HIPPIECULTUUR

Reeds meer dan 55 jaar wordt er gevlogen op La Palma.
Sinds 1970 is het aantal passagiers van 10.000 gestegen naar 1 miljoen.
De nieuwe passagiershal heeft volgens de autoriteiten een capaciteit
van 2 miljoen passagiers per jaar, maar het gebouw lijkt er wel vier- en
meer aan te kunnen.
Meer lezen in het Spaans  http://www.d-ocasion.net

Men heeft de rollen omgedraaid, door eerst een mega (giga voor dit
eilandje) passagiersterminal te bouwen en de belangrijkste zaken naar
later te verschuiven, zoals de start en landingbaan verlengen voor grotere
vliegtuigen en een taxiweg aan te leggen zodat de piste sneller kan vrij
gemaakt worden voor het landen en opstijgen van de wachtende vliegtuigen
zowel in de lucht als op de grond. Een ILS of Instrument Landing system aan
te leggen, dit is een radio navigatiesysteem waarmee een precisienadering
met ideale koerslijn en daalhoek naar de landinsbaan kan worden uitgevoerd.
ILS maakt landingen bij slecht zicht en 's nachts mogelijk. Onverklaarbaar
raar maar waar. Nu is het zo, dat de garantie voor veilige landingen van de
bekwaamheid van de piloten afhangt.

Buitengewoon apart is ook het dorpje "Varadero la Sabina" aan de treshold
(drempel) van de landingsbaan, daar waar de vliegtuigen hun wielen aan de
grond zetten. Het oogt charmant maar het is allermindst prettig daar te wonen.

De Azteken geloofden dat de wereld vijfmaal geschapen was.
Elk tijdperk begon als een van de goden veranderde in de zon.
Vier van deze werelden of tijdperken waren verbonden met de vier elementen:
Vuur, water, lucht en aarde.
Over de vijfde wereld heerste de vurige zonnegod, Tonatiuh.
____________________________________________________________________________

De Inca's geloofden in de kracht van de zon als weldoender van de aarde.
De leider van de Inca's was de "Sapa Inca". Hij was de absolute heerser.
De Sapa Inca werd beschouwd als de directe afstammeling van de zon
en was daarom zowel politiek, militair als godsdienstig leider van het Incarijk.

Cueva y Poris de Candelaria ( grot en aanlegplaats Maria-lichtmis )
De wandeling van verleden zondag samen met mijn "Wanenonlie".
Een beetje 4 x vieren, een beetje wandelen steil naar beneden en een beetje kieken.
Volgens de oude Palmeros is de naam van de plaats; Cueva de Candelaria nabij Tijarafe.
Duitse immigranten hebben er  "Piraten Bocht" van gemaakt.
Klinkt avontuurlijk voor de toeristen ;-)
 
                                                   ***

Wonen op een eiland.
Wat doe je zoal de ganse dag op zo'n eiland?
Een vraag die mij "in den beginne" al eens gesteld werd door vrienden
en familieleden die achterbleven op het Europees continent.
Wel ! Vertelde ik hen :
De eerste dag vertrekken we van huis uit en gaan we links rondom het eiland.
De tweede dag vertrekken we en rijden rechtsom rond het eiland.
De derde dag gaan we naar boven op het dak van het eiland zitten.
De vierde dag krijgen we de eilandziekte.
Sindsdien doen we er alles aan om niet meer te genezen ...

Dit is meteen het sluitstuk van deze serie over de ontsluiting van de kustlijn tussen Playa Nueva en Puerto Naos.
"So far so good".
Hoe het nu verder gaat is afwachten.

Assemblages van gelast ijzer en aangespoeld plastic afval.

'Limpiezas zonas costeras' (kustgebieden opruimen).
Nog niet zo lang geleden had ik op dit keienstrand "plastic mannen" gemaakt met het aangespoelde afval.
Verleden week is het strand door de gemeentelijke arbeiders netjes opgeruimd.
(verkiezingen in aantocht)
Om acht uur 's morgens waren ze al aan de gang. Het was het blauwe uur en de zon was nog wel twee uurtjes achter de klif alvorens ze tevoorschijn kwam en warmte gaf. Met het drijfhout werden stapels gemaakt en vuren aangelegd. De plastic en andere rommel werd verzameld, in plastic zakken gedaan en naar een "punto limpio" (milieu park) gebracht.

