Archief

PUESTA DEL SOL.

Volgens mijn Grote Van Dale is een droedel een krabbel, tekening die men in gedachten maakt
(onder het luisteren naar iets). Volgens Wikipedia is een droedel een erg eenvoudige tekening
of deel van een tekening. Droedelen (in het Engels doodling) is dus een manier om intuïtief te
tekenen of te schetsen. Zo komen er spontaan allerlei creatieve uitspattingen op het papier, voor
mij een manier om het figuratieve te onderdrukken en het abstracte te benadrukken. Krabbels die
leiden tot het betere werk.

Intuïtief tekenen is in principe hetzelfde als droedelen, maar deze woorkeuze wordt gebruikt bij
workshops onder leiding van guru's die een cent aan je willen verdienen door bijvoorbeeld het
herstel van je burnout, of nog erger ; het lezen van je toekomst in de "meditatieve, intuïtieve"
tekeningen die je zelf hebt gemaakt.

Abstact Expressionisme.
Tijdens het tekenen met potlood, grafiet, watten en gom worden de schetsen gaandeweg ruwer
en benader ik een rauw abstract expressionisme. Het wordt bijna "action tekenen", zuiver de
handeling van het tekenen op zich.
Leuk om eens te doen. Probeer het maar eens.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Abstract_expressionisme

Dubbel log - Casa Luján (1) 

Net zoals Santa Cruz werd het gebied van de gemeente Puntallana al snel ingenomen door de
kolonisten (16de eeuw). De streek was in het verleden rijk aan landbouwgebieden die toen
gebruikt werden voor wijnbouw, fruit, groenten en granen. In de oude dorpskern is het mooiste
voorbeeld van traditionele agrarische architectuur te vinden met patio, balkons en overlopen.
Het "Casa Luján" was vroeger het gemeentehuis maar nu bevindt zich in het gebouw een klein
etnografisch museum. De heemkundige kring is vlijtig geweest met het maken van poppen om
het geheel op te fleuren, tot groot jolijt van de schoolkinderen. 

Zo, dat was het, wat betreft het dorpje Puntallana.
Morgen iets van geheel andere orde.

Casa Luján (2)

Duitse bibliotheek op la Palma (Puntallana)
Je zou denken .......... een Duitse bibliotheek op La palma is wel heel uitzonderlijk. Het heeft
ook niets te maken met toerisme, maar met de bloeiende Duitstalige gemeenschap op het eiland.
Na Chernobyl (26 april 1986) http://en.wikipedia.org/wiki/Chernobyl_disaster is hier een groot
contingent van Duitse immigranten aangekomen. Veel gezinnen met kinderen, er moest gezorgd
worden voor een inkomen. De vreemdelingen begonnen dus allerlei handeltjes op te zetten en
deden dit met Duitse "grundligkeit". De perfectionistische mentaliteit botste dikwijls met het
zuiderse sfeertje van de Palmeros die vonden dat het mañana ook wel geregeld kon worden. Zij
vonden algauw de Duitsers "Cabezas Cuadradas" (vierkante koppen). Het ging zelfs zo ver dat
Palmeros dachten dat alle extrajeros (vreemdelingen) Duitsers waren alsof er in Europa alleen
maar Duitsers woonden.
_____________________________________________________________________________

Tijden veranderen ....
De laatste vier foto's zijn van de 'Nederlandse' bibliotheek in mijn tuin   

Vertrekkende vanuit de hoofdstad Santa Cruz de La Palma is Puntallana de eerste gemeente die
men aandoet om naar het groene noorden te reizen. Hier en daar is de weg vernieuwd en breed
en dit nodigt uit om het Puntallana snel voorbij te rijden. Buiten de uitzonderlijke laurierbossen
heeft de gemeente ook een pitoresk oud dorpsgedeelte met twee bronnen.

