HET EI VAN COLUMBUS - ZEEGLAS

Zonsondergang op zondag.

Bar Restaurant
Cerveceria Isla Verde - Bierhuis Het Groene Eiland.

***

Op weg vanuit Los Llanos naar het mooie noorden van La Palma, juist voor de barranco van
Tijarafe (Barranco del Jorado), gelegen aan de linkerkant van de weg komt men voorbij de
artisanale brouwerij van Gino en Jolanta. Gino is een Vlaming en Jolanta een Poolse. Samen
hebben ze na veel vijven en zessen (lees,: Net dat ene papiertje voor die bepaalde vergunning
nog ;-) hun droom waargemaakt. Een artisanale brouwerij annex Café-Restaurant. Momenteel
brouwt Gino twee bieren, een bruin en een blondje. Echt de moeite waard om samen met een
tapa te degusteren.
 
Het Café- Restaurant is open:
Maandag, donderdag en vrijdag van 15.00 tot 23.00 uur.
Zaterdag en zondag vam 13.00 tot 23.00 uur.
Dinsdag en woensdag gesloten.

De creativiteit van Gino kent geen grenzen, voor mij lijkt het brouwen wel tovenarij ;-)
Gino is reeds aan't experimenteren met honing en bananen bij het brouwen van bier ...
Ik ben benieuwd ...
 

San Andrés y Sauces (4) - bananenplantages

***

Met het verstijken van de tijd verloor suiker aan belangrijkheid en kwamen er bananenplantages
voor in de plaats. Ook werd het bevolkings- en economische centrum verlegd naar het hoger
gelegen Los Sauces. Door de voorspoedige teelt van de bananen werd deze stad het belangrijkste
commerciële centrum van het noordelijke gebied van het eiland. Er is geen twijfel mogelijk dat
deze streek die door de natuur begunstigd is door een goed klimaat en een vruchtbare bodem en
dit vooral door een overvloed aan water. Een gegeven dat nodig is voor bevloeing van de tot aan
de horizon reikende bananenplantages.

San Andrés (3) - Charco Azul.

***

Charco Azul wil zeggen "blauwe plas". En dat is de oceaan hier ook! Rond San Andrés is het
oceaanwater zó azuurblauw dat het bijna pijn doet aan de ogen. Een boogscheut verwijderd van
San Andrés ligt Charco Azul; Een zwembekken dat in verbinding staat met de zee, dus geen
stilstaand maar steeds fris oceaanwater. Ideaal voor een duik na een flinke wandeling.









































Door de vulkanische oorsprong van de archipel gebeurt het weleens dat stukken kust van het
eiland in zee storten. Een vroege ochtend in het jaar 2009, op het eind van de maand maart
rolden stukken land en rotsen over het zwembekken. Het natuurlijke zwembad was lange
tijd gesloten voor het publiek. Het is nu terug toegankelijk. Men zegge het voort ...

San Andrés (2)
 
***

Carolina, wandelgids met hart en ziel
en
Belenista Carmen Luisa Martin Ortega.

Het was warm in de vroege namiddag toen ik daar in San Andrés rondliep, gewapend met mijn
camera. Het was muisstil en siesta-time. Een groep toeristen kwam de trap af samen met gids
Carolina. Caroline, komt net als ik uit Antwerpen en is een van de bekendste gidsen van het
eiland. Als je in haar groep belandt kom je veel te weten komen over flora, fauna en geschiedenis
van La Palma. Zij bewandelt het eiland reeds vele jaren en kent het als geen ander. Zij kent ook
interessante mensen van de lokale bevolking, via haar mocht ik een kijkje nemen in het atelier
van kunstenares Carmen Luisa Martin Ortega. Carmen is een "Belenista" (= een kerststallen-
maakster). Deze kunsttak staat hoog aangeschreven op het eiland. Carmen Luisa was bezig met
taferelen te maken die gebruikt zullen worden tijdens de feestdagen van Onze Lieve Vrouwe
van Monserrat. Deze feestdagen vinden plaats tijdens de eerste twee weken van september. De 
keuze van deze beschermheilige toont de grote invloed die de Catalanen in dit gebied hadden
in vroeger tijden. 
De "schilderijen" worden vervaardigd met allerlei gedroogde zaden, bloemen, bladjes, takjes,
zand enz... Dit alles wordt minutieus met houtlijm gekleefd op hardboard. De kleuren zijn puur
natuur. Carmen had ook enkele dozen met natuurlijk materiaal buiten gezet in de zon om te
drogen. Zo kwamen we op het spoor van haar atelier.

