HEMELVROUW

Zonsondergang met vederwolken.

Rondslingerend rubber.
Regelmatig worden afgedankte autobanden in de vrije natuur aangetroffen ...
Muziekbanden zou natuurlijk even erg zijn voor diegenen die de stilte opzoeken

EARTH DAY

http://nl.wikipedia.org/wiki/Dag_van_de_Aarde
 
Toen "Aardmaker" het land schiep, nog voor hij de aarde helemaal uitspreidde, plaatste hij er
de bergen op en in die bergen zette hij tovenaars. Op de bergen legde hij vogeldons - de
waardevolle, levensgevende regenwolken. Magie was een onlosmakelijk verbonden
bestanddeel van de Indiaanse werkelijkheid uit het zuidwesten van de Verenigde Staten van
Amerika. Ook hier op het eiland zijn er oude mensen die zeggen dat alle dingen leven, de
bomen, de rotsen, de wind, de bergen en de wolken.

http://en.wikipedia.org/wiki/Earth_Day

Een van 'de' attracties op een eiland als La palma zijn toch ongetwijfeld de ongeëvenaarde
vergezichten die men vanaf de toppen van de bergen kan beleven.
Deze foto's zijn genomen bijna op de top van de Cumbre Vieja (+/- 1800 m.) met zicht op
de oostflanken van de bergketens, een stuk kustlijn en de oceaan. Op de voorgrond de
Montaña de la Marcilla en het pijnbos dat oprukt vanaf 800 tot 1800 meter.

Knekelhof in het lavaveld.
Het laten wegrotten van kadavers van schapen, geiten, honden en katten is weliswaar geen
gewoonte meer op het eiland maar het komt nog steeds voor dat er kadavers gedumpt worden.
Toen ik doorheen het lavaveld onder het dorp Las Manchas struinde kwam ik dit knekehof
tegen. De kevertjes, torretjes, vliegen, larven, regen en wind hadden hun werk reeds gedaan.
Met de door de zon witgebleekte botten, knoken, schedels, knekels, wervels en lava heb ik een
"cairn" gemaakt. http://en.wikipedia.org/wiki/Cairn
 Thuisgekomen, wel grondig mijn handen gewassen ;-)

Terwijl ik daar in alle stilte bezig was moest ik denken aan "Satsang"
(Sanskriet voor Sat = waar, Saga = gezelschap)
De waarheid in gezelschap van de dood, zonder 'verlichting' want er was geen lampje om aan
te doen. Maar ik krijg wel steeds meer belangstelling voor de wereld waarin ik loop; langs-
heen de kustlijn, het bos in de bergen en de lavavelden op dit kleine paradijslijk eiland.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Satsang

Tijdens de wandeling van gisteren loopt men langsheen een vertikale rotswand waarin de
verschillende geologische etappes van het eiland te kijk staan. Door de kleurrijke lagen van het
gestolde magma tussen de rotsen kan men goed zien hoe het eiland zich gedurende zijn twee
miljoen jarig bestaan heeft opgebouwd. Het is alsof je in een boek over de geologie van de
Caldera bladert. Een erosiekrater met een bijzonder karakter. Door voortdurende vulkanische
werking werd het eiland opgestuwd tot 3000 meter boven de zeespiegel. Hierna vonden aard-
verschuivingen plaats die vorm gaven aan het eiland. Het eiland dat in het zuiden nog steeds
in de opbouwfase verkeert.
Op de laatste foto zie je twee stenen ter grootte van een vuist. Het is soms moeilijk ze te laten
liggen , maar een foto ervan nemen mag

De Cumbrecita is in feite een bergpas om over de rand van de Caldera te geraken. Hier vond
de laatste strijd plaats tussen de legendarische Tanausú, koning der Benahoaritas, en de
Spaanse veroveraar Fernández de Lugo. Tanausú werd door een bedrieglijke list in de val
gelokt en genadeloos in de pan gehakt. Vele Benahoaritas werden vermoord. Tanausú werd
gevangen genomen en door de christenen als oorlogstrofee naar Spanje gestuurd. Op het schip
riep hij: Vacaguaré, vacaguaré (ik wil sterven). Hij heeft zijn geliefde eiland nooit meer teruggezien.

Aan de westeinde van de tunnel die de Cumbre Nueva doorkruist ontvouwt zich een
panoramisch landschap (foto1) van de hoogvlakte Las Cuevas, het pijnbos van Riachuelo
en de bergpas Cumbrecita. De top van de Cumbrecita is eenvoudig te bereiken met de auto.
Om de massa te mijden is het beste moment voor 8.30 uur in de ochtend of na 16 uur in de
achtermiddag. Eenmaal boven kan men een kleine wandeling maken naar het uitkijkpunt
Mirador de las Chozaz. Een kilometer heen en een kilometer terug op een brede gemakkelijk
begaanbare niet geasfalteerde weg.

Soms zijn er geen woorden bij nodig .

