PAARDENBLOEM MET STEENMANNETJE

Donderwolken
Bij de Lakota werd de donder verklaard als een vleugelslag van de adelaar of de havik, terwijl
uit de ogen bliksems naar de aarde schoten. Als machtige bovennatuurlijke wezens voerden zij
voortdurend oorlog met de wezens van het water en de onderwereld en werden soms als
beschermgoden van de krijgers beschouwd.

Gisterochtend dacht ik: "Wat zal het wezen, naar zee of de berg op?". Vanop mijn dak zag ik
enkele flarden wolken langsheen de helling van de bergkam naar het noorden drijven.
 
Aangekomen op +/- 1400 m. was ik reeds boven de wolken onder een knal blauwe hemel.
La Palma is zo fotogeniek dat een "fotograag" er nooit genoeg van krijgt en steeds weer
andere gezichtspunten vindt om foto's te maken (3x foto in deze zin is scheepsrecht;-))).
Daar waar ik de auto parkeerde was er een uitzonderlijk mooi zicht op Los Llanos, de vallei
van Aridane, de Birigoyo, de Caldera de Taburiente en een solitaire "Erica Arborea" in bloei
(februari maart). De Ericaboom had een grillige vorm omdat het op deze hoogte meestal hard
kan waaien. Na een uurtje rondwandelen op deze bijzondere lokatie reed ik terug naar
beneden voor de koffie   

In de Franse overzeese gebieden noemt men ze "Les travailleurs bananiers" kort bananiers.
Op la Palma zijn het "plataneros" die in de bananen werken. Als men langs de bananenvelden
wandelt is het stil, afgezien van hier en daar een hond die blaft. Op La Palma werken
duizenden mensen in de bananenplantages, men hoort ze niet en men ziet ze bijna nooit maar
ze zijn er wel. Zo'n tros bananen kan al gauw vijftig kilo wegen en wordt op de schouder
gedragen naar een plaats waar ze met de vrachtwagen worden opgehaald en naar de
inpakcentrale gebracht. Daar worden ze gewassen en van allerlei ongedierte ontdaan,
ingepakt in dozen en met schepen naar het vaste land gebracht.

Gisteren lagen er aan de kade in de haven van Tazacorte oceaan vissersboten, twee
zogenaamde 'longliners'. Een longliner vist met een lange lijn waaraan veel lijntjes met aas
zitten. De hoofdlijn of longline kan vele zeemijlen lang zijn met soms wel meer dan 2500
haken met aas. Op de oceaan worden zwaardvis (die hier bijna niet meer voorkomt), tonijn en
haai gevangen. Deze visserij is berucht om de bijvangst van zeevogels, zeeschildpadden en
zeldzame haaien.

Omdat de tonijn op de rand van het uitsterven is door overbevissing wordt hij sinds de jaren
'90 ook gekweekt in open water (aquacultuur). Jonge exemplaren worden in het wild
gevangen en in daarvoor bestemde visboerderijen vetgemest met ook in het wild gevangen
haring, sardienen en inktvis. Door de grote aantallen (hoge dichtheid), productie van
uitwerpselen en het gebruik van antibiotica zijn de tonijnboerderijen te vergelijken met de
bioindustrie aan land. Een stap verder maar wel veel moeilijker, is het kweken van tonijn van
ei tot volwassen vis waardoor er in het wild gevangen jonge tonijn niet meer nodig zijn.
Er wordt tevens geëxperimenteerd met plantaardig voedsel om het op zee gevangen voedsel
te ontzien.

