Vanaf mijn terras kijk ik uit over de Atlantische oceaan,
naar de wolken en de zon en hoe drie karvelen naar het westen varen,
als suikerklontjes die langzaam (ver)smelten.
Ik denk aan Columbus, 500 jaar geleden,
de man waarmee het begon, de uitroeiing.
Een beetje naar links ligt Hispaniola (nu Haïti en de Dominicaanse Republiek).
Morgen ga ik varen, denk ik dan.
Voor de Indianen in de Andes is gisteren het jaar 5516 begonnen.
Het licht verandert voortdurend en speelt in de camera.
Schitterend goud bij deze zonsondergang
en de wolken die komen opzetten maken een dreigende indruk.


7 reacties op dit bericht
De uil die.....
Dit is weer eens een andere uil dan de uil die wij kennen en ook nog een keer gemaakt door mensen handen, wat wil je nog meer. Er is dus weer een nieuw soort uil bij gekomen, namelijk de lavauil en hij ziet er erg mooi uit ook.
Groeten van Henny en Jan.
wim
mooi uil en knap geëxposeerd!
Uil
Mooie assemblage!
steenuilen
je zit daar mooi.
ludo
relief
mooi kleur ook.
blont??
tuurlijk staan deze kunstwerken niet lukraak tussen de bergen?
deze pareltjes zijn van jouw hand???
tssss .. hoe traag kan je zijn??
zou ik een dom blontje zijn??
dit maakt dat ik nog meer als voorheen, bewondering heb voor deze kunstwerken!
ongelooflijk knap gemaakt, wim!!!
uil
Schitterend die tweede foto.
Nee Wim, ik had ze geen mopje verteld (haha), ik beheers het Portugees niet ook al vind ik het een schitterende taal.