ZONSONDERGANG - ISLA LA PALMA

"Voetballen is heel simpel, maar het moeilijkste wat er is, is simpel voetballen"
Johan Cruijff.

***

Een evenement is een verplaatsbare georganiseerde gebeurtenis, (openlucht)manifestatie,
(thema)dag of week. Meestal is die publiek.

Bij een evenement komt veel kijken: marketing, affiches, aankondigingen, uitnodigingen,
reserveringen, kaartenverkoop, parkeergelegenheid, beveiliging, toiletten, catering,
muziek, vermaak, geluidsinstallatie... en heel veel geld ...
De Spaanse voetbal verenigingen zijn het ministerie van financiën 750 miljoen euro schuldig.
Voetbalclubs lenen megalomane sommen euro's om idioot hoge salarissen en transfersommen
te kunnen betalen.

Ik hou het maar bij mijn soort evenement : Een wandeling over het strand

Verweerd - vervallen - versleten - verschoten.

***

De liefde voor verweerde structuren, het ontstaan van verassende vormen door de tijd zonder
voorstudie of schetsen. Als fotograag wordt ik aangetrokken door verval. Schoonheid heeft
voor mij niets te maken met perfectie. Iets afwijkends is veel ontroerender. Hoe ouder, des te
interessanter, en de schoonheid ervan is, dat het mijn fantasie prikkelt ...

Het lijkt wel alsof ik de strooptochten van de Vikingen herleef ;-) . Een vroegere en inmiddels
achterhaalde theorie was dat men hier in het noorden van La Palma afstammelingen aantrof van
verdwaalde Vikingen, met blauwe ogen, blonde haren en forse lichaamsbouw. Uit archeologische
opgravingen kwam men te weten dat er reeds Benahoarieten leefden op het eiland in de achtste
eeuw, lang voor de periode van de strooptochten door de Vikingen.

Aan het einde van verleden eeuw werd dit romantisch strandje niet vernoemd in de toeristen-
gidsen. De weg erheen is nog steeds niet aangegeven. Men heeft een goede wegbeschrijving
nodig. Ik hoor dikwijls zeggen: " We waren daar in de omtrek en we hebben gezocht maar niet
gevonden ". Het beste is er een daguitstap van te maken want men kan daar beneden ook
zwemmen. Tijdens de "Bonanza tijd" moet men wel een beetje geluk hebben. De Bonanza tijd
is de periode op het eind van de maand september wanneer de oceaan van het ene moment op
het andere van uitzonderlijk kalm naar uitzonderlijk ruw kan overslaan. Men is gewaarschuwd!
De weg erheen tot aan de kleine parking (zie foto's gisteren) is een steil naar beneden "one
vehicle road", zoals zovele weggetjes op La Palma. Men daalt het beste af in eerste versnelling
en zelfs dan moet je nog af en toe bijremmen. Kleine wagentjes kunnen het maar net trekken
in 1ste versnelling op de terugweg. Daarom zijn er geen busladingen vol toeristen en heb je het
gevoel dit paradijs voor jou alleen te hebben.

Terug naar Playa de La Veta

***

Verleden jaar rond dezelfde tijd was ik ook al eens afgedaald naar "Playa de La Veta". Ik had
toen het eiland rondgereden en wou in de late namiddag nog even deze magische playa erbij
nemen. Geen goed idee want halverwege naar beneden was de batterij van mijn camera leeg.
En wat nog belangrijker is zijn stapschoenen met goede grip. Het geitenpad heeft namelijk
veel losse steentjes. Ditmaal was ik er vroeg en goed voorzien ;-). Niet te vergeten: Een rug-
zakje met water, broodje kaas en eventueel een duikbril om te snorkelen.  Geen auto's, geen
ligstoelenverhuur, geen restaurantjes, geen souvenirwinkeltjes ... Puur natuur, zoals we het
gewend zijn op La Palma.

Eerst weer door het éénmanstunneltje waar je het licht zelf mag bedienen, dan langsheen het
duizelingwekkende pad uitgehouwen in de rots en waar je steil naar beneden kunt kijken.
Gelukkig staat er een afrastering om je knikkende knieën een betere houvast te geven ;-).
Die dag waren er geen andere bezoekers. Ik was alleen en dat voegt er wel een dimensie aan
toe, alsof je uitverkoren bent om van dit paradijslijk schouwspel te genieten.

