ZONSOPKOMST - MORNING HAS BROKEN

Een ochtend tijdens de wandeling op het strand van Tazacorte kwam ik "La Palma" tegen.
Iemand had de dag ervoor in het zwarte lavazand het eiland nagebootst. Vele mensen liepen er
waarschijnlijk achteloos voorbij maar voor mij was het heel herkenbaar en de moeite waard
om er aandacht aan te besteden.

                               
                                                       Schapenwolkjes en landslides

                                                                           ***

Kenmerken van de "Barranco de Las Angustias"  zijn de pijnbomen en de steile hellingen.
De bomen spelen een leidende rol in het behoud van de bodem en het water. Daar waar de
pijnbomen verdwenen of in het verleden gekapt zijn is er aardverschuivingsrisico. De ravijn
is nu reeds lange tijd beschermd gebied en is een geomorfologische eenheid van groot
wetenschappelijk waarde. Tijdens de wandelingen in de ravijn kan men genieten van een
spectaculair panoramisch zicht op de steile hellingen.

                                                      VANDAAG
                                                    BESCHIKKEN WE NIET
                                                         OVER VERSE VIS
                                                  Excuses voor het ongemak

staat er te lezen op de lege vistoog en dit op een eiland in het midden van de oceaan.
Honderden vissers die hele dagen en nachten de zee opvaren en niets vangen !!
Ik zie de vissers 's morgens vroeg dicht bij het strand sardientjes vangen die later op de dag dienst
doen als aas voor het grotere werk dieper de zee op. Maar de laatste jaren zijn er meer en meer
dagen dat ze huiswaarts keren zonder vis. De konsument kan op z'n kin kloppen. Er is natuurlijk
een overaanbod aan kweekvis, maar dat willen we niet. Wij willen een vers gevangen visje uit
de zee voor ons deur maar dat wordt met de jaren zeldzamer.
Vroeger kon je in de restaurantjes van El Puerto en El Remo je verse vis uitkiezen alvorens hij
werd bereid. Men kon kiezen tussen vieja, sama, bonito, peto, bocinegro, alfonsiño, caballa enz...
allemaal stevige Canarische vissen. Nu staat er op de kaart "Verse vis volgens gewicht" of
"Verse vis van de dag". En wat gebeurt er, Men zit op een terrasje aan de Atlantische Oceaan te
tafelen en te genieten van een mooie zonsondergang met een stuk gekweekte panga uit Vietnam
tussen de kiezen!
Google maar eens naar "panga kweekvis" of lees hier:
http://www.vetvrij.com/documentaire-over-panga-filet-uit-frankrijk.html
Je eet het nooit meer.

De laatste foto is natuurlijk een parodie op ""Wij knijpen de zee leeg"    

          
                                                           Fotografisch "gesproken"
                                                         Photographically "speaking"

                                                                           ***

Met woorden uit een woordenschat kun je iets vertellen. Men gebruikt dan een taal en een
bepaalde schrijfstijl om iets of een verhaal mede te delen. fotografisch met beelden iets vertellen
kan ook.  Met een schat aan dingen zo te rangschikken creëert men een beeld waarbij ieder voor
zich zijn eigen verhaal bedenkt.
Het lijkt een beetje op "scrapbooking". Scrapbooking is meer een creatieve manier van op- of
inplakken. Eigenlijk alles wat plat genoeg is om scrapboek of -kaart te versieren, terwijl bij
"scrapfotograferen" het de foto is die blijft. De rekwisieten zijn driedimensionaal en worden
na het maken van de foto afgebroken en eventueel bewaard.

Dubbellog (1)

                                                           Windjammer Bessie Ellen

                                                                           ***

In het voorbije weekend lag er een tall ship afgemeerd aan de kade in de haven van Tazacorte.
Het was de befaamde "Bessie Ellen" een ketch (= tweemaster), zie:
http://www.bessie-ellen.com/ship/ 
en
http://www.bessie-ellen.com/project/
Een zeilschip dat gedurende de winter in de Canarische wateren vaart en de eilanden Gomera,
La Palma en El Hierro aandoet., zie:
http://theonlinetraveljournal.com/editors-choice/bessie-ellen/
Het moet wel een fantastisch avontuur zijn om eens een weekje met zo'n zeilschip op z'n
18e eeuws te varen tussen de eilanden (misschien doe ik het nog wel eens).