San Andrés (1)

***

Het gebied was in het begin van de verovering verdeeld in twee grote landerijen : "Hacienda de
los Principes" (in handen van de conquistador Alonso Fernandéz de Lugo) en "Hacienda de Los
Señores" dat eerst in handen was van Catalaanse kolonisten en later ten gevolge van erving en
verkoop van meerdere grootgrondbezitters. Een overvloed van water bevloeiden de suikerriet-
plantages in de omgeving van dit stadje en bracht rijkdom en welvaart. In de zestiende eeuw
bouwden de nazaten van de veroveraar hier hun herenhuizen. Twee suikerfabrieken produceerden
grote hoeveelheden suiker voor de export. Vandaag de dag herinneren de herenhuizen nog aan
de 'zoete' tijden van weleer.
Het is interessant om gewapend met de camera in dit pittoresque dorp rond te lopen.

Jaarlijks op 16 juli zegent "La Virgen del Carmen" (de beschermheilige van de visser), de zee.

***

De van oudsher vissersdorpjes langs de kusten van het eiland, hebben een Señora del Carmen
die op 16 juli vanuit haar kerkje in processie naar het strand wordt gedragen. Rond 8 á 9 uur
's avonds wordt de Maagd in een boot getild en gaat men er mee voor de kust varen om deze
te zegenen. De ganse dag en soms ook de ganse week zijn er activiteiten zoals bv. het traditionele
cucaña aan de kade in de haven van Tazacorte.  Een kokanjemast (gladde klimpaal) wordt
rijkelijk ingesmeerd met zeebotenvet, een speciaal soort vet dat bestand is tegen het zoute
zeewater. De mast wordt horizontaal over het water aan de kade bevestigd met aan het uiteinde
een rood vlaggetje. De bedoeling is, naar het uiteinde van de vettige paal te lopen om het
vlaggetje te bemachtigen. Hetgeen zelden lukt ;-)









De feestvreugde wordt ingezet met rook, geluid en harde knallen.

Zonsondergang.

De Plaza de España is een plaats middenin de stad Los Llanos waar het sociale, economische en
politieke gebeuren plaatsvindt. In de schaduw van de imposante Indische laurierbomen rond de
kiosk worden er 'zaakjes' afgehandeld. De laurierbomen zijn uitgegroeid tot enorme
exemplaren met kollosale wijduitstaande kronen van dikke takken met eveneens vlezige blaadjes.
De bomen zijn een geschenk van emigranten uit Cuba aan hun stad Los Llanos (1863).
Ze zijn dus bijna 150 jaar oud. Menig bezoeker van de stad wordt automatisch aangetrokken
naar de "Plaza" om op een van de terrassen een koffietje te drinken. Je hebt er het "Terras la
Pergola", onder de klokkentoren waar je het beste koffie drinkt met oordopjes ;-). De centraal
gelegen Kiosko waar het lijkt alsof iedereen alle tijd van de wereld heeft of bij Alex van
"Café Edén". Een plek waar je veel Duits hoort praten en waar Alex je met een glimlach in
zijn twee woorden Duits bedient. Ik ken Alex nu reeds meer dan 20 jaar (hij blijft er jong uitzien
net als Cliff Richard) en telkens moet ik er hem op attent maken,: "Ik géén Duitser  ;-)))"
Waarop hij antwoord,: "Ach ja, je bent Flamenco!". Voor Palmeros is iedereen die er als een
noordeling uitziet, een Duitser.

Opweg langsheen het pad naar "Playa de La Veta" staat een stenen kuif.

***

Een kuif is haar dat recht op de hoofdhuid staat. Een kuif kan op natuurlijke wijze ontstaan
doordat zich op het hoofd twee kruinen bevinden. De kuif ontstaat op de plaats waar de
natuurlijke richting van het haar van de ene kruin, "botst" met de richting van het haar van de
andere kruin. Een kuif kan ook kunstmatig worden gemaakt met behulp van diverse
haarsmeersels.