De bron "San Juan"
In den beginne ontstond het dorp rond deze bron van Johannes de Doper. De bron wordt heden
niet meer gebruikt als drinkwater maar het is nog steeds een rustige plek om te bezoeken.

De bron "Fuentiña"
Een beetje hoger gelegen in de kleine kloof is er de antieke dorps wasserette. Lokale
huisvrouwen gebruikten de openbare wastafels om hun was te doen en tegelijkertijd de
laatste nieuwtjes uit te wisselen.

Als je de eerste afslag neemt naar het dorp Puntallana heb je rechts op de Avenida Atabara nº 20   
bar "Tasca la Molina Vieja". Van de molen is niets meer te zien maar het huis is wel opvallend
geschilderd. Voor mij een 'stop' om een cortado te drinken ( = dikke gele gecondenceerde zoete
melk met daar bovenop een zeer sterke koffie, smaakt naar een café praliné ;-).
Wanneer je als vreemdeling een bar binnenstapt valt het je op dat er alleen (meestal) mannen
op de krukken zitten. Als je dan luid "Buenas días" zegt krijg je een gezamelijke 'morgen' terug,
net zoals in de wachtzaal bij de dokter. De barmoeder is dan ook vriendelijk en zal je niet het
dubbele (prijs voor toeristen) aanrekenen.
La Molina Vieja is open vanaf 6 uur 's morgens tot 22 uur of de laatse klant.
Zaterdag en zondag vanaf 8 uur tot ...
Maandag namiddag gesloten.

Foto's van een "fiesta" in La Molina Vieja, kijk hier :

http://fotosdestarboysrecords.blogspot.com/2010/03/fiesta-en-la-molina-vieja-puntallana.html

Vele bezoekers rijden het dorpje Puntallana aan de oostkust van het eiland in sneltempo
voorbij om zo gauw mogelijk in het mooie noorden te zijn en bij gebrek aan tijd (wat hoort bij
het snelle leven) moet er hoognodig een jungletocht gemaakt worden in de laurierbossen  en
rond het eiland gereden worden. Het oude dorpsgedeelte is nochtans de moeite waard om in
rond te wandelen.

Een foto overzicht van de oude Canarische dorpsarchitectuur.

.............Tenerife is uitgesproken een eiland voor minnaars van de natuur ............ De stranden
bestaan uit zwart korrelig zand, of - iets juister gezegd - uit door de zee verpulverd lava .........
......... Groot is de afwisseling van het landschap: Ruige bergen en rijke bloemenweelde, steile
rotskusten en bruine en zwarte stranden, kraterlandschappen, schuim op de zee en sneeuw op
de bergen .......... Met al deze facetten worden we geconfronteerd tijdens de tochten die we op 
Tenerife gaan ondernemen ......

Dit is geschreven door Jo Dominicus en staat in een reisgids over Tenerife van het jaar 1969.
Nog niet zolang geleden dus.
                                                                     ***

Wij weten dat sindsdien het eiland Tenerife, daar waar het enigsinds mogelijk was, volledig
geürbaniseerd is en er op vele plaatsen geen sprake meer is van 'natuur'. Er is daar geen plek
meer voor het inplanten van grote toeristische infrastructuren. Daarom hebben beleidsmakers
hun oog laten vallen op het eiland La Palma dat tot hiertoe min of meer gevrijwaard is gebleven
en nog steeds een uitgesproken bestemming is voor minnaars van de natuur.
Het drama heeft zijn aanvang reeds genomen met het bouwen van een mega luchthaven, een
zeehaven voor oceaanschepen in Tazacorte, plannen voor 4 megaresorts, asfaltbabrieken en
bijbehorende snelwegen. 
Dit alles moet gebeuren vóór 2019 want dan loopt de (ZEC) Zona Especial Canaria (Low tax
area special zone) ten einde, dwz dat bedrijven die op het eiland jobs creëren onder een laag
belastingstatuut vallen. 
En de groenen maar proberen de wind tegen te houden met een vork.