DE ZEE IS VOL DE VISWINKEL IS LEEG

"Elk nadeel heb z'n voordeel"  ( Cruijffiaans )
Doordat de ontsnapte zeebaars gedurende de ganse zomer zich kon vermeerderen tot wel honderdduizenden, kunnen kantvissers met een lijntje de ene na de andere binnenhalen.
In de viswinkel (bij de visboer) heeft men de keuze tussen gekweekte zeebaars die rond en dik is en de "wilde" die slank en lang is en bovendien veilig en lekker. In principe mogen kantvissers niet verkopen aan de consument, kwestie van vergunningen, maar schenken of ruilen kan altijd.
Die dag had ik er tijdens de ochtendwandeling twee "gekregen" en 's middags hebben mijn Wanenonlie, ik en de poes ze opgesmult  

                                                  AQUACULTUUR IN DE OCEAAN

Aquacultuur is geen altrnatief voor visserij hier op La palma maar door de vermindering van de bananeninkomsten en de vraag naar meer vis wel een noodzakelijke aanvulling.
De wereldwijde visserij heeft nu reeds haar limiet overschreden. Alleen viskweek kan in de steeds toegenome vraag voorzien. Willen we met z'n allen vis blijven eten dan moet de kweekvisproductie in de toekomst groter worden. In de oceaan voor de westkust van La Palma wordt er zeebaars (Spaans lubina) gekweekt. De mariene aquacultuur voor de kust heeft ook zijn nadelen. Tijdens de winterstormen scheuren de drijvende netkooien en ontsnappen er duizenden zeebaarsen. De zeebaars is een carnivoor en vreet zowat alles wat hij vindt. De diversiteit van de lokale visstand komt daardoor in het gedrang. Dit vraagt een nieuwe kijk op kweek in de Palmese kustwateren en de open zee en zal alleen kunnen blijven door visie, innovatie van de netkooien (stormbestendig) en overleg tussen de belanghebbende.

Voedselrisico's kweekvis.
Alles hangt natuurlijk af van het visvoer dat een bron kan zijn van chemische verontreiniging. Er bestaan Europese normen maar ik vraag me af, hoe, waar, wanneer en door wie die gecontroleerd worden. Op de verpakking van ingevroren kweekvis staat meestal weinig informatie, zelfs het land van oorsprong wordt dikwijls verward met het land van verpakking.

Foto's:
een nieuwe drijvende netkooi wordt in het water gehesen.

De zeebaars wordt met de werkboot en in met ijs gekoelde bakken aan land gebracht.

Nog even de temperatuur meten alvorens te laden in de vrachtwagen om dan via de haven van Santa Cruz de La Palma verscheept te worden naar het vaste land.
____________________________________________________________________________
Morgen: "Elk nadeel heb z'n voordeel"

Sommige mensen zijn als onkruid.
Eenmaal wortel geschoten krijgt men ze niet meer weg.
Tot mijn grote verbazing zag ik een vakantiehuisje naast de startbaan en onder het viaduct van de luchthaven. Dit is een mooi voorbeeld van het vakantie vieren: "op deze plaats en nergens anders".

"Ik kan dus nergens schoenen vinden die passen! Of ze lopen niet fijn, of de andere is niet te vinden!"

No kidding

Overal langs de kusten en op de strandjes van het eiland vind ik schoenen.
Verleden jaar ben ik daarom begonnen met "Het Schoenen-project 1 en dan 2 en zo verder ..."
Ik fotografeer de schoenen of restanten zoals zolen en breng ze onder in een verzamelmap met als titel:
"Schoeisel met zeelucht"
Als ik er 12 heb verzameld zet ik ze op het net.
Er zit dus een 'luchtje' aan deze verzameling schoenen  

De uitbreiding van de haven van Tazacorte is in volle gang. Er is reeds een stuk nieuwe havenmuur gebouwd en de oude wordt afgebroken.
@ Curieuzeneuzemosterdpot : De netten dienen om de weg te beschermen tegen vallende stukken beton en stof, veroorzaakt door het afbreken van de ernaast gelegen havenmuur.
Een nieuwe havenmuur is enkele tientallen meters verder op het strand gebouwd.
Zodoende heeft men enkele hectaren nieuw haventerrein bij gecreëerd. Het ernaast gelegen strand van Tazacorte is door het verleggen van de havenmuur ook enorm vergroot.
Op https://blog.seniorennet.be/puerto_de_tazacorte  kan men de werken volgen vanaf 'day one'.
____________________________________________________________________________
                                                     


