DE HOP VOGEL

Lego nº 8189 Power Miner

POWER MINER MAGMA MECH RUNNER

Met zijn titanium schaar is hij de perfecte machine om al die lastige lavamonsters mee te
vangen. Hij schiet gaten in de rotsen en koelt gloeiend gesteente af met een roterende waterstraal.

Voor kinderen van 7 tot 77 jaar  

Zondag

http://nl.wikipedia.org/wiki/Zondag

De eruptie van de San Juan (1949) vormde enkele lavatunnels waaronder die van Todoque, die
vandaag de dag gecatalogeerd staat als natuurmonument. Een klein gedeelte van de lavastroom
rondom deze grot is uitgeroepen tot beschermd gebied. Spijtig genoeg hadden de buurtbewoners
weinig respect voor deze indrukwekkende lavarivier. Want op brute wijze zijn er grote delen
van de mooiste touwlava van heel La Palma verwoest. De bovenste lagen werden kapot geslagen
om te dienen als bouwmaterialen voor het bekleden van gevels, schouwen, open haarden en
barbecues. Dit is nu verboden, maar nog steeds worden er delen gebruikt als (illegaal?)
stortplaats en vuilverbranding.

Taburiente is de naam van het riviertje dat uit de Caldera doorheen de Barranco de Las Angustias
richting zee loopt. Tijdens het regenseizoen en als de sneeuw smelt op de toppen van de krater is
het riviertje een kolkende massa dat hier voorbij stroomt. In midden zomer staat de bedding
helemaal droog. Dat komt omdat het leeuwendeel van het water een beetje hoger wordt afgetapt
voor de drinkwatervoorziening. Hier beneden in de kloof is de sedimentlaag zo diep dat het
water er in wegzakt. Dat water wordt dan weer opgepompt en gebruikt voor het bevloeien van
bananenplantages. In de droge periodes staat het waterpijl zo laag dat insijpeling van zeewater
mogelijk wordt. Er is een groot verschil van kwaliteit tussen het water dat rechtstreeks uit de
Caldera komt en het water dat wordt opgepompt, dat weten de bananenboeren maar al te goed.

Dubbellog van "Las Coladas de San Juan". (vervolg)
Halfweg de lavastroom van de San Juan kan men goed zien hoe de brandende lavarivier snel
stroomde naar het lager gelegen vlakke gedeelte van de Cumbre Vieja.
Op de foto's ziet men hoe het snel stromend magma werd "bevroren".

La Crucita is een gehucht in de noordelijke regio van het eiland La palma en bevindt zich in de
gemeente Barlovento. Het dorpje heeft 23 inwoners en ligt op het topje van een berg met een
hoogte van 345,5 meter en een gemiddelde hellingsgraad van 20,89 %.
De gemiddelde jaarlijkse temperatuur op de berg is 16,10º C.
In de warmste maanden is de gemiddelde temp. 25º C. en de koudste 8,70º C.
De gemiddelde jaarlijkse neerslag is 818 mm.

                                                             ***
Voor avonturiers te voet is het een stijgen en dalen tussen een oerachtige begroeing dat veborgen
ligt tussen de kammen en de kloven van een onbedorven wereld. Twintig jaar geleden was deze
streek nog een grijs gebied in de toeristische "pot of gold", maar sinds een nieuwe generatie van
groene toeristen, die hunkeren naar zo'n plek, kwam de pelgrimage stilletjes aan op gang.
Mea culpa! Voor een deel ook te wijten aan dit blog. Twintig jaar geleden eindigde de asfaltweg
hier in modderige of te wel stoffige wegen, maar de moderne wereld heeft het noorden ontsloten
met een asfaltweg die momenteel verbreed wordt.
Ondanks de nog hoge moeilijkheidsgraad van bereikbaarheid zijn er jaarlijks toch meer dan
100.000 bezoekers. Met de vruchtbare bodem en genoeg water zijn er moderne kluizenaars die
een vervallen huis opknappen en zo proberen een B&B uit te baten om te ontsnappen aan het
jachtige leven. Nog enkele tientallen jaren en het ruwe ruige is nog maar een schim van wat het
eens was. Zou het zo'n vaar lopen? 

