Archief

                                                  AQUACULTUUR IN DE OCEAAN

Aquacultuur is geen altrnatief voor visserij hier op La palma maar door de vermindering van de bananeninkomsten en de vraag naar meer vis wel een noodzakelijke aanvulling.
De wereldwijde visserij heeft nu reeds haar limiet overschreden. Alleen viskweek kan in de steeds toegenome vraag voorzien. Willen we met z'n allen vis blijven eten dan moet de kweekvisproductie in de toekomst groter worden. In de oceaan voor de westkust van La Palma wordt er zeebaars (Spaans lubina) gekweekt. De mariene aquacultuur voor de kust heeft ook zijn nadelen. Tijdens de winterstormen scheuren de drijvende netkooien en ontsnappen er duizenden zeebaarsen. De zeebaars is een carnivoor en vreet zowat alles wat hij vindt. De diversiteit van de lokale visstand komt daardoor in het gedrang. Dit vraagt een nieuwe kijk op kweek in de Palmese kustwateren en de open zee en zal alleen kunnen blijven door visie, innovatie van de netkooien (stormbestendig) en overleg tussen de belanghebbende.

Voedselrisico's kweekvis.
Alles hangt natuurlijk af van het visvoer dat een bron kan zijn van chemische verontreiniging. Er bestaan Europese normen maar ik vraag me af, hoe, waar, wanneer en door wie die gecontroleerd worden. Op de verpakking van ingevroren kweekvis staat meestal weinig informatie, zelfs het land van oorsprong wordt dikwijls verward met het land van verpakking.

Foto's:
een nieuwe drijvende netkooi wordt in het water gehesen.

De zeebaars wordt met de werkboot en in met ijs gekoelde bakken aan land gebracht.

Nog even de temperatuur meten alvorens te laden in de vrachtwagen om dan via de haven van Santa Cruz de La Palma verscheept te worden naar het vaste land.
____________________________________________________________________________
Morgen: "Elk nadeel heb z'n voordeel"

Sommige mensen zijn als onkruid.
Eenmaal wortel geschoten krijgt men ze niet meer weg.
Tot mijn grote verbazing zag ik een vakantiehuisje naast de startbaan en onder het viaduct van de luchthaven. Dit is een mooi voorbeeld van het vakantie vieren: "op deze plaats en nergens anders".

"Ik kan dus nergens schoenen vinden die passen! Of ze lopen niet fijn, of de andere is niet te vinden!"

No kidding

Overal langs de kusten en op de strandjes van het eiland vind ik schoenen.
Verleden jaar ben ik daarom begonnen met "Het Schoenen-project 1 en dan 2 en zo verder ..."
Ik fotografeer de schoenen of restanten zoals zolen en breng ze onder in een verzamelmap met als titel:
"Schoeisel met zeelucht"
Als ik er 12 heb verzameld zet ik ze op het net.
Er zit dus een 'luchtje' aan deze verzameling schoenen  

De uitbreiding van de haven van Tazacorte is in volle gang. Er is reeds een stuk nieuwe havenmuur gebouwd en de oude wordt afgebroken.
@ Curieuzeneuzemosterdpot : De netten dienen om de weg te beschermen tegen vallende stukken beton en stof, veroorzaakt door het afbreken van de ernaast gelegen havenmuur.
Een nieuwe havenmuur is enkele tientallen meters verder op het strand gebouwd.
Zodoende heeft men enkele hectaren nieuw haventerrein bij gecreëerd. Het ernaast gelegen strand van Tazacorte is door het verleggen van de havenmuur ook enorm vergroot.
Op https://blog.seniorennet.be/puerto_de_tazacorte  kan men de werken volgen vanaf 'day one'.
____________________________________________________________________________
                                                     


De dadel is een legendarisch en heerlijk fruit dat reeds gekend was tijdens de oorsprong van onze beschaving. Niet alle dadels van palmbomen zijn eetbaar. Er zijn mannelijke en vrouwelijke palmbomen, waarbij de laatste de vrucht geven, en niet allen zijn eetbaar. slechts een klein percentage van de soorten palmbomen geven die zoete heerlijke dadel. Vele andere soorten zijn bitter en hard.

PS : De dadels van Tazacorte die ik mee naar huis mocht nemen zijn +- 5 cm. lang, zoet en hebben geen pit.

Voor vele bezoekers van La Palma die aan de westkant van het eiland verblijven is een van de hoogtepunten van de dag de zonsondergang.
Zonsondergangen zijn alle dagen anders en zeker in de winter kan de dag dikwijls eindigen met een Dantesk kleurenpalet over de oceaan. Ditmaal hadden we een omgedraaide zonsondergang.
Een donkere onheilspellende wolkenhemel met een vuur rode oceaan.
Kan het anders, dan dat ik dacht aan "De Hel van Dante" ?

Deepwater Horizon.
De vuurrode oceaan doet tevens denken aan olie in zee.
Het duivels dilemma van onze afhankelijkheid naar meer olie, zodat oliemaatschappijen steeds meer risico's nemen met het dieper boren in open zee met als gevolg onoverzichtelijke nachtmerries.

Aan de oostelijke voet van de bergketen "Cumbre Vieja", ligt in een wijde vruchtbare valei, begroeid met palmen en drakenbloedbomen, de gemeente Breña Alta.
Het was vroeger een agrarisch dorp met graslanden en weiden voor vee. De landbouw is mettertijd zo opzienbarend achteruitgegaan dat het bijna zeldzaam is geworden.
Verspreid over het grondgebied van de gemeente zijn er nog mooie palmboomgroepen te bewonderen.

Wie het eiland La Palma bezoekt, doet er goed aan één woord Spaans te leren ; "Prohibido"
____________________________________________________________________________

Urban exploring (urbex) fotografen houden zich aan het motto:
"Laat slechts voetstappen achter, neem slechts foto's mee."
Urbex fotografen proberen geen wetten te overtreden, anders dan het zich begeven op terreinen en gebouwen waar ze geen toegang toe hebben.
Het kan spannend zijn want het is dus eigenlijk een misdaad zonder slachtoffers.

De foto's in de log van gisteren met als titel "Wandelen op La Palma" waren natuurlijk niet gisteren gemaakt, daarom vandaag een meer accurate update. Momenteel hebben we al een paar regendagen achter de rug.  Winterse regendagen op La Palma zijn niet te vergelijken met die van noord en midden Europa. De Temperatuur blijft hier 20 a 22 graden celsius (zeeniveau) en tussen de buien is het heerlijk wandelen, zelfs met af en toe wat zon.

http://www.windfinder.com/forecast/la_palma

De log van vandaag begint met de zonsondergang van eergisteren (6 december).
Na een dagje regen kwam de zon toch nog even piepen.

                                                                    ***
De tweede reeks foto's zijn van het regenwater dat via de "Barranco de Las Angustias" uit de Caldera stroomt richting oceaan (gisteren 7-12-10). De Caldera is een van de grootste kraters ter wereld en vangt het hemelwater op als een trechter en sleurt al wat los zit met zich mee inclusief de bruine aarde. Dit fenomeen levert steeds impressionante beelden op.