Morgen wandelen we verder en ook foto's van het magische strandje.





































































Lampenpoetsersgras of borstelvedergras.
Deze plant komt van origine uit Midden- en Zuid Amerika en behoort dus niet tot de flora van
La Palma. Sinds men ontdekte dat het ging om een geïntroduceerde soort heeft men met man
en macht het pampasgras proberen uit te roeien, maar het is niet gelukt. De taaie soort gras plant
zich nog steeds in tempo voort en op sommige plaatsen heeft het de lokale endemische flora
totaal verdrongen.
 

Aan het strand van "El Puerto" Tazacorte op een vroege zondagochtend in mei.































Hetzelfde strand van Tazacorte op een zondag in de late namiddag in de maand juli.















Er is momenteel een polemiek gaande over de kwaliteit van het water en het strand vanwege de
nabijheid van viskwekerijen in combinatie met het stilstaand water in het baaitje in de zomer
wanneer er bijna geen branding is. Ook ten gevolge van de werken voor de uitbreiding van de
haven die het kustwater bevuilen. Als je snorkelt heb je geen zichtbaarheid en als je per ongeluk
een borrel pakt heb je diarree, maar bewijs het maar eens dat het van die borrel komt. Het wordt
hoogtijd dat men een monster water naar een labo brengt en de resultaten publiceert.

Ik zie nergens een blauwe vlag.
De Blauwe Vlag is een exclusief eco-label dat wordt uitgereikt aan meer dan 3500 stranden
en Jachthavens in ruim 30 landen in Europa, Zuid-Afrika, Marokko, Nieuw Zeeland,
Canada en het Caribische gebied.

Spiegelei (zeeglas en eierschalen)

***

Columbus luste wel een zacht eitje toen hij voorbij La Palma vaarde op weg naar de Indiën.
Er waren namelijk een aantal kippen aan boord van de Santa Maria voor de eieren, minstens
een koe en twee geiten voor de melk en voor het vlees. De varkens waren enkel voor het
vlees. Die dieren werden allemaal in een hok gehouden.
Meer lezen: Zie bijlage.

Zonsondergang op zondag.

Bar Restaurant
Cerveceria Isla Verde - Bierhuis Het Groene Eiland.

***

Op weg vanuit Los Llanos naar het mooie noorden van La Palma, juist voor de barranco van
Tijarafe (Barranco del Jorado), gelegen aan de linkerkant van de weg komt men voorbij de
artisanale brouwerij van Gino en Jolanta. Gino is een Vlaming en Jolanta een Poolse. Samen
hebben ze na veel vijven en zessen (lees,: Net dat ene papiertje voor die bepaalde vergunning
nog ;-) hun droom waargemaakt. Een artisanale brouwerij annex Café-Restaurant. Momenteel
brouwt Gino twee bieren, een bruin en een blondje. Echt de moeite waard om samen met een
tapa te degusteren.
 
Het Café- Restaurant is open:
Maandag, donderdag en vrijdag van 15.00 tot 23.00 uur.
Zaterdag en zondag vam 13.00 tot 23.00 uur.
Dinsdag en woensdag gesloten.

De creativiteit van Gino kent geen grenzen, voor mij lijkt het brouwen wel tovenarij ;-)
Gino is reeds aan't experimenteren met honing en bananen bij het brouwen van bier ...
Ik ben benieuwd ...
 

San Andrés y Sauces (4) - bananenplantages

***

Met het verstijken van de tijd verloor suiker aan belangrijkheid en kwamen er bananenplantages
voor in de plaats. Ook werd het bevolkings- en economische centrum verlegd naar het hoger
gelegen Los Sauces. Door de voorspoedige teelt van de bananen werd deze stad het belangrijkste
commerciële centrum van het noordelijke gebied van het eiland. Er is geen twijfel mogelijk dat
deze streek die door de natuur begunstigd is door een goed klimaat en een vruchtbare bodem en
dit vooral door een overvloed aan water. Een gegeven dat nodig is voor bevloeing van de tot aan
de horizon reikende bananenplantages.

San Andrés (3) - Charco Azul.

