OUTSIDER ART - II

Vroeg in de ochtend (eerste foto) de kinderen naar school brengen met een knipoogje naar vrienden van mij en in de namiddag (tweede foto) een terrasje met de duurste kop koffie van het eiland, maar het loont wel de moeite ...
Gewoonlijk wordt de koffie koud en vergeet ge te drinken door het adembenemend landschap ;-)

ASSEMBLAGE KUNST
Als men het werk van vele assemblagekunstenaars bekijkt dan bemerkt men algauw een zekere emotionele betrokkenheid.
Om te beginnen wordt er een materiaalkeuze gemaakt zonder veilig academisch advies, zoals eenvoudig een ding kappen in steen, hout of in klei boetseren.
In tegenstelling van het verbonden zijn aan bekende kunstnijverheidsproducten komt men los van het denken in bekende vakjes en staat men vrij tegenover de grondstof om er nieuwe vormen uit te creëren.
Dit is een van de redenen waarom het op mij een onweerstaanbare aantrekkingskracht uitoefent en op ieder die de moed heeft de populaire maatstaf voor mooi en lelijk te verwerpen om alzo te zoeken naar waarden die meer persoonlijke betekenis hebben.
____________________________________________________________________________
AREND
Zoals steeds tijdens de ochtendwandeling op het strand wordt mijn verbeelding geprikkeld door de aangespoelde rommel. Sommige stukken drijfhout zijn uitgangspunt en ingever om een sculptuur te maken, zoals in dit geval de kop van de arend.
Het eindresultaat, alhoewel niet helemaal correct, beantwoord aan de innerlijke gedragen beelden van de beschouwer.
Hoogte 57 cm, breedte 45 cm.

De route vanaf  " Hoya Grande " naar de top van het eiland (2426 m.) heeft een zeer hoog haarspeldgehalte in de bochten met hellingen van 15 % en is enorm "tijdrovend" voor ongeduldige toeristen.
Voor dit rondje ben je algauw een uurtje kwijt (en als je geen sterke maag hebt nog meer...) zeker als je enkele malen uitstapt om van het schitterend panorama te genieten en eventueel een fotoke te maken. Men heeft daar een prachtig zicht op San Antonio en de heuvels er omheen, waarvan ik je de namen bespaar.

Beachwalker of een wonderbaarlijke reuzenkrab die door een onverschillige golf op het strand is geworpen.
____________________________________________________________________________
NATUUR INSTALLATIE
Er dient in dit werk niet meer betekenis gezocht te worden dan wat voorhanden is. De echte betekenis van het "steenmannen" maken, berust in het handelen zelf. de realisatie van een steenman  gaat gepaard met de fysieke inzet, niet meer dan dat. Er is natuurlijk ook een gevoel van voldoening bij het maken van de foto's, alsof de taak volbracht is.
Een steenman bevindt zich op de rand van figuratie en pure vormelijkheid. Het verticale ritme in het stapelen is een constante die doorbroken kan worden met takken en bomen die zijn aangespoeld.
Een steenman is even een tastbaar concept met een referentie naar een oeroude beschaving.

LA VACA PALMERA - DE PALMESE KOE
________________________________________
Deze koe komt alleen op La Palma voor. De kleur is bleek blond en zij is bijzonder geschikt voor het grasland in de bergen. In het noorden van La Palma kunt ge nog steeds zien hoe koeien rustig grazen op kleine bergweiden, wat helaas niet meer voorkomt op andere eilanden.
De Palmese koe is meer geschikt voor vleesconsumptie dan voor melkproductie. Hun genetische oorsprong is niet geheel duidelijk maar het lijkt zeker dat het kopieën zijn van koeien meegebracht door de eerste Spaanse immigranten.
Heden ten dagen is door hun kleine aantallen het ras beschermd.

