LA PALMA - EL TEIDE

Dit is de tijd van het jaar waar ik de schoonheid en onophoudelijke krachten van de oceaan, de wind en de golven het meest waardeer.

                     HAMIRIGUADES, VESTAALSE MAAGDEN VAN DE GUANCHEN
                _____________________________________________________________

Hamiriguades ook wel Hari-maguades genoemd waren knappe jonge dames die speciaal werden uitgekozen om gedurende een aantal jaren de goden te dienen. Ze brachten de schoonste jaren van hun leven door op de berghellingen in afgelegen grotten, die ze slechts een paar maal per jaar mochten verlaten. Een noodzakelijke voorwaarde om hari-maguade te worden was, dat ze dik en mollig waren, waren ze dat niet dan werden ze eerst net als de kalveren vetgemest. Bij aanhoudende droogte trokken ze tezamen naakt naar zee en sloegen met takken op de aanrollende golven om daardoor de natuur te dwingen om voor regen te zorgen. Mannen mochten dit schouwspel niet aanschouwen op straffe des doods. Als ze de aan de goden toegeschreven jaren hadden vervuld, trouwden ze gewoonlijk met een edelman.

                                                        DRAKENBLOED BOOM
                                                  ___________________________

Dankzij verdedigers van de natuur (De Groenen) heeft zich de laatste jaren onder de bevolking en dus ook in de politiek het idee verspreid, dat het absoluut fundamenteel is uitzonderlijke bomen te beschermen en te conserveren.
Palmeros zijn fier op deze mythische en legendarische bomen die uitsluitend op Macaronesië voorkomen. In het noorden van La Palma zijn ze wat aantallen aangaat het best vertegenwoordigd.
Een tijdje geleden was ik in het noorden en kwam toevallig zo'n "Grote Milieubewustzijn" tegen.
Door aanpassing van een bocht in de weg werd met man en macht en op spectaculaire wijze een drakeboom verplaatst.
Een voordeel bij dergelijke operaties is dat de drakeboom stress bestendig is. Gebroken takken groeien terug aan, er komen zelfs twee of meerdere takken uit voort.
Zoals de legende verteld ; 
Als men een draak zijn hoofd afhakt, groeien er twee nieuwe koppen uit zijn romp...

"Droge keien op natte rotsen".
_____________________________
Het tijdstip van de dag, 'Het blauwe uur' is belangrijk tijdens de tocht naar de plaats waar het gebeurt.
Droge stenen dragen naar natte rotsen ...

"De Caldera de Taburiente" is een enorm ketelvormig gat waarvan de bovenrand hoger is dan
2000 m. boven de zeespiegel  met een top van 2426 meter.
Deze bovenrand is een geologisch paradijs, waar door erosie in de loop der tijd een kleurrijk en surrealistisch landschap werd gecreëerd. Grillige rotsen, uitstekende punten en steile bijna verticale rotswanden in alle kleuren van de regenboog.

                                                      PLAYA DE PUERTO NAOS
                                                _____________________________

Zandstrand in de toeristenzone van Los Llanos.
Playa de arena en la zona turística de Los Llanos.
Sand beach in the tourist zone of Los Llanos.

Een typische strandvakantie op La Palma is mogelijk. Grote hotelcomplexen zul je (tot hiertoe) gelukkig niet veel vinden. Alleen in het aan de westkust gelegen Puerto Naos en Tazacorte, ook ten zuiden van Santa Cruz in Los Cancajos bevinden zich beperkt appartementen en hotelconcentraties.

La Palma staat vooral bekent om zijn waterfles - zonnebril - lotion - kompas - bergvakanties.
Het zijn juist de verblijven in kleine dorpskernen waaraan je later met fijne herinneringen zult terugdenken.
Voor accomodatie in kleine en grote huisjes ga naar www.oceaanzicht.nl
Simply the best!

In het noorden van La Palma niet ver van "Lomo los Machos", in een vrij ontoegankelijke, diep uitgesnede, smalle en onhergbergzame ravijn staat een fallusachtige rots. Deze fonoliet is geen uitzondering op het eiland, men komt er o.a. tegen in de Caldera (alwaar ze aanbeden werden door de Guanchen), op de Cumbre en in het zuiden.
Deze puntrots is heel bijzonder. op een bepaald uur van de dag, op de juiste plek, ontwaard men een Indianen gelaat. Een "warrior" komt tevoorschijn door een spel van licht en schaduw, gebeiteld door de zonnestralen.
Het fenomeen kende ik wel van horen zeggen, het staat nergens vermeld in de toeristen gidsen en ook niet op topografische stafkaarten. Te moeilijk bereikbaar en te ver weg van de toeristencentra,
de juiste tijd en de atmosferische condities om het fenomeen te aanschouwen maken het onaantrekkelijk voor toeristische uitbuiting.