Op de laatste foto's zie je dat voor vertrek het dek wordt geschrobt met zoet water door de
bemanning samen met de passagiers. De "Bessie Ellen" is gistermorgen vetrokken naar haar
thuishaven "Santa Cruz de Tenerife" na een weekje "Whale & Dolphin Watching" in de
Canarische wateren.
Op 15 maart vertrekt het schip op een "700 mile blue ocean passage" naar de Azoren, een reis
van 12 dagen.



 

Dubbellog (2).

                                            De bemanning van de "Bessie Ellen"

                                                                     ***

Gedurende de XIXe eeuw werden er op La Palma meer dan100 schepen gebouwd. Er werd
handel gedreven en reizen gemaakt tussen Amerika en Europa waarbij de haven van Santa
Cruz de La Palma van groot belang was voor bunkering tijdens tussenstops.
 
Enkele van de belangrijkste schepen die op La Palma werden gebouwd en van groot belang
waren in die tijd zijn de volgende: De Amistad, de San Miguel, La Verdad met haar 40 meter
lengte, het belangrijkste zeewaardig schip dat op La Palma gebouwd werd en op haar reizen
naar Amerika 400 pasagiers meenam, bemanning niet meegerekend.

                                                       Mar de Fondo (Zware golfslag)

                                                                            ***

Gisteren waren er weer hoge golven op het strand van Tazacorte. Langs de Atlantische kust
kunnen er soms heel hoge golven ontstaan. Deze branding noemen wij "Mar de Fondo", zie:
http://es.wikipedia.org/wiki/Mar_de_fondo
Mijn "Wanenonlie" staat er gefascineerd naar te kijken, zonder vrees want zij weet tot hoe ver
de monstergolven rollen over het strand. Als de golven het strand naderen richten zij zich steeds
verder op om met een flinke kracht het strand op te rollen. Na drie, vier zulke hoge golven trekt
de oceaan zich terug en is het een tijdje rustig en dan onverwachts komen er weer enkele hoge
golven aangerold.

Zonsondergang op zondag.



De hemel stond in vuur en vlam








De laatste foto is een "photoshop" door Luk met beelden uit mijn tuin :
http://www.flickr.com/photos/lukvansand/

 
                                                      El Progreso - De Vooruitgang

                                                                           ***

Het bananen dorpje Tazacorte ligt er 's morgens nog rustig bij, maar niet voor lang meer ....
Het landelijke dorpje krijgt een vierbaanse singel (ringweg) dwars doorheen de bananenplantages.
Zoals steeds zijn er voor- en tegenstanders. De Bagañetes (inwoners van Tazacorte) zijn niet
geraadpleegd en ondergaan hun lot gelaten.

Op de foto's merkt men dat de graafwerken plaatsvinden tegen een achtergrond die er niet voor
bedoeld is en waar niets meer past of klopt en waar het hoge ideaal van de landelijke omgeving
verloren gaat. Een nieuwe manier van leven, esthetiek en functie kondigt zich aan voor de
bevolking van de gemeente Tazacorte.

                                     
                                                                 Geheugensteuntjes
                                                                              ***
                                                                 Geheugensteentjes

                                                                              ***

Memory stones
Geheugensteentjes gaat in hoofdzaak over relaties tussen moeders en dochters. Nell, een 48-jarige
Ierse, die in Parijs vinologe is, keert na dertig jaar afwezigheid terug naar Ierland. Toen ze als
zestienjarige zwanger werd, vertrok ze naar familie in Engeland om te bevallen. Zelfs bij de
begrafenis van haar moeder Agnes liet ze verstek gaan. Nu gaat ze terug naar Ierland, omdat oude
vrienden lieten weten dat er iets aan de hand is met haar inmiddels volwassen dochter Ali. Ali
reageert achterdochtig en is onvoorspelbaar. Haar man is erg ziek en ze hebben intussen een
dochter, Grace, die dolblij is met de komst van haar oma. In het huis vindt Nell de
geheugensteentjes van haar moeder terug, strandkeien, waarop zij over bijzondere gebeurtenissen
schreef. Een dramatisch moment in haar jeugd was toen zij en haar zusje in het water sukkelden;
zij werd door haar moeder gered, haar zusje verdronk. Stilaan worden het verleden en de knopen
in de relaties ontward.
Geheugensteentjes (originele titel: The Memory Stones) is een roman uit 2003 van de Ierse
schrijfster Kae O'Riordan.
Bron: Wikipedia
_____________________________________________________________________________
De strandkeien zijn verzameld op de stranden aan de westkant van La Palma.