Vriendelijk verzoek de steenman niet te verplaatsen,
als hij verplaatst wordt verliest hij zijn betekenis. ;-)

THE LAST FAREWELL - Roger Wittacker
___________________________________________
There 's a ship lies rigged and ready in the harbor
Tomorrow for old England she sails
Far away from your land of endless sunshine
to my land of rainy skies and gales
And I shall be abord that ship tomorrow
Though my heart is full of tears at this farewell

For you are beautifull, I have loved you dearly
More dearly than a spoken word can tell  ( x 2 )

I' ve heard there 's a wicked war a-blazing
And the taste of war I know so very well
Even now I see the foreign flag a-raising
Their guns on fire as we sail into hell
I have no fear of death, it brings no sorrow
But how bitter will be this last farewell

For you are beautifull, I have loved you dearly
More dearly than a spoken word can tell  ( x 2 )

Though death and darkness gather all about me
My ship be torn apart upon the seas
I shall smell again the fragrance of these islands
And the heaving waves that brought me once to thee
And should I return home safe again to England
I shall watch the English mist roll through the dale

For you are beautifull. I have loved you dearly
More dearly than a spoken word can tell  ( x 2 )
____________________________________________________________________________
Beeld van gevonden "oudzeeroest" op het strand en een strandkei.
Hoogte 80 cm, breedte 68 cm.
____________________________________________________________________________
If you want to hear the song "The Last Farewell" from Roger Wittacker, go to You Tube.

OVERLEVEN OP EEN ONBEWOOND EILAND
______________________________________________
Met takken en allerlei aangespoelde rommel een kamp bouwen, dat was de opdracht.
Het moest een kamp worden waar ze 's nachts allemaal in konden slapen, maar tegen de ochtend was er niemand meer te bekennen.
De eerste foto is genomen door mijn 'Wanenonli' op een vroege ochtend vanaf ons dakterras, de kleur is authentiek en een zeldzaamheid, waarschijnlijk moet ge de juiste atmospherische omstandigheden hebben om zo'n uitzonderlijke zonsopgang te aanschouwen.

Vele bladzijden uit de geschiedenis van het ontstaan van de Cro-Magnonmens  zijn nog onbeschreven en zullen dit misschien wel altijd blijven. We weten niet precies het tijdstip waarop ze op deze planeet verschenen. Wat wij wel weten is dat zij reeds 'kunst' voortbrachten.
Weliswaar is metaalbewerking niet zo oud als hun geschiedenis maar het 'zeeijzer' in combinatie met gekleurde speciaal gevormde en uitzonderlijke strandkeien gaven mij de impuls om deze "Theriantropen serie" te maken.
Het aangespoelde ijzer afkomstig van gezonken schepen en meegekomen met de Atlantische stormen is door blootstelling aan het zout en de golven op een uitzonderlijke wijze gebogen, geplooid en geroest.
Door puzzelen, snijden en aaneen lassen van het zeeijzer komt men algauw tot de gewenste assemblage resultaten.
_____________________________________________________________________________
Assemblage; aaneen gelast strandijzer en een lava steen.
Hoogte 68 cm, breedte 20 cm.

VIJF DIMENSIONAAL
______________________________
Doordat de branding de 'sculptuur' maar een paar uur laat bestaan is "tijd" ook een dimensie.
Men zou dus kunnen spreken over vier dimensionale werken waarbij de documentatie in de vorm van foto's als uiteindelijk kunstwerk functioneert. En als dit gebeurd door een toevallige voorbijganger en ik dan 'mijn steenman' op internet tegenkom, komt er nog een dimensie bij ; Het toeval.

