TIGUERORTE - TIJARAFE - ISLA LA PALMA

Vóór de Spaanse verovering van La Palma waren er 12 koninkrijken op het eiland. In Aridane
was Mayantigo (wat betekent "Stuk van de Hemel") koning. Op een dag brak Echentive, koning
van Ahenguareme (tegenwoordig het land vanaf El Charco tot Tigalate) een vredespact en ver-
klaarde de oorlog aan Mayantigo. Gedurende de vijandelijkheden vochten de beide koningen en
hun mannen zij aan zij. Tijdens een tweekamp werd Mayantigo verslagen en verwond aan zijn
arm. Hij moest de strijd opgeven en vluchtte. Algauw zag hij hoe gangreen zich uitbreidde over
zijn onderarm. Vervolgens sneed hij zijn arm af tot over zijn elleboog. Na genezing bond
Mayantigo terug het gevecht aan met Echentive, won de strijd en dwong hem om een nieuw
vredesverdrag te ondertekenen. Vanaf dat moment kreeg Mayantigo de bijnaam Aganeye wat
betekent "Gesneden Arm".

____________________________________________________________________________

Nostalgia.
Op de foto's ben ik bezig aan een sculptuur van Mayantigo voor een van mijn vroegere tento's
in het "Casa Massieu" in Argual. In die tijd was ik helemaal nog niet bezig met fotografie.
Deze foto's kwamen tijdens het opruimen uit de oude doos  

                                            PRE-SPAANSE NEDERZETTING

(Vandaag een dubbellog, dit heeft te maken met de uitgebreidheid van het onderwerp en het
toegestane aantal kilobites)

De nederzetting die vandaag besproken wordt is gelegen op 1500 meter boven zeeniveau.
In de meeste gevallen echter prefereerden de Benahoaritas (de oorspronkelijke bevolking van
La Palma), te leven in grotten beneden de 600 meter. Bij gebrek aan grotten bouwden ze in
de hoger gedeelten van het eiland, stenen hutten. Niemand weet met zekerheid waarom de
Benahoaritas op deze hoogte een dorp bouwden. Was het een plek waar men af en toe naar
toe ging om het vee te hoeden? Of was het een rituele plaats, een "Tagaror" (= plaats van
samenkomst). Dit laatste sprak mij meer aan die morgen. Toen ik daar in de vroege ochtend
rondwandelde en de eerste zonnestralen de ruïnes doorheen de pijnbomen beschenen, hing er
wel een geheimzinnige sfeer in de lucht. Waarschijnlijk was het de dauw in samenspraak met
het licht en donker dat zich verspreidde als zonnestralen doorheen de glasramen van een
kathedraal.

In de "Reisgids La Palma"
(Ontdek de verborgen schatten van La Palma)
http://www.oceaanzicht.nl
schrijft Siepko Wenning er over (zie hieronder)

Ps: Er staat nog geen klein museum maar men heeft ondertussen wel het archeologisch dorp
volledig omheind en de financiële mogelijkheden als bron van inkomsten onderzocht.

Spiritueel.
Het woord kan op vele manieren gebruikt worden en voor mij heeft het niets te maken met
religie of bovennatuurlijke krachten. Er bestaat geen objectieve waarheid over welke spirituele
levensweg men het best kan volgen. De meerwaarde voor mijn persoonlijke belevingswereld
zit hem in het uitgesproken atheïsme en de persoonlijke immateriële ervaring.

Aangekomen in het bos op een open plek van geraffineerde schoonheid, zo 'n plek waar je
voelt "het" is er. Een kalmerende omgeving om in alle rust een steenman te bouwen. De met
mos bedekte stenen die her en der verspreid liggen lenen zich daar goed voor ......
en zo wordt het ongezegde gezegd.

TOEMAATJE
Deze morgen op het strand van Tazacorte.

Wat nou! Altijd mooi weer op 1 mei? Zelfs op La Palma zijn we daar niet altijd mee gezegend.
Dit jaar hebben we een "fantastisch" regenseizoen. Na elke fikse regenbui denken we: "Dit is de
laatste van het seizoen". Maar nee, steeds weer komen ze aanzetten van over de oceaan. Het
heeft natuurlijk ook zijn voordelen, het landschap van Jedey en Las Manchas Abajo ziet mooi
groen, om nog maar te zwijgen van de bloemekes in de wei ;-)

Neem ook ff een kijkje bij een blogmaat, hij heeft het aan de lijve ondervonden.

http://manuscripten.wordpress.com/

Bij het maken van kortstondige creaties kan de sfeer, de wind, de zon, de golven,
de geur van de oceaan alleen maar statisch worden weergegeven. Bij het maken
van vluchtige creaties (met de nadruk op vluchtig) gaat het niet om de finish maar
om de reis, in die zin heeft deze kunstvorm therapeutische waarden en functies.
Het beleven en maken van deze creaties geeft een goed gevoel. 
Wat er overblijft zijn digitale foto's. Ook een interessant onderdeel van het beleven. 
Het documenteren leeft van het idee dat het er eens was, van de gedachte dat het 
er 'toen' was. Het gaat dus niet om de eindbestemming, maar om de reis.

