CASA LUJAN - II

Duitse bibliotheek op la Palma (Puntallana)
Je zou denken .......... een Duitse bibliotheek op La palma is wel heel uitzonderlijk. Het heeft
ook niets te maken met toerisme, maar met de bloeiende Duitstalige gemeenschap op het eiland.
Na Chernobyl (26 april 1986) http://en.wikipedia.org/wiki/Chernobyl_disaster is hier een groot
contingent van Duitse immigranten aangekomen. Veel gezinnen met kinderen, er moest gezorgd
worden voor een inkomen. De vreemdelingen begonnen dus allerlei handeltjes op te zetten en
deden dit met Duitse "grundligkeit". De perfectionistische mentaliteit botste dikwijls met het
zuiderse sfeertje van de Palmeros die vonden dat het mañana ook wel geregeld kon worden. Zij
vonden algauw de Duitsers "Cabezas Cuadradas" (vierkante koppen). Het ging zelfs zo ver dat
Palmeros dachten dat alle extrajeros (vreemdelingen) Duitsers waren alsof er in Europa alleen
maar Duitsers woonden.
_____________________________________________________________________________

Tijden veranderen ....
De laatste vier foto's zijn van de 'Nederlandse' bibliotheek in mijn tuin   

Vertrekkende vanuit de hoofdstad Santa Cruz de La Palma is Puntallana de eerste gemeente die
men aandoet om naar het groene noorden te reizen. Hier en daar is de weg vernieuwd en breed
en dit nodigt uit om het Puntallana snel voorbij te rijden. Buiten de uitzonderlijke laurierbossen
heeft de gemeente ook een pitoresk oud dorpsgedeelte met twee bronnen.

De bron "San Juan"
In den beginne ontstond het dorp rond deze bron van Johannes de Doper. De bron wordt heden
niet meer gebruikt als drinkwater maar het is nog steeds een rustige plek om te bezoeken.

De bron "Fuentiña"
Een beetje hoger gelegen in de kleine kloof is er de antieke dorps wasserette. Lokale
huisvrouwen gebruikten de openbare wastafels om hun was te doen en tegelijkertijd de
laatste nieuwtjes uit te wisselen.

Als je de eerste afslag neemt naar het dorp Puntallana heb je rechts op de Avenida Atabara nº 20   
bar "Tasca la Molina Vieja". Van de molen is niets meer te zien maar het huis is wel opvallend
geschilderd. Voor mij een 'stop' om een cortado te drinken ( = dikke gele gecondenceerde zoete
melk met daar bovenop een zeer sterke koffie, smaakt naar een café praliné ;-).
Wanneer je als vreemdeling een bar binnenstapt valt het je op dat er alleen (meestal) mannen
op de krukken zitten. Als je dan luid "Buenas días" zegt krijg je een gezamelijke 'morgen' terug,
net zoals in de wachtzaal bij de dokter. De barmoeder is dan ook vriendelijk en zal je niet het
dubbele (prijs voor toeristen) aanrekenen.
La Molina Vieja is open vanaf 6 uur 's morgens tot 22 uur of de laatse klant.
Zaterdag en zondag vanaf 8 uur tot ...
Maandag namiddag gesloten.

Foto's van een "fiesta" in La Molina Vieja, kijk hier :

http://fotosdestarboysrecords.blogspot.com/2010/03/fiesta-en-la-molina-vieja-puntallana.html

Vele bezoekers rijden het dorpje Puntallana aan de oostkust van het eiland in sneltempo
voorbij om zo gauw mogelijk in het mooie noorden te zijn en bij gebrek aan tijd (wat hoort bij
het snelle leven) moet er hoognodig een jungletocht gemaakt worden in de laurierbossen  en
rond het eiland gereden worden. Het oude dorpsgedeelte is nochtans de moeite waard om in
rond te wandelen.

Een foto overzicht van de oude Canarische dorpsarchitectuur.

.............Tenerife is uitgesproken een eiland voor minnaars van de natuur ............ De stranden
bestaan uit zwart korrelig zand, of - iets juister gezegd - uit door de zee verpulverd lava .........
......... Groot is de afwisseling van het landschap: Ruige bergen en rijke bloemenweelde, steile
rotskusten en bruine en zwarte stranden, kraterlandschappen, schuim op de zee en sneeuw op
de bergen .......... Met al deze facetten worden we geconfronteerd tijdens de tochten die we op 
Tenerife gaan ondernemen ......