Aan de afslag naar El Pozo rechts houden richting Salamera. Tussen die twee gehuchten
ligt "Punta la Cangregera" (= broedplaats voor kreeften), "Playa del Burro" (= strand van
de ezel) en "Punta Baja de San Simón". Hoewel het eiland relatief klein is zijn deze routes
in het zuid-oosten van het eiland weinig bekend. Beschrijvingen van deze ruige en tot nog
toe onontgonnen streek komt men niet tegen in de reisgidsen. Literatuur over dit landschap
heb ik alleen nog maar gevonden in Spaanstalige verhandelingen over het eiland. Als men
deze streek wil bezoeken, neem dan wat eten en drinken mee en wees voorbereid op de
bochtige en steile landwegen. Trek voldoende tijd uit want één kilometer in vogelvlucht
kan langer duren dan je denkt. 

Om een steenman te maken kies ik tijdens de wandeling een plek die voor mij goed
aanvoelt, rekening houdend met het dramatisch effect van de achtergrond dat een
dimensie toevoegt aan de foto. Geen esoterische of energetische toestanden.
Op de klippen stenen op elkaar stapelen met de oceaan als achtergrond is voor mij
een vorm van mediteren ..... met af en toe een vloek wanneer de steenman omvalt en
ik terug opnieuw begin
Tot tien stenen ging het nog, de elfde weigerde, er was geen 'elfde gebod'

                       - ZWEVEN TUSSEN DE HOOGSTE TOPPEN -

                                                           ***

De hoogste top van La Palma is in meerdere opzichten een mysterieuze plaats. De zon is
er sterk en de lucht ijl, twee ingrediënten om je hersenen esoterische impulsen te geven.
In de jaren dat ik hier woon heb ik menig goeroe weten komen en gaan. Zelfs de dag
vandaag komen er nog steeds spirituele leraren en gidsen. La Palma is het perfekt
eiland dat zich daartoe leent. Elementen van de hoge beschaving van Atlantis zouden
bewaard gebleven en doorgegeven zijn aan de oerbewoners van La palma. Begrippen
als karma en esoterie worden toegankelijk voor ingewijden en geïnitieerden in de vorm
van workshops, in tegenstelling tot de 'exoterie' dat gratis toegankelijk en verifieerbaar
is voor iedereen   . Men kan het niet zo gek bedenken of iemand adverteerd met :
Antrosofie, druïden, esoterisch boeddhisme, zen, gnostisisme, new age, mysterie cultus,
taoïsme, chi kung, yoga, pacua ch'uan, satanisme, hekserij, golden dawn, wicca, reiki,
tai chi, enz ...
Om je evenwicht (terug) te vinden kun je steenmannetjes maken, het kost niets en geeft
een "zekere" voldoening. 
Ga ik morgen zeker doen ;-)
Oant moarn = Fries voor tot morgen.

Op de evenaar duren dagen dag en nacht even lang, ongeveer 12 uren. Het verschil tussen
de lengte van de dag wordt in de zomer steeds grote naarmate je van de evenaar weg gaat
in de richting van de pool. Daar duurt de dag in de zomer 24 uur. In de winter is het andersom
en duurt de poolnacht 24 uur.

Op het web.
In een web.
Groot verschil !?

http://nl.wikipedia.org/wiki/Spinnenweb

                                                   

Een onvergetelijke vakantie met onuitwisbare achterlating van indrukken.
Was getekend ..............

Laat de schuldigen zich kenbaar maken

Bananen kunst.
De landbouw op La Palma bestaat voor bijna 100% uit bananen. Dit beeld van bananen,
bananen en nog eens bananen blijft op het netvlies van iedere bezoeker die op het eiland
beneden de 400 meter verblijft. De monoteelt werd ongetwijfeld door de protectionistische
wet (nog uit de Franco tijd) die een verbod op invoer van buitenlandse bananen inhield
gestimuleerd. Hierna kwam er een extra heffing op bananen uit alle niet E.G. landen.
Na de "bananenoorlog" is het vandaag voor de bananensector kantje dubbeltje en wil men
overschakelen op meer en grootschalig toerisme.

