IN DE SPOREN VAN HET ZEEMONSTER

Gisteravond dacht ik toch eventjes "De regens komen eraan",
maar vandaag nog steeds geen druppel ...

Als je vis kan vangen in de zee lijkt het onnodig om dezelfde vis ook te kweken. Tijdens een periode van weinig vis aan de kusten van La Palma kwamen sommigen op het idee om het eeuwenoude vangen van vis in de oceaan te vervangen door het cultiveren, net zoals bij de veeteelt. De aqua cultuur zou een oplossing bieden voor de groeiende vraag naar vis.
De onderneming liep niet van een leien dakje. Tijdens een zware winterstorm enkele jaren geleden brak een net en de dorada visjes gingen migreren rond het eiland. Grote scholen dorada's werden telkens gesignaleerd door enthousiaste kant- en strandvissers.
In de haven van Tazacorte mag niet gevist worden en zie je de dorada's  vanaf de kade in grote groepen onder je neus voorbij zwemmen. 

" In den beginne " dat wij hier woonden vroeg ik aan mijn buurman :
" Hoe krijg je de stammen van de palmbomen (Washintonia's) zo mooi "
" Wel, met een koetter " zei hij.
Na veel vijven en zessen wist ik dat hij en 'cutter' bedoelde.  Curieus ging ik op zoek in het van Dale, jawel cutter bestaat. Het is een snijwerktuig, maar ook een persoon die filmstroken aan elkaar lijmt.

Met het palmafval heb ik de karvelen van Columbus uitgebeeld.

Eventjes tussendoor; Tien in een dozijn ;-)

De legende van het mysterieuze kruis op de klif van "El Bine" 250m. boven de zeespiegel.
_______________________________________________________________________________
Een legende in verband met dit kruis verteld ons dat in een donkere nacht, een moeder met haar ziek kind op de arm, verplicht was een arm van het kruis te gebruiken als fakkel om de steile scherpe bochten op het pad naar de diepte te onderscheiden. Toen haar kind terug gezond was ging de moeder met een zwaar kruis op haar schouders de helling op naar de plaats van het delict. Op haar terugweg verscheen er een wit licht en zij werd vergeven voor het gebruik van het kruis als toorts.
Jaren verstreken ... de lokale bevolking bleef een zwervend licht zien dat de helling van de klif afdaalde.
Die jaren deden de zaklampverkopers goede zaken.

                                        PORTRET VAN CHRISTOFFEL COLUMBUS
                                    __________________________________________
Van Columbus is tijdens zijn leven nooit een portret geschilderd. Misschien was hij te gierig om een schilder te betalen of was hij niet ijdel genoeg. Misschien kon hij niet goed stil zitten omdat de Caribische Indianen zaten te wachten om ontdekt te worden ;-) wie zal het weten.
De (minstens) zeventig portretten van Christoffel Columbus zijn geschilderd na zijn dood. Er zijn blonde, donkerharige, grijze, stuurse, ontspannen, grimmige, met en zonder snor of baard, dunne en dikke maar geen enkele met bril ;-).
Geen van de schilders heeft Columbus ooit in levende lijve gezien, er bestaat wel een nogal bombastische beschrijving over de man.

De Canarische Eilanden hebben een belangrijke rol gespeeld bij de ontdekkingsreizen van Columbus.
Columbus bunkerde op de eilanden (weliswaar geen brandstof maar voedsel, drinken en vee).
Sindsdien vele oceaanvaarders op weg naar de Nieuwe Wereld.
_____________________________________________________________________________
Portret van Columbus, hoogte 78 cm, breedte 55 cm.
Hout en op het strand gevonden materialen.
De kin en of de baard geven de kusten aan van het eiland San Salvador waar Columbus voet aan wal zette op weg naar de ontdekking van een nieuw continent.
Het ijzeren masker geeft aan dat hij 'bekroond' werd met gevangenschap en niemand meer weet hoe hij er in werkelijkheid uitzag.
De gekleurde stukjes glas geven de route aan die hij volgde over de toen onbekende oceaan.
De mond ; hij was een mooiprater, zodat hij Isabella van Castilië in de gegeven omstandigheden zover kreeg dat zij hem de mogelijkheden en het geld verschafte om het 'avontuur' te wagen.
En last but not least, om te weten dat 'daar' land lag, had hij een fijne neus ;-)

                           SANTA CRUZ DE LA PALMA - RISCO DE LA CONCEPCIÓN
                        _______________________________________________________
Sinds de verovering van het eiland (1493) door de Spanjaarden werd de baai benut als haven.
In deze baai ontstond de hoofdstad van het eiland, Santa Cruz werd gedeeltelijk gebouwd op de hellingen van de vulkaan "La Caldereta".
De daarop volgende twee eeuwen werd de stad welvarend doordat het eiland diende als handelspost voor de Nieuwe Wereld.
In 2002 werd La Palma uitgeroepen tot beschermd biosfeerreservaat, daardoor moet het eiland zich richten op kleinschalig toerisme. Voor velen op het eiland een contradictie in spe.

III. The making of ... a horseshoe fish.
De foto's waarop ik las zijn gemaakt door mijn "Wanenonli"
_____________________________________________________________________________
Assemblage: Hoogte 41 cm en breedte 39 cm.

