Archief

La Palma is bij uitstek een wandeleiland met een subtropisch klimaat.
De temperatuur in de winter ligt rond de 20º C.
Houd er met het wandelen rekening mee dat op de hogere delen van het eiland dit gematigd klimaat niet altijd opgaat. In de beschutte delen van de bergflanken, evenals op de onbegroeide toppen van de 'Cumbre Vieja' kan het 's zomers flink warm worden. Het ene moment wandel je in volle zon en om de hoek loop je door een wolk van regen en mist. Een winddicht regenjack is daarbij onmisbaar. Zo 'n jack kan bovendien dienst doen als extra isolatielaag tegen de soms felle wind op deze hoogten.

"In the middle of nowhere" kwam ik deze troon van Sinterklaas tegen".
In Nederland is Sinterklaas op 5 december (pakjesavond).
In België 's morgensvroeg op 6 december.
Op de Canarische Eilanden is er geen Sinterklaas maar zijn het de Drie Koningen die op 6 januari de rol van Klaas vervullen.
Sinterklaas is trouwens vanuit Spanje vertrokken richting Nederland, waar hij eerst zijn toer doet om dan af te zakken naar België. En dan zo gauw mogelijk terug naar huis waar het veel minder koud is  
Moest hij op de Canarische Eilanden wonen zou hij alles virtueel afhandelen en lekker thuis blijven   

Kijkgat naar een andere wereld.

IJzer sculptuur of assemblage van gelast "zeeijzer" ijzerafval gevonden op het strand en lava stenen.
Hoogte 107 cm. breedte 61 cm. (zonder sokkel)
____________________________________________________________________________

                                   DE GEHEIME ORDE VAN DE LACHENDE KOE

"La vache qui rit" is een van oorsprong Franse kaas, maar wordt tegenwoordig ongeveer overal ter wereld gemaakt en gegeten. Het is ongeveer de meest internationale kaas.
Hij heet "The laughing cow" in de Verenigde Staten en Engeland,
"Vesela krava" in Tchechië,
"Krowka smieszka" in Polen,
"La vaca que ríe" in Spanje,
"A vaca que ri" in Portugal, enz ...
Ik herinner me vroeger ( toen natuurlijk alles beter was  )  dat de kaasjes harder waren dan nu, men kon er lekker uit het vuistje op knabbelen, laatstleden at ik er nog eentje en het was veel smeuïger geworden

Over heel de wereld worden er per seconde 125 kaasjes gegeten

Stier zoekt koe.
Een flauwe plezante is hier bezig geweest.
Op zo 'n klein eilandje met zo weinig mensen moet het je toch ter ore komen; Welke stier!

Industrie op La Palma is vrij beperkt.
Vroeger was er een sigarettenfabriek in El Paso maar de fabriek is verhuist naar lage-loon-landen.
Meer dan twintig jaar geleden had de gemeente goedkeuring verleend voor de inplanting van een industrieterrein in de 'Valle de Aridane', daar waar toendertijd bijna geen woonhuizen stonden. Ondertussen, in die 20 jaar, werd de omgeving van het voornoemde industrieterrein volgebouwd.
Op de valreep heeft men dan enkele jaren geleden gauw, gauw, het terrein klaar gemaakt voor zware industrie, oa voor een asfalt mengmachine. De woongemeenschap rond het industrieterrein kwam in opstand en men is nog steeds verwikkeld in een juridische strijd.
____________________________________________________________________________


Foto's:
De enige zware industrie op het eiland staat bij Santa Cruz de La Palma.
Een raffinaderij voor aardolie en gas, annex elektriciteitscentrale.
( Te vermelden waard; Santa Cruz was de eerste stad op de Canarische Eilanden waar in 1893 electriciteit werd aangelegd )
Net boven deze raffinaderij is er een nieuwe woonwijk gebouwd met de naam "La Grama".
Telkens wanneer ik daar voorbij rij, denk ik : "Dit had men toch kunnen en moeten voorzien!".
Het valt zeker niet samen met het onverwachte.
De mensen die daar wonen kunnen niet meer diep ademhalen en slapen 's nachts met gesloten vensters.
Ik vraag me af : " Wie koopt daar een huis? ".

Achtergebleven visdraad zorgt voor trieste slachtoffers onder de meeuwen.

Strandvissers beseffen niet dat vogels soms komen vast te zitten in de kluwen visdraad die ze achterlaten op het strand.
Het zal zeker geen haai zijn geweest die het pootje heeft afgebeten.

Ik heb me dan toch nog voor een negende keer laten inspireren door de Sirenen

De verstrengelde stukken nylon touw (log van gisteren) deden me denken aan de lange verwarde haren van de Sirenen tijdens  hun verleidelijk gezang waarbij de schippers zo "verstrikt" raakten dat zij te pletter sloegen op de kliffen van het eiland.

Na de fotosessie heb ik natuurlijk de nylon troep netjes opgeruimd.

Foto's genomen tijdens het struinen over strandjes langsheen de kusten van het eiland.
Steeds zoekend en rondkijkend, iets te vinden dat ik zou kunnen gebruiken in een of ander sculptuur.
Als het niet te zwaar is en ik moet er geen lange weg mee sleuren, neem ik het mee naar mijn atelier.
Ik vind sommige van deze losse stukken visnet met hoopjes in de war geraakte nylon touwen wel fotogeniek, zeker op een zwarte achtergrond komen de kleuren fel tot uiting.

Op het net circuleren schrijnende foto's van dieren die in deze warboel van nylon koorden en losse stukken visnet de dood hebben gevonden.
Ikzelf heb dikwijls niet al te grote schildpadden van een gewisse dood gered door er langsheen te varen, ze in de boot te nemen en ze te ontdoen van de visdraad rond hun poten.

Zonsondergang op zondag.
Oef! Ik krijg het er warm van.
Het is geen goed idee om naar de zon te vliegen. Het kan best heet worden.
Heel dicht bij de zon wordt het veel te heet en dan gaat het ruimteschip smelten en branden.