WANDELEN OP LA PALMA

"In the middle of nowhere" kwam ik deze troon van Sinterklaas tegen".
In Nederland is Sinterklaas op 5 december (pakjesavond).
In België 's morgensvroeg op 6 december.
Op de Canarische Eilanden is er geen Sinterklaas maar zijn het de Drie Koningen die op 6 januari de rol van Klaas vervullen.
Sinterklaas is trouwens vanuit Spanje vertrokken richting Nederland, waar hij eerst zijn toer doet om dan af te zakken naar België. En dan zo gauw mogelijk terug naar huis waar het veel minder koud is  
Moest hij op de Canarische Eilanden wonen zou hij alles virtueel afhandelen en lekker thuis blijven   

Kijkgat naar een andere wereld.

IJzer sculptuur of assemblage van gelast "zeeijzer" ijzerafval gevonden op het strand en lava stenen.
Hoogte 107 cm. breedte 61 cm. (zonder sokkel)
____________________________________________________________________________

                                   DE GEHEIME ORDE VAN DE LACHENDE KOE

"La vache qui rit" is een van oorsprong Franse kaas, maar wordt tegenwoordig ongeveer overal ter wereld gemaakt en gegeten. Het is ongeveer de meest internationale kaas.
Hij heet "The laughing cow" in de Verenigde Staten en Engeland,
"Vesela krava" in Tchechië,
"Krowka smieszka" in Polen,
"La vaca que ríe" in Spanje,
"A vaca que ri" in Portugal, enz ...
Ik herinner me vroeger ( toen natuurlijk alles beter was  )  dat de kaasjes harder waren dan nu, men kon er lekker uit het vuistje op knabbelen, laatstleden at ik er nog eentje en het was veel smeuïger geworden

Over heel de wereld worden er per seconde 125 kaasjes gegeten

Stier zoekt koe.
Een flauwe plezante is hier bezig geweest.
Op zo 'n klein eilandje met zo weinig mensen moet het je toch ter ore komen; Welke stier!

Industrie op La Palma is vrij beperkt.
Vroeger was er een sigarettenfabriek in El Paso maar de fabriek is verhuist naar lage-loon-landen.
Meer dan twintig jaar geleden had de gemeente goedkeuring verleend voor de inplanting van een industrieterrein in de 'Valle de Aridane', daar waar toendertijd bijna geen woonhuizen stonden. Ondertussen, in die 20 jaar, werd de omgeving van het voornoemde industrieterrein volgebouwd.
Op de valreep heeft men dan enkele jaren geleden gauw, gauw, het terrein klaar gemaakt voor zware industrie, oa voor een asfalt mengmachine. De woongemeenschap rond het industrieterrein kwam in opstand en men is nog steeds verwikkeld in een juridische strijd.
____________________________________________________________________________


Foto's:
De enige zware industrie op het eiland staat bij Santa Cruz de La Palma.
Een raffinaderij voor aardolie en gas, annex elektriciteitscentrale.
( Te vermelden waard; Santa Cruz was de eerste stad op de Canarische Eilanden waar in 1893 electriciteit werd aangelegd )
Net boven deze raffinaderij is er een nieuwe woonwijk gebouwd met de naam "La Grama".
Telkens wanneer ik daar voorbij rij, denk ik : "Dit had men toch kunnen en moeten voorzien!".
Het valt zeker niet samen met het onverwachte.
De mensen die daar wonen kunnen niet meer diep ademhalen en slapen 's nachts met gesloten vensters.
Ik vraag me af : " Wie koopt daar een huis? ".

Achtergebleven visdraad zorgt voor trieste slachtoffers onder de meeuwen.

Strandvissers beseffen niet dat vogels soms komen vast te zitten in de kluwen visdraad die ze achterlaten op het strand.
Het zal zeker geen haai zijn geweest die het pootje heeft afgebeten.

