ZONSOPKOMST OP ZONDAG

Tijdens de ochtenwandeling probeer ik steeds dichterbij te komen maar ze gaan altijd vliegen ;-)

Project schaduwbeelden (1)

Dingen die er 'feitelijk' niet zijn zoals je schaduw.

Indien een scherpe en duidelijke omtreklijn een criterium is dan is het zand op het strand een goed oppervlak. Ook de stand van de zon speelt een rol. Het gebeurt niet dikwijls, bijna nooit, dat ik mijn schaduw kan vangen (hier op het eiland) op het midden van de dag. Op de middag speel je hem trouwens kwijt en kun je hem helemaal niet fotograferen zonder dat je voeten mee op de foto staan. Je schaduw is dus onvoorspelbaar. Je schaduwbeeld achterlaten gaat niet, je neemt hem overal mee. Soms is hij zichtbaar op steen, rotsen, water, zand, beton stoepen enz... Je schaduw fotograferen terwijl het regent is uiterst moeilijk en lukt bijna nooit ;-). Je schaduw is geen teken dat je kunt achterlaten als bewijs van je aanwezigheid maar hij getuigt wel dat je er bent, daar en op dat ogenblik.
Je schaduw is een spoor dat je met jezelf meesleept, hij kan uit het zicht verdwijnen maar niet verloren lopen zolang je dat niet zelf doet   

Nee! Nee! geen overvloedig wit bierschuin maar gewoon het schuim der zee tijdens de branding op het strand van Tazacorte. Sommige tijden van het jaar is er meer schuim dan anders. Hoe komt het dat de branding zoveel schuim maakt? Dit schuim is niet gevaarlijk noch giftig. Het wordt gevormd door de branding die eiwitten uit de afbraakstoffen van afgestorven microscopische kleine algjes opklopt. Vroeg in de ochtend geeft het schuim een geur af, een echte oceaanlucht. Als het water van de oceaan zich terugtrekt (anders dan op de stranden in Nederland en België) blijven er geen schuimpoezen achter.

Op de wegwijzer staat Salemera, op de wegenkaart staat Sal(a)mera, deze kleine foutjes vindt men niet belangrijk op La Palma. Zo is er een boek met een landkaart waarop twee gemeenten met mekaar zijn verwisseld, 'Breña Baja' op de plaats van 'Breña Alta' en andersom
Het gehucht Salemera is gelegen vlak naast "Montaña del Azufre" een oude vulkaan structuur en tevens beschermd gebied. Dit hele monument is bovendien per definitie ecologisch kwetsbaar en er mogen geen wegen aangelegd worden.
Salemera heeft een klein strandje, normaal met weinig volk en een beetje winderig. Er zijn enkele natuurlijke zwemplassen, ideaal voor kinderen. Mensen klagen dat het hier veelal bewolkt is. Meestal schijnt de zon in de morgen en wordt het land opgewarmd, maar wanneer de dag vordert stapelen de wolken zich op tegen de bergwand.
Ik moet absoluut nog eens terug want ik wil een visje eten in "Kiosco Salemera", het retaurantje was toen gesloten. Er is ook een mogelijkheid om een mooie wandeling te maken op en rond de "Vulkaan van zwavel".

De vuurtoren staat vlak naast het vakantiegehucht "Salamera".
Op de wegenkaart is de plaats aangeduid met "Playa Arenas Blancas" (Wit Zand Strand).
Ik was er al vele malen voorbij gevaren maar vanaf zee kun je het witte strand niet zien liggen.
Dus op een dag dacht ik : "Chect it out". Ik woon aan de ander kant van het eiland en het is niet zo evident om daar dan te vertoeven, tenzij je er een uitstap van maakt.
Een wit strand op La Palma is wel heel uitzonderlijk. De omgeving was super maar het wit strand was teleurstellend.
Enkele vierkante meters schelpen- of puimsteengruis, de oorsprong van het wit (zand?) was moeilijk te achterhalen.
Morgen : Het badplaatsje Salamera, wondermooi gelegen.

Bananenbladeren ontstaan en vergaan en worden belemmerd om tot ontstaan te komen.
Volgens de boeddhistische leer is er geen bestaan, alleen maar constant  ontstaan en vergaan.
Hierdoor is alles tijdelijk en vergankelijk.
Tijdens een wandeling zie ik ontroerd en met verbazing hoe een nieuw bananenblad onstaat, groeit en zich ontvouwt.