Een steeds wederkerend fenomeen is het blauwe plastic.
Heel lang geleden lag er een blauwe plastic buis langsheen de kust, de buis deed dienst als bananen-water-kanaal, verbond plantage met plantage om de bananen te bevloeien. De buis was niet bestand tegen de Atlantische stormen, brak in stukken en spoelt nu in kleine afgeronde stukken weer aan op het keienstrand.
Voor mij materiaal om sculpturen te maken.

Morgen : Enkele sculpturen gemaakt van dit aangespoeld plastic.

Het dorpje "La Bombilla" is een plek waar het winter en zomer warm is en ook de meeste zonuren heeft, het is daarom ook zeer geliefd bij veel Palmeros.

"The Rock of Bombilla"
Deze rots staat symbool voor Bombilla. Van boven af gezien doet ze denken aan "Ayers Rock", een rotsformatie die ongeveer in het midden van Australië ligt en voor de Aborigines een belangrijke religieuze plaats is.
Zo ook is Bombilla op La Palma voor de ene belangrijk en pittoresque en voor de ander een bidonville-achtige sloppenwijk, een soort toeristisch attractief miniatuur Favela.
Feit is : Het vacantie gehucht moet gedeeltelijk worden afgebroken om plaats te maken voor de geplande wandelweg langsheen de kust.

La Bombilla ontwaakt ...
Foto's heel vroeg deze morgen.

De golf waarop surfers al peddelend wachten is de blauw-groene schone golf die nog moet breken, zonder witte kam.
De belangrijkste invloed op de golfvorm is de topografie van de zeebodem direct achter en onmiddelijk onder de brekende golf.
Hier voor de kust van Playa Nueva ligt een natuurlijk rif dat lijkt op een ondergelopen golfbreker, ideaal voor de golfenergie die op de kust te pletter slaat. Dit fenomeen creëert "riptides", dit zijn waterstromen die wegvloeien uit de kust. Aangezien deze stromen op de loer liggen kunnen ze gevaarlijk zijn voor onervaren surfers.
Vanaf veilige afstand op een klif is het een onvergetelijk schouwspel waar je kunt blijven naar kijken.

Ik geraak er nooit op uitgekeken.

Vijftien jaar geleden zijn een aantal bananenplantagen aangekocht door een hotelketen voor bijna één miljard pesetas (Toendertijd vernomen uit goede bron, wikileaks bestond nog niet ;-). Verleden jaar is er uiteindelijk groen licht gegeven voor het bouwen van een vakantie resort.
Een hotel met 9oo bedden, pretpark, duikcentrum en kunstmatig rif inclusief scheepswrakken voor de kust.
Momenteel lijken de gronden op een kerkhof voor afgedankte Soyuz raketten en aanverwant afval.
Leuk voor "Urban Exploring" maar mooi is anders.
Ik vraag me af of het wel zin heeft om op deze plaats, met in de winter zulke hoge golven, een kunstmatig rif te bouwen ten behoeven van de sportduikers.

"Sin Miedo" staat er naast het graffitisymbool van een golf.
De mededeling geeft aan dat je op de goede weg bent naar de plaats waar het te doen is.
Een hoge gekrulde golf met net nog geen witte schuimkop, dat is wat de krakken nodig hebben.
Net onder het wit blijven en snelheid maken, hun mascotte is trouwens een spierwitte hond.

Morgen: De plaats waar het resort "Las Hoyas" zal komen.

Playa Nueva, waar de nieuwe promenade litoral begint, was vroeger een oord zoals Bombilla.
De "bidonville" achtige vacantiehuisjes zijn afgebroken en er is een imens keienstrand aangelegd.
De laatste jaren is het oord, het Mekka geworden voor bodyboarders en golfsurfers.
Hier hangt geen groene, gele of rode vlag. De oceaan is toegankelijk gebied voor de durvers.
Het prachtige rollen van de golven met witte schuimkoppen maakt van deze plaats ook een openluchttheater.
De nieuwe mooie, kille lange toog is (nog) niet in gebruik, maar niet ver er vandaan staat een kraam (=chiringuito) met de naam "Baja Blanca" wat wil zeggen "Onder het Wit", daar bedoelt men mee: Surfen onder de witte schuimkoppen van de golven.

Borrasca (=Storm)
De Eigenaar van het kraam maakt tevens reclame voor de enige Surf Shop in town waar je alles kunt vinden wat te maken heeft met deze 'keinijg' toffe sport.