Ik heb me dan toch nog voor een negende keer laten inspireren door de Sirenen

De verstrengelde stukken nylon touw (log van gisteren) deden me denken aan de lange verwarde haren van de Sirenen tijdens  hun verleidelijk gezang waarbij de schippers zo "verstrikt" raakten dat zij te pletter sloegen op de kliffen van het eiland.

Na de fotosessie heb ik natuurlijk de nylon troep netjes opgeruimd.

Foto's genomen tijdens het struinen over strandjes langsheen de kusten van het eiland.
Steeds zoekend en rondkijkend, iets te vinden dat ik zou kunnen gebruiken in een of ander sculptuur.
Als het niet te zwaar is en ik moet er geen lange weg mee sleuren, neem ik het mee naar mijn atelier.
Ik vind sommige van deze losse stukken visnet met hoopjes in de war geraakte nylon touwen wel fotogeniek, zeker op een zwarte achtergrond komen de kleuren fel tot uiting.

Op het net circuleren schrijnende foto's van dieren die in deze warboel van nylon koorden en losse stukken visnet de dood hebben gevonden.
Ikzelf heb dikwijls niet al te grote schildpadden van een gewisse dood gered door er langsheen te varen, ze in de boot te nemen en ze te ontdoen van de visdraad rond hun poten.

Zonsondergang op zondag.
Oef! Ik krijg het er warm van.
Het is geen goed idee om naar de zon te vliegen. Het kan best heet worden.
Heel dicht bij de zon wordt het veel te heet en dan gaat het ruimteschip smelten en branden.

                                 De burgerlijke maatschappij begint bij; het erf te vegen.
                             ______________________________________________

Op La Palma moet je niet raar opkijken als je tijdens een wandeling hippies tegenkomt, of althans alternatievelingen die lijken op hippies.
Hippies verzetten zich tegen kapitalisme, materialisme en een maatschappij die veel gebruik maakt van technologie omdat deze leidde tot onnatuurlijkheid, kunstmatigheid en milieuvervuiling. Daarbij leiden burgerlijkheid, een overmaat aan regels en vrijheidsbeperking tot het onderdrukken van allerlei gevoelens en ideeën die uiteindelijk leiden tot geestelijke leegheid.
Hippies verzetten zich ook tegen liefdeloosheid, oorlog (Vietnam) en geweld.

Beeldspraak :
De banaan wordt gewurgd!
Hier en daar komt er een beetje protest.

Strand met aangehecht gehucht.
Het strand draagt de naam "Playa del Rio" (strand van de stroom) en Rio duidt op de lavastroom die is ontstaan is door de uitbarsting van de vulkaan Martín in het jaar 1646.

Op de meest onbereikbare idyllische plaatsen rondom het eiland hebben de bewoners hutjes gebouwd (meestal illegaal, zonder planologisch en stedebouwkundig advies ) veelal opgetrokken uit afgedankte bouwmaterialen.
Tijdens weekeinden wordt er gevist en maaltijden bereid door en voor gans de gemeenschap.
Sommige 'barakken' hebben zelfs TV en de elektriciteit wordt opgewekt door een aggregaatje
Deze eenvoudige levensstijl van de Palmeros loopt stilletjes aan ten einde want La Palma maakt zich op voor het "grand toerisme".
De illegale gehuchten langs de kusten moeten afgebroken worden, er zijn er al enkele met de grond gelijk gemaakt.

Op het mini-continent La Palma valt ongelooflijk veel te ontdekken. Door het abrupte karakter van het eiland kan men na de volgende bocht in de weg een onverwachte verborgen schat ontdekken.
Zo zag ik plotseling deze regenboog-klif met bijbehorend verlaten strandje voor me opdoemen, helemaal voor mij alleen. Dat geeft wel een uitzonderlijk gevoel. Ik dacht ff : "Ik ga het niemand vertellen"

Volgende keer dat ik hier kom zorg ik er voor dat ik mijn snorkelgerief bij me heb

