DE AMERIKAANSE BIZON

Van bovenaf gezien vind ik Puerto Naos geen aantrekkelijk dorpje. Tussen de bananenplantages
heeft men een poging gedaan voor méér toerisme maar het massatoerisme is er nooit van de
grond gekomen. Geen keiharde muziek, geen friet (patat) kramen en geen uitbundig nachtleven.
Langsheen de gezellige promenade zijn er enkele restaurantjes, terrasjes en souvenirwinkeltjes.
Alleen in de maanden juli en augustus kan het er wel eens wat drukker worden met de Span-
jaarden van het vasteland die op vakantie komen. Op 1 september, dag op dag keert de rust weer.

Gisteren lag het strand van Tazacorte vol met Portugese oorlogsschepen. M'n klikvingertje heeft
niet stil gestaan

Update:
Deze morgen vroeg dezelfde route gewandeld en al de Portugese oorlogsschepen waren
verdwenen, er zaten wel meeuwen, misschien eiwitten voor deze vogels, ik heb ze wel niet
zien eten.



Het Portugees oorlogsschip is een kwal die voorkomt in de warmere zeeën. Het is geen echte
kwal, maar een complexe kolonie van vier soorten poliepen. De naam is afkomstig van de
ontdekkingsreizigers uit de 16e eeuw, toen Portugal op zee machtiger was dan Engeland en
Spanje en de Portugese oorlogsschepen iedereen angst inboezemden, net als dit dier.




Het Portugees oorlogsschip kan tot 50 meter lange tentakels ontwikkelen. Naast het lichaam, dat
gemiddeld 9 tot 35 cm groot is, heeft het een gasblaas, dat als "zeil" dienstdoet. Dit zeil, dat in
feite een poliep is, kan met lucht gevuld worden als het dier aan de oppervlakte moet blijven, en
kan bij gevaar leeglopen waardoor het dier onderduikt. Ook kan dit zeil in een bepaalde hoek
gedraaid worden, zodat het organisme invloed kan uitoefenen op de richting waarin het zich
beweegt. Zelfs schuin tegen de wind in laveren is mogelijk.




Elk Portugees oorlogsschip kent twee stadia: dat van een drijvende groep poliepen en dat van
een kleine, rondzwemmende meduse, die lijkt op een kwal. Dit is het geslachtsrijpe stadium,
waarin het dier zowel eitjes als sperma maakt. Het ontwikkelt zich als een kleine bult op één van
de voortplantingspoliepen die aan de blaas hangen, tot het losbreekt om een drijvende larve te
worden. Dit begint als één poliep, maakt er meer en wordt zo een volledige kolonie.




De natuurlijke vijanden van het Portugees oorlogsschip zijn de lederschildpad en de verschillende
soorten zeeslakken, die immuun zijn voor het gif en de dieren op hun menu hebben staan.




Het Portugees oorlogsschip, dat sporadisch in de Noordzee gesignaleerd wordt, wordt vaak ten
onrechte als kwal aangeduid. Dit kan tot een verkeerde behandeling van de beten leiden,
aangezien het gif van poliepen van een andere samenstelling is dan dat van een kwal. Het gif
doodt meestal niet, maar veroorzaakt wel veel pijn, en eventueel koorts, een shock, en
ademhalingsproblemen. Toch overleven sommige mensen een ontmoeting met het Portugees
oorlogsschip niet, niet in de laatste plaats door het gevaar in het water in de tentakels verstrikt te
raken, verlamd te raken en te verdrinken. Een tweede kennismaking kan bovendien resulteren in
een allergische reactie op het gif.




De reactie, een anafylactische shock, is een acute en in principe levensbedreigende allergische
reactie op een lichaamsvreemde stof. Hierdoor wordt een hevige immuunreactie van het lichaam
op gang gebracht.

                                                       Somewhere beyond the sea...

                                                                          ***

Bobby Darin zingt "Beyond the Sea"

http://www.youtube.com/watch?v=SEIDep_UMmk


Bobby Darin, echte naam Walden Robert Cassotto (New York City, 14 mei 1936 - Los Angeles
20 december 1973) was een Amerikaans zanger en songwriter, die zeer populair werd in de jaren
vijftig. Hij was thuis in een grote verscheidenheid aan muziekgenres, waaronder jazz, pop en folk.
Enkele van zijn bekendste nummers zijn onder andere "Mack the Knife", "Beyond the Sea" en
"If I were a Carpenter".