***

Charco Azul wil zeggen "blauwe plas". En dat is de oceaan hier ook! Rond San Andrés is het
oceaanwater zó azuurblauw dat het bijna pijn doet aan de ogen. Een boogscheut verwijderd van
San Andrés ligt Charco Azul; Een zwembekken dat in verbinding staat met de zee, dus geen
stilstaand maar steeds fris oceaanwater. Ideaal voor een duik na een flinke wandeling.









































Door de vulkanische oorsprong van de archipel gebeurt het weleens dat stukken kust van het
eiland in zee storten. Een vroege ochtend in het jaar 2009, op het eind van de maand maart
rolden stukken land en rotsen over het zwembekken. Het natuurlijke zwembad was lange
tijd gesloten voor het publiek. Het is nu terug toegankelijk. Men zegge het voort ...

San Andrés (2)
 
***

Carolina, wandelgids met hart en ziel
en
Belenista Carmen Luisa Martin Ortega.

Het was warm in de vroege namiddag toen ik daar in San Andrés rondliep, gewapend met mijn
camera. Het was muisstil en siesta-time. Een groep toeristen kwam de trap af samen met gids
Carolina. Caroline, komt net als ik uit Antwerpen en is een van de bekendste gidsen van het
eiland. Als je in haar groep belandt kom je veel te weten komen over flora, fauna en geschiedenis
van La Palma. Zij bewandelt het eiland reeds vele jaren en kent het als geen ander. Zij kent ook
interessante mensen van de lokale bevolking, via haar mocht ik een kijkje nemen in het atelier
van kunstenares Carmen Luisa Martin Ortega. Carmen is een "Belenista" (= een kerststallen-
maakster). Deze kunsttak staat hoog aangeschreven op het eiland. Carmen Luisa was bezig met
taferelen te maken die gebruikt zullen worden tijdens de feestdagen van Onze Lieve Vrouwe
van Monserrat. Deze feestdagen vinden plaats tijdens de eerste twee weken van september. De 
keuze van deze beschermheilige toont de grote invloed die de Catalanen in dit gebied hadden
in vroeger tijden. 
De "schilderijen" worden vervaardigd met allerlei gedroogde zaden, bloemen, bladjes, takjes,
zand enz... Dit alles wordt minutieus met houtlijm gekleefd op hardboard. De kleuren zijn puur
natuur. Carmen had ook enkele dozen met natuurlijk materiaal buiten gezet in de zon om te
drogen. Zo kwamen we op het spoor van haar atelier.

San Andrés (1)

***

Het gebied was in het begin van de verovering verdeeld in twee grote landerijen : "Hacienda de
los Principes" (in handen van de conquistador Alonso Fernandéz de Lugo) en "Hacienda de Los
Señores" dat eerst in handen was van Catalaanse kolonisten en later ten gevolge van erving en
verkoop van meerdere grootgrondbezitters. Een overvloed van water bevloeiden de suikerriet-
plantages in de omgeving van dit stadje en bracht rijkdom en welvaart. In de zestiende eeuw
bouwden de nazaten van de veroveraar hier hun herenhuizen. Twee suikerfabrieken produceerden
grote hoeveelheden suiker voor de export. Vandaag de dag herinneren de herenhuizen nog aan
de 'zoete' tijden van weleer.
Het is interessant om gewapend met de camera in dit pittoresque dorp rond te lopen.

Jaarlijks op 16 juli zegent "La Virgen del Carmen" (de beschermheilige van de visser), de zee.

***

De van oudsher vissersdorpjes langs de kusten van het eiland, hebben een Señora del Carmen
die op 16 juli vanuit haar kerkje in processie naar het strand wordt gedragen. Rond 8 á 9 uur
's avonds wordt de Maagd in een boot getild en gaat men er mee voor de kust varen om deze
te zegenen. De ganse dag en soms ook de ganse week zijn er activiteiten zoals bv. het traditionele
cucaña aan de kade in de haven van Tazacorte.  Een kokanjemast (gladde klimpaal) wordt
rijkelijk ingesmeerd met zeebotenvet, een speciaal soort vet dat bestand is tegen het zoute
zeewater. De mast wordt horizontaal over het water aan de kade bevestigd met aan het uiteinde
een rood vlaggetje. De bedoeling is, naar het uiteinde van de vettige paal te lopen om het
vlaggetje te bemachtigen. Hetgeen zelden lukt ;-)









De feestvreugde wordt ingezet met rook, geluid en harde knallen.