                                              DE NIEUWE GPS WANDELKAART
                                           _________________________________

De nieuwe GARMIN GPS met SD - kaart, kan geladen worden met elk willekeurig geel schijfje.

Voor wandelaars is La Palma natuurlijk uitstekend bewegwijzerd, men hoeft gewoon de wegwijzers te volgen ;-)
De avontuurlijke toerist kan La Palma bereizen op twee benen langsheen goed gemarkeerde paden. De afstanden worden dan opeens enorm en het reizen brengt dan enige risico's met zich mee.
Op sommige plaatsen in het noorden is het landschap nog steeds zoals de Spaans conquistadores 500 jaar geleden ervaren moeten hebben.
Natuurbeschermers die ik gesproken heb vinden door zoveel mogelijk paden ongemarkeerd te laten, de wilde schoonheid van La Palma langer behouden blijft. Zo zou er ergens in 'Europa' nog een plaats zijn waar je je eigen weg moet vinden, want in elk vliegtuig zit er wel een toerist die voor veertien dagen ontdekkingsreiziger, trappeur, schrijver, fotograaf en amateurarcheoloog of paleontoloog wil spelen en dat is mogelijk op La Palma.

Kun jij, je inbeelden dat vroeger de wandelaars een pad volgden en van wegwijzer naar wegwijzer liepen??

De hoofdstad van het eiland, SANTA CRUZ DE LA PALMA.
Daar stond ik dan "at the right time"
                            "at the right place"

Door het goedkope krediet brak er op La Palma een ware bouwwoede uit, niettegenstaande de laatste decennia de groei van de bevolking onder het nationaal gemiddelde lag.
Dit fenomeen heeft er voor gezorgd dat er op alarmerende wijze landbouwland werd opgeslokt en dorpen als een olievlek uitdeinden. Het landelijk agrarisch karakter verdween.
Nu, door de krediet crises liggen veel projecten stil en worden niet meer uitgevoerd.

De 'constructie' stond er nog de dag daarna, de dag erna, de dag dáárna en nog een paar dagen daarna.
Tijd genoeg voor wandelaars om 'het geval' te fotograferen, voor kinderen om er kamp in te spelen en om de zon te zien ondergaan.

Een dikke twee weken geleden was er gedurende een "depressie" veel rommel aangespoeld op het strand.
Na de eerste golf van strandjutters lag er nog genoeg aangespoeld hout, om tijdens de ochtendwandeling een "outsider-Art" sculptuur te maken. Gelukkig was mijn 'One and Only' erbij die er een reportage van maakte en kon ik achteraf nog eens bekijken hoe ik het allemaal in elkaar had gestoken.

Wordt vervolgd ...

                                              DE ZOUTPANNEN VAN LA PALMA
                                        _____________________________________

De zoutpannen liggen op de uiterste zuidpunt van het eiland. Het schitterende witte zout vormt een uniek contrast met de zwarte vulkanische omgeving. Het is een van de weinige zoutpannen die nog functioneren op de Canarische Eilanden. De winning van het zout gebeurd door verdamping van het zeewater. Het zout wordt hier op het eiland verkocht als gewoon keukenzout. Het is ook ideaal als geschenkje om mee naar huis te nemen, speciaal verpakt als "Fleur de Sal" met uitleg over het eiland. Het rots-zout kan ook gebruikt worden als badzout.
De hoger gelegen bassins van de zoutpannen zijn een ideaal habitat voor verschillende soorten trekkende waadvogels, die met hun lange snavels en poten de bodem beroeren op zoek naar voedsel.
Enkele jaren geleden was er een groep flamenco's verloren gevlogen en neergestreken. Het was een prachtig zicht de sierlijke roze vogels met op de achtergrond schitterend wit zout en zwarte lava.
Toen had ik nog geen digitale camera...

Kan het niet laten, overal waar ik kom moet ik ze maken, ook bij de sterrengluurders in hun paddenstoelen.

     DE MAGIC TELESCOOP IS EEN OPEN TELESCOOP VAN HET CHERENKON TYPE
_____________________________________________________________________________

Deze telescopen worden gebruikt om de gamma stralen te observeren. Het is een project door verschillende universiteiten van meerdere landen. De spiegels hebben een diameter van 17 meter. Deze telescopen hebben een grotere capaciteit om het licht van verre objecten op te vangen en details te onderscheiden die tot hiertoe niet mogelijk waren.
De werkingskosten van dit project zijn geraamd op meer dan 50 miljoen euro per jaar.