                                               Fotoshoot tijdens een ochtendwandeling

                                                                             ***

Het woord fotoshoot wordt over het algemeen gebruikt in de mode industrie, waarbij een model
poseert voor een fotograaf in een studio. Maar als ik de deur uitga met mijn camera en tijdens de
wandeling het landschap fotografeer met de intentie reklame te maken voor dit mooie eiland dan
is het voor mij ook een fotoshoot ;-)

                                                                    Playa La Florida

                                                                              ***

Even ten zuiden van El Remo is er een pad (deels ingestort) doorheen een lavastroom langsheen
de kust naar een strand met meerdere baaitjes, dit strand heet nu 'La Florida'. De naam is
betrekkelijk nieuw want in de volksmond zijn het de schildpaddenstrandjes. In de zomer werden
er namelijk schildpadden gesignaleerd die er hun eieren kwamen leggen. In de winter is het
strand moeilijk bereikbaar en zelfs gevaarlijk door de onvoorspelbare branding.

                                                                   Perro abandonado
                                                                  Achtergelaten hond
                                                                            
                                                                              ***

Op de promenade van Puerto Naos (een badplaatsje aan de kust) wacht een hond geduldig op
zijn baasje. Van de eiland tamtam heb ik gehoord dat zijn baasje in't gashuis ligt, maar geen
nood, de hond krijgt eten en drinken van de restaurants in de omtrek, zelfs toeristen heb ik al
hapjes zien meebrengen :)

Autobandenproject (3)

Rond 1500 ontdekten de  Spaanse kolonisten een boom in het Amazonegebied die de Indianen
Cahuchu (huilend hout) noemden. Een toepasselijke benaming voor hoe mensen met hun
afgedankte autobanden omgaan en hoe men deze op grote schaal illegaal in de natuur dumpt.

Huilende natuur!

Sinds 2004 zijn producenten en importeurs van autobanden verantwoordelijk voor de inname
en verweking van afgedankte exemplaren. Sinds de nieuwe regels worden er dus minder
autobanden illegaal in de natuur gedumpt.

Ik ben super enthousiast dat ik deze manier van fotograferen heb ontdekt! Het was ook moeilijk
om dit leuke project met de Indiaantjes voor mijn "Wanenonlie" geheim te houden.
De Indiaantjes zijn gesneden door mijn "Wanenonlie", zij is namelijk een meesteres in het
houtsnijden. Ze zijn vervaardigd uit vijgenhout, dikke takken die we gevonden hadden hoog op
de berg in Valencia, een van de vele mooie streken op ons geliefd eiland.

Scrapbooking is een methode voor het behoud van dierbare persoonlijke en familiale
voorgeschiedenissen in de vorm van een plakboek. Typische souvenirs zijn onder andere
foto's, gedrukte media en al wat plat is en geplakt kan worden in een boek. Maar wat doe je
met driedimensionale memorabilia. Wel, door de souvenirs en de gevonden voorwerpen,
de aandenken en persoonlijke relikwieën op een kunstzinnige wijze te rangschikken en er
dan foto's van te maken.
Misschien wordt het wel een rage

Zondag.
Zonsopgang rondomrond.
De dageraad of ochtendgloren is de periode van schemering direct voorafgaand aan zonsopkomst
maar de zon is reeds een tijdje oppgekomen in het oosten. Ik bevind mij aan de westkant van het
eiland en tussen mij en de zon ligt de Cumbre, het ruggengraatgebergte van La Palma. Het is al
wel licht maar het duurt nog even alvorens Lola over de kim komt kijken

De vulkaan Birigoyo is een zandtaart die de vallei van Aridane domineert. Het is mogelijk de
top te beklimmen, je moet wel in goede conditie verkeren, het pad stijgt fel en gaat over rollend
gesteente. Boven op de top kon je vroeger vertrekken met een parapente, je moest dan wel het
20 kilo zware vrachtje van de parapente op je rug naar boven torsen. De Birigoyo is nu gesloten
als startplaats, de berg bevindt zich in een natuurreservaat. Om deze reden zijn er geen starts
meer toegelaten. Maar voor piloten met enige vliegervaring is La Palma het hele jaar door
hét Mekka. Het eiland is een berg die uit de oceaan oprijst, paragliding is er mooi en uitdagend.

Op de vele mails die ik voorbije week heb gekregen met de vraag; Waar op La Palma kan men
leren schermvliegen, moet ik spijtig genoeg negatief antwoorden. Op het eiland is er tot hiertoe
geen paraglidingschool (misschien een gat in de markt). Als ik ooit het parapenten onder de knie
wil krijgen moet ik van mijn geliefd eiland af ...
 