Nu komt de aap uit de mouw, : De bananenboeren kijken de kat uit de boom alvorens in de
aap te logeren 

Ik denk dat de situatie die deze steenman uit zijn evenwicht brengt, zijn innerlijke is
Daarom hou ik me bezig met hoe steenmannen over zichzelf denken
Door ze te fotograferen laten ze hun intensiteit zien
en de bepaalde spanning die in hen aanwezig is

Vanaf het begin heeft de "kunst" naar manieren van vernieuwing gezocht. Kunstenaars
proberen nieuwe innovatieve werken te creëren terwijl in de wereld om ons heen, de
wereld van de natuur, er zoveel te ontdekken valt. Fotografie is een van de mediums om
de kunst van de natuur te ontcijferen. Het 'artistieke' werk van het komen en gaan van de
branding over het zwarte lavastrand was op het eerste gezicht vanzelfsprekend, maar bij
nader bekijken zag ik het verschijnen van de Japanse tekeningen. 
ZENzien, ZENtekenen of de plotse ultieme ZENervaring    
Ik ga geen pogingen doen om zo te tekenen, uiteraard haal ik het in de verste verte niet
van de natuur. Bij deze manier van tekenen zijn onder andere beheersing, wijsheid en een
goed gevoel voor humor van belang. Het houd me wel bezig, dat spiritueel "gewaarzijn"
van het leven. Steenmannen maken is een beetje vertoeven in die 'toestand'. 

Volle maan.

Zonsondergang met vooravond.

Na het oogsten van de tros bananen (de tros noemen ze hier piña) wordt de plant in
stukken gehakt om te mulchen, de bladeren worden verspeid als grondbedekker tegen
het onkruid en het vochtig houden van de grond. Het is mooi om zien en te fotograferen 
hoe zo'n blad verkleurd van fel groen naar geel en bruin. Gedroogde bananenbladeren
worden ook artisanaal gebruikt om stoelen te vervaardigen "rotan stijl", bloemschikken,
manden en dienbladen zoals op de foto.

                                                          EUPHORBIA CANARIENSIS
                                                        ___________________________

De kandelaars wolfsmelk, ook wel "Cardón" genoemd komt veel voor op La Palma.
Af en toe ziet men een plant die een uitzondelijke vrij grote kolonie heeft gevormd,
bestaande uit wel 400 tot 500 rechtopstaande stengels die een hoogte bereiken van
3 a 4 meter. Het latex sap van deze plant is zeer giftig. Dit exemplaar stond op een
klif aan de zuid-oost kust van het eiland en vond ik de moeite van het fotograferen
waard.

Het noord westelijk kustgebied gezien vanaf de boot.
Een ruige kust met kliffen en gekeurde rotspartijen. De kuststrook is bijzonder stijl
met enkele grillig gevormde rotsen in de oceaan. De witte guano is afkomstig van
een kolonie witte reigers, die gingen vliegen als we dichter langs vaarden. Ik hoop
volgende keer meer geluk te hebben om ze te fotograferen.

Zoals ik gisteren in een 'toemaatje' publiceerde, lag er op de toppen van de Cumbre Vieja
sneeuw. Volgens het Canarisch weerbericht zou de sneeuw al weg zijn vandaag (woensdag).
Dus ik gisteren naar boven gereden om nog meer foto's te maken van dit voor La Palma 
zeldzaam gebeuren. "De Birigoyo" een pyramide vormige uitgedoofde vulkaan die een
dominante positie inneemt tussen de Cumbre Nueva en de Cumbre Vieja was volledig bedekt
met sneeuw! De weg naar boven was afgesloten ...
Ik had het gevoel op weg te zijn met de latten op 't dak van de auto naar de skilift om vanaf de
top een blauwe piste (een rode zal niet meer gaan ;-) te nemen naar het dal. Maar niets is
minder waar! We zijn hier op La Palma, een eiland van eeuwige lente dat deel uitmaakt van
de Canarische Archipel.
Toen mijn buurman de foto's zag vertelde hij me: " Weet je, het is minstens 40 jaar geleden
dat er nog zoveel sneeuw lag op de Birigoyo".