Kan de zon in het westen opkomen?

Om de zon in het westen te laten opkomen moet je het draaien van de aarde stoppen
en haar de andere kant op laten gaan. Als dat zou gebeuren, zal het einde van de wereld een feit zijn.
De aarde de andere kant laten draaien kunnen wijzelf met geen mogelijkheid voor elkaar krijgen.
Tot hiertoe kunnen we alleen nog maar het klimaat veranderen.

De oceaanwoede van de voorbije dagen (verleden week).

Zonder woorden ...

Driekoningen wordt uitvoerig gevierd op La Palma. Voornamelijk kinderen schrijven een brief naar hun geprefereerde koning, Balthazar, Melcior of Kaspar waarin ze vertellen wat ze graag willen hebben. Wat ik hier en daar hoor is dat Balthazar de favoriet is. Net als voor Sinterklaas en zijn paard worden er ook 'geschenken' neergezet voor de koningen en hun kamelen (cognac, mandarijnen, walnoten en water). 6 januari is altijd een vrije dag en wat ook nog leuk is in deze tijden van crisis : Het is solden ;-)

Bij de uitbarsting van de vulkaan Martín kwamen allerlei stukken lava aangevlogen, het lijkt alsof deze rotsblokken vechten en met de bovenkant van hun koppen tegen elkaar staan, de twee stukken lava smolten in elkaar en zo ontstond er een nieuw kustplateau in de strijd tussen vuur en water.

Aan de "Llano de las Brujas" (= Heksenvlakte) begint het natuurgebied "La Cumbre Vieja (P4)" met een oppervlakte van 7.499 hectaren. Dit is het grootste natuurgebied van het eiland en ongetwijfeld één van de interessanste van de archipel.
Een uitgebreid netwerk van niet verharde wegen, aangelegd voor bosdoeleinden doorkruisen de lagere gedeelten van dit gebied en vergemakkelijken zo de toegang tot interessante plaatsen zoals barbecue en recreatiegebieden voor vrijetijdsgebruik. Een vier maal vier voertuig is hier wel aangewezen. In dit kale door vuur verbrande landschap worden de wegen ook gebruikt voor hiking, mountainbiking, paardrijden, moto en startpunt voor paragliding.

                            DE ONWEERSTAANBARE LOKROEP DER SIRENEN (10)
                         ____________________________________________________

                                De stilte in de vroege ochtend en een balancerende steen.

                                                                     ***

Ik ga iedere dag als ik kan op pad, soms de bergen in maar meestal naar de kust. Langs het strand vind ik zeeglas, drijfhout, zeeijzer, steentjes, van alles en nog wat en stukjes aardewerk van rode klei afgerond door de golven.

Tot ik in de stilte van de vroege ochtend een balancerende steen vind, en met intuïtie en instinct een "onweerstaanbare Lokroep der Sirenen" maak.

Bloggen, en daarbij behoort voor mij het maken van foto's, bevredigt mijn sociale en intellectuele behoeften. Foto's van mijn werk op een blog zetten is voor mij een manier van tentoonstellen, schrijven en denken. Het is een visueel bewijs van de soms eendags-creaties die ik maak.
Bloggen is een passend medium dat verbonden is met de tijd waarin wij leven en dat ik daavoor graag gebruik.

                        

Ja! Ja! Gisteren zwaar gefeest!!
En vandaag last van een vol hoofd
De spinnen in je kop zullen niet vertellen hoe je je hoofd weer leeg kunt maken
maar met een aspirientje is er aan het eind van de tunnel een lichtje
Morgen zal het beter gaan en zijn de beestjes weg 

Een spetterend, feestelijk, digitaal melkwegstelsel.

De eerste drie beelden zijn gewone foto's van een cementvloer begroeid met mos en komen zo rechtstreeks uit de camera.
De drie volgende foto's met de nieuwjaarswensen zijn dezelfde foto's maar de kleuren zijn digitaal aangepast.

Op 19 en 20 april 2007 werd op La Palma tijdens de "Internationale conferentie ter verdediging van de kwaliteit van de nachtelijke hemel en het recht tot observatie van de sterren" (afgekort als Starlight Convention) door alle deelnemers onderschreven.
Dit manifest werd bekend als de La Palma Declaration.
De Engelstalige tekst van deze declaration kan je hier vinden :
http://www.starlight2007.net
Desalniettemin wordt de grootste spiegeltelescoop ter wereld momenteel gebouwd in de droge woestijn van Noord-Chili en niet op de Roque de Los Muchachos.