Dit is geschreven door Jo Dominicus en staat in een reisgids over Tenerife van het jaar 1969.
Nog niet zolang geleden dus.
                                                                     ***

Wij weten dat sindsdien het eiland Tenerife, daar waar het enigsinds mogelijk was, volledig
geürbaniseerd is en er op vele plaatsen geen sprake meer is van 'natuur'. Er is daar geen plek
meer voor het inplanten van grote toeristische infrastructuren. Daarom hebben beleidsmakers
hun oog laten vallen op het eiland La Palma dat tot hiertoe min of meer gevrijwaard is gebleven
en nog steeds een uitgesproken bestemming is voor minnaars van de natuur.
Het drama heeft zijn aanvang reeds genomen met het bouwen van een mega luchthaven, een
zeehaven voor oceaanschepen in Tazacorte, plannen voor 4 megaresorts, asfaltbabrieken en
bijbehorende snelwegen. 
Dit alles moet gebeuren vóór 2019 want dan loopt de (ZEC) Zona Especial Canaria (Low tax
area special zone) ten einde, dwz dat bedrijven die op het eiland jobs creëren onder een laag
belastingstatuut vallen. 
En de groenen maar proberen de wind tegen te houden met een vork.
 

Daar staat hij
te staan
de staat van zijn

Eergisteren, vroeg in de ochtend lag "onze huisvulkaan" in een watten deken van wolken.
Het leverde me enkele fotokes op, genomen van ons terras.

Gistermorgen kwamen de wolken wederom laag aanzetten van over de oceaan. Dit is wel heel
uitzonderlijk deze tijd van het jaar dat je op 300 meter reeds boven de wolken kunt kijken.
Het jaar van de extremen (volgens mijn vriend;-). Dus ik naar boven om meer foto's te maken
van het stadje Los llanos de Aridane.
Van dag op dag zijn de temperaturen fel gestegen, het water van de oceaan verdampt in snel
tempo en dat geeft ons dit uitzonderlijk mooie fenomeen. Het zijn geen regenwolken.
Door het meteorologische kust-effect komen ze aanzetten van over de oceaan en een uurtje later
zijn ze vervlogen.

Als je hier woont sta je er niet bij stil, maar het stadje Los Llanos is geen stadje meer. Toen ik de
foto's bekeek op mijn puter dacht ik: "Oei! Oei! Dit is een uit de kluiten gewassen stad geworden. 

PS: Als dit fenomeen zich voordoet aan de andere kant van het eiland, de ooskant, daar waar
onze nieuwe giga luchthaven ligt, kunnen de vliegtuigen niet landen (en dat gebeurt af en toe).
Om te kunnen en mogen landen moet de piloot op een hoogte van 500 ft (= +/- 170 meter) de
landingsbaan zien, zoniet overshoot en terug proberen of naar Tenerife. Reina Sofia heeft een
ILS, instrument landing system.

Dubbellog : Wandelen in de Caldera de Taburiente (1)

Vanuit de rivierbedding in de kloof van Las Angustias kunnen we de Caldera stroomopwaarts
ingaan. Je kunt zover en zolang je zin hebt dieper in de kloof wandelen maar denk er aan, je
hebt evenveel tijd nodig om terug te keren.
Let op! Begin niet te wandelen in de regentijd bij slecht weer. In 2001 viel bij noodweer in twee
uur tijd 90 liter neerslag per vierkante meter. Het kabbelende beekje was in 'no time' in een
snelstromende kolkende rivier veranderd en had vier wandelaars meegesleurd. Het water hoopte
zich op achter een  natuurlijke dijk van boomstammen, planten, dennennaalden en puin. De
versperring was uiteindelijk niet bestand tegen de druk en met een enorme knal donderde een
vloedgolf van water razandsnel naar beneden. Wandelaars werden meegesleurd en konden niet
meer gered worden.

                                                           Hop op het strand en in de tuin
                                                      _____________________________

Alle jaren krijgen wij in onze tuin bezoek van de hop. Daardoor heb ik steeds gedacht dat hij op
La Palma een migrerende vogel was, maar nu lees ik in wikipedia dat hij voor Madeira, de
Canarische Eilanden en grote delen van Afrika een jaarvogel is.
In Nederland en België is hij wel een (zeldzame?) migrerende vogel.

Lego nº 8189 Power Miner

POWER MINER MAGMA MECH RUNNER

Met zijn titanium schaar is hij de perfecte machine om al die lastige lavamonsters mee te
vangen. Hij schiet gaten in de rotsen en koelt gloeiend gesteente af met een roterende waterstraal.

Voor kinderen van 7 tot 77 jaar  

Zondag

http://nl.wikipedia.org/wiki/Zondag

De eruptie van de San Juan (1949) vormde enkele lavatunnels waaronder die van Todoque, die
vandaag de dag gecatalogeerd staat als natuurmonument. Een klein gedeelte van de lavastroom
rondom deze grot is uitgeroepen tot beschermd gebied. Spijtig genoeg hadden de buurtbewoners
weinig respect voor deze indrukwekkende lavarivier. Want op brute wijze zijn er grote delen
van de mooiste touwlava van heel La Palma verwoest. De bovenste lagen werden kapot geslagen
om te dienen als bouwmaterialen voor het bekleden van gevels, schouwen, open haarden en
barbecues. Dit is nu verboden, maar nog steeds worden er delen gebruikt als (illegaal?)
stortplaats en vuilverbranding.