Zonsondergang.

De Plaza de España is een plaats middenin de stad Los Llanos waar het sociale, economische en
politieke gebeuren plaatsvindt. In de schaduw van de imposante Indische laurierbomen rond de
kiosk worden er 'zaakjes' afgehandeld. De laurierbomen zijn uitgegroeid tot enorme
exemplaren met kollosale wijduitstaande kronen van dikke takken met eveneens vlezige blaadjes.
De bomen zijn een geschenk van emigranten uit Cuba aan hun stad Los Llanos (1863).
Ze zijn dus bijna 150 jaar oud. Menig bezoeker van de stad wordt automatisch aangetrokken
naar de "Plaza" om op een van de terrassen een koffietje te drinken. Je hebt er het "Terras la
Pergola", onder de klokkentoren waar je het beste koffie drinkt met oordopjes ;-). De centraal
gelegen Kiosko waar het lijkt alsof iedereen alle tijd van de wereld heeft of bij Alex van
"Café Edén". Een plek waar je veel Duits hoort praten en waar Alex je met een glimlach in
zijn twee woorden Duits bedient. Ik ken Alex nu reeds meer dan 20 jaar (hij blijft er jong uitzien
net als Cliff Richard) en telkens moet ik er hem op attent maken,: "Ik géén Duitser  ;-)))"
Waarop hij antwoord,: "Ach ja, je bent Flamenco!". Voor Palmeros is iedereen die er als een
noordeling uitziet, een Duitser.

Opweg langsheen het pad naar "Playa de La Veta" staat een stenen kuif.

***

Een kuif is haar dat recht op de hoofdhuid staat. Een kuif kan op natuurlijke wijze ontstaan
doordat zich op het hoofd twee kruinen bevinden. De kuif ontstaat op de plaats waar de
natuurlijke richting van het haar van de ene kruin, "botst" met de richting van het haar van de
andere kruin. Een kuif kan ook kunstmatig worden gemaakt met behulp van diverse
haarsmeersels.

Telkens ik op deze vlakte met de naam "Cerro del Cerradero" gelegen in de meest noordelijke
punt van het eiland kom, moet ik denken aan "The rain in Spain stays mainly in the plains".
Het is de titel van een lied uit de musical My Fair Lady. La Palma is wel echt een minicontinent
met een enorme verscheidenheid aan landschappen op zo'n klein oppervlak. Nader bekeken is
het evident dat menselijke en pastorale aanwezigheid het landschap heeft veranderd, dit als
gevolg van beweiding en graanvelden in vroeger tijden. Wat er nog van overblijft is een weidse
vlakte met wilde haver.

W-kend huisje op Playa Nueva Fuencaliente.

***

Er bestaat verwarring over de benaming Playa Nueva en Playa Echentive(a), maar op de laatste
nieuwe kaart van Freytag&Berndt 1:30.000 ligt de Playa Nueva iets ten noorden van Echentive
in de gemeente Fuencaliente op de zuidpunt van La Palma. Het gitzwarte strand ligt aan de voet
van de vulkaan Teneguia en is nog niet zo lang geleden ontstaan door de laatste uitbarsting in
1971. Men loopt hier middenin vers vulkanisch 'vuur'land en het geeft wel een mysterieus
sfeertje. Slechts één weekenhuisje staat er, al dan niet illegaal gebouwd. Men heeft het
gedeeltelijk zwart geschilderd omdat het niet te veel zou opvallen in het landschap.
Interessant voor een fotoshoot





De lijn op de voorgrond is de lifeline (drinkbaar water).











De vulkaan Teneguia.











Tonnen drinkbaar water, eentje met warm en eentje met koel water.
In de zwarte buis wordt het water eerst opgewarmd door de zon.

Deze half albino palmboom staat bekend als de "La Palma Blanca de El Morro (Mirca)".
Hij is een mutatie en de enige in zijn soort bekend op het eiland. Volgens de eigenaar; Wanneer
de zaden ontkiemen worden de zaailingen 25 cm. groot en sterven af. Veel mensen hebben zaden
meegenomen en geprobeerd om zo'n uitzonderlijke boom in hun tuin te hebben, maar niemand
is er tot hiertoe in gelukt.