KUNSTWERK - PUERTO DE TAZACORTE

Thema : De lokroep der Sirenen. (5)
Om mijn doel te bereiken heb ik tussen het ijzerafval gezocht naar bruikbare stukken.
Deze verliezen daarmee hun toevallig karakter van afval en worden voorwerpen met een geschiedenis, alsof ze niet gevonden zijn.
De vormen van de stukken metaal worden pas echt levendig als ik begin met 'vuur',
(snijden, verhitten buigen en lassen).
Op dat moment ben ik geïnteresseerd tussen datgene wat ik verwacht en dat wat er daadwerkelijk gebeurd.
Ik probeer dan voor mezelf oplossingen te zoeken.
Het gaat er niet meer om de "lokroep van de Sirenen" uit te beelden maar om hem te construeren.
Soms heb ik het gevoel dat het lukt en daardoor geeft het me recht om zulke dingen te doen.
Het is mijn persoonlijke therapie ;-)

De yucca's gaan slapen ;-)

In vogelvlucht over het kleine haventje van Tazacorte.

De rol die water speelt in ons leven wordt duidelijk met deze foto's.
Zonder water geen avocado's.
Niet ver van de antieke gerestaureerde aquaduc heeft iemand een avocado boomgaard begonnen.
Een alternatief voor bananen. De bomen zijn nog klein. De avocadoboom is slecht in staat water op te nemen en heeft een behoefte aan reguliere water toevoer.
Het duurt wel een tijdje alvorens je avocado's kan oogsten.

Soms denk ik : "Met al die rommel, kan ik echt niet verder leven" ;-)

Zie bijlage ; Een blog vertaald door de machine (grappig).
Als mensen niet meer werken moeten de machinen het maar doen

Op de voorgrond; Een stukje hoofdstad met de zeehaven.
Geheel rechts; De raffinaderij met de immer blauwe rook.
In het midden, De kazernes van het eilandleger.
Daarnaast; Het enigste stukje autostrade (snelweg - tot hiertoe) en weg zonder bochten op het eiland. Op dit stukje laten veel chauffeurs hun auto ff. accelereren (optrekken).
Boven de kazerne; Het toeristisch complex van Los Cancajos.
Daarboven; De luchthaven.
En daarboven; Als men komt aangevlogen om te landen ziet men links uit het raampje de bananekassen.

Thema : De lokroep der Sirenen - recycled metal art.
Om mijn doel te bereiken grijp ik steeds terug naar "De Lokroep der Sirenen".
Zo wordt de sculptuur een individueel "kenobject".
Zolang ik de 'lokroep' voel kan ik niet aan de 'onweerstaanbare verleiding' weerstaan sculpturen te maken die daarop gebaseerd zijn.
Het heeft te maken met onmacht en kracht, daardoor krijgt de abstractie een menselijk formaat en verliest zijn toevallig karakter.
Het individueel kenobject wordt een buitentalige werkelijkheid waarvan de beschouwer een voorstelling kan maken.

De lasnaden, het snijden, verhitten en buigen van het metaal maken deel uit van de constructie.
Het materiaal krijgt zijn eigen geschiedenis.
___________________________________________________________________________

Metaal constructie (assemblage) hoogte: 46 cm, breedte: 29 cm. Gewicht. 7 kg.

Land-Art, vanaf zeeniveau tot hoogtezon.

Hoe hoger we de bergen ingaan, hoe meer de hoeveelheid schadelijke ultraviolette straling door de zon toeneemt. De kracht van de zon neemt per 300 m. hoogteverschil met 4% toe. Op 3000 m. hoogte bevatten de zonnestralen al 50% meer U.V. straling dan op zeeniveau.
De blootstelling van de huid aan ultraviolette stralen versnelt de veroudering van de huid en verhoogt de kans op verschillende vormen van huidkanker en dient daarom volgens dermatologen liever vermeden te worden.
We weten allemaal wel hoe we ons daartegen moeten beschermen.