Aan de westkant van het eiland La Palma is er een plek waar 's winters de golven
op zo'n manier samenkomen dat ze goede golven vormen voor "bodyboarders".
De lokalen kennen de plek en maken er sporadisch gebruik van.
Gisterochtend waren er weer twee krakken die de ideale golf gingen afwachten.
In de "heats" van een uur vochten de twee bodyboarders tegen de hoogste en de wildste golf.
En ik maar kieken, verder was er niemand ... drie man en een halve paardenkop
Geweldig toch ! Een exotisch eiland zonder massatoerisme.
Met dit log en deze stille wens eindig ik het jaar 2010,
en wens alle actieve en stille "blogboarders" een fantastisch Oudejaars.

ps : Natuurlijk ook alle "prikboarders, maar dat is een ander verhaal.

Toen ik gisteren naar beneden reed (naar zee = naar beneden, naar boven is de bergen op) Zag ik dat het geweld waarmee de branding op de kliffen te pletter sloegen, een wolk van verstuifde zeedruppels veroorzaakte. Een fenomeen dat ik vastlegde met de camera.
Toen ik dichter bij de kustzone kwam zag ik de poëtische witte "Rots in de Branding" opdoemen , waar zij, op de grens tussen land en water onderhavig is aan de constante invloed van de oceaan.
Pure romantiek was het, met de wind door m'n haren ;-), het geluid van de branding in m'n oren en de reuk van de zoute zeelucht in m'n neus.
M'n dag kon niet meer stuk
 

Zeedeining (in het spaans, mar de fondo) is een door de wind gegenereerd golfpatroon aan het wateroppervlak van de oceaan. In tegenstelling tot "zeegang" wordt het fenomeen niet lang gevoed door de wind, de golven zijn er wel door veroorzaakt maar zijn uit het winderig gebied weggelopen tot ze ergens tegen een kust te pletter slagen, dan pas zijn ze uitgedempt. Hoe verder verwijderd van de kust waar de "mar de fondo" als zeegang is ontstaan, hoe langer de periode en de golflengte en hoe langer en rechter de golfkammen worden.
Als je van de plaats waar ik woon (+- 300 m. boven zeeniveau) de oceaan bekijkt en hij vertoont een lang gerimpeld patroon dan mag je er zeker van zijn dat er golven zijn met een 7 of 8 op de schaal van zeedeining, een schaal die lijkt op de schaal van Beaufort.
In de winter is "mar de fondo" een veel voorkomend fenomeen aan de westkust van La Palma. Het levert steeds spectaculaire beelden op.
Na enkele dagen van hoge deining kan men veel jutten. De kust is dan meestal gevuld met zeeafval.
De deining neemt het afval uit zijn gebruikelijke locatie, de zeebodem, en legt het op het strand.
Het is dus heel gewoon, vuile stranden aan te treffen na enkele dagen van mar de fondo.
De cocaïne die aanspoelt vanuit Zuid Amerika is dan wel waardeloos geworden

Naast WC-potten, matrassen en afgedankte TV 's vindt men ook autobanden in de natuur, net als wasmashines en in mindere mate koelkasten. Door hun "kleur" vallen gebruikte autobanden op in het landschap.
Begin jaren negentig bracht Michelin een groene band op de markt. De kleur sloeg echter niet aan bij de consument en inmiddels is de band terug gewoon zwart.
Een probleem met dit soort groot zwerfvuil is dat het niet uit zichzelf vedwijnt. De autobanden zijn zeer moeilijk afbreekbaar en de natuur kan dit niet verteren.
Een optie is een kunstmatig rif creëren met autobanden. Hoewel er wel wat vissen komen kijken groeit er nauwelijks sponzen of koraal op het zwarte rubber. Er is dus een probleem, het werkt niet. 
Afval en natuur gaan moeilijk samen. Na in 1972 twee miljoen autobanden te hebben gedumpt voor de kust van Florida kwam men er na 35 jaar achter dat de autobanden een ramp waren voor het zeeleven en op grote schaal het koraal in de omgeving verwoestte.
Familiebanden, beter dan autobanden