Paragliding leer je het best op een licht hellend vlak.
Bij Boom, niet ver van Antwerpen in België is er zo'n leshelling. Daar kun je in drie a vier dagen
van telkens 4 uur leren hoe je de controle over je scherm houdt. Door de flauwe hellingshoek
van het terrein maak je hopjes zoals op de maan, langzamerhand worden je passen langer en
kom je helemaal los van de grond zodat je minivluchtjes maakt. Ook leer je hoe veilig te landen.

Daarna wordt er uitgeweken naar Frankrijk,
waar vervolmakingscursussen worden gegeven waarbij je leert sturen in de vlucht, hoog en
helemaal alleen. Onder radiobegeleiding van een instructeur oefen je bochten en vlieg je naar
de landingsplaats.

http://www.coolvision.be/ 

Paragliding doop (5)

Wij waren met z'n drieën in de lucht, Luk met mijzelf als tandem en Guy solo. Het was mooi
om zien hoe Guy rondom, boven en onder ons evolueerde. Het voegde een dimensie toe aan
mijn eerste vlucht samen met tandempiloot Luk van Sand  http://www.coolvision.be/ 
Tijdens zo'n tandemvlucht beleef je het vrije gevoel van een spannende sport en het is leuk
het parapenten op een veilige manier te ervaren. Wij zweefden als adelaars door de lucht.
Ik raad het iedereen aan die een paar passen kan lopen om het ook eens te proberen.

Paragliding doop (4)

                                                                 De landing

                                                                       ***

We zetten langzaam de daling in en vliegen in glijvlucht naar de "Attero" (jargon voor landings-
plaats). Dichter bij de kust vliegen we over bananen, (kapotte) tenten en een zonnepanelenparkje.
Hier en daar wat (illegale) vuilstortplaatsen en we vliegen laag over villa's met zwemdokken
(die hebben ook geen privacy ;-). We passeren links van ons Charco Verde, voor ons El Faro en
Bombilla, zakken naast de klif van Puerto Naos in glijvlucht rustig naar de landingsplaats. De
benen en voeten wat bewegen om de eventuele stijfheid of tinteling weg te werken en dan "touch
down". De gebruikelijke doop foto, genomen door Guy.
Weet je over van wat ik ga dromen deze nacht? Vliegen ...

Paragliding doop (3)

Schermvliegen
Parapente
Gleitscherm fliegen 

                                                 Zo vrij als een vogel in de lucht
                               
                                                                        ***

Een parapente of glijscherm is een soepele, uit doek gemaakte vleugel waarmee men kan
zweven. Het woord stamt af van de parachute, waar het deel 'chute' vervangen werd door 'pente'.
Waar de 'chute' stond voor 'val', staat 'pente' voor 'helling', omdat de glijschermpiloten van
berghellingen vertrekken en eromheen vliegen.
In tegenstelling tot de 'ronde bol' parachute, die niet bestuurbaar is (enkel een minimum
controleerbaar), is een glijscherm (net als een 'square' parachute) goed bestuurbaar.
De parapente bestaat uit twee stofdelen, boven- en onderzijde, verbonden door bruggen, hierdoor
wordt de vleugelvorm verkregen. Het materiaal is gemaakt van speciaal geweven doek. Het
bekendste is nylondoek.
Door het glijscherm te vullen met lucht (aan de voorkant is hij open) zal deze de vorm van de
vleugel aannemen. De snelheid zal een opwaartse lift genereren die de zwaartekracht
tegenbalanceert en het glijscherm zal doen zweven. Zonder verdere bekrachtiging (paramotor) is
de verticale verplaatsing nog altijd neerwaarts. Men zal bijgevolg enkel opwaarts kunnen gaan
als er thermische (warmte) of dynamische (hellings-) winden zijn. Zonder thermiek of
dynamische winden heeft een moderne parapente een glijgetal (de tangens van de glijhoek) van
7.5-11, hetgeen betekent dat hij per 1.000 m neerwaarts zonder wind 7.500 m tot 11.000 m
vooruit gaat.
De besturing wordt mogelijk gemaakt door de twee stuurlijnen. Hiermee worden de rechter- en
linkerkant van de vleugel geremd, waardoor de parapente in richting van het geremde kant vliegt.
Verder kan met deze twee stuur- of eigenlijk remlijnen ook de snelheid van het scherm verlaagd
worden. Ongeremd vliegt een glijscherm ca. 35-40 km/h en maximaal geremd (kort voor een
stall) ca. 20-23 km/h.
Bron : Wikipedia.

Leren parapenten of glijschermvliegen, zie :  http://www.coolvision.be/