Bobby Darin werd geboren in een arm gezin van Italiaanse afkomst in The Bronx, New York.
Pas later kwam hij er achter dat hij is opgevoed door zijn grootmoeder en dat de vrouw die hij
als zijn zus beschouwde eigenlijk zijn echte moeder was. Zijn vader heeft Bobby nooit gekend.
Op jonge leeftijd werd hij getroffen door reumatische koorts, waaraan hij een beschadigd hart
heeft overgehouden. Hij moest leven met de wetenschap dat hij op jonge leeftijd zou kunnen
sterven, en stortte zich geheel op de muziek. Hij leerde zichzelf verscheidene muziekinstrumenten
spelen, waaronder piano, drums en gitaar.

Op 20 december 1973 overleed hij vlak na een hartoperatie, waarbij twee van zijn hartkleppen
werden vervangen. Hij is 37 jaar oud geworden. Er was geen begrafenisdienst: een van zijn laatste
wensen was dat zijn lichaam werd gedoneerd aan het medisch centrum van de UCLA voor
onderzoek. In 1990 werd hij postuum geplaatst in de Rock and Roll Hall of Fame. In 2004 kwam
er een film uit over zijn leven, "Beyond the Sea". Bobby Darin werd hierin gespeeld door Kevin
Spacey, die de film ook regisseerde.

Bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Bobby_Darin

Fotoshoot tijdens het ochtengloren en de zonsopgang.

                                                   Cat Stevens - Morning Has Broken

                     http://www.youtube.com/watch?v=kKoRp05L95c&feature=related
                                  
                                                                          ***

Een ochtend tijdens de wandeling op het strand van Tazacorte kwam ik "La Palma" tegen.
Iemand had de dag ervoor in het zwarte lavazand het eiland nagebootst. Vele mensen liepen er
waarschijnlijk achteloos voorbij maar voor mij was het heel herkenbaar en de moeite waard
om er aandacht aan te besteden.

                               
                                                       Schapenwolkjes en landslides

                                                                           ***

Kenmerken van de "Barranco de Las Angustias"  zijn de pijnbomen en de steile hellingen.
De bomen spelen een leidende rol in het behoud van de bodem en het water. Daar waar de
pijnbomen verdwenen of in het verleden gekapt zijn is er aardverschuivingsrisico. De ravijn
is nu reeds lange tijd beschermd gebied en is een geomorfologische eenheid van groot
wetenschappelijk waarde. Tijdens de wandelingen in de ravijn kan men genieten van een
spectaculair panoramisch zicht op de steile hellingen.

                                                      VANDAAG
                                                    BESCHIKKEN WE NIET
                                                         OVER VERSE VIS
                                                  Excuses voor het ongemak

staat er te lezen op de lege vistoog en dit op een eiland in het midden van de oceaan.
Honderden vissers die hele dagen en nachten de zee opvaren en niets vangen !!
Ik zie de vissers 's morgens vroeg dicht bij het strand sardientjes vangen die later op de dag dienst
doen als aas voor het grotere werk dieper de zee op. Maar de laatste jaren zijn er meer en meer
dagen dat ze huiswaarts keren zonder vis. De konsument kan op z'n kin kloppen. Er is natuurlijk
een overaanbod aan kweekvis, maar dat willen we niet. Wij willen een vers gevangen visje uit
de zee voor ons deur maar dat wordt met de jaren zeldzamer.
Vroeger kon je in de restaurantjes van El Puerto en El Remo je verse vis uitkiezen alvorens hij
werd bereid. Men kon kiezen tussen vieja, sama, bonito, peto, bocinegro, alfonsiño, caballa enz...
allemaal stevige Canarische vissen. Nu staat er op de kaart "Verse vis volgens gewicht" of
"Verse vis van de dag". En wat gebeurt er, Men zit op een terrasje aan de Atlantische Oceaan te
tafelen en te genieten van een mooie zonsondergang met een stuk gekweekte panga uit Vietnam
tussen de kiezen!
Google maar eens naar "panga kweekvis" of lees hier:
http://www.vetvrij.com/documentaire-over-panga-filet-uit-frankrijk.html
Je eet het nooit meer.

De laatste foto is natuurlijk een parodie op ""Wij knijpen de zee leeg"    

          
                                                           Fotografisch "gesproken"
                                                         Photographically "speaking"

                                                                           ***

Met woorden uit een woordenschat kun je iets vertellen. Men gebruikt dan een taal en een
bepaalde schrijfstijl om iets of een verhaal mede te delen. fotografisch met beelden iets vertellen
kan ook.  Met een schat aan dingen zo te rangschikken creëert men een beeld waarbij ieder voor
zich zijn eigen verhaal bedenkt.
Het lijkt een beetje op "scrapbooking". Scrapbooking is meer een creatieve manier van op- of
inplakken. Eigenlijk alles wat plat genoeg is om scrapboek of -kaart te versieren, terwijl bij
"scrapfotograferen" het de foto is die blijft. De rekwisieten zijn driedimensionaal en worden
na het maken van de foto afgebroken en eventueel bewaard.