VAN MATROOS TOT BANKIER

Wat de architectuur van de herenhuizen aangaat is nagenoeg de hele hoofdstraat, Calle Real in
Santa Cruz de La Palma (tevens hoofdstad van het eiland), één groot artistiek- en historisch
geheel. Een van de noemenswaardige gebouwen is het "Casa Cabrera", een achttiende eeuws
pand met geschiedenis. Aan de wand op de binnenplaats hangt een portret met daaronder een
kluis. Na enig opzoekingswerk kom ik te weten dat de man op de vergeelde antieke foto Juan
Cabrera Martin is. Een Palmese Rockefeller. Juan Cabrera (1838 - 1916) was een zakenman,
maar zijn jeugd was niet gemakkelijk. Op tienjarige leeftijd bleef hij alleen achter in Cuba. Hij
werd eerst keukenhulp nadien matroos, schipper, koopman kruidenier, start een sigarenfabriek
met een productie van 4.200.000 sigaren per jaar die hij naar Engeland, België en Duitsland
exporteerde. Om dan een eigen bank te beginnen, toendertijd een gat in de markt op La Palma
De bank droeg zijn naam "Cabrera". Het ging goed met de bank tot de crisis van 1933. De
nazaten zongen het nog een tijdje uit tot zij in 1948 de bank verkochten aan Banesto die op
haar beurt werd overgenomen door Santander.
Niks nieuws aan het financiële firmament.
Bron: El Dia, 21/11/10.

BEJEQUE - AEONIUM  spathulatum (Endemisch voor La Palma)
Bloeitijd maart april.

De onverharde weg door het Tamanca-reservaat (zie gisteren) is voor een stuk berijdbaar.
Op een gegeven moment is het trail weggespoeld. Men kan nog wel tevoet verder en als men
wat dichter bij de flora wil komen is het struinen en klauteren over de oude met mos bedekte
lavastromen (mal pais = slecht land). De gefotografeerde soort huislook (Aeonium) is een van
de elf unieke variëteiten die op het eiland voorkomen. De soort is een voor La Palma
endemische plant die zich heeft weten aan te passen aan een droog klimaat en een onstabiele,
poreuze en rotsachtige bodem. De plant groeit in mijn tuin ( 300 meter ) maar ik heb hem ook
tegengekomen in de bergen op 1000 m. boven zeeniveau.

De meeste wandelgidsen beschrijven de topwandelingen van het eiland. Met meer dan 1000
km. aan gemarkeerde paden en wellicht evenveel niet aangegeven wandelpaden, alsook de
grote diversiteit van de landschappen is het niet moeilijk om steeds iets nieuws te ontdekken
op la Palma.
De foto's van vandaag zijn genomen in een heel klein stukje van het beschermd landschap
"Tamanca". Net voorbij het dorpje Jedey en de "Montaña Jedey" (653 m) de eerste afslag naar
beneden. Dit gebied spreidt zich als een inktvlek uit over de zuid west kant van het eiland. Het
beschermd gebied behoort toe aan drie gemeenten ; Los Llanos de Aridane, Fuencaliente en
El Paso. Op deze westelijke lagere berghellingen van de Cumbre Vieja liggen de historische
lavastromen van de vulkanen El Charco met hoofdkrater Montaña Negra (1712) en Tahuya
(1585). Ook bevinden zich hier lavastromen die ouder zijn dan 500 jaar en bijgevolg niet
beschreven zijn. Deze oeroude lavastromen worden door de Palmeros "Mal Pais" (slecht land
genoemd). In 2006 was er sprake van om in dit gebied een golf met bijbehorend hotel aan te
leggen. Inmiddels is dit project door toedoen van de groenen voorlopig van de hand. Er is wel
toelating verleend (een km.verder in vogelvlucht) voor een complex voor ecotoerisme en
gezondheid. Onder de naam "La Mancha Vieja" komt er een privé ziekenhuis anex een luxe
gezondheid body en wellness center, alsook een hotel 4 sterren met 500 bedden, met een opp.
van 63.648,51 m2. Het hospitaal met een bebouwde opp. van 15.371 m2. Prijskaartje:
107.151.037,00 euro. Terreinen niet inbegrepen. Financiering: privaat kapitaal.

Bron : http://www.asambleaecologista.org/4hoteles/index.html

           http://www.fernandezduqueyasociados.com/index.html

Door de specifieke topografische karakteristieken van La Palma zijn er af en toe met het
gebergte samenhangende bijzondere wolken. Wolken in verschillende luchtlagen, ufo-achtige
wolken en mooie slierten bewolking enz... 

Indiaanse mythologische figuur bij de Iroquois en andere stammen, die in de oertijd door een
gat van een hogere wereld op de aarde viel en oermoeder van de mensheid werd.