Workshop; Het maken van een vis.
De kei is een onlosmakelijk onderdeel van de Palmese strandjes. Een minderwaardig object waar we tegelijkertijd grappige vormen in zien.
Zoals je ziet, met minimale bewerking komt de vis te voorschijn.
Morgen laat ik zien hoe de visstaart gemaakt en geheel geassembleerd wordt.
Wordt vervolgd...
PS: Ikzelf doe geen workshops meer, maar misschien breng ik iemand hier op La Palma op het idee om het te doen.

                                    EEN STRANDKEI MET EEN VERHAAL IN WORDING
                               ___________________________________________________
Vele strandjes op La Palma zijn in de winter veelvuldig bedekt met keien (door de hevige branding) en in de zomer met zwart lavazand. Dit maakt dat bijna elke dag de 'onderste steen boven ligt' en het voor een verzamelaar zoals ik leuk is om de mooiste en kleurrijkste uit te kiezen en mee naar huis te nemen. Er zijn van die mooie momenten dat je een speciale steen vindt en er reeds in gedachten wat mee maakt.
Morgen laat ik in een reeks foto's zien hoe het "creatief werk" waarin de kei centraal staat tot stand kwam.

La Palma heeft geen witte stranden die reiken tot aan de horizon; Op de meeste plaatsen dalen de bergen met steile rotswanden af in de oceaan. Hier en daar is echter wel een baai met een strandje van git zwart lava zand.
In de zomer is aan te raden schoeisel te dragen om over het strand te wandelen. Het zwarte zand slorpt de zonnestralen op en wordt gloeiend heet.

                                      DE OMMUURDE BANANEN PLANTAGES
                                    ______________________________________

Omdat de bananenplant met zijn brede bladeren erg windgevoelig is werden om de plantages heen muren gebouwd. Voor de komst van de plastic tenten waren alle plantages ommuurd ; Muren van grove grijze cementstenen met gaten erin.
Als de ommuurde plantages op terrassen boven elkaar gelegen zijn, maken ze vanuit de verte de indruk van een versterkte vesting. De muren van plantages die dicht tegen de oceaan staan worden door Atlantische stormen regelmatig zwaar beschadigd.
De herstellingen leveren mooie plaatjes op ;-)

                                            HET ONTSTAAN VAN EEN REGENBOOG
                                       _________________________________________
Tijdens het regenseizoen op La Palma kijk ik 's morgens naar tekens die erop wijzen dat er een regenboog kan ontstaan. De weersomstandigheden zijn maar zelden gunstig voor dit fenomeen maar als er een regenboog ontstaat zijn de kleuren meestal fel.
Kijkend naar een wolk of richting de regen en de zon achter je, ontstaan er soms prachtige kleuren. Steeds de moeite waard om te fotograferen.

Interessante sites voor mensen die begaan zijn met onze planeet www.greenpeace.nl  en www.greenpeace.org

Hoe de zon gisteravond onderging ...

In het stadje Los Llanos, op het plein "Plaza de España" staan een aantal reusachtige eeuwenoude laurierbomen uit India. Ze zijn prachtig en hebben geweldige knoestige stammen met een doorsnede van enkele meters.
Onder deze gigantische bomen kan men op terrasjes een 'cortadito' (koffie met gesuikerde melk) drinken of een 'tapa' eten, en rondkijken .... Niet alleen naar de mensen maar ook naar de draken, monsters en kabouters die verborgen zitten in de stammen van de Indische laurierbomen.

Keien die een verhaal vertellen.
____________________________________
op mijn ochtendwandeling ben ik steeds geboeid door de zwerf en rolkeien die ik tegenkom.
Sommigen zijn misschien meegekomen als ballastkeien op de karvelen van de Spaanse veroveraars ;-)
Geteisterd door de elementen en met een zwerftocht van duizenden jaren liggen ze daar aan mijn voeten. de meeste zijn reeds door de natuur gevormd en afgerond of ovaal, steeds net niet volledig rond (...)

Gisteren zijn we nog eens naar de vlooienmarkt geweest. ik had me als doel gesteld om enkele markante koppen te fotograferen. Nu moet ik bekennen dat ik daar geen krak in ben, verre van, ben een beginneling. Voor "street-fotography" moet je een beetje durven en het geeft dan wel een kick. Als de mensen in de gaten krijgen dat je hen aan't fotograferen bent dan verdwijnt het ongedwongen en wordt er direct geposeerd, of ze steken duim en wijsvinger naar omhoog en vragen money- money ;-)
Wat dacht je , de vlooienmarkt is 'big business'.

Zicht vanaf de Caldera rand naar het noorden.

Een van de voornaamste redenen waarom wij hier bijna 20 jaar geleden kwamen wonen was het klimaat. Wonen op dit eiland is voor mij nog steeds een unieke belevenis. De 'world wide web' en de digitale fotografie (van de negatief naar de pixel) waren poorten die opengingen naar een nieuwe wereld. "De wereld verzamelen met fotografie". Veel van mijn leeftijdgenoten zijn daar (nog) niet aan toe en zullen het misschien ook nooit meer meemaken.
De afgelopen jaren ben ik gefascineerd geraakt door de verschillende aspecten van dit wondermooie eiland. Op mijn blog laat ik graag het dagelijkse leven zien zoals ik het meemaak. Meestal maak ik series van foto's waarvan ik denk dat mensen het leuk vinden. Sommige foto's roepen emoties op van verbazing en woede tot verdriet en verwondering, maar het liefst heb ik een glimlach.