Dubbellog (1)

                                                           Windjammer Bessie Ellen

                                                                           ***

In het voorbije weekend lag er een tall ship afgemeerd aan de kade in de haven van Tazacorte.
Het was de befaamde "Bessie Ellen" een ketch (= tweemaster), zie:
http://www.bessie-ellen.com/ship/ 
en
http://www.bessie-ellen.com/project/
Een zeilschip dat gedurende de winter in de Canarische wateren vaart en de eilanden Gomera,
La Palma en El Hierro aandoet., zie:
http://theonlinetraveljournal.com/editors-choice/bessie-ellen/
Het moet wel een fantastisch avontuur zijn om eens een weekje met zo'n zeilschip op z'n
18e eeuws te varen tussen de eilanden (misschien doe ik het nog wel eens).

Op de laatste foto's zie je dat voor vertrek het dek wordt geschrobt met zoet water door de
bemanning samen met de passagiers. De "Bessie Ellen" is gistermorgen vetrokken naar haar
thuishaven "Santa Cruz de Tenerife" na een weekje "Whale & Dolphin Watching" in de
Canarische wateren.
Op 15 maart vertrekt het schip op een "700 mile blue ocean passage" naar de Azoren, een reis
van 12 dagen.



 

Dubbellog (2).

                                            De bemanning van de "Bessie Ellen"

                                                                     ***

Gedurende de XIXe eeuw werden er op La Palma meer dan100 schepen gebouwd. Er werd
handel gedreven en reizen gemaakt tussen Amerika en Europa waarbij de haven van Santa
Cruz de La Palma van groot belang was voor bunkering tijdens tussenstops.
 
Enkele van de belangrijkste schepen die op La Palma werden gebouwd en van groot belang
waren in die tijd zijn de volgende: De Amistad, de San Miguel, La Verdad met haar 40 meter
lengte, het belangrijkste zeewaardig schip dat op La Palma gebouwd werd en op haar reizen
naar Amerika 400 pasagiers meenam, bemanning niet meegerekend.

                                                       Mar de Fondo (Zware golfslag)

                                                                            ***

Gisteren waren er weer hoge golven op het strand van Tazacorte. Langs de Atlantische kust
kunnen er soms heel hoge golven ontstaan. Deze branding noemen wij "Mar de Fondo", zie:
http://es.wikipedia.org/wiki/Mar_de_fondo
Mijn "Wanenonlie" staat er gefascineerd naar te kijken, zonder vrees want zij weet tot hoe ver
de monstergolven rollen over het strand. Als de golven het strand naderen richten zij zich steeds
verder op om met een flinke kracht het strand op te rollen. Na drie, vier zulke hoge golven trekt
de oceaan zich terug en is het een tijdje rustig en dan onverwachts komen er weer enkele hoge
golven aangerold.

Zonsondergang op zondag.



De hemel stond in vuur en vlam








De laatste foto is een "photoshop" door Luk met beelden uit mijn tuin :
http://www.flickr.com/photos/lukvansand/

 
                                                      El Progreso - De Vooruitgang

                                                                           ***

Het bananen dorpje Tazacorte ligt er 's morgens nog rustig bij, maar niet voor lang meer ....
Het landelijke dorpje krijgt een vierbaanse singel (ringweg) dwars doorheen de bananenplantages.
Zoals steeds zijn er voor- en tegenstanders. De Bagañetes (inwoners van Tazacorte) zijn niet
geraadpleegd en ondergaan hun lot gelaten.

Op de foto's merkt men dat de graafwerken plaatsvinden tegen een achtergrond die er niet voor
bedoeld is en waar niets meer past of klopt en waar het hoge ideaal van de landelijke omgeving
verloren gaat. Een nieuwe manier van leven, esthetiek en functie kondigt zich aan voor de
bevolking van de gemeente Tazacorte.