AAN DE HORIZON ZIE IK HET EILAND EL HIERRO LIGGEN
_____________________________________________________

De eerste bewoners van de Canarische Eilanden moeten moedige zeeavonturiers zijn geweest, die niet alleen ontdekkingsreiziger waren maar ook pioniers want ze hadden varkens en geiten bij zich.
De eilanden het dichtst gelegen bij Afrika moeten als springplank gediend hebben om de andere eilanden te bevolken.
Eén hardnekkige vraag waarop tot hiertoe geen antwoord is gevonden is : Hoe is het de oorspronkelijke bewoners gelukt deze tocht over zee te volbrengen? Hun boten zijn nooit terug gevonden. Ook zijn er geen mondelinge overleveringen.
Wat we zeker weten, is dat om de zeetochten te maken de oerimmigranten boten of kano's hadden die zeewaardig waren en dat ze de kennis moesten hebben om er mee te varen. Die vroege zeevaarders hebben zich een weg weten banen door de eilandengroep, al was het maar van eiland naar eiland dat binnen hun zicht lag of door de rookpluimen van de vulkaanuitbarstingen waardoor ze wisten dat daar land moest zijn.
Bij de komst en de veroveringen van de Spanjaarden (1402) kenden de bewoners geen boten. Op elk eiland leefden de bewoners in hun isolement. Wat vooral intrigeert is waarom hun zeemanschap verloren ging.

THERIANTROPEN SERIE
_____________________________________________________________________________
Dat er in een klein gedeelte van Europa grote hoeveelheden grotschilderingen uit de oertijd zijn gevonden is algemeen bekend, maar ook in vele andere hoeken der aarde hebben onze oerouders in dezelfde tijd inscripties gekerft op rotsen en prachtige verfijnde beeldjes van been, ivoor en steen gemaakt.
Vele van deze raadselachtige figuren waren "Theriantropen", afbeeldingen van een 'half mens, half beest'. Het zijn afbeeldingen van wezens die niet bestaan en nooit bestaan hebben. Het zijn stuk voor stuk fantasie schepsels of monsterlijke hybriden.
Deze raadselachtige beelden waren de inspiratiebron voor het maken van een assemblagereeks
(tot nu toe een twaalftal) uit zeeijzer, strandaluminium, juthout en ander aangespoelde strandvonsten.
Vandaag post ik er een en met de tijd volgen er meer.
Zoals archeologen de geschiedenis van de mensheid opdiepen uit zijn afvalhopen, zo laat ik mij als hedendaags schrootkunstenaar door dezelfde bron inspireren.
_____________________________________________________________________________
Assemblage uit allerlei strandvonsten.
Hoogte 64 cm, breedte 34 cm.

                          STEENMAN IN STIL GESPREK MET HET UNIVERSUM
Het is nog vroeg in de ochtend, nog geen spoor van mensen.
Blauw staat in de kleurenpsychologie  voor "eenzaamheid", dat kun je merken.
op het tijdstip waarop de dag ontwaakt is er nog niemand op pad,
het strand nog in volle rust.
Het "blauwe" uur, uitermate geschikt om een steenman te bouwen.
Over het zand verspreid liggen keien ... verzamelen,
een steenman in stil gesprek met de hemel.

In het noorden van La Palma liggen voor de kust drie rotseilanden.
ROQUE DE SANTO DOMINGO
ROQUE DE LAS TABAIDAS en
ROQUE EL GUINCHO.
De namen van deze rotsen worden onderling nog al eens verwisseld en er kunnen hevige discussies uit ontstaan. Het noorden is het oudste gedeelte van het eiland en daarom meer door inwerking van de natuur geërodeerd. We spreken dan over steile kusten, diepe ontoegankelijke ravijnen en vooral een wilde zee. Een groot gedeelte van deze kustlijn valt onder een beschermd gebied met de naam
"Costa Hiscaguán", een naam die de pré-Spaanse bewoners aan dit gebied gaven. De rotseilandjes zijn overblijfselen van de oorspronkelijke kustlijn die door erosie en de enorme kracht van de zee honderden meters is teruggeduwd.