 

Doordat de vorm van de Caldera de Taburiente in zeker zin zijn ontstaan stadia weerspiegeld
heeft men lange tijd gedacht dat het een instortingskrater was, ontstaan door de kracht van het
magma die de vulkaan opdrukte tot een aanzienlijke hoogte en nadat de uitbarstingen tot
stilstand gekomen waren, de vulkaan instorte en zo de typische ketelvorm ontstond. Dit is voor
zo ver de oude theorie. Er bestaan inderdaad verschillende theorieën over het ontstaan van
Caldera's (ketelvormige vulkanen). De laatste jaren geloven onderzoekers echter (deels door
zijn druppelvorm en uitgang naar zee) dat de Caldera de Taburiente is gevormd door
aardverschuivingen plus erosieve werkingen gedurende lange tijden van extreme regenval.
De oceanische lithosfeer (vaste aardkorst onder water) kon de enorme massa die tot op 3000
meter hoogte steeg niet meer dragen zodat er twee aardverschuivingen plaatsvonden in de
richting van het Aridane dal. Dan pas begon de erosieve werking die tot de dag van vandaag
voortduurt. Dit zijn theorieën. Omdat er maar weinig van deze grote structuren bekend zijn tast
men vaak nog in het duister. Daarom heeft de Caldera altijd al een aantrekkingskracht gehad
voor veel geleerden en onderzoekers.

Als je tijdens een wandeling in de Caldera de Taburiente een wat oudere heer met grijze sik,
vergrootglas en hamertje tegenkomt dan weet je van wanten  
(Dit laatste is natuurlijk een grapje).

Je vrije tijd vertragen is een remedie tegen het jachtige leven.
Een goede manier om de tijd langzamer te laten gaan is op het strand, in de bergen of in een park
op een bank te gaan zitten en naar de wolken kijken.
Kinderen en oude mensen laten van nature de tijd langer duren. Bij kinderen van 10 is één jaar
een tiende van hun leven, bijgevolg een lange periode. Voor een zeventig-jarige is het slechts een
stukje van zijn leven en daardoor bewust traag beleefd.
Op middelbare leeftijd zijn we meesters in het besparen van tijd, voor later ...

Dubbellog; Wolken kijken (2)

Een vriend van mij stuurde mij dit bericht:
"Er wordt veel geklaagd over het weer, maar ik vind dit een zeer mooie tijd! De wolken zijn zo
fascinerend en dynamisch, ik staar er graag naar".
Ik onderschrijf volledig zijn uitspraak. Daarom vandaag dit dubbellog. Ik ben er gistermorgen op
uit getrokken om de dynamiek van de lage bewolking boven de wijngaarden van Las Manchas
nog even te kieken, want straks is het voorbij, dan hebben we weer die strakke blauwe lucht ;-)

De zoveelste ...

Llano del Jable, ook wel heksenvlakte genoemd, is een kaal door het vuur verbrand landschap.
De zwarte achtergrond vormt een scherp contrast met het geel en groen van de pijnbomen.
In het centrum van de asvlakte blijven de dennen klein, waarschijnlijk hebben de heksen daar
iets mee te maken ;-). Doorheen de vlakte loopt een netwerk van niet verharde wegen,
aangelegd voor land en bosbouwdoeleinden, deze wegen worden ook gebruikt voor 4x4,
moutainbikers, wandelaars en ruiters. Telkens ik hier kom zijn de omstandigheden verschillend
soms vliegen de wolken je om de oren, soms zit je midden in de natte flarden mist, soms heb je
een hel blauwe hemel en schijnt de zon zo fel dat de lucht zindert boven de zwarte sintels,
soms is er lage bewolking met hier en daar een diffuse zonnestraal, zoals vandaag, ideaal voor
fotografie. Geen wonder dat de lokalen deze plek de heksenvlakte noemen. Het kan hier spoken.

Als je besluit om vroeg op te staan en de Caldera in te duiken zul je beloond worden met de
eerste tekenen van het daglicht. Dan zie je de ochtendzon met haar heerlijke warme stralen de
flanken van de krater beschijnen. Bovendien ruikt het anders dan op het heetst van de dag.