Telkens ik op deze vlakte met de naam "Cerro del Cerradero" gelegen in de meest noordelijke
punt van het eiland kom, moet ik denken aan "The rain in Spain stays mainly in the plains".
Het is de titel van een lied uit de musical My Fair Lady. La Palma is wel echt een minicontinent
met een enorme verscheidenheid aan landschappen op zo'n klein oppervlak. Nader bekeken is
het evident dat menselijke en pastorale aanwezigheid het landschap heeft veranderd, dit als
gevolg van beweiding en graanvelden in vroeger tijden. Wat er nog van overblijft is een weidse
vlakte met wilde haver.

W-kend huisje op Playa Nueva Fuencaliente.

***

Er bestaat verwarring over de benaming Playa Nueva en Playa Echentive(a), maar op de laatste
nieuwe kaart van Freytag&Berndt 1:30.000 ligt de Playa Nueva iets ten noorden van Echentive
in de gemeente Fuencaliente op de zuidpunt van La Palma. Het gitzwarte strand ligt aan de voet
van de vulkaan Teneguia en is nog niet zo lang geleden ontstaan door de laatste uitbarsting in
1971. Men loopt hier middenin vers vulkanisch 'vuur'land en het geeft wel een mysterieus
sfeertje. Slechts één weekenhuisje staat er, al dan niet illegaal gebouwd. Men heeft het
gedeeltelijk zwart geschilderd omdat het niet te veel zou opvallen in het landschap.
Interessant voor een fotoshoot





De lijn op de voorgrond is de lifeline (drinkbaar water).











De vulkaan Teneguia.











Tonnen drinkbaar water, eentje met warm en eentje met koel water.
In de zwarte buis wordt het water eerst opgewarmd door de zon.

Deze half albino palmboom staat bekend als de "La Palma Blanca de El Morro (Mirca)".
Hij is een mutatie en de enige in zijn soort bekend op het eiland. Volgens de eigenaar; Wanneer
de zaden ontkiemen worden de zaailingen 25 cm. groot en sterven af. Veel mensen hebben zaden
meegenomen en geprobeerd om zo'n uitzonderlijke boom in hun tuin te hebben, maar niemand
is er tot hiertoe in gelukt.

Puerto Naos - Fiesta de Nuestra Señora del Carmen.

***

Alle jaren in de maand juli is er een volksfeest in het badplaatsje Puerto Naos, dat duurt van 16
tot 22 juli. Er zijn dan allerlei activiteiten voorzien die te maken hebben met de zee, het vissen,
de Maagd, water, zeelieden, eten en drinken, enz ... zie:

 http://www.larevistadelapalma.com/fiestas-de-nuestra-sra-del-carmen-2012-puerto-naos/

De zaterdag morgend laatsleden organiseerde de buurtvereniging "Jaraco" een sardientjesbak op
het strand met papas arrugadas (kleine aardappeltjes met heel veel zout in de schil gekookt),
mojo verde (Een typische Canarische pikante saus), gofio bommen (ballen gerold van
verschillende gemalen en geroosterde granen met bouillon als kleefmiddel) en natuurlijk
 overspoeld met Palmese witte en rode wijn.




























































Niet vergeten sardientjes vreten (grapje)

 
Zonsopkomst.

De Mirador de Los Cañones is gelegen op een rots naast het sanctuarium Las Nieves. Tegenover
het kerkje, tussen het Casa Rectoral en Casa de Romeros loopt een smal klinkerpad omhoog.
Eens men boven op de rots staat is het zicht naar berg, dal en zee overweldigend. Naar de bergen
toe heeft men zicht op de vele canyons (kloven = in het Spaans cañones) maar cañones wil ook
zegen kanonnen. Dus kies maar hoe deze plek mag heten, de antieke kanonnen liggen er voor je
voeten. Ze liggen daar gericht op de bergen, dus niet om Santa Cruz de La Palma te verdedigen
tegen de zeerovers, alhoewel ik denk dat ze daar in de 16 en 17de eeuw wel toe gediend hebben. 

















De twee lange stukken artillerie komen uit het "Castillo de Santa Catalina". Zij dienden dus
werkelijk ter verdediging van het eiland tegen de piraten. De twee kortere kanonnen zijn
afkomstig uit een Engels schip. De kanonnen worden elke 5 jaar gebruikt voor salvo's aan
de Maagd tijdens de "Bajada de La Virgen". Om de kanonnen terug te krijgen (eventueel voor
het eilandmuseum) is er een strijd onstaan tussen de stad Santa Cruz en de kerk in Las Nieves.
Omdat de kanonnen historisch erfgoed zijn, mogen ze niet worden verplaatst.
Bron: Fernado Rodriguez.