Momenteel is er een concurrentie strijd gaande tussen verschillende sterrenwachten op onze planeet om de " Europese Supertelescoop" te mogen verwelkomen. Verleden maand was de strijd nog niet gestreden.

                           DE STERRENWACHT VAN DE ROQUE DE MUCHACHOS
                      _______________________________________________________

Door het klimaat en de geografische ligging, diep in de oceaan heeft La Palma bijna geen licht pollutie.
De nachtelijke hemel boven La Palma is beschermd gebied. Om de sterrenhemel boven het eiland niet met licht te vervuilen wordt de straatverlichting gecontroleerd door de Canarische regering.
Een "lichtwet" werd uitgevaardigd die een bepaald soort lampen verplicht stelt om de observaties en het zicht van de telescopen niet nadelig te beïnvloeden. Ook mogen geen vliegtuigen het hemelgewelf binnenvliegen. De sterrenwacht is een der belangrijkste ter wereld, dus ook wat betreft de kwaliteit van de nachtelijke hemel zowel als de omvang en instrumentatie van de telescopen.
Midden in een landschap van ongekende schoonheid verblijven de astronomen (foto 1) die in hun paddenstoelvormige observatoria naar zwarte gaten en nieuwe planeten speuren. Eens per jaar is het hele wegennet dicht gesneeuwd  en worden de voyeurs in hun championgebouwen bevoorraad per helikopter (foto 1 en 2, helikopterplatformen).

Wordt vervolgd ...  

VIEJA (papegaaivis) is een lekkere en bekende vis op het eiland. Hij leeft tegen de kust tussen de rotsbodem met schuilplaatsen.
Palmeros laten zich met een klein bootje bij laag en kalm water naar een rots in zee brengen en worden 's avonds weer opgehaald. Als aas gebruiken ze krabben (terplaatse gevangen) of reepjes inktvis van de supermarkt.
Hoe groter de vis hoe beter de smaak. De kleine exemplaren worden gefrittuurd en de kleine graatjes worden mee opgegeten, net als chipkes.

Beeldje : doorgekliefde bewerkte strandkei met laswerk.
              hoogte 27 cm.
              breedte 25 cm.
_____________________________________________________________________________
Heet van de naald, door René Flohil.
De vieja is inderdaad een familielid van de papegaaivissen. Latijnse naam 'Sparisona Cretense'.
De jongen zijn volledig zacht oranje van kleur.
Het vrouwtje prachtig rood / geel gekleurd en noemen ze hier "vieja colorada"
Het mannetje is Grauw / Grijs en noemen ze "vieja parda".
Op zich is dit wel apart, want meestal is het in het vissenrijk andersom.
Meer weten over vissen hier op het eiland, Google dan naar "vissen op la palma"
Dan kom je terecht bij René Flohil en die weet er alles van ...
 

                                                      RESTAURANT LA FAJANA
                                                ______________________________

In het vervallen havengebouwtje van eergisteren buiten lokale vissers (twee man en een paardenkop) een restaurantje uit voor de inwoners van het dorp (drie man en een paardenkop).
Ik kan er niet meer over vertellen, toen ik er rondneusde was er geen kat. Zoals ik al zei, het was daar heel rustig, net "het einde van de wereld" (lees beschaving)
_____________________________________________________________________________

In the decayed port building, (in the log of the day before yesterday),
local fishermen (two and a half men) keep a small restaurant for the inhabitants of the village (three and a half men).
What can I say, when I walked around there was nobody.
As I said : It was a very quiet place, just the end of civilization.

                                    LEVEN AAN HET EINDE VAN DE WERELD
                              ___________________________________________

Op de vlakte aan de kust van Franceses ligt La Fajana, een heel klein en charmant gehucht, omgeven door bananen veldjes. Een tiental huisjes waarvan de helft verlaten. Het lijkt een spookgehucht, zelfs een hond was achterdochtig en bleef op afstand.
Hoe de bananen velden economisch verantwoord zijn is voor mij ook een raadsel. Vóór het aanleggen van de moeilijke verbinding over land werden de bananen trossen op muildieren geladen en naar de pier van La Fajana gebracht (het haventje van gisteren), vanwaar ze verder over zee naar de haven van Santa Cruz werden vervoerd om dan overgeladen te worden op boten naar Europa.

                                               LIFE AT THE END OF THE WORLD
                                          ___________________________________

On the plains to the coast of Franceses is Fajana, a charming small village surrounden by banana fields.
A dozen houses, half of wich are deserted. It looks like a ghost village, even a dog was suspicious and remained at a distance.
The economical justification of the banana fields is also a mystery to me. Before the building of the difficult connection over land, the bunches of bananas were loaded on mules and were brought to the little port of La Fajana, from where they went further over sea to the port of Santa Cruz, to go on ships to Europe.