                                     
                                                                 Geheugensteuntjes
                                                                              ***
                                                                 Geheugensteentjes

                                                                              ***

Memory stones
Geheugensteentjes gaat in hoofdzaak over relaties tussen moeders en dochters. Nell, een 48-jarige
Ierse, die in Parijs vinologe is, keert na dertig jaar afwezigheid terug naar Ierland. Toen ze als
zestienjarige zwanger werd, vertrok ze naar familie in Engeland om te bevallen. Zelfs bij de
begrafenis van haar moeder Agnes liet ze verstek gaan. Nu gaat ze terug naar Ierland, omdat oude
vrienden lieten weten dat er iets aan de hand is met haar inmiddels volwassen dochter Ali. Ali
reageert achterdochtig en is onvoorspelbaar. Haar man is erg ziek en ze hebben intussen een
dochter, Grace, die dolblij is met de komst van haar oma. In het huis vindt Nell de
geheugensteentjes van haar moeder terug, strandkeien, waarop zij over bijzondere gebeurtenissen
schreef. Een dramatisch moment in haar jeugd was toen zij en haar zusje in het water sukkelden;
zij werd door haar moeder gered, haar zusje verdronk. Stilaan worden het verleden en de knopen
in de relaties ontward.
Geheugensteentjes (originele titel: The Memory Stones) is een roman uit 2003 van de Ierse
schrijfster Kae O'Riordan.
Bron: Wikipedia
_____________________________________________________________________________
De strandkeien zijn verzameld op de stranden aan de westkant van La Palma.

                                               Fotoshoot tijdens een ochtendwandeling

                                                                             ***

Het woord fotoshoot wordt over het algemeen gebruikt in de mode industrie, waarbij een model
poseert voor een fotograaf in een studio. Maar als ik de deur uitga met mijn camera en tijdens de
wandeling het landschap fotografeer met de intentie reklame te maken voor dit mooie eiland dan
is het voor mij ook een fotoshoot ;-)

                                                                    Playa La Florida

                                                                              ***

Even ten zuiden van El Remo is er een pad (deels ingestort) doorheen een lavastroom langsheen
de kust naar een strand met meerdere baaitjes, dit strand heet nu 'La Florida'. De naam is
betrekkelijk nieuw want in de volksmond zijn het de schildpaddenstrandjes. In de zomer werden
er namelijk schildpadden gesignaleerd die er hun eieren kwamen leggen. In de winter is het
strand moeilijk bereikbaar en zelfs gevaarlijk door de onvoorspelbare branding.

                                                                   Perro abandonado
                                                                  Achtergelaten hond
                                                                            
                                                                              ***

Op de promenade van Puerto Naos (een badplaatsje aan de kust) wacht een hond geduldig op
zijn baasje. Van de eiland tamtam heb ik gehoord dat zijn baasje in't gashuis ligt, maar geen
nood, de hond krijgt eten en drinken van de restaurants in de omtrek, zelfs toeristen heb ik al
hapjes zien meebrengen :)

Autobandenproject (3)

Rond 1500 ontdekten de  Spaanse kolonisten een boom in het Amazonegebied die de Indianen
Cahuchu (huilend hout) noemden. Een toepasselijke benaming voor hoe mensen met hun
afgedankte autobanden omgaan en hoe men deze op grote schaal illegaal in de natuur dumpt.

Huilende natuur!

Sinds 2004 zijn producenten en importeurs van autobanden verantwoordelijk voor de inname
en verweking van afgedankte exemplaren. Sinds de nieuwe regels worden er dus minder
autobanden illegaal in de natuur gedumpt.

Ik ben super enthousiast dat ik deze manier van fotograferen heb ontdekt! Het was ook moeilijk
om dit leuke project met de Indiaantjes voor mijn "Wanenonlie" geheim te houden.
De Indiaantjes zijn gesneden door mijn "Wanenonlie", zij is namelijk een meesteres in het
houtsnijden. Ze zijn vervaardigd uit vijgenhout, dikke takken die we gevonden hadden hoog op
de berg in Valencia, een van de vele mooie streken op ons geliefd eiland.

Scrapbooking is een methode voor het behoud van dierbare persoonlijke en familiale
voorgeschiedenissen in de vorm van een plakboek. Typische souvenirs zijn onder andere
foto's, gedrukte media en al wat plat is en geplakt kan worden in een boek. Maar wat doe je
met driedimensionale memorabilia. Wel, door de souvenirs en de gevonden voorwerpen,
de aandenken en persoonlijke relikwieën op een kunstzinnige wijze te rangschikken en er
dan foto's van te maken.
Misschien wordt het wel een rage

Zondag.
Zonsopgang rondomrond.
De dageraad of ochtendgloren is de periode van schemering direct voorafgaand aan zonsopkomst
maar de zon is reeds een tijdje oppgekomen in het oosten. Ik bevind mij aan de westkant van het
eiland en tussen mij en de zon ligt de Cumbre, het ruggengraatgebergte van La Palma. Het is al
wel licht maar het duurt nog even alvorens Lola over de kim komt kijken