De artistieke productie van steenmannetjes is actueel mogelijk doordat de
consumptie de productie bepaald ;-)
Door het hoofd te bieden aan de mechanismen van het kunstbedrijf kunnen
de zwerfstenen de kritiek snel in zich opnemen

Een van de interessantste aspecten van La Palma is de vegetatie in al de verschillende klimaatzones.
Vandaag heb ik gekozen voor een stuk te rijden op de westflank van het Cumbre Vieja massief
tussen Mendo en Jedey, juist op de rand van het beschermd gebied "Tamanca". Het eerste
stuk van de weg loopt over de lavastroom van de historische vulkaan El Charco (9 october -
17 december 1712). Van de 7 bekende historische vulkaanuitbarstingen op het eiland is het
de minst beschreven vulkaan. Dit landschap omvat meerdere lavastromen ook niet historische
van meer dan 5oo jaar geleden en bijgevolg niet gedocumenteerd.
 
De mooiste tijd van het jaar om dit waar paradijs van botanica en flora over de oude
vulkanische struktuur van deze lavastroom te bewonderen is ongetwijfeld de lente wanneer
de planten in bloei staan.

Vervolg "Vulkaan El Charco".
Vandaag dubbellog door een teveel aan kilobites voor één log.

De coladas (nauwe doorgang tussen bergen) van de vulkaan San Juan (1949) lopen zowat door
mijn achtertuin, het is tien minuten met de auto. Onder het dorp Las Manchas wordt de lava-
stroom breder en is op de valreep een groot stuk tot monument verklaart. Slechts kleine
gedeeltes in dit lavaveld zijn nog in goede oorspronkelijke staat. Deze 'colada' bestaat voor-
namelijk uit een combinatie van Pahoehoe- en Aa- stromen.

Pahoehoestromen
Pahoehoe is een Hawaïaanse term die verwijst naar lavarivieren met glad oppervlak en
stroperige viscositeit. Op deze stromen komt door afkoeling een vast laagje dat begint te
rimpelen. Door de snelheid van het onderliggende magma ontstaat het karakteristieke
touwlava of Pahoehoe.

Aa- stromen
Deze stromen bewegen zich voort als rupsbanden en het oppervlak lijkt dus ook werkelijk
verbrokkeld en hobbelig, bestaande uit brokken en slakken van enkele centimeters tot meters
groot. Ze zijn moeilijk begaanbaar, het is dus aangewezen zo lang mogelijk over de Pahoehoe
te wandelen. De Hawaïanen op hun blote voeten riepen Aa Aa, vandaar de naam

                                                    LLANO DEL BANCO
 
Op 8 juli 1949 om 04.30 uur, drie km afstand en meer dan 500 meter lager dan de hoofdkrater
opende zich een nieuwe breuk op een plaats die bekend staat als "Llano del Banco". Vloeibare
lava uit de opening stroomde in de richting van Las Manchas en vervolgens langzaam naar
zee, waar ze twee dagen later aankwam. Volgens de levendige herinneringen van mijn
buurvrouw was het spektakel veroorzaakt door de gloeiende lava met het water van de oceaan
een adembenemend schouwspel. Kort voor middernacht van de 30ste juli 1949 hielden de
erupties uit de verschillende kraters van de vulkaan San Juan op.
De foto's zijn genomen vanaf de Camino Real die langs de Cumbre Vieja loopt. Men kan er
ook te voet dichterbij komen. De wandeling staat beschreven in de "Reisgids La Palma"
geschreven door Siepko Wenning :  http://www.oceaanzicht.nl  Hij beschrijft de scheur als een
mysterieus zwartgeblakerde plek in het bos dat doet denken aan een landingsplaats voor
ruimteschepen.

 

De ideale balans vinden tussen online en offline leven ....

Zijn schaapjes op het droge brengen, oorsprongkelijk zou het "Zijn scheepjes op het droge"
zijn geweest. Maar met deze steenman heb ik juist andersom gedaan, ik heb droge keien naar
het 'natte' gebracht in de hoop dat ze droog zouden blijven
Een mooi voorbeeld van 'Wishful Thinking' (= Denkwijze waarbij de wens de vader van de gedachte is).

Het dramatisch aspect van deze zonsondergang duurde twee minuten en dan was het voorbij.

cactusvijgen in onze tuin (de rode smaken het beste).

meer weten :  http://nl.wikipedia.org/wiki/Cactusvijg

Deze paddestoelen zijn niet giftig, je zou er eerder je tanden op stuk bijten.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Lijst_van_eetbare_paddestoelen

Toen ik enkele dagen geleden het blauwe-mauve slangenkruid was gaan fotograferen zag ik
"en pasant" hoe de kastanjebomen er bij stonden. Een sprookjesachtig bos of een decor voor
vampier- of griezelfilm.
De laatste 5 foto's zijn genomen op dezelfde plaats, van dezelfde kastanjebomen, midden in de
maand november van verleden jaar, enkele dagen voor San Martin. Hier op het eiland dé
dag van de heilige tamme kastanje, die dan gepoft en gedegusteerd worden samen met een
lekker glaasje wijn.

Op de laatste foto, links op de berghelling zie je een huis, daar wonen vrienden.
Zij hebben ook een blog, klik : http://dickenheleen.wordpress.com