De dadel is een legendarisch en heerlijk fruit dat reeds gekend was tijdens de oorsprong van onze beschaving. Niet alle dadels van palmbomen zijn eetbaar. Er zijn mannelijke en vrouwelijke palmbomen, waarbij de laatste de vrucht geven, en niet allen zijn eetbaar. slechts een klein percentage van de soorten palmbomen geven die zoete heerlijke dadel. Vele andere soorten zijn bitter en hard.

PS : De dadels van Tazacorte die ik mee naar huis mocht nemen zijn +- 5 cm. lang, zoet en hebben geen pit.

Voor vele bezoekers van La Palma die aan de westkant van het eiland verblijven is een van de hoogtepunten van de dag de zonsondergang.
Zonsondergangen zijn alle dagen anders en zeker in de winter kan de dag dikwijls eindigen met een Dantesk kleurenpalet over de oceaan. Ditmaal hadden we een omgedraaide zonsondergang.
Een donkere onheilspellende wolkenhemel met een vuur rode oceaan.
Kan het anders, dan dat ik dacht aan "De Hel van Dante" ?

Deepwater Horizon.
De vuurrode oceaan doet tevens denken aan olie in zee.
Het duivels dilemma van onze afhankelijkheid naar meer olie, zodat oliemaatschappijen steeds meer risico's nemen met het dieper boren in open zee met als gevolg onoverzichtelijke nachtmerries.

Aan de oostelijke voet van de bergketen "Cumbre Vieja", ligt in een wijde vruchtbare valei, begroeid met palmen en drakenbloedbomen, de gemeente Breña Alta.
Het was vroeger een agrarisch dorp met graslanden en weiden voor vee. De landbouw is mettertijd zo opzienbarend achteruitgegaan dat het bijna zeldzaam is geworden.
Verspreid over het grondgebied van de gemeente zijn er nog mooie palmboomgroepen te bewonderen.

Wie het eiland La Palma bezoekt, doet er goed aan één woord Spaans te leren ; "Prohibido"
____________________________________________________________________________

Urban exploring (urbex) fotografen houden zich aan het motto:
"Laat slechts voetstappen achter, neem slechts foto's mee."
Urbex fotografen proberen geen wetten te overtreden, anders dan het zich begeven op terreinen en gebouwen waar ze geen toegang toe hebben.
Het kan spannend zijn want het is dus eigenlijk een misdaad zonder slachtoffers.

De foto's in de log van gisteren met als titel "Wandelen op La Palma" waren natuurlijk niet gisteren gemaakt, daarom vandaag een meer accurate update. Momenteel hebben we al een paar regendagen achter de rug.  Winterse regendagen op La Palma zijn niet te vergelijken met die van noord en midden Europa. De Temperatuur blijft hier 20 a 22 graden celsius (zeeniveau) en tussen de buien is het heerlijk wandelen, zelfs met af en toe wat zon.

http://www.windfinder.com/forecast/la_palma

De log van vandaag begint met de zonsondergang van eergisteren (6 december).
Na een dagje regen kwam de zon toch nog even piepen.

                                                                    ***
De tweede reeks foto's zijn van het regenwater dat via de "Barranco de Las Angustias" uit de Caldera stroomt richting oceaan (gisteren 7-12-10). De Caldera is een van de grootste kraters ter wereld en vangt het hemelwater op als een trechter en sleurt al wat los zit met zich mee inclusief de bruine aarde. Dit fenomeen levert steeds impressionante beelden op.
 

La Palma is bij uitstek een wandeleiland met een subtropisch klimaat.
De temperatuur in de winter ligt rond de 20º C.
Houd er met het wandelen rekening mee dat op de hogere delen van het eiland dit gematigd klimaat niet altijd opgaat. In de beschutte delen van de bergflanken, evenals op de onbegroeide toppen van de 'Cumbre Vieja' kan het 's zomers flink warm worden. Het ene moment wandel je in volle zon en om de hoek loop je door een wolk van regen en mist. Een winddicht regenjack is daarbij onmisbaar. Zo 'n jack kan bovendien dienst doen als extra isolatielaag tegen de soms felle wind op deze hoogten.