Als we dit dorp bezoeken, voelen we aan hoe het is om geïsoleerd te wonen ver weg van de bewoonde wereld. Te bedenken hoe moeilijk breikbaar het gebied was in het nog niet zo verre verleden. Alles werd aangevoerd over smalle paden of via de zee en de ankerplaats Santo Domingo.
Het dorp eert ook haar beroemde burgers van weleer, Baltasar Martin die met een groep patriotten de zeerovers verwijderde die de stad Santa Cruz hadden ingenomen en geplunderd.
Anselmo Pérez de Brito die in 1773 het volk aanvoerde tegen de voor het leven benoemde regenten. Het lukte hem door algemene verkiezingen, de stad Santa Cruz een gemeenteraad te bezorgen.
Als men voor de beelden van de beroemde Garafianos staat weet men niet wie, wie is. Waarschijnlijk weet niemand hoe ze er hebben uitgezien, in die tijd was er nog geen fotografie en portretschilders waren er ook niet op het eiland, die zouden trouwens hun brood niet hebben kunnen verdienen.
Oorspronkelijk werd het dorpje gesticht door Portugese kolonisten. Het kerkje (Nuestra Señora de la Luz) datteerd uit 1552.

Aan de rand van de blue lagoon met Joost in de blauwe oceaan :

http://www.casadebuceo.nl

In veel delen van de wereld worden handgebaren gemaakt.
De gebaren kunnen vriendelijk, aanstoodgevend, vijandig of obsceen zijn.
Ze kunnen een positieve of negatieve betekenissen hebben.
Sommigen zijn verwarrend omdat ze in verschillende landen meerdere betekenissen kunnen hebben.
Dus afhankelijk van waar je woont kun je er mee lachen of kan het gramschap oproepen.
____________________________________________________________________________

dagboek :
Tijdens het maken van deze foto's zag ik vanuit mijn ooghoek dat er iets meezwabberde aan de onderkant van mijn bovenarm. Dit heeft in alle landen dezelfde betekenis. Je wordt een dagje ouder of je bent vermagerd
De mannen en vrouwen tussen pakweg vijfentwintig en vijftig hebben daar geen boodschap aan,
die zijn nog diepgaand bezig het leven de moeite waard te maken. Die zitten nog "strak"
Ben dit jaar zeventig geworden.Wat ik zo knap vind aan de "vooruitgang" is dat de zeventigjarige van nu leeft als de vijftigjarige van toen. Ik wil er niet aan denken dat ik nu pas met pensioen zou kunnen gaan.

Vrij vertaald : Modernisering van de toestand en vormgeving der wandelpaden en verbetering van de toegankelijkheid tot de natuur.
Geraamde kostprijs: 230.000,00 euro
____________________________________________________________________________
Thematiek van de milieubelasting.
Mijn Eco-Art affiche kost natuurlijk geen cent ;-)
conceptueel geeft zij aan welke mooie woorden men gebruikt om de natuur te beschadigen met onnodige absurde projecten.
De ongerepte natuur wordt nog steeds in de eerste plaats gezien als leverancier.
Weliswaar geen leverancier meer van handelsproducten zoals hout maar voor het opzetten van ingrepen in het ecosysteem en hun relatie tot financiële en symbolische waarden.

Deze mossen zijn zeer opvallend door hun vorm en kleur.
Af en toe aangetroffen in grote getallen op bomen die zij soms volledig bedekken.
De mossen lijken op de bekende "Barbas de Capuchino" (= Kapusijner baarden).

                                                            SPELEN MET DE BLOKKEN
                                                         ____________________________
                                                         
Wat doe je daar zo gans de dag in het bos?
In de plaats van steenmannen, houtmannen maken ;-)

Oh, island in the sun ...................

Telkens ik op de "Roque de los Muchachos" kom vind ik het er anders.
Het oergevoel heb ik steeds indrukwekkend gevonden, maar de pogingen, het uitzicht naar eigen hand te zetten met uitkijkplatforms en geplaveide paden vind ik minder.
Ik heb mensen gekend die ontroerd raakten door zoveel "vooruitgang", maar de ontroering zat hem in de centen.
Mijn oog dwaalt over de kunstmatigheid en ik realiseer me dat de omgeving nu beter bestand is tegen "het toerisme".

Gisteren in alle vroegte zijn de voorbereidingen begonnen om de eerste ponton te laten afzinken.
De nieuwe dijk van de haven van Tazacorte zal een totale lengte krijgen van 1.087 meter.
Venezuela komt dus een beetje dichterbij
Voor de gelegenheid heb ik een steenman gemaakt.

MONTAÑA DE LAS VARAS