PUTDEKSELS PROJECT - I - ISLA LA PALMA

                                     Meimaand is Communiemaand, ook op La Palma.
                     
                                                                         ***

Traditioneel wordt er dan een "Comida" (maaltijd) gegeven en op La Palma betekend dit heel
veel vlees. Typische is dan een Palmese barbeque bestaande uit gebraden varken, "Sopa de
Garbanzos" (soep met kikkererwten, reeds een maaltijd op zich), daarbij hoort natuurlijk ook
zelfgemaakte wijn, papas arrugadas met mojo (gerimpelde aardappeltjes in de pel met scherpe
saus) en vroeger banaan als dessert. Tegenwoordig en zeker voor de kinderen is er roomijs en
taart en dan cafe solo met aguardiente (brandend water, 40 á 45% alcohol). 
Mijn buurman Filipe is een expert in het braden van varkens, hij is daarvoor bekend over gans
de vallei tot in Fuencaliente toe en de meimaand is een drukke maand voor hem.

                              
                                Calima, levante of sirocco ... de eeuwige discussie

                                                                          ***

Voor de een is het calima voor de ander is het levante of sirocco, in ieder geval we zitten er
middenin! De calima is de Canarische sirocco. Veel landen hebben een eigen naam aan deze
wind gegeven. De Spanjaarden spreken over de lebeche, op de Canarische Eilanden waait de
calima en hier op het eiland spreken sommige Palmeros over de levante. De calima komt het
vaakst voor in het voorjaar, maar kan het hele jaar door optreden. De max. temperatuur was
gisteren 34º C. maar het voelt veel warmer aan door de luchtvochtigheid van 75%.
Ditmaal gaat de calima gepaard met een lage bewolking van over de oceaan. Wij wonen op
+/- 300 meter (1000 ft.) en om naar het strand te rijden moet je door het wolkendek net alsof
je in een vliegtuigje zit. Door de luchtvochtigheid is het zicht niet 'unlimited' maar vrij beperkt. 

Mariene biologie in de haven van Tazacorte, La Palma.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Mariene_biologie

                                 Assemblage, ready-made, found art, objeto encontrado.

                                                                      ***


Tijdens het strandwandelen weet ik eigenlijk nog niet met wat ik bezig ben, tenzij jutten een
bezigheid is. Het begint met het vinden van een vorm en het in gedachten organiseren om er
een samenhangend geheel van te maken. Zoals een musikale compositie waarin de herinneringen
van de onderdelen een plaats krijgen in het geheel van de assemblage.
Het aangespoeld stuk ijzer zou men kunnen omschrijven als een "readymade".
Een readymade is een alledaags gebruiksvoorwerp dat door het feit dat het gekozen is (in dit
geval gevonden op het strand), uit zijn verband is afgezonderd en door de kunstenaar tot
kunstwerk is verklaard. 
Geïnitieerd door Marcel Duchamp (1887 - 1968). Hij hechte grote waarde aan toeval als
stimulans voor artistieke creatie (Art trouvé).
_____________________________________________________________________________

Assemblage - readymade ; Hout, strandkei, drijfhout en aangespoeld ijzer.
Hoogte : 39 cm.
Breedte : 29 cm.

De eerste foto is mijn buroblad

Vandaag zal het naar alle waarschijnlijkheid goe weer zijn, het is hier in feite altijd goe weer
Het eiland La Palma wordt buiten "La Isla Bonita" (het mooie eiland) en het groene eiland ook
wel het eiland van de eeuwige lente genoemd. Geen wonder dat vele noord Europeanen, het hele
jaar door, de weg naar dit mooie eiland weten te vinden. Het eiland La Palma heeft een enorme
aantrekkingskracht op bezoekers die hier voor het eerst voet aan wal zetten ;-). Zij komen terug!
Natuurliefhebbers, wandelaars en rustzoekers komen met name op dit eiland aan hun trekken, en
dat is niet voor niks. Het hele jaar door kan men genieten van heerlijk weer, al komen door het
bergachtig gebied op La Palma ook enorme weersverschillen voor, waarbij vooral op de flanken
van de Cumbre en de Caldera alsook in het noorden, zomer en winter hand in hand kunnen gaan.
Het hoogste punt op La Palma is de Roque de Los Muchachos, 2426 meter boven zeeniveau.
Daar ligt soms ook sneeuw in de winter. Het noordoosten is het groenst, daar valt de meeste regen
op het eiland. Het gebeurt dat er 200 mm. op een dag aan regen valt. Dit jaar is een droog jaar
en hebben we tot hiertoe bijna geen regen gehad
Dankzij het hogedruk gebied boven de Azoren heeft het eiland La Palma te maken met een
noordoost Passaat. Het is juist deze wind die hier bij ons voor het mooie weer zorgt.
 
Zo ... Euh ... Genoeg reklame voor vandaag

                                                        De zee geeft, de zee neemt ...