"In the middle of nowhere" kwam ik deze troon van Sinterklaas tegen".
In Nederland is Sinterklaas op 5 december (pakjesavond).
In België 's morgensvroeg op 6 december.
Op de Canarische Eilanden is er geen Sinterklaas maar zijn het de Drie Koningen die op 6 januari de rol van Klaas vervullen.
Sinterklaas is trouwens vanuit Spanje vertrokken richting Nederland, waar hij eerst zijn toer doet om dan af te zakken naar België. En dan zo gauw mogelijk terug naar huis waar het veel minder koud is  
Moest hij op de Canarische Eilanden wonen zou hij alles virtueel afhandelen en lekker thuis blijven   

Kijkgat naar een andere wereld.

IJzer sculptuur of assemblage van gelast "zeeijzer" ijzerafval gevonden op het strand en lava stenen.
Hoogte 107 cm. breedte 61 cm. (zonder sokkel)
____________________________________________________________________________

                                   DE GEHEIME ORDE VAN DE LACHENDE KOE

"La vache qui rit" is een van oorsprong Franse kaas, maar wordt tegenwoordig ongeveer overal ter wereld gemaakt en gegeten. Het is ongeveer de meest internationale kaas.
Hij heet "The laughing cow" in de Verenigde Staten en Engeland,
"Vesela krava" in Tchechië,
"Krowka smieszka" in Polen,
"La vaca que ríe" in Spanje,
"A vaca que ri" in Portugal, enz ...
Ik herinner me vroeger ( toen natuurlijk alles beter was  )  dat de kaasjes harder waren dan nu, men kon er lekker uit het vuistje op knabbelen, laatstleden at ik er nog eentje en het was veel smeuïger geworden

Over heel de wereld worden er per seconde 125 kaasjes gegeten

Stier zoekt koe.
Een flauwe plezante is hier bezig geweest.
Op zo 'n klein eilandje met zo weinig mensen moet het je toch ter ore komen; Welke stier!

Industrie op La Palma is vrij beperkt.
Vroeger was er een sigarettenfabriek in El Paso maar de fabriek is verhuist naar lage-loon-landen.
Meer dan twintig jaar geleden had de gemeente goedkeuring verleend voor de inplanting van een industrieterrein in de 'Valle de Aridane', daar waar toendertijd bijna geen woonhuizen stonden. Ondertussen, in die 20 jaar, werd de omgeving van het voornoemde industrieterrein volgebouwd.
Op de valreep heeft men dan enkele jaren geleden gauw, gauw, het terrein klaar gemaakt voor zware industrie, oa voor een asfalt mengmachine. De woongemeenschap rond het industrieterrein kwam in opstand en men is nog steeds verwikkeld in een juridische strijd.
____________________________________________________________________________


Foto's:
De enige zware industrie op het eiland staat bij Santa Cruz de La Palma.
Een raffinaderij voor aardolie en gas, annex elektriciteitscentrale.
( Te vermelden waard; Santa Cruz was de eerste stad op de Canarische Eilanden waar in 1893 electriciteit werd aangelegd )
Net boven deze raffinaderij is er een nieuwe woonwijk gebouwd met de naam "La Grama".
Telkens wanneer ik daar voorbij rij, denk ik : "Dit had men toch kunnen en moeten voorzien!".
Het valt zeker niet samen met het onverwachte.
De mensen die daar wonen kunnen niet meer diep ademhalen en slapen 's nachts met gesloten vensters.
Ik vraag me af : " Wie koopt daar een huis? ".

Achtergebleven visdraad zorgt voor trieste slachtoffers onder de meeuwen.

Strandvissers beseffen niet dat vogels soms komen vast te zitten in de kluwen visdraad die ze achterlaten op het strand.
Het zal zeker geen haai zijn geweest die het pootje heeft afgebeten.

Ik heb me dan toch nog voor een negende keer laten inspireren door de Sirenen

De verstrengelde stukken nylon touw (log van gisteren) deden me denken aan de lange verwarde haren van de Sirenen tijdens  hun verleidelijk gezang waarbij de schippers zo "verstrikt" raakten dat zij te pletter sloegen op de kliffen van het eiland.

Na de fotosessie heb ik natuurlijk de nylon troep netjes opgeruimd.