Zonsondergang met vederwolken.

Rondslingerend rubber.
Regelmatig worden afgedankte autobanden in de vrije natuur aangetroffen ...
Muziekbanden zou natuurlijk even erg zijn voor diegenen die de stilte opzoeken

EARTH DAY

http://nl.wikipedia.org/wiki/Dag_van_de_Aarde
 
Toen "Aardmaker" het land schiep, nog voor hij de aarde helemaal uitspreidde, plaatste hij er
de bergen op en in die bergen zette hij tovenaars. Op de bergen legde hij vogeldons - de
waardevolle, levensgevende regenwolken. Magie was een onlosmakelijk verbonden
bestanddeel van de Indiaanse werkelijkheid uit het zuidwesten van de Verenigde Staten van
Amerika. Ook hier op het eiland zijn er oude mensen die zeggen dat alle dingen leven, de
bomen, de rotsen, de wind, de bergen en de wolken.

http://en.wikipedia.org/wiki/Earth_Day

Een van 'de' attracties op een eiland als La palma zijn toch ongetwijfeld de ongeëvenaarde
vergezichten die men vanaf de toppen van de bergen kan beleven.
Deze foto's zijn genomen bijna op de top van de Cumbre Vieja (+/- 1800 m.) met zicht op
de oostflanken van de bergketens, een stuk kustlijn en de oceaan. Op de voorgrond de
Montaña de la Marcilla en het pijnbos dat oprukt vanaf 800 tot 1800 meter.

Knekelhof in het lavaveld.
Het laten wegrotten van kadavers van schapen, geiten, honden en katten is weliswaar geen
gewoonte meer op het eiland maar het komt nog steeds voor dat er kadavers gedumpt worden.
Toen ik doorheen het lavaveld onder het dorp Las Manchas struinde kwam ik dit knekehof
tegen. De kevertjes, torretjes, vliegen, larven, regen en wind hadden hun werk reeds gedaan.
Met de door de zon witgebleekte botten, knoken, schedels, knekels, wervels en lava heb ik een
"cairn" gemaakt. http://en.wikipedia.org/wiki/Cairn
 Thuisgekomen, wel grondig mijn handen gewassen ;-)

Terwijl ik daar in alle stilte bezig was moest ik denken aan "Satsang"
(Sanskriet voor Sat = waar, Saga = gezelschap)
De waarheid in gezelschap van de dood, zonder 'verlichting' want er was geen lampje om aan
te doen. Maar ik krijg wel steeds meer belangstelling voor de wereld waarin ik loop; langs-
heen de kustlijn, het bos in de bergen en de lavavelden op dit kleine paradijslijk eiland.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Satsang

Tijdens de wandeling van gisteren loopt men langsheen een vertikale rotswand waarin de
verschillende geologische etappes van het eiland te kijk staan. Door de kleurrijke lagen van het
gestolde magma tussen de rotsen kan men goed zien hoe het eiland zich gedurende zijn twee
miljoen jarig bestaan heeft opgebouwd. Het is alsof je in een boek over de geologie van de
Caldera bladert. Een erosiekrater met een bijzonder karakter. Door voortdurende vulkanische
werking werd het eiland opgestuwd tot 3000 meter boven de zeespiegel. Hierna vonden aard-
verschuivingen plaats die vorm gaven aan het eiland. Het eiland dat in het zuiden nog steeds
in de opbouwfase verkeert.
Op de laatste foto zie je twee stenen ter grootte van een vuist. Het is soms moeilijk ze te laten
liggen , maar een foto ervan nemen mag

De Cumbrecita is in feite een bergpas om over de rand van de Caldera te geraken. Hier vond
de laatste strijd plaats tussen de legendarische Tanausú, koning der Benahoaritas, en de
Spaanse veroveraar Fernández de Lugo. Tanausú werd door een bedrieglijke list in de val
gelokt en genadeloos in de pan gehakt. Vele Benahoaritas werden vermoord. Tanausú werd
gevangen genomen en door de christenen als oorlogstrofee naar Spanje gestuurd. Op het schip
riep hij: Vacaguaré, vacaguaré (ik wil sterven). Hij heeft zijn geliefde eiland nooit meer teruggezien.

Aan de westeinde van de tunnel die de Cumbre Nueva doorkruist ontvouwt zich een
panoramisch landschap (foto1) van de hoogvlakte Las Cuevas, het pijnbos van Riachuelo
en de bergpas Cumbrecita. De top van de Cumbrecita is eenvoudig te bereiken met de auto.
Om de massa te mijden is het beste moment voor 8.30 uur in de ochtend of na 16 uur in de
achtermiddag. Eenmaal boven kan men een kleine wandeling maken naar het uitkijkpunt
Mirador de las Chozaz. Een kilometer heen en een kilometer terug op een brede gemakkelijk
begaanbare niet geasfalteerde weg.