                                                                           ***

De meeste keien op het strand zijn zwart, grijs, donkerrood, groen, geel en multicolor. Af en toe
zie je een spierwitte liggen al dan niet geaderd. Het is bijna onmogelijk om die te laten liggen en
gewoon voorbij te wandelen. Ik raap ze meestal op en neem ze mee naar huis om ze in de tuin te
leggen. Hier heb ik de verzameling witte keien speciaal voor de fotoshoot terug op het strand
gelegd.

Update: Vandaag en morgen - Transvulcania zie:

http://www.transvulcania.com/

http://www.youtube.com/watch?feature=endscreen&v=NcUI5D9fMWA&NR=1

                 
                                                Het beschermd landschap van Tamanca
                           
                                                                             ***

Dit gebied omvat een gedeelte van de westelijke helling van de Cumbre in het zuiden van het
eiland. Op deze berghelling liggen de historische lavastromen van de vulkanen El Charco (1712)
en Tahuya (1585). Het landschap behelst nog meerdere lavastromen en bij gebrek aan menselijke
aanwezigheid ;-) verkeren deze in goede staat van conservering en waarop alweer planten terug-
groeien. Enkele lavarivieren zijn hier en daar in zee gestroomd, ze hebben aan de kust terrassen
gevormd zoals in El Remo, Charco Verde en Puerto Naos.

Twee foto's zijn genomen tijdens het paragliden met tandempiloot Luk.
http://www.coolvision.be/

                                                            Charco Verde beachrock

                                                                             ***

Charco Verde is een strandje ten zuiden van Puerto Naos waar men buiten strandgenoegens en
snorkelen ook mooie stenen vindt die bij menig eilandbewoner in de tuin te vinden zijn.
Ik heb er jaren geleden enkele gevonden op "Playa Chica" helemaal in het zuiden van het eiland.
De zwarte lavastenen zijn met mekaar verbonden met een dunne laag koraal net als lijmmortel,
(wat ik op het eerste gezicht ook dacht). Deze stenen lijken mij het ideaal als decoratie in een
rif aquarium.

Gevonden op het net:
De lijm is een opeenstapeling van een mineraal mengsel van aragoniet, calciet en andere
"evaporieten" en dit gedurende vele jaren.

Evaporieten zijn gesteente die ontstaan zijn door indamping. Als de verzadiging van mineralen
en zouten die opgelost zijn in (zee)water te hoog wordt, slaan deze neer en vormen een
indampingslaag. Naarmate er meer verzadiging en toch verse aanvoer van water plaatsvindt,
wordt het pakket evaporieten steeds dikker.
 Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Evaporiet

Eigenlijk denk ik dat de mensen die daar liggen te genieten van de zon, de zee en het strand
helemaal niet geïnteresseerd zijn in evaporieten ;-)

Deze twee staan als rotsen in de branding. Zij doen echt wat ze beloven. Ze staan daar en turen
al jaren naar de horizon. Door het spel van de golven zijn zij symbool van starheid en schoonheid
en wellicht een sprankel dromerige spiritualiteit en ... relativisme ...
Vaste zekerheden wankelen en verdwijnen op elk gebied van het leven. Door de uiterst snelle
ontwikkelingen in onze maatschappij zijn we gewend geraakt aan het idee dat de toekomst zo
goed als geen enkele zekerheid meer in zich draagt. Deze onzekerheid doet zich zelfs gelden in
de meest gewone dingen uit het leven van alledag.

Gelukkige verjaardag Bart!

Wij Europeanen kennen geen traditie van zeewier eten. Het zijn vooral de Japanners die er
ruimschoots gebruik van maken in de keuken. Ze eten het als groente en gebruiken het voor
decoratie en als aromatische smaakmaker van gerechten.
Japanners consumeren het meeste zeewier van alle volkoren op aarde en hebben een hoge
levensverwachting. Dit komt niet alleen door het eten van zeegroente. Japanners eten ook veel
meer vis en soja, veel minder vet voedsel en ze zijn een stuk magerder dan de gemiddelde
Europeaan. Maar zeewier draagt zeker zijn steentje bij aan hun gezondheid. Zo hebben oudere
Japanners beduidend minder rimpels.
Of zij op hoge leeftijd nog swingen is niet bekend
_____________________________________________________________________________

http://nl.wikipedia.org/wiki/Zeewier

Maan(s)ondergang op maandag.

zonsondergang op zondag.

                                                              Als kliffen vertellen ...

                                                                            ***

Deze unieke kliffen aan de noordzijde van het vacantie dorpje Puerto Naos spreken tot de
verbeelding. Met een beetje fantasie ontdekt men allerlei grappige gezichten en koddige figuren
in de rotswand.

                             
                                                         Las Casas de Las Tenerra

                                                                           ***

Vanaf Los Brecitos loopt een goed pad naar de campingplaats in het hartje van de Caldera de
Taburiente. Men wandelt dan langsheen "Las Casas de Las Tenerra" dit zijn huizen met verlaten
terassen omheen die getuigen van een bloeiende landbouw in vroeger jaren. De huizen worden
nog steeds gebruikt voor overnachtingen door de onderhoudsploegen van de wandelpaden.

