|
Probeer in ieder geval elkaar goed warm te houden door veel omarmingen en knuffels te geven want het is ijzig buiten met een schrale wind uit het zuidoosten die alles nog wat kouder doet aanvoelen. Gelukkig kunnen velen toch warm en gezellig binnen zitten en zich warmen aan de liefde die Valentijn gisteren weer bracht bij velen. Hier heeft iedereen goed geslapen, wat enorm belangrijk is om zich goed te voelen bij zo'n echte winterdag. Niet alleen 'ik' ben tevreden maar waarschijnlijk ook de Brusselse landgenoten die uiteindelijk weer een ééntalig Franse ministerpresident, Dilliès, hebben. "We zullen zien" is voorrlopig de enige zin die mijnheer Boris in verstaanbaar Nederlands kan uitbrengen. Hij zal nog veel taalbaden nodig hebben vooraleer hij op de vele vragen van de Vlaamse journalisten en reporters een deftig antwoord kan geven in de eigenste taal van de verslaggevers en vragenstellers.
Voor de rest is het al Olympische Spelen dat de klok slaat. Als het me goed voorstaat, heeft België nog maar één medaille binnengehaald, een onverwachte bronzen plak bij de shorttrack. Een magere oogst. Maar kom, nog een week te gaan op deze prachtige spelen, misschien komt er nog een plakje bij.
De lucht betrekt, wordt grijzer en grijzer en men voorspelt zelfs, voor hier aan de kust, een lichte sneeuwval. Maar voor de sneeuwvoorspellingen, zijn mijn voeten de beste weermannen. Als de witte vlokken komen krijgen mijn voeten het plots winters koud. Voorlopig is alles nog geruststellend en zijn mijn ledematen nog goed van temperatuur en ga ik genieten van de aanwezigheid van mijn kinderen. Deze namiddag komen er nog enkelen erbij. Het zal een getater van jewelste worden, mijn oren zullen flappperen en mijn stem zal morgen wel hees en schor klinken. Tot morgen
|