Morgen: Enkele durvers onder het wit van de schuimkoppen - baja blanca.

Limpieza zonas Costeras ( kustgebieden opruimen) staat er op het bord en daaronder :
Zonas Rurales Deprimadas, letterlijk vertaald "Depressief Platteland", je zou voor minder depressief worden  
Gelukkig is er een plan om de promenade littoral door te trekken naar Bombilla en van daaruit naar Puerto Naos. Als je ziet hoe de prachtige atractieve kustlijn erbij ligt en ook met het oog om meer toerisme naar La Palma te halen, is dit wel nodig. Er was altijd al wel een soort trail maar Atlantische stormen hebben het pad gedeeltelijk weggeslagen, ook hadden bananenboeren tot het laatste stukje land ingepalmd en gooiden hun landbouw- en ander afval direct in de oceaan. De bananenplantages moeten nu voor een stuk achteruit maar op La Palma zijn bananen heilige huisjes, de onderhandelingen verlopen moeizaam.
Omdat deze kustgebieden vrij onbekend zijn bij de meeste mensen en sommige plaatsen moeilijk toegankelijk, worden ze gebruikt (tot nog toe) door hippies en kampeerders.

Foto's van deze morgen vroeg.

Zoals beloofd : Wim on stage ;-)

Er is maar één toneelspeler en dat is mijn schaduw. Een toeloop van volk moet men hier niet verwachten, daarmee kon ik wel eventjes uit mijn dak gaan tijdens de auditie voor de oceaan.

Morgen : Nog te ontsluiten kustgebied.

Een stukje van de litorale promenade vanaf Playa Nueva tot juist voor Playa el Charcón is af.
De raming was 1.588.845,60 euro en de geschatte tijdsduur van het project was 8 maanden.
Iemand heeft er meer dan 71 miljoen van gemaakt en het zo maar eventjes 68 maanden of + laten duren (typische Spaanse humor). Als dit pad moet doorgetrokken worden naar Puerto Naos dan zal het naar mijn gevoel langer duren dan 68 maanden.
Het is mooi geworden. Een betonnen pad met roestvrijstalen balustrade en twee rust of uitkijkpunten.
Een groot platform met als vloerbedekking aaneengelaste cortenstaal platen. Omdat lassen mij interesseert, kijk ik altijd naar de lasnaden  
Wat ik een geweldig pluspunt vind is dat gans het parcour (vanaf de parkeerplaats en terug) geschikt is voor rolstoelpatienten.

Morgen : "Audiëntie voor de oceaan"
               Op de stalen planken van het theater.

Ondersteund door de economische onzekerheid eindigde de dag in het goud.

                                        Vulkaan Martín - 2 october tot 18 december 1646
                                     _________________________________________

De lavastromen van de vulkaan Martín, ook wel bekend als de vulkaan Tigalate, vormen een wijde delta van een kilometer breed in de richting van de zee waar een groot plateau nieuw land werd gevormd.

Een jaar later schreef Don Lucas Fernádez Navarro :
"......................... Kapitein Diego de Guisla Vanderwalle zegt dat het algemeen bekend is dat op de tweede dag van de maand october van het vorig jaar 1646, in Tigalate, op vier mijl van deze stad en naast de berg El Cabrito en de Hoyo de la Manteca, er een vuurvulkaan uitgebarsten is die voortduurde van de genoemde datum tot 18 december en gedurende deze hele tijd niet ophield van vlammen uit te spuwen en stenen naar beneden naar de twee gemeentes te werpen. 
Vier rivieren van vuur bereikten de zee en verlegde de kustlijn met meer dan 300 el, en op dezelfde manier, aan de oever van de kust en tegenover deze vulkaan braken er nog twee uit, die zelf ook zo'n grote hoeveelheid vuur uitspuwden en een materiaal als gesmolten pek uitstroomde en in zee terechtkwam en daar bevroor en veranderde in steen en hierdoor de zee opschoof en aan de uiteinden kwamen er twee rivieren bij die als eerste begonnen waren te stromen en al het land waar het overheen stroomde werd verwoest ....................... En dit eiland raakte zo in moeilijkheden door de constante schokken, de gespleten aarde en het gedonder dat deze vukaan voortbracht, en ook het zand dat op deze stad en op het hele eiland viel ..................."