Zondagsmorgens maken we gewoonlijk samen een korte wandeling, ofwel langsheen de kust de branding volgend of naar boven in de bergen. Het eiland La Palma is een minicontinent met een geweldige landschappelijke verscheidenheid. De vallei van Aridane (waar wij wonen) is centraal gelegen aan de westkant van het eiland en is een goede uitvalsbasis voor vele uitstapjes. Met de auto is alles dichtbij en ben je in 'no time' waar je wezen moet. Maar als je het eiland als reiziger grondig wilt verkennen, zowel het groene noorden als het vulkanische zuiden ga dan eens kijken naar:
http://www.oceaanzicht.nl/index.php/rondreis.html

Dus op naar de bergpas 'La Cumbrecita' om van daaruit de korte wandeling naar de "Mirador de Las Chozas" te maken.
Vanaf dit uitkijkpunt heeft men een adembenemend zicht over de noordwand van de 'Caldera de Taburiente', de grootste erosiekrater ter wereld. Ook zijn er vanaf de 'Mirador de La Cumbrecita' meerdere dagwandelingen mogelijk maar het is wel aan te raden dit samen met een ervaren gids te doen.

Tijdens mijn zwerftochten over het eiland beland ik wel eens op een unieke plaats (en zo zijn er vele) voor het maken van een steenman.
Daarna hou ik pauze met een 4x4-koffiedrink, een koekje, geniet van de natuur, de oorsprong, de vrijheid en de essentie van het leven ;-)

De foto's zijn genomen vóór en na zonsopkomst vanaf een oude vulkaanstructuur met de naam,
"Risco de La Concepción"
De structuur van de krater lijkt op een halve maan van waaruit de holle kant de hoofdstad richting oceaan vloeit en men vanaf de top van de bolle kant een schitterend uitzicht heeft over de beide Breñas, Breña Alta en Breña Baja en in de verte het vliegveld van Mazo.
Risco de La Concepción is een natuurmonument met een oppervlakte van 66 hectaren.
Zoals op verschillende plaatsen op het eiland, richt de drang tot bebouwing grote schade aan aan de natuur.

Het tuchthuis of cachot, in de volksmond, de bajes, bak, lik, nor, petoet, jilla en traliezicht waar gevangenen zitten , brommen of bakken.
____________________________________________________________________________

Er is maar één gevangenis op het eiland La Palma en die is gelegen in de hoofdstad Sante Cruz de La Palma.
De penitentiaire inrichting is geschikt voor 60 gevangenen en is gebouwd in de jaren '60 van verleden eeuw. Er zijn 13 individuele cellen en 3 gemeenschappelijke modules, dat wil zeggen; er is plaats voor 60 personen.
Door het gebrek aan ruimte zijn er geen workshops voor de gevangenen maar er is wel een goed gevulde bibliotheek, een prachtige school met leraar en universitaire opleidingen aangeboden door de UNED.
Vanuit het perspectief van onderwijsbehoefte zijn de gevangenen goed verzorgd.
De vrije tijd wordt aangevuld met gezelschapspelen, voetbal, tennis en een volledig uitgeruste fitnessruimte.
Het merendeel van de gevangenen zijn veroordeeld tot relatief korte tijden met uitzondering van drie of vier die 18 jaar hebben gekregen.
____________________________________________________________________________
Samengevat uit "El Dia" van woensdag 24 augustus 2004.

Als je een gepassioneerd visser bent kun je met Walter een dagje  "Big Game Vissen". (zie bijlage)

                                                                           ***

"Yellow Fin" is de naam van de boot met alle vismateriaal aan boord, hengels, aas, kunstaas, haken, draad, wartels, enz ...
Ikzelf ben geen visser en bezit niet dat jagersinstinct dat nodig is "To Catch the Big One", maar ben heel graag op zee. Je kan diepzee vissen, slepen bij de kust, chumming of brumeo, jigging en spinning ... Je vraagt het maar aan je skipper en visgids Walter.
Vroeger hebben wij er veel gevangen, het gebeurt niet vaak meer, af en toe heb je nog beet van een zwaardvis en dat gevecht kan uren duren.
Hemingway wist er alles van ...