 

Las Nieves (3)

Canarische worstelaars

Het was heerlijk weer die dag en op een bank tegen de gevel van het kerkje van Las Nieves
waren een groepje Canarische worstelaars een feestje aan't brouwen. (Lucha Canaria is een
nationale sport met een eeuwenoude traditie op La Palma). Een mooie en originele locatie om
te feesten, dacht ik. Toen ik dichterbij kwam en ze merkten dat ik foto's nam, riep er een:
"¡Foto, foto! ¿Prensa? Queremos foto". Riepen ze in koor. Ik vroeg hen om te gaan staan aan
de overkant voor het "Casa de Romeros" (Het huis van de Pelgrims). De fel door de zon
beschenen witte achtergrond van het kerkje vond ik niet geschikt. Zo gezegd, zo gedaan. Er was
er zelfs eentje bij die uit de kleren ging, zo te zien een echte worstelkampioen.

Las Nieves (2)

Vanaf het kerkje in Las Nieves kun je een gemarkeerde wandeling van 11 kilometer lopen
doorheen de Barranco de La Madera. Het is een stappen voor getrainde die hards. Je bent
minstens vijf uur onderweg. Moeilijkheidsgraad op de schaal van 1 tot 10 is een dikke 7 met
+/700 m. en -/700 m. stijgen en dalen. Adembenemend mooi, dat wel!
Mijn oude knoken kunnen zo'n tocht niet meer aan, dus slenter ik wat rond het kerkje en een
beetje hogerop op zoek naar : "Mooie plaatjes schieten". Omheen het kerkje staan eucalytus-
bomen die zo oud zijn als Methusalem. Op het pleintje prijkt een fontein met al dan niet
geneeskrachtig water. Aan de overkant in het Casa Rectoral kan men schapulieren en religieuze
souvenirs kopen. Hier en daar waakt de Maagd op de voordeuren van antieke huizen.
Een beetje hogerop in een zijstraatje bevinden zich de openbare toiletten van weleer ( zonder
deuren ). Ik veronderstel dat ze geen dienst meer doen maar behouden blijven als "monument".
;-)

Las Nieves (1)

Las Nieves is het bekenste bedevaartsoord van La Palma. Elk stadje op het eiland is gebouwd
rondom een kerk maar in het bedevaartskerkje van Las Nieves huist de beroemde heilige maagd
van de sneeuw (Nuestra Señora de Las Nieves), patrones van het eiland. Ook bekend vanwege
de optocht die hier om de vijf jaar plaatsvindt, La Bajada de la Virgen. De volgende is in 2015.
Deze traditie wordt al sedert 1680 in stand gehouden. In eerste instantie wordt de processie
gehouden om regen af te smeken alsook voor tal van verschillende individuele wensen van de
bevolking. Zoals bijvoorbeeld : Stoppen met roken ;-). Ik herinner me zo'n 10 a 15 jaar geleden
hing er een brandende-kaarsen geur in het kerkje. Tegenwoordig kan men geen kaarsje meer
aansteken maar wel een lampje branden. Bijna niemand heeft tegenwoordig nog lucifers bij zich
of een cricket. Wie rookt er nog? ;-) 









































De Madona van de Sneeuw is een 57 centimeters hoog aardenwerk beeld gemaakt uit Portugese
klei, dus waarschijnlijk niet vervaardigd in een Vlaams atelier zoals zovelen denken. Het is
versierd en rijkelijk bezet met goud en edelstenen. Om het geheel nog mysterieuzer te maken
staan er letters op de sierrand van haar mantel die niemand kan ontcijferen. Bovendien werd ze
gevonden in een dikke muur ná de verovering door de Spanjaarden. De kroon geheel gemaakt
uit goud, emaille en parels werd in het begin van de 17de eeuw geschonken door een
geëmigreerde Palmero vanuit Granada in de Indieën (Indieën, zo werd Zuid-Amerika genoemd
in die tijd). Het altaar is geheel opgebouwd door Palmese zilversmeden uit zilver waarvan de
conquistadores heelder scheepsladingen wegsleepten uit Zuid-Amerika.





De madona staat tegenwoordig achter (al dan niet kogelvrij) glas. Men merkt het bijna niet, wel
als men een foto neemt met de flits.