THE SUN ON SUNDAY

Op een klif boven de haven van Tazacorte is er een "hotspot" waar men een ongelooflijke mooi
en 'met weidse blik' panoramafoto zou kunnen maken (zie foto's) .
____________________________________________________________________________

Als je ooit naar La Palma op vakantie zou gaan is het interessant om de website 
                                                   
                                                  http://www.lapalma-virtualtour.nl

eens te bekijken. Zelfs als je het nooit zou wagen dit wondermooie eiland te bezoeken is de
"virtuele toer" nog meer dan het bekijken waard.

Naast het fraaie pijnbos van "Riachuelo" en met uitzicht op een panoramisch landschap over de hoogvlakte "Las Cuevas" staat er de kapel van de "Virgen del Pino" (maagd van de pijnboom) met een imposante boom ernaast. de legende vertelt dat daarin de maagd is verschenen, kort na de verovering van het eiland door de Spanjaarden. Deze Canarische pijnboom (Pinus Canariensis) zou  meer dan 500 jaar oud zijn. Dit exemplaar is dus gespaard gebleven van de wilde houtkap doordat er een religieuze verschijning in heeft plaats gevonden.
De driejaarlijkse feesten in het dorp El Paso van Onze Lieve Vrouw van de Pijnboom hebben als belangrijkste evenement een typische volksoptocht waarbij het beeld uit haar kapel tot in het dorp wordt gedragen.

Waar is de slang ?
;-)

Tegenwoordig getuigt het van een ongelooflijke arrogantie om plastic afval in de oceaan te gooien.
We weten nu dat ons afval de ecosystemen van de oceanen kapot maakt.
Een klein gedeelte spoelt aan op onze kusten. Al de rest wordt samen gedreven door de zeestromingen naar een "gyre". Een gyre is een plek in de oceaan waar verschillende stromen in een gidantische cirkelvormige beweging bij elkaar komen.
En zo onstaat de "Plastic Soep", ofwel een oceaanvuilnisbelt.

Zo af en toe wordt het afval aan de kusten van La Palma verzameld door de reinigheidsdiensten van de gemeenten. Dit gebeurt gewoonlijk net voor de verkiezingen ...

Laatste foto : The answer my friend is blowing in the wind ... The answer is blowing in te wind ....

Op het eiland La Palma zal je geen gigantische aantallen soorten vinden.
Meestal zijn het endemische vogels, onderverdeeld in gewone- en ondersoorten.
Dit vogeltje dat ik gespot heb tijdens een wandeling in de naaldbossen van de Cumbre is volgens mij een gewone vink.

Nog steeds vertrekkende van de "Lokroep der Sirenen", alhoewel de titel evengoed
"Instrument voor Kritiek" kan zijn, of nog beter : "Stoel voor de Schoonmoeder van Freud".

Met de nodige overredingskracht twee tot elkaar vreemde elementen tot verzoening brengen.
Vuur verbrandt het hout en vormt het ijzer, ze ontsnappen uit hun vroeger bestaan en vormen samen een sculptuur.

Het hout is "Tea", dit is het binnenste van de Canarische pijnboom.
Dit hout is zeldzaam en onverwoestbaar. De boom is beschermd en mag niet meer gekapt worden.
Af en toe vindt men op rommelmarkten nog enkele antieke balken, afkomstig uit een oude schuur.

Deze morgen tijdens de ochtenwandeling, het fenomeen "mar de fondo", dit is een grote deining op de oceaan met grote golven op het strand. Het is dus geen stormweer maar warm en zonnig.
Ik heb al meerdere malen gelijkaardige foto's gepubliceerd op mijn blog maar ik vind het nog steeds impressionant

Als je tegen je auto praat dan ben je natuurlijk stapelzot (knettergek zegt men in Nederland).
Maar het is misschien niet zó abnormaal als je na een lange rit denkt :
"Het was een mooie rit vandaag"
Er zijn psychiaters die vinden dat je beter tegen de (n)maaimachine praat dan tegen je eigen auto.
Leuk die gesofisticeerde onzin

Een aangespoelde rog op het strand van Tazacorte.

Op Montmartre in Parijs midden de bebouwde kom is er een wijngaard, waarvan de wijnflessen niet voor consumptie maar wel per opbod peperduur worden verkocht (collector's item).

Op een dakappartement aan de Place de la Bastille, ook in Parijs, is er een imker waarvan de bijen hun honing zoeken bij de vele balkon-bloem-bakken in de omtrek. De weinige honingpotten dragen een etiquette met daarop de "Colone de Juillet" (dit laatste heb ik van horen zeggen).

Op het eiland La Palma heb je bananenplantages op de meest onmogelijke plaatsen, namelijk de stijle helling van de Barranco de las Angustias.

Van de ongeveer 5700 beschreven soorten is dit er eentje uit mijn tuin.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Libellen  Hier kun je een filmpje bekijken hoe een libelle in sneltempo uitsluipt.
____________________________________________________________________________

Op de tweede en derde foto : Het omhulsel waar de libellen zijn uitgeslopen.

Toemaatje, speciaal voor insiders.
Deze morgen;
De vorderingen der werken op Playa Nueva en de nieuwe promenade tussen Puerto Naos en Playa Nueva.

 "Het Geel Museumstuk" staat daar als een monument voor de uitbreiding van de haven van Tazacorte

"Fotografen zijn archivarissen van de tijd waarin ze leven"
In het tijdperk van het Post-postmodernisme waarin wij leven is alles mogelijk.
Ik gebruik deze post op mijn blog als galerieruimte en verhef de antenne tot 'kunstwerk'.
Niets nieuws in de kunstwereld (zie Marcel Duchamps).
http://nl.wikipedia.org/wiki/Marcel_Duchamp
Dit is dus een waardeoordeel. Moest deze antenne op de Documenta van Kassel (Duitsland) staan met als titel "Collaboration between Heaven and Earth" zou niemand er van opkijken.
Een nieuwe generatie kunstenaars dringt steeds meer door in gebieden die oorspronkelijk niet tot de zogenaamde "Schone Kunsten" behoorden, zoals ontwerpers, fotografen en filmmakers, designers, architecten enz ...
Hoe ik daartoe ben gekomen?
Sommigen eten graag tompoezen anderen spelen met de gedachte om alledaagse dingen tot een kunstwerk te verheffen.
____________________________________________________________________________

De antenne staat op een unieke plaats, boven de haven van Tazacorte.

Thema : De lokroep der Sirenen. (5)
Om mijn doel te bereiken heb ik tussen het ijzerafval gezocht naar bruikbare stukken.
Deze verliezen daarmee hun toevallig karakter van afval en worden voorwerpen met een geschiedenis, alsof ze niet gevonden zijn.
De vormen van de stukken metaal worden pas echt levendig als ik begin met 'vuur',
(snijden, verhitten buigen en lassen).
Op dat moment ben ik geïnteresseerd tussen datgene wat ik verwacht en dat wat er daadwerkelijk gebeurd.
Ik probeer dan voor mezelf oplossingen te zoeken.
Het gaat er niet meer om de "lokroep van de Sirenen" uit te beelden maar om hem te construeren.
Soms heb ik het gevoel dat het lukt en daardoor geeft het me recht om zulke dingen te doen.
Het is mijn persoonlijke therapie ;-)

De yucca's gaan slapen ;-)

In vogelvlucht over het kleine haventje van Tazacorte.