De steengroeve (zandwinning) ligt in het natuurgebied "Teneguia".
Dit gebied verkeerd in het algemeen in een goede staat. Voor vele natuurliefhebbers is deze steengroeve een doorn in het oog. Het meest te betreuren valt de vernietiging van een groot gedeelte van een van de lavastromen uitgestoten door de vulkaan 'Teneguia' (1971) vlakbij de steengroeve Las Cabras.
Wat destijds als de wraak der Goden werd opgevat, geldt inmiddels, althans voor sommigen als een geschenk. Van het zand en het gesteente dat de vulkaan uitspuwde kunnen nu huizen en hotels worden gebouwd voor de te verwachte toename van het toerisme (?)

De foto is genomen in het " MAROPARQUE " .
Het enige vogel-dier-botanisch-park die naam waardig op La Palma.
Het vogelbestand is ondergebracht in volières met sluisdeuren voor de in en uitgangen.
Men kan er dus als bezoeker (vrij) in rondwandelen ;-)

RAW-ART ... ART BRUT ... RAUWE KUNST ... BRUTTE KUNST
_____________________________________________________________________________
Rond 1870 begonnen gekke(n)dokters de gekkenkunst te gebruiken bij de diagnose van hun patiënten. de 'Brutte Kunst' moest voldoen aan bepaalde criteria, zoniet werd de patiënt voor gek verklaard.
Enkele vereisten waren dat de natuur correct werd weergegeven, met de juiste kleuren en moest de beschouwer een gevoel van schoonheid krijgen bij het aanschouwen van het "kunstwerk".
Wat heden nog steeds geld is dat 'Art Brut' qua inhoud en vorm in belangrijke mate de psychische complexiteit van de gedachtegang van de maker weergeeft. (No kidding)
_____________________________________________________________________________
Beeld van aaneen gelast , geperforeerd zeeijzer en een stuk aangespoeld beton.
Hoogte 71 cm, breedte 38 cm.

ROQUE TENEGUÍA - HEILIGDOM VAN DE GUANCHEN
__________________________________________________________
Een groot gedeelte van de plekken met rotsinscripties liggen op hoge rotsen of uitzichtpunten van waar men een groot gebied kan overzien. Als men de rots Teneguía beklimt heeft men een 'einde ver zicht' over gans de westkust van het eiland.
Waarschijnlijk heeft deze plaats te maken gehad met offerkringen of de "Tagoror" (plaats van samenkomst) . Alleen al de omgeving en naar de rots toelopen heeft iets sacraal. De rots straalt nog steeds permanent magnetische warmte stalen uit. De Teneguía rots is ook landschappelijk en botanisch interessant en doet dienst als oriëntatiepunt voor vissers en zeilers.
In het gebied om de rots heen hebben verschillende vulkanische uitbarstingen plaatsgevonden. De vele (meer dan honderd) rotsinscripties zijn spijtig genoeg in een zeer erbarmelijke staat.
De spiralen zijn in de loop der jaren overdekt met een natuurlijke 'rotsvernis', een natuurlijke laag die bestaat uit minerale en organische stoffen van verschillende kleuren.

STRANDJUTTEN TIJDENS HET BLAUWE UUR EN DE BUIT
_______________________________________________________

Vrijwel dagelijks als het kan, ben ik tijdens "het blauwe uur" aan de kust. De zon is nog niet verschenen over de kim en op het strand kun je het zeeglas, de gebroken stukjes keramiek, drifthout en zeeijzer goed onderscheiden. Als de zon schijnt, schittert alles en kan men alleen maar jutten in zijn schaduw. De belangstelling voor de stukjes keramiek uitgestrooid door de hand van een onverschillige zeegod en het verzamelen ervan stimuleert de verbeeldingskracht die de inspiratie aanwakkert. Ongetwijfeld geeft het mij een stimulans om een ontwerpidee uit te werken en zo een mozaïek vorm te geven.
Momenteel nog allemaal in het "koppie, koppie" ... 
Misschien begin ik er nog wel eens aan ...
In ieder geval; De ochtendwandeling is goed voor de knoken, om nog maar te zwijgen over het bukken om de minuut.
Laatste foto; de buit van een uur strandjutten.