De Canarische banaan heeft een nogal ander uiterlijk dan de Amerikaanse reuze banaan.
Onze dwergbanaan is klein van stuk en heeft een lekkere en sterkere smaak.
Als men door de bananenplantages wandelt,
krijgt men de indruk dat de banaan vanzelf groeit en rijpt.
In feite vraagt de aanleg van een plantage veel zorg en geld.
De naam bananenplant is meer toepasselijk dan bananenboom.
De stam bestaat uit lange brede bladeren die samen een schijnstam vormen.
Na 8 à 12 maanden verschijnen de bloemen, er verschijnt aan iedere plant een kolf.
Zo'n kolf bestaat uit bloembekleedsels van een donkerrode tot violetachtige kleur.
Elk bloembekleedsel vormt de scheiding tussen twee rijen banaantjes.
De donkerrode bekleedsels worden eraf gesneden
om de zon beter de gelegenheid te geven zijn werk te doen.
De banaantjes worden ook nog "gedefloreerd" om ze sneller te laten groeien.
Zodra de tros (nog groen) is afgesneden wordt de plant omgehakt met de machete.
De "stam" en de resten van de plant worden in stukken verdeeld,
dit blijft liggen voor wat mest voor de volgende generatie.









10 reacties op dit bericht
modern
eenvoudig en stijl
knappe reportage
.
Knap ! ! !
Gr.
P-TER
de wereld van astrid
Om het zo te plaatsten heb je steeds nog een beeld erbij, de schaduw. Je maakt hele mooie beelden met mooi materiaal! Wordt een mens hebberig van.Zou mooi staan in mijn tuin!
Op wacht
Bobbejaan Schoepen (Belgium)
Ik sta op wacht en denk aan jou
Je schreef me af, bleef mij niet trouw
Ook een soldatenhart is niet van steen
Waarom schreef jij die brief en liet je mij alleen
Ik sta op wacht mijn hart doet pijn
Krijg ik verlof, dan staat er niemand bij de trein
Ik had gehoopt dat jij op mij zou wachten
Maar jij kreeg plotseling andere gedachten
'k Heb mij vergist in jou, mij Marjolein
Het valt niet mee om weer alleen te zijn
Ik sta op wacht en denk aan jou
Je schreef me af, bleef mij niet trouw
Ook een soldatenhart is niet van steen
Waarom schreef jij die brief en liet je mij alleen
Ik sta op wacht mijn hart doet pijn
Krijg ik verlof, dan staat er niemand bij de trein
Bij de kazernepoort sta ik nu steeds te dromen
Ik zie daar meisjes gaan en ook weer komen
Jij bent er niet meer bij, mijn Marjolein
Zoals het was zo zal het nooit meer zijn
Ik sta op wacht en denk aan jou
Je schreef me af, bleef mij niet trouw
Ik sta op wacht mijn hart doet pijn
Krijg ik verlof, dan staat er niemand bij de trein
Mààr... een knap beeld, Wim!
wachten
zo'n prachtig beeld mag hier gerust de wacht komen houden!
de vraag is; waar gaan 'we' dan op wachten?
Mooi!
loop je met de neus op de grond op zoek naar keien als je aan de wandel bent?!
kunst
Fijne dag vandaag.