Als je besluit om vroeg op te staan en een wandeling te maken, is de Caldera een geweldige
ervaring. Het is als het ware een spirituele belevenis dat je noopt tot een 'steentje bij te dragen'
aan het begin van de wandeling als teken van voorspoed.

Na de ochtenwandeling en terug op de parking, stonden ze er nog in de volle zon die al begon
te broeien.


http://nl.wikipedia.org/wiki/Bergwandelen

                                                 Een Evolutionaire wandeling

                                                                     ***
                                                    Kussenlava - Pillow lava

                                                                       *

De Caldera de Taburiente is een enorm ketelvormig gat gelegen in het midden van het eiland
met als hoogste punt 2426 meter en de bodem van de ketel op 430 meter boven zeeniveau.
Dit kratervormig gat heeft als enige uitgang voor het regenwater naar zee de kloof van "Las
Angustias" (de kloof der angsten), dit is tevens ook de gemakkelijkste ingang voor mensen.
Door een half uurtje in de bedding van de kloof te lopen komt men het moedergesteente van
het eiland tegen. Door te laveren tussen de rotsblokken en hier en daar over te stappen over een
aarzelend riviertje maakt men als het ware een evolutionaire wandeling. Sommigen van die
rotsblokken zijn immense keien met een soort honinggraat patroon. De rotsblokken worden
kussenlava genoemd.
"Pillow lava" of kussenlava worden gevormd wanneer het hete magma in aanraking komt met
het zeewater. Het magma koelt snel af en stolt terwijl het aangevuld wordt met nieuw gloeiend
magma, zo ontstaat er voldoende druk om de gestolde laag te doorbreken. Dit proces blijft zich
herhalen. Door de druk van de stuwende vulkanische werking werd het kussenlava omhoog
gedreven tot een hoogte van 430 meter.
Zo dankt dit eiland zijn bestaan aan vulkaanuitbarstingen, eerst onder water (kussenlava) en
later ook erboven. Een evolutionaire hotspot.
 

Tijdens het fotograferen en met het kijken door de lens naar de steenman wordt het ruimtelijk
aspect van de steenstapeling important, zelfs imposant, gepaard gaande met een gevoel van
evenwichtige harmonie. De figuur van stenen komt naar voren, maar blijft toch deel uitmaken
van de achtergrond.

La Palma is het meest westelijke eiland van de Canarische Archipel. Door de invloed van de
passaatwinden is het ook een van de vochtigste eilanden. De noordoostelijke luchtstroom bevat
door zijn tocht over de oceaan veel wolken. Door het contact met de koude zeestroom, de
Caldera en de Cumbres, worden de wolken gedwongen op te stijgen. De waterdamp condenseert
over de vegetatie. Daarom wordt La Palma ook "Het Groene Eiland" genoemd.
Gedurende de tijd dat ik daar die ochtend zat te genieten van het uitzicht over de Caldera was
het landschap voortdurend in beweging door 'het komen en gaan' van de wolken.

Eucalyptusbomen langs de weg.
Langsheen de weg naar het zuiden richting Fuencaliente, juist voorbij het dorpje Jedey staan
enkele rijtjes eucalyptusbomen. Het zijn immense mastodonten. Eentje heeft zelfs een olifanten-
poot ontwikkeld, waardoor men speciaal de vangrail moest aanpassen. De takken met bladeren
binnen handbereik zijn meegenomen door toeristen. Wij deden dat vroeger ook. Als je thuis 
kwam en je valies opende kwam de geur van La Palma in je neusgaten en kon je nog even
wegdromen van de mooie vakantie die weer achter de rug was

De laatste zonnestralen beschijnen de bergketen.

Hoe kan het ook anders ....
We sluiten deze week en het bezoek aan de vulkaan Teneguía af met een steenman en een
wonder. Midden in de vulkaan probeerde een klein plantje te overleven. Iemand had er stenen
rond gelegd en ik heb er het laatste restje water uit mijn drinkbus op gegoten  .