SAN MIGUEL DE LA PALMA

We gaan ons eens verdiepen in bananen
Dat lijkt me voor zo'n middag wel geschikt
De mensen lachen zich gewoonlijk tranen
Zodra je er maar even over kikt

Ba ba-ba ba-ba ba bananen
Men eet dit voedsel zonder schil
Die schil belandt dan vaak op straat, en wie niet oplet waar hij gaat
Die stapt erop en slaakt een gil

Ba ba-ba ba-ba ba bananen
In hun familie zijn er meer
Maar die genieten minder faam, en Musaceae is de naam
Ziezo, dat weet u ook al weer

Het kweken en het oogsten van bananen
Dat is een heel normale bezigheid
Maar hier put men zich uit in lachorkanen
Voor wie een nummer aan bananen wijdt

Ba ba-ba ba-ba ba bananen
Het is een smakelijke vrucht
En Leda nam die gretig aan, van een beminnelijke zwaan
Zo gaat tenminste het gerucht

Ba ba-ba ba-ba ba bananen
En kent u de bananenvlieg
Het is een lang en geel insect, dat door bananen wordt verwekt
Indien ik mij niet zeer bedrieg

Ik wijs u op de vorm van die bananen
Een vorm die vruchtenschalen niet ontsiert
Wat spijtig dat er door erotomanen
Zo vaak en onbeschaamd om wordt gegierd

Ba ba-ba ba-ba ba bananen
In Afrika, zoals u weet
Tenzij u 't niet vernomen had, bestaat nu sinds een jaar of wat
Een staatshoofd dat Banana heet

Ba ba-ba ba-ba ba bananen
Beheersen vaak de politiek
In Nederland, god zij geloofd, daar staat een snijboon aan het hoofd
Dat is een andere rubriek

We kunnen zoveel leren van bananen
Ze doen in onze wereld zoveel goed
Dus zijn uw geestvermogens aan het tanen
Dat u zo om bananen brullen moet

Ba ba-ba ba-ba ba bananen
Die groeien ook in Panama
Daar zijn ze echter meer ovaal, misschien vanwege dat Kanaal
Ik kijk dat thuis wel even na

Ba ba-ba ba-ba ba bananen
Zijn zeer veelzijdig bovendien
Men fluistert dat Napoleon er kunstjes mee verrichten kon
En dat geldt ook voor Josephine

Ba ba-ba-ba ba-ba-ba ba-ba bananen
Toe, lacht u even niet zo dom
Ik wil een antwoord op de vraag, en snel en goed verstaanbaar graag
Waarom zijn de bananen krom

Jean Blaute

Gr.
P-TER

Er was een banaan. Die was helemaal recht.
Hij werd op een schaaltje met vruchten gelegd.
Hij keek al de vruchten heel vriendelijk aan
en sprak toen: ‘Gemiddag! Mijn naam is banaan!’

Het appeltje zei: ‘Een banaan? Kom, kom,
u maakt ons wat wijs hoor, bananen zijn króm!
 
De kasdruiven riepen: ‘Wij zijn niet zo dom!
Vertel ons geen leugens! Bananen zijn króm!’

De peer snoof: ‘Wàt zegt u? Daar schàter ik om!
U kunt wél goed jokken! Bananen zijn krom!’

‘Ach,’ zei de banaan, ‘ik ben werkelijk echt!
Een enkele keer is mijn soort wel eens recht!’

Maar niemand geloofde de arme banaan.
Zo lag hij daar dagen. Bedroefd en ontdaan.

Toen kwam in dat huis een meneer op bezoek,
die had een gewéldige scheur in zijn broek.
Hij kwam langs de fruitschaal en draaide zich om,
dat zag de banaan en ... die lachte zich krom!

‘Och,’ riepen de vruchten, en keken hem aan,
‘wij waren abuis! U bent tóch een banaan!
Vergissingen komen veel voor in het leven,
misschien wilt u ons deze fout nog vergeven?’

Dat wou de banaan. En hij wou ook vergeten.
Het slot? Als je nadenkt dan zul je ‘t wel weten:
Toen werden ze allemaal ópgegeten.
© Diet Huber