Taburiente is de naam van het riviertje dat uit de Caldera doorheen de Barranco de Las Angustias
richting zee loopt. Tijdens het regenseizoen en als de sneeuw smelt op de toppen van de krater is
het riviertje een kolkende massa dat hier voorbij stroomt. In midden zomer staat de bedding
helemaal droog. Dat komt omdat het leeuwendeel van het water een beetje hoger wordt afgetapt
voor de drinkwatervoorziening. Hier beneden in de kloof is de sedimentlaag zo diep dat het
water er in wegzakt. Dat water wordt dan weer opgepompt en gebruikt voor het bevloeien van
bananenplantages. In de droge periodes staat het waterpijl zo laag dat insijpeling van zeewater
mogelijk wordt. Er is een groot verschil van kwaliteit tussen het water dat rechtstreeks uit de
Caldera komt en het water dat wordt opgepompt, dat weten de bananenboeren maar al te goed.

Dubbellog van "Las Coladas de San Juan". (vervolg)
Halfweg de lavastroom van de San Juan kan men goed zien hoe de brandende lavarivier snel
stroomde naar het lager gelegen vlakke gedeelte van de Cumbre Vieja.
Op de foto's ziet men hoe het snel stromend magma werd "bevroren".

La Crucita is een gehucht in de noordelijke regio van het eiland La palma en bevindt zich in de
gemeente Barlovento. Het dorpje heeft 23 inwoners en ligt op het topje van een berg met een
hoogte van 345,5 meter en een gemiddelde hellingsgraad van 20,89 %.
De gemiddelde jaarlijkse temperatuur op de berg is 16,10º C.
In de warmste maanden is de gemiddelde temp. 25º C. en de koudste 8,70º C.
De gemiddelde jaarlijkse neerslag is 818 mm.

                                                             ***
Voor avonturiers te voet is het een stijgen en dalen tussen een oerachtige begroeing dat veborgen
ligt tussen de kammen en de kloven van een onbedorven wereld. Twintig jaar geleden was deze
streek nog een grijs gebied in de toeristische "pot of gold", maar sinds een nieuwe generatie van
groene toeristen, die hunkeren naar zo'n plek, kwam de pelgrimage stilletjes aan op gang.
Mea culpa! Voor een deel ook te wijten aan dit blog. Twintig jaar geleden eindigde de asfaltweg
hier in modderige of te wel stoffige wegen, maar de moderne wereld heeft het noorden ontsloten
met een asfaltweg die momenteel verbreed wordt.
Ondanks de nog hoge moeilijkheidsgraad van bereikbaarheid zijn er jaarlijks toch meer dan
100.000 bezoekers. Met de vruchtbare bodem en genoeg water zijn er moderne kluizenaars die
een vervallen huis opknappen en zo proberen een B&B uit te baten om te ontsnappen aan het
jachtige leven. Nog enkele tientallen jaren en het ruwe ruige is nog maar een schim van wat het
eens was. Zou het zo'n vaar lopen? 

 

Doordat de vorm van de Caldera de Taburiente in zeker zin zijn ontstaan stadia weerspiegeld
heeft men lange tijd gedacht dat het een instortingskrater was, ontstaan door de kracht van het
magma die de vulkaan opdrukte tot een aanzienlijke hoogte en nadat de uitbarstingen tot
stilstand gekomen waren, de vulkaan instorte en zo de typische ketelvorm ontstond. Dit is voor
zo ver de oude theorie. Er bestaan inderdaad verschillende theorieën over het ontstaan van
Caldera's (ketelvormige vulkanen). De laatste jaren geloven onderzoekers echter (deels door
zijn druppelvorm en uitgang naar zee) dat de Caldera de Taburiente is gevormd door
aardverschuivingen plus erosieve werkingen gedurende lange tijden van extreme regenval.
De oceanische lithosfeer (vaste aardkorst onder water) kon de enorme massa die tot op 3000
meter hoogte steeg niet meer dragen zodat er twee aardverschuivingen plaatsvonden in de
richting van het Aridane dal. Dan pas begon de erosieve werking die tot de dag van vandaag
voortduurt. Dit zijn theorieën. Omdat er maar weinig van deze grote structuren bekend zijn tast
men vaak nog in het duister. Daarom heeft de Caldera altijd al een aantrekkingskracht gehad
voor veel geleerden en onderzoekers.

Als je tijdens een wandeling in de Caldera de Taburiente een wat oudere heer met grijze sik,
vergrootglas en hamertje tegenkomt dan weet je van wanten  
(Dit laatste is natuurlijk een grapje).