_____________________________________________________________________________      
                                                                 
                                                                   Visarend - Osprey

                                                                              ***

Ondanks het feit dat de visarend vroeger geregeld voorkwam op La Palma is hij tegenwoordig
waarschijnlijk uitgestorven. Toch is er in 2010, 2011 en nog onlangs in 2012 een gespot, zie:
http://lapalmabirds.blogspot.com.es/  vermoedelijk steeds dezelfde.
Er is dus toch een kans dat de natuurliefhebber met een beetje geluk de met uitsterven bedreigde
visarend kan spotten op La Palma.

_____________________________________________________________________________
                                                      
                                                       De schildwacht van de oceaan

                                                                            ***

Ergens op de LP-4 (mijn favoriete weg) in de nabijheid van "Lomo del Monte Santo kom je
boven de wolken en zie je de schildwacht van de oceaan 'El Teide' boven het wolkendak uitsteken.

Dubbellog (1)

                     In La Palma kunnen bananentelers niet kostendekkend produceren

                                                                     ***


In La Palma is in opdracht van de overheid een onderzoek gedaan naar de stijgende kostprijs
en dalende verkoopprijzen van bananen. Voor de productie van een kilo bananen liggen de
kosten tussen de 83 cent en €1,09. Telers ontvangen voor dezelfde bananen 34 tot 61 cent.
Dit betekent dat telers €150 miljoen spenderen aan kosten en hier maar €90 miljoen voor
terugkrijgen. Niet kostendekkend dus.
Bron: El Dia

Het staat in ieder geval vast dat het laatste woord hierover nog niet is gezegd of geschreven.

Dubbellog (2)

Veel tijdens ons leven staat in het teken van enerzijds het tegengaan van de vergankelijkheid en
daar tegenover het bevorderen van het verval. Wat we willen behouden kunnen we veilig stellen,
bijvoorbeeld door onderhoud en willen we dat iets vedwijnt wordt het blootgesteld aan de
vergankelijkheid.

















                Bespiegeling (zeer persoonlijk en hoeft dus niet gelezen te worden  )

                                                                       ***

Toch komt er een soort oerverdriet bovendrijven bij het aanschouwen van deze vervallen 
bananenserres. Wat is eigenlijk het gevoel van oerverdriet. Heeft het te maken met de dood? 
Met het ethisch appél van de ander? Volgens de Frans-Joodse filosoof Emmanuel Levinas
(1906-1995) is "de ander" een weerloos schepsel dat appél doet op mijn verantwoordelijkheid. In wezen is de relatie met de ander dus ethisch van aard.
Levinas geeft met andere woorden fundamentele kritiek op het steeds trachten in te kapselen van
de Ander in de eigen filosofie. Hij spreekt in dit verband over egologie. Egologie is dus een vorm
van denken die het ego, het autonome 'ik' als centrale instantie beschouwt. In de Westerse
denktraditie is dit al gaande sinds Descartes. Het 'ik' is het centrum, de medemens is enkel een
belemmering voor de persoonlijke ontplooiing. Het spiegelbeeld noemen we ontologie, waar het
'ik' juist onderworpen wordt aan het allesomvattende Zijn, het (nood)lot. Dit laatste was volgens
Levinas nog erger omdat de individuele subjectiviteit totaal verdwijnt. Dit was/is bijvoorbeeld
het geval bij het communisme. Bij zowel egologisch als ontologisch denken is er sprake van een
totaliserend monistisch denken want de totale werkelijkheid wordt steeds onder één noemer
gevat. Het werkelijk anders-zijn is in dit denken een bedreiging en dient zo vlug mogelijk te
worden ingepast in het eigen denken.
De beelden van deze vervallen plastic tenten doen denken aan ziekte en lijden, aan aftakeling en
veroudering, aan vergankelijkheid en kwetsbaarheid. Desalniettemin vind ik het leven op dit
eiland nog steeds zinvol en heb ik de hoop dat uiteindelijk alles goed komt.

Meer over Levinas : http://nl.wikipedia.org/wiki/Emmanuel_Levinas


 

 
  Een kijkje binnen een plastic bananen serre ( bananentent heeft een dubbele betekenis )

                                                                      ***

Als men over de Aridane vallei vliegt vallen niet alleen de toename "verspreide bebouwing" van
de laatste jaren op maar vooral het grote aantal overdekte bananenplantages (zie gisteren).
Bananententen zijn in de vallei erg bepalend voor een beeld van het dal. Het landschap is wel
grondig ontsiert door al dat 'plastic'. La Palma heeft jaren geleden moeten kiezen tussen;
Overspoeld worden door massatoerisme of de landbouw, in dit geval de monoteelt van bananen.
De met plastic en nylondoek overdekte plantages zijn daar een uitwas van. Het overdekken was
noodzakelijk om een betere oogst te krijgen. De bananenplanten kunnen daarbinnen ongestoord
groeien en hebben geen last van de wind die af en toe heel heftig kan huishouden over het dal.