vulkaan San Juan in 1949.

Bij de declaratie als beschermd natuurgebied van de vulkanische tunnel en omgeving is er een
"schrijffout" ontstaan en heeft het geologisch fenomeen verkeerdelijk de naam "Tubo Volcanico
de Todoque" mee gekregen (naar een nabij gelegen dorp). Bij de lokale bevolking stond de pijp
gekend als "Cueva de Las Palomas" (grot van de duiven) tengevolge van de grote aanwezigheid
van deze vogels in de lava structuur. De duiven vliegen in en uit door de ontgassingsgaten, deze
gaten zijn ontstaan door de vluchtige gassen bij de afkoeling van het magma. 

Ik heb afgesproken met Luk Van Sand  http://www.coolvision.be/ om er morgen nog eens in te
gaan. Niet vergeten, : Helm en pillamp ( = Vlaams voor zaklantaarn ;-)
Oant moarn ( = Fries voor tot morgen ;-)

                                                
                                                       De lavastroom van Las Manchas

                                                                              ***

Als men over de lavastroom van Las Manchas struint, loop je tussen de lavastroompjes door
en zie je hier en daar diepe gaten en ingestorte lavatubes. Het zijn lavakanalen die toen de
lava nog vloeibaar was zijn ontstaan en na de vulkanische fase zijn ingestort.

Zonsondergang op zondag.

Dubbellog (1)
Cementerio municipal San Vincente Ferrer - 1
Het kerkhof  is mooi gelegen aan de voet van de Bejenado, de berg die de vallei domineert.


Wat doet een normaal mens wanneer hij 10 of 14 dagen op La Palma doorbrengt? Juist! Hij
bezoekt zeker geen kerkhof. Alhoewel er zijn begraafplaatsen-freaken die overal waar zij op
vakantie gaan een kerkhof bezoeken. Het beroemste van de monumentale kerkhoven van
Europa is Père Lachaise. Ook de soldaten graven van WO I en II worden veel bezocht.
Op La Palma hebben alle gemeenten hun kerkhof. Men wordt hier niet begraven maar bijgezet
in een gemetselde muur. Als men hoger komt te liggen wordt de kist elektrisch omhoog
getakeld en in de lange ruimte van de muur geschoven. De opening wordt dan gesloten en
dichtgemetseld met een cementplaat, die de familie later kan versieren met een gegraveerde
steen eventueel beschermd met een glazen deur, waarachter men soms geliefde voorwerpen
van de overledene plaatst.

Dubbellog (2)
Cementerio